ლოპერამიდი 2მგ #20ტ

ლოპერამიდი 2მგ #20ტ (ლოპერამიდი 2მგ #20ტ)

loperamide (loperamide) — ATC: A07DH03

tablets · 2 mg · 20 tabs

აქტიური ნივთიერება: loperamide (loperamide) — 2 mg.

ტაბლეტები არის თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ბრტყელი ზედაპირის მქონე, დახრილი კიდეებით. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 2 მგ ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდს. ტაბლეტები შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეულ ბლისტერში 10 ტაბლეტი. შეფუთვა შეიცავს 2 ბლისტერს (20 ტაბლეტი).

ATC A07DH03 ·

ლოპერამიდი არის ანტიდიარეული საშუალება, რომელიც მოქმედებს ნაწლავების კედელზე არსებულ ოპიოიდურ რეცეპტორებზე. ის ამცირებს ნაწლავების პერისტალტიკას (მოძრაობას) და ზრდის ნაწლავის შიგთავსის გავლის დროს, რაც იწვევს წყლისა და ელექტროლიტების რეაბსორბციას და განავლის გამკვრივებას. ძირითადი ჩვენებებია მწვავე და ქრონიკული დიარეის სიმპტომური მკურნალობა მოზრდილებსა და 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში, როდესაც არ არის შესაძლებელი ფაღარათის გამომწვევი მიზეზის აღმოფხვრა. ATC კლასიფიკაციით, ლოპერამიდი მიეკუთვნება ანტიდიარეულ საშუალებებს (A07DH03).

ლოპერამიდი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, თუმცა მისი ბიოშეღწევადობა პერორალური მიღებისას შეადგენს დაახლოებით 40%-ს, ღვიძლში პირველადი მეტაბოლიზმის (first-pass metabolism) გამო. ის ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში CYP3A4 და CYP2C8 ფერმენტების საშუალებით, კონიუგაციის გზით. ლოპერამიდი ფართოდ ნაწილდება ქსოვილებში, თუმცა არ აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში მნიშვნელოვანი რაოდენობით, როდესაც მიიღება რეკომენდებული დოზებით. მისი ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 11 საათს, რომელიც შეიძლება გაიზარდოს 47 საათამდე პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობით. ლოპერამიდი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად განავლით (დაახლოებით 2/3), ხოლო დანარჩენი გამოიყოფა შარდით.

ლოპერამიდი არის ანტიდიარეული საშუალება, რომელიც მოქმედებს ნაწლავების კედელზე არსებულ ოპიოიდურ რეცეპტორებზე. ის ამცირებს ნაწლავების პერისტალტიკას (მოძრაობას) და ზრდის ნაწლავის შიგთავსის გავლის დროს, რაც იწვევს წყლისა და ელექტროლიტების რეაბსორბციას და განავლის გამკვრივებას. ძირითადი ჩვენებებია მწვავე და ქრონიკული დიარეის სიმპტომური მკურნალობა მოზრდილებსა და 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში, როდესაც არ არის შესაძლებელი ფაღარათის გამომწვევი მიზეზის აღმოფხვრა. ATC კლასიფიკაციით, ლოპერამიდი მიეკუთვნება ანტიდიარეულ საშუალებებს (A07DH03).

❌ არ მიიღოთ ლოპერამიდი, თუ: გაქვთ ალერგია ლოპერამიდზე ან რომელიმე სხვა კომპონენტზე; გაქვთ მწვავე წყლიანი დიარეა, რომელიც გამოწვეულია ბაქტერიული ინფექციით (მაგ. Salmonella, Shigella, Campylobacter); გაქვთ სისხლიანი განავალი ან მაღალი სიცხე; გაქვთ ნაწლავური გაუვალობა ან შეკრულობა; გაქვთ წყლულოვანი კოლიტი ან ფსევდომემბრანული კოლიტი. ⚠ სიფრთხილით მიიღეთ ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, თუ: გაქვთ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, დეჰიდრატაცია ან ელექტროლიტური დისბალანსი. ლოპერამიდის მიღება არ უნდა აღემატებოდეს 2 დღეს ექიმის დანიშნულების გარეშე, რადგან მან შეიძლება ნიღბოს გაუარესებული მდგომარეობა.

მოზრდილებში მწვავე დიარეისას: საწყისი დოზა შეადგენს 4 მგ (2 ტაბლეტი). შემდეგი დოზა შეადგენს 2 მგ (1 ტაბლეტი) ყოველი თხევადი განავლის შემდეგ. დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 16 მგ-ს (8 ტაბლეტი). ქრონიკული დიარეისას: საწყისი დოზა შეადგენს 4 მგ (2 ტაბლეტი) დღეში. შემანარჩუნებელი დოზა დგინდება ინდივიდუალურად, განავლის კონსისტენციისა და სიხშირის მიხედვით, ჩვეულებრივ 2-12 მგ დღეში. მიღების წესი: ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად, საკვების მიუხედავად. თირკმლის უკმარისობა: სპეციალური კორექცია საჭირო არ არის, რადგან ლოპერამიდი არ გამოიყოფა თირკმლებით მნიშვნელოვანი რაოდენობით. ღვიძლის უკმარისობა: პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით საჭიროა სიფრთხილე, რადგან შეიძლება გაიზარდოს ლოპერამიდის კონცენტრაცია სისხლში. რეკომენდებული არ არის ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

ყველაზე ხშირი (>5%) გვერდითი მოვლენებია ყაბზობა, გულისრევა, მუცლის ტკივილი, შებერილობა და პირღებინება. სერიოზული გვერდითი მოვლენები, თუმცა იშვიათი, შეიძლება მოიცავდეს ნაწლავური გაუვალობის რისკს, განსაკუთრებით თუ პაციენტს აქვს დეჰიდრატაცია, ელექტროლიტური დისბალანსი ან ნაწლავური ინფექცია. ასევე, აღწერილია გულის რიტმის დარღვევები (QTc ინტერვალის გახანგრძლივება, Torsades de Pointes), განსაკუთრებით მაღალი დოზებით მიღებისას ან სხვა მედიკამენტებთან ერთად გამოყენებისას, რომლებიც გავლენას ახდენენ გულის გამტარობაზე. თუ შეამჩნევთ ძლიერ მუცლის ტკივილს, შებერილობას, განავლის არგამოყოფას ან გულისცემის აჩქარებას, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

ლოპერამიდის ჭარბი დოზის მიღებისას შეიძლება განვითარდეს ძლიერი ყაბზობა, ნაწლავური გაუვალობა, მუცლის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება და ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვა, განსაკუთრებით ბავშვებში. ასევე, შესაძლებელია გულის რიტმის დარღვევები. თუ ეჭვობთ ჭარბ დოზაზე, დაუყოვნებლივ მიმართეთ სამედიცინო დახმარებას ან დარეკეთ სასწრაფო დახმარებაზე (112). წაიღეთ წამლის შეფუთვა ექიმთან.

ლოპერამიდმა შეიძლება ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია: * სხვა ანტიდიარეული საშუალებები: კომბინირებულმა მიღებამ შეიძლება გაზარდოს ყაბზობის და ნაწლავური გაუვალობის რისკი. * ოპიოიდური ანალგეტიკები: ერთობლივმა მიღებამ შეიძლება გააძლიეროს ყაბზობის ეფექტი და გაზარდოს ნაწლავური გაუვალობის რისკი. * მედიკამენტები, რომლებიც იწვევენ QT გახანგრძლივებას: როგორიცაა ზოგიერთი ანტიფსიქოტიკი, ანტიარითმული საშუალებები, ანტიბიოტიკები (მაკროლიდები, ფტორქინოლონები) — ერთობლივმა მიღებამ შეიძლება გაზარდოს გულის რიტმის დარღვევების (Torsades de Pointes) რისკი. * CYP3A4 ან CYP2C8 ინჰიბიტორები (მაგ. იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი, რიტონავირი): ამ მედიკამენტებმა შეიძლება გაზარდონ ლოპერამიდის კონცენტრაცია სისხლში და გაზარდონ გვერდითი მოვლენების რისკი. * P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორები (მაგ. ქინიდინი): შეიძლება გაზარდონ ლოპერამიდის კონცენტრაცია.

❌ არ მიიღოთ ლოპერამიდი, თუ: გაქვთ ალერგია ლოპერამიდზე ან რომელიმე სხვა კომპონენტზე; გაქვთ მწვავე წყლიანი დიარეა, რომელიც გამოწვეულია ბაქტერიული ინფექციით (მაგ. Salmonella, Shigella, Campylobacter); გაქვთ სისხლიანი განავალი ან მაღალი სიცხე; გაქვთ ნაწლავური გაუვალობა ან შეკრულობა; გაქვთ წყლულოვანი კოლიტი ან ფსევდომემბრანული კოლიტი. ⚠ სიფრთხილით მიიღეთ ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, თუ: გაქვთ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, დეჰიდრატაცია ან ელექტროლიტური დისბალანსი. ლოპერამიდის მიღება არ უნდა აღემატებოდეს 2 დღეს ექიმის დანიშნულების გარეშე, რადგან მან შეიძლება ნიღბოს გაუარესებული მდგომარეობა.

FDA კატეგორია: C (მონაცემები შეზღუდულია). ლოპერამიდის გამოყენება ორსულობის დროს რეკომენდებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი ამართლებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა ტერატოგენული ეფექტი, თუმცა ორსულობისას მისი უსაფრთხოება სრულად არ არის დადგენილი. პირველ ტრიმესტრში თავი უნდა შეიკავოთ მიღებისგან, თუ ეს შესაძლებელია. ლაქტაცია: ლოპერამიდი მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში. თუ აუცილებელია მისი მიღება, საჭიროა სიფრთხილე და ბავშვის მდგომარეობის მონიტორინგი ყაბზობის ან სხვა გვერდითი მოვლენების ნიშნებზე. ზოგადად, რეკომენდებულია თავის არიდება ლაქტაციის პერიოდში, განსაკუთრებით ახალშობილებში ან ნაადრევად დაბადებულ ბავშვებში.

ლოპერამიდი არ არის რეკომენდებული 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, გარდა ექიმის პირდაპირი დანიშნულებისა. 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში გამოიყენება მოზრდილების მსგავსი დოზირების სქემით, მაგრამ არა უმეტეს 2 დღისა ექიმის მეთვალყურეობის გარეშე. 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, განსაკუთრებით მცირეწლოვან ბავშვებში, ლოპერამიდის გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სერიოზული გვერდითი მოვლენების, მათ შორის ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვისა და სუნთქვის პრობლემების რისკი. ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მჭიდრო მონიტორინგით.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ლოპერამიდის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თუ აღენიშნებათ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ან შეკრულობის ისტორია. ამ ასაკობრივ ჯგუფში იზრდება ნაწლავური გაუვალობის და სხვა სერიოზული გვერდითი მოვლენების რისკი. რეკომენდებულია საწყისი დოზის შემცირება და პაციენტის მდგომარეობის მჭიდრო მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში უნდა შეფასდეს პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებები. თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა ღვიძლის ფუნქციის შეფასება რეკომენდებულია.

ლოპერამიდმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან დაღლილობა. ამიტომ, პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ლოპერამიდს, ურჩევენ თავი შეიკავონ ისეთი საქმიანობისგან, რომელიც მოითხოვს ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას, როგორიცაა ავტომობილის მართვა ან მძიმე ტექნიკის ექსპლუატაცია, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს პრეპარატი მათზე.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. პრეპარატი ინახება ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნის შემდეგ ბლისტერის შენახვის ვადა არ არის განსაზღვრული, თუმცა რეკომენდებულია მისი გამოყენება რაც შეიძლება მალე.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. ვადის გასვლის თარიღი ეხება მითითებული თვის ბოლო დღეს. პრეპარატი არ უნდა იქნას გამოყენებული თუ შეფუთვა დაზიანებულია.