ლიდოკაინი 2%

Lidocaine (ლიდოკაინი)

ლიდოკაინი (Lidocaine) — ATC: N01BB02

ampoule · 2%

აქტიური ნივთიერება: Lidocaine (ლიდოკაინი) — 2%.

ლიდოკაინი 2% არის უფერო ან ოდნავ მოყვითალო, გამჭვირვალე ხსნარი ამპულებში. თითოეული ამპულა შეიცავს 20 მგ/მლ ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდს. ამპულები შეფუთულია მუყაოს კოლოფებში, თითოეულ კოლოფში მოთავსებულია 5 ან 10 ამპულა. ამპულები დამზადებულია მინისგან.

ATC N01BB02 ·

ლიდოკაინი 2% არის ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალება, რომელიც მიეკუთვნება ამიდების ჯგუფს. ის ბლოკავს ნერვული იმპულსების წარმოქმნას და გამტარობას ნერვულ ბოჭკოებში, რითაც იწვევს შექცევად ტკივილგამაყუჩებელ ეფექტს. გამოიყენება შემდეგ შემთხვევებში:

• ზედაპირული ანესთეზია: მცირე ქირურგიული მანიპულაციებისას, როგორიცაა კანის ნაკერების დადება ან მოცილება, აბსცესების გახსნა, ბიოფსია.
• ინფილტრაციული ანესთეზია: კანისა და რბილი ქსოვილების ანესთეზია მცირე პროცედურებისთვის.
• გამტარობის ბლოკადა: ნერვების ბლოკადა, რათა მოხდეს სხეულის უფრო დიდი უბნის ანესთეზია.

ATC კლასიფიკაციით: N01BB02 (ადგილობრივი ანესთეტიკები, ამიდები).

ლიდოკაინი კარგად შეიწოვება პარენტერალური შეყვანის შემდეგ. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 100%. განაწილება ფართოა, პლაზმის ცილებს უკავშირდება 60-80%. ლიდოკაინი მეტაბოლიზდება ძირითადად ღვიძლში CYP1A2 და CYP3A4 ფერმენტების მონაწილეობით, წარმოქმნის აქტიურ მეტაბოლიტებს (მაგ. MEGX). ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1.5-2 საათს, თუმცა შეიძლება გაიზარდოს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას. ექსკრეცია ხდება ძირითადად თირკმელებით მეტაბოლიტების სახით (90%), უცვლელი სახით მხოლოდ მცირე რაოდენობა გამოიყოფა.

ლიდოკაინი 2% არის ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალება, რომელიც მიეკუთვნება ამიდების ჯგუფს. ის ბლოკავს ნერვული იმპულსების წარმოქმნას და გამტარობას ნერვულ ბოჭკოებში, რითაც იწვევს შექცევად ტკივილგამაყუჩებელ ეფექტს. გამოიყენება შემდეგ შემთხვევებში:

• ზედაპირული ანესთეზია: მცირე ქირურგიული მანიპულაციებისას, როგორიცაა კანის ნაკერების დადება ან მოცილება, აბსცესების გახსნა, ბიოფსია.
• ინფილტრაციული ანესთეზია: კანისა და რბილი ქსოვილების ანესთეზია მცირე პროცედურებისთვის.
• გამტარობის ბლოკადა: ნერვების ბლოკადა, რათა მოხდეს სხეულის უფრო დიდი უბნის ანესთეზია.

ATC კლასიფიკაციით: N01BB02 (ადგილობრივი ანესთეტიკები, ამიდები).

ლიდოკაინი 2% გამოიყენება მხოლოდ სამედიცინო დაწესებულებებში კვალიფიციური სამედიცინო პერსონალის მიერ.

არ მიიღო თუ

• გაქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ლიდოკაინის ან სხვა ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალებების (განსაკუთრებით ამიდების ჯგუფის) მიმართ.
• გაქვთ მძიმე გულის ბლოკადა (II-III ხარისხის), რომელსაც არ აქვს კარდიოსტიმულატორი.
• გაქვთ კარდიოგენული შოკი.

სიფრთხილით გამოიყენება შემდეგ შემთხვევებში

• ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევა.
• გულის უკმარისობა, კორონარული სისხლის მიმოქცევის უკმარისობა.
• ეპილეფსია ან კრუნჩხვითი მზაობა.
• მიასთენია გრავისი.
• ჰიპოვოლემია (სისხლის მოცულობის შემცირება).
• ხანდაზმულ პაციენტებში.

მოზრდილებში საწყისი დოზა ინფილტრაციული ანესთეზიისთვის შეადგენს 1-5 მგ/კგ, ხოლო გამტარობის ბლოკადისთვის 5-10 მგ/კგ. მაქსიმალური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 300 მგ (დაახლოებით 4.5 მგ/კგ) ერთჯერადი გამოყენებისას, ადრენალინის გარეშე. თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl <10 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh A/B) დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით, ხოლო Child-Pugh C კატეგორიაში - 75%-ით. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად, ინტრამუსკულარულად ან ინფილტრაციულად, ექიმის დანიშნულებით.

ლიდოკაინის გამოყენებისას, განსაკუთრებით სწრაფი ინტრავენური შეყვანისას ან მაღალი დოზებით, შეიძლება განვითარდეს გვერდითი მოვლენები. ხშირად აღინიშნება:

• თავბრუსხვევა, ძილიანობა
• გულისრევა, ღებინება
• პირის ღრუს დაბუჟება, ენის დაბუჟება
• მხედველობის და სმენის დაქვეითება

სერიოზული გვერდითი მოვლენები (იშვიათი, მაგრამ საჭიროებს დაუყოვნებელ სამედიცინო ჩარევას):

• ცენტრალური ნერვული სისტემის ტოქსიკურობა: მოუსვენრობა, აგზნება, კრუნჩხვები, თავის ტკივილი, გონების დაკარგვა, სუნთქვის დათრგუნვა ან გაჩერება.
• გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ტოქსიკურობა: არტერიული წნევის დაქვეითება, გულისცემის შენელება (ბრადიკარდია), გულის რიტმის დარღვევა (არითმია), გულის გაჩერება.
• ალერგიული რეაქციები: კანის გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი.

ლიდოკაინის ჭარბი დოზით შეყვანამ შეიძლება გამოიწვიოს ცენტრალური ნერვული სისტემის და გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ტოქსიკური მოვლენები. სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს: პირის ღრუს და ენის დაბუჟებას, თავბრუსხვევას, გულისრევას, ტინიტუსს (ყურებში შუილი), ტაქიკარდიას, არტერიული წნევის დაქვეითებას, კრუნჩხვებს, სუნთქვის გაჩერებას და გულის გაჩერებას. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს პრეპარატის შეყვანა და ჩატარდეს სიმპტომური მკურნალობა, მათ შორის სუნთქვისა და გულ-სისხლძარღვთა ფუნქციის მხარდაჭერა. აუცილებელია სასწრაფო სამედიცინო დახმარების გამოძახება.

ლიდოკაინის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები სხვა პრეპარატებთან:

• სხვა ადგილობრივ საანესთეზიო საშუალებებთან ერთად: იზრდება ტოქსიკური ეფექტების რისკი.
• ანტიარითმულ პრეპარატებთან (მაგ. ამიოდარონი, ტოკაინიდი): ზრდის გულ-სისხლძარღვთა და ნერვული სისტემის ტოქსიკურობის რისკს.
• ბეტა-ბლოკერებთან და ციმეტიდინთან: ამცირებს ლიდოკაინის მეტაბოლიზმს ღვიძლში, რამაც შეიძლება გაზარდოს მისი პლაზმური კონცენტრაცია და ტოქსიკურობა.
• სედატიურ საშუალებებთან (მაგ. ბენზოდიაზეპინები, ოპიოიდები): შესაძლებელია ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვის გაძლიერება.

ლიდოკაინი 2% გამოიყენება მხოლოდ სამედიცინო დაწესებულებებში კვალიფიციური სამედიცინო პერსონალის მიერ.

არ მიიღო თუ

• გაქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ლიდოკაინის ან სხვა ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალებების (განსაკუთრებით ამიდების ჯგუფის) მიმართ.
• გაქვთ მძიმე გულის ბლოკადა (II-III ხარისხის), რომელსაც არ აქვს კარდიოსტიმულატორი.
• გაქვთ კარდიოგენული შოკი.

სიფრთხილით გამოიყენება შემდეგ შემთხვევებში

• ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევა.
• გულის უკმარისობა, კორონარული სისხლის მიმოქცევის უკმარისობა.
• ეპილეფსია ან კრუნჩხვითი მზაობა.
• მიასთენია გრავისი.
• ჰიპოვოლემია (სისხლის მოცულობის შემცირება).
• ხანდაზმულ პაციენტებში.

FDA კატეგორია: B. ლიდოკაინი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს, თუმცა კვლევები არ აჩვენებს ტერატოგენულ ან ემბრიოტოქსიკურ ეფექტებს ნორმალური დოზებით გამოყენებისას. ორსულობის პირველ ტრიმესტრში გამოყენება რეკომენდებული არ არის, თუ ეს აბსოლუტურად აუცილებელი არ არის. მეორე და მესამე ტრიმესტრში, ისევე როგორც მშობიარობის დროს, გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ლიდოკაინი გადადის დედის რძეში მცირე რაოდენობით, მაგრამ ითვლება უსაფრთხოდ ძუძუთი კვების დროს, თუ დოზა ნორმალურია. ექიმის კონსულტაცია აუცილებელია.

ლიდოკაინის გამოყენება ბავშვებში საჭიროებს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ზუსტ გაანგარიშებას სხეულის წონის მიხედვით. ზოგადად, რეკომენდებული დოზა შეადგენს 1-3 მგ/კგ, პროცედურის ტიპისა და ასაკის მიხედვით. 8 წლამდე ასაკის ბავშვებში, განსაკუთრებით ახალშობილებსა და ჩვილ ბავშვებში, დოზა უნდა იყოს უფრო დაბალი და შეყვანა უნდა მოხდეს ძალიან ნელა, რადგან მათ აქვთ მომატებული მგრძნობელობა ლიდოკაინის ტოქსიკური ეფექტების მიმართ. ექიმის მიერ დოზის დადგენა სავალდებულოა.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლიდოკაინის მეტაბოლიზმი და ექსკრეცია შეიძლება შენელებული იყოს, განსაკუთრებით თუ აღენიშნებათ ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება. რეკომენდებულია დოზის შემცირება და პაციენტის მდგომარეობის (არტერიული წნევა, გულისცემა, ცნს) მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება. თირკმლის ფუნქციის რეგულარული შეფასება აუცილებელია.

ლიდოკაინმა, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან სისტემური შეწოვის შემთხვევაში, შეიძლება გამოიწვიოს ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვა, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, დეზორიენტაცია და მხედველობის დაქვეითება. ამ ეფექტების გამო, პაციენტებს ურჩევენ თავი შეიკავონ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და პოტენციურად სახიფათო მექანიზმებთან მუშაობისგან პროცედურის დასრულებიდან გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, სანამ სრულად არ აღდგება მათი ნორმალური ფუნქციონირება.

ლიდოკაინი 2% ამპულები უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე, 15-25°C-ის ფარგლებში. დაიცავით სინათლისა და ტენისგან. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. გახსნილი ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.

წარმოების თარიღიდან ვარგისიანობის ვადა შეადგენს 2-3 წელს, მწარმოებლის მიხედვით. შენახვის პირობების დაცვით. გახსნილი ამპულის შენახვა დაუშვებელია, გამოყენებული უნდა იქნას დაუყოვნებლივ.