ლემოქსოლი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი #1

ლემოქსოლი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი #1 (ლემოქსოლი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი #1)

() — ATC:

powder · 1000 mg · 1 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 1000 mg. მწარმოებელი: დემო.

ლემოქსოლი წარმოადგენს თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის ფხვნილს, რომელიც განკუთვნილია საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად. ფხვნილი მოთავსებულია გამჭვირვალე მინის ფლაკონში, რომელსაც აქვს რეზინის საცობი და ალუმინის თავსახური. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 1000 მგ ამოქსიცილინს. შეფუთულია მუყაოს კოლოფში, ერთ ან მეტ ფლაკონად.

ATC ·

ამოქსიცილინი ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკია, რომელიც ანადგურებს ბაქტერიის უჯრედის კედელს და აჩერებს მის გამრავლებას. მოქმედებს გრამდადებით და მრავალ გრამუარყოფით ბაქტერიაზე.

ჩვენებები: სასუნთქი გზების ქვედა და ზედა ნაწილების ინფექციები (ფილტვის ანთება, ბრონქიტი, სინუსიტი, შუა ყურის ანთება), საშარდე გზების ინფექციები (ცისტიტი, პიელონეფრიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, ბაქტერიული ენდოკარდიტის პროფილაქტიკა, სეფსისი, მენინგიტი და ძვლების ინფექციები.

საინექციო ფორმა გამოიყენება მძიმე ინფექციებისას ან როცა პაციენტი ვერ იღებს წამალს პერორალურად (მაგალითად, ოპერაციის შემდეგ ან ღებინებისას). ექიმი განსაზღვრავს მკურნალობის ხანგრძლივობას ინფექციის ტიპის მიხედვით.

ამოქსიცილინის პერორალური ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 75%-ს. ინტრამუსკულარული შეყვანის შემდეგ, პიკური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა 1-2 საათში. განაწილება ფართოა, აღწევს ქსოვილებში და სხეულის სითხეებში, მათ შორის ცერებროსპინალურ სითხეში (სადაც კონცენტრაცია დაბალია, თუ მენინგები ანთებითი არ არის). ცილებთან შეკავშირება დაბალია (დაახლოებით 17-20%). მეტაბოლიზმი მინიმალურია, ძირითადად ღვიძლში ხდება არააქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით. ექსკრეცია ძირითადად თირკმელებით ხდება, გლომერულური ფილტრაციისა და ტუბულარული სეკრეციის გზით. პლაზმური ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1-1.5 საათს ჯანმრთელ მოზრდილებში, თუმცა თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას მნიშვნელოვნად იზრდება.

ამოქსიცილინი ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკია, რომელიც ანადგურებს ბაქტერიის უჯრედის კედელს და აჩერებს მის გამრავლებას. მოქმედებს გრამდადებით და მრავალ გრამუარყოფით ბაქტერიაზე.

ჩვენებები: სასუნთქი გზების ქვედა და ზედა ნაწილების ინფექციები (ფილტვის ანთება, ბრონქიტი, სინუსიტი, შუა ყურის ანთება), საშარდე გზების ინფექციები (ცისტიტი, პიელონეფრიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, ბაქტერიული ენდოკარდიტის პროფილაქტიკა, სეფსისი, მენინგიტი და ძვლების ინფექციები.

საინექციო ფორმა გამოიყენება მძიმე ინფექციებისას ან როცა პაციენტი ვერ იღებს წამალს პერორალურად (მაგალითად, ოპერაციის შემდეგ ან ღებინებისას). ექიმი განსაზღვრავს მკურნალობის ხანგრძლივობას ინფექციის ტიპის მიხედვით.

არ მიიღოთ, თუ გაქვთ ალერგია ამოქსიცილინზე, პენიცილინზე ან ცეფალოსპორინებზე. პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკებზე წინა ალერგიული რეაქცია წარმოადგენს აბსოლუტურ უკუჩვენებას.

სიფრთხილით მიიღეთ და აუცილებლად აცნობეთ ექიმს, თუ: — გაქვთ თირკმლის უკმარისობა (საჭიროა დოზის კორექცია). — გაქვთ ღვიძლის დაავადება. — გაქვთ ინფექციური მონონუკლეოზი (იზრდება გამონაყარის რისკი). — იღებთ ანტიკოაგულანტებს.

ანტიბიოტიკოთერაპია დაასრულეთ სრულად, თუნდაც თავს უკეთ გრძნობდეთ. ნაადრევმა შეწყვეტამ შეიძლება გამოიწვიოს ბაქტერიული რეზისტენტობის განვითარება.

მოზრდილებში და 10 წელზე უფროს ბავშვებში (სხეულის მასა >40 კგ): სტანდარტული დოზა შეადგენს 500 მგ-1000 მგ ყოველ 8 საათში (2-3-ჯერ დღეში). მძიმე ინფექციებისას, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 2000 მგ-მდე ყოველ 8 საათში (მაქსიმალური დღიური დოზა 6 გრამი). ინტრამუსკულარული შეყვანისას, დოზა შეადგენს 500 მგ-1000 მგ ყოველ 8-12 საათში. ინტრავენური შეყვანისას, დოზა შეადგენს 1000 მგ-2000 მგ ყოველ 8 საათში. თირკმლის ფუნქციის კორექცია: CrCl >30 მლ/წთ — დოზის კორექცია საჭირო არ არის. CrCl 10-30 მლ/წთ — დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით, მიღების სიხშირე იგივე რჩება. CrCl <10 მლ/წთ — დოზა უნდა შემცირდეს 75%-ით, მიღების სიხშირე შეიძლება გაიზარდოს 24 საათამდე. ღვიძლის ფუნქციის კორექცია: ღვიძლის უკმარისობის დროს დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა სიფრთხილეა რეკომენდებული. პრეპარატი უნდა გაიხსნას შესაბამისი გამხსნელით (სტერილიზებული წყალი ინექციისთვის ან ლიდოკაინის ხსნარი IM ინექციისთვის) და შეიყვანოთ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად სამედიცინო პერსონალის მიერ.

ხშირი (>1/10 პაციენტს): დიარეა, გულისრევა, კანის გამონაყარი. ეს ეფექტები ჩვეულებრივ მსუბუქია და მკურნალობის დასრულების შემდეგ ქრება.

ნაკლებად ხშირი: ღებინება, შებერილობა, თავის ტკივილი.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საყურადღებო) — დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ: — განგივითარდათ ანაფილაქსია (მძიმე ალერგიული რეაქცია): სახის, ტუჩების, ენის ან ყელის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება, ჭინჭრის ციება. ეს გადაუდებელი მდგომარეობაა. — განგივითარდათ მძიმე კანის რეაქცია (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი): ბუშტუკოვანი გამონაყარი, ლორწოვანი გარსების დაზიანება. — განგივითარდათ ფსევდომემბრანოზული კოლიტი: მძიმე, წყლიანი დიარეა სისხლის შერევით. — გამოვლინდა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა: კანის ან თვალების სკლერის გაყვითლება, მუქი შარდი.

სიმპტომები: მძიმე გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი, წყალ-ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევა. ძალიან მაღალი დოზებისას შესაძლებელია კრუნჩხვები (განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის ფონზე).

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე ან მიმართეთ უახლოეს სასწრაფო სამედიცინო დახმარების ცენტრს. წაიღეთ პრეპარატის ფლაკონი ან შეფუთვა. მკურნალობა სიმპტომურია. ჰემოდიალიზით შესაძლებელია ამოქსიცილინის მოცილება ორგანიზმიდან.

ვარფარინი (სისხლის გამათხელებელი) — ამოქსიცილინმა შეიძლება გააძლიეროს ვარფარინის მოქმედება და გაზარდოს სისხლდენის რისკი. საჭიროა INR-ის მონიტორინგი.

მეთოტრექსატი (იმუნოსუპრესანტი) — ამოქსიცილინი ამცირებს მეთოტრექსატის გამოყოფას თირკმელებით, რაც ზრდის მის ტოქსიკურობას.

ალოპურინოლი (პოდაგრის სამკურნალო საშუალება) — ერთობლივი მიღებისას მნიშვნელოვნად იზრდება კანის გამონაყარის რისკი.

პერორალური კონტრაცეპტივები — ამოქსიცილინმა შეიძლება შეამციროს მათი ეფექტურობა. მკურნალობის პერიოდში გამოიყენეთ დამატებითი კონტრაცეფციის მეთოდი.

პრობენეციდი — ამცირებს ამოქსიცილინის გამოყოფას, რის შედეგადაც იზრდება მისი კონცენტრაცია სისხლში.

არ მიიღოთ, თუ გაქვთ ალერგია ამოქსიცილინზე, პენიცილინზე ან ცეფალოსპორინებზე. პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკებზე წინა ალერგიული რეაქცია წარმოადგენს აბსოლუტურ უკუჩვენებას.

სიფრთხილით მიიღეთ და აუცილებლად აცნობეთ ექიმს, თუ: — გაქვთ თირკმლის უკმარისობა (საჭიროა დოზის კორექცია). — გაქვთ ღვიძლის დაავადება. — გაქვთ ინფექციური მონონუკლეოზი (იზრდება გამონაყარის რისკი). — იღებთ ანტიკოაგულანტებს.

ანტიბიოტიკოთერაპია დაასრულეთ სრულად, თუნდაც თავს უკეთ გრძნობდეთ. ნაადრევმა შეწყვეტამ შეიძლება გამოიწვიოს ბაქტერიული რეზისტენტობის განვითარება.

ორსულობის პერიოდში ამოქსიცილინის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. კლინიკური კვლევები არ მიუთითებს ტერატოგენულ ეფექტებზე, თუმცა FDA კატეგორია C-სთან ახლოსაა. ორსულობისას, განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში, პრეპარატი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და რისკ-სარგებლის შეფასების შემდეგ. ამოქსიცილინი გადადის დედის რძეში მცირე რაოდენობით, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში გამოყენებისას შესაძლებელია ბავშვში ალერგიული რეაქციების ან ნაწლავური ფლორის დარღვევის განვითარება. თუ ბავშვს აღენიშნება დიარეა, საფუვრიანი ინფექცია ან გამონაყარი, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს. ზოგადად, ლაქტაციის პერიოდში ამოქსიცილინის გამოყენება ითვლება შედარებით უსაფრთხოდ, მაგრამ საჭიროებს ექიმის მეთვალყურეობას.

პედიატრიულ პაციენტებში დოზა განისაზღვრება სხეულის მასისა და ინფექციის სიმძიმის მიხედვით. 3 თვემდე ასაკის ჩვილებში, დოზა შეადგენს 25-50 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე. 3 თვიდან 10 წლამდე ასაკის ბავშვებში (სხეულის მასა <40 კგ), დოზა შეადგენს 25-100 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე, ინფექციის სიმძიმის მიხედვით. მძიმე ინფექციებისას, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 150 მგ/კგ/დღემდე. ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისას, პედიატრიული დოზები უნდა შეესაბამებოდეს ზრდასრულთა დოზებს, სხეულის მასის გათვალისწინებით და ექიმის მითითებით. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას პედიატრიულ პაციენტებში საჭიროა დოზის კორექცია.

65 წელზე უფროს პაციენტებში, როგორც წესი, სპეციალური დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ არ არის თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და/ან იღებენ სხვა მედიკამენტებს (polypharmacy), ამიტომ აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსის) რეგულარული მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია. ასევე, ხანდაზმულებში იზრდება ალერგიული რეაქციების და კლოსტრიდიუმ-ასოცირებული დიარეის რისკი.

ამოქსიცილინს, როგორც წესი, არ აქვს მნიშვნელოვანი გავლენა სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. თუმცა, იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება განვითარდეს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა ან ალერგიული რეაქციები, რამაც შეიძლება ირიბად იმოქმედოს ამ აქტივობებზე. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ასეთი სიმპტომები, თავი უნდა შეიკავონ მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, სინათლისა და ტენისაგან დაცულ ადგილას. მომზადებული ხსნარი უნდა გამოიყენებულ იქნას მომზადებისთანავე ან შენახულ იქნას მაცივარში (2-8°C) არაუმეტეს 24 საათისა (გამხსნელის მიხედვით). ფლაკონები უნდა ინახებოდეს ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. დაუშვებელია პრეპარატის გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის ვარგისიანობის ვადა შეადგენს 2 წელს. მომზადებული საინექციო ხსნარის შენახვის ვადა დამოკიდებულია გამოყენებულ გამხსნელზე და რეკომენდაციებზე, მაგრამ, როგორც წესი, არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს მაცივარში შენახვისას. დაუშვებელია პრეპარატის გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.