კო-დიოვანი 160/12.5მგ #14ტ

კო-დიოვანი 160/12.5მგ #14ტ (კო-დიოვანი 160/12.5მგ #14ტ)

valsartan (valsartan) — ATC: C09DB04

tablets · 12.5 mg · 14 tabs

აქტიური ნივთიერება: valsartan (valsartan) — 12.5 mg.

თეთრი, მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი ტაბლეტები, დაფარული გარსით. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 160 მგ ვალსარტანს და 12.5 მგ ჰიდროქლოროთიაზიდს. შეფუთულია 14 ტაბლეტიან ბლისტერში.

ATC C09DB04 ·

კო-დიოვანი შეიცავს ორ აქტიურ ნივთიერებას: ვალსარტანი ბლოკავს ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორებს, რაც ამცირებს სისხლძარღვების შევიწროებას და არტერიულ წნევას. ჰიდროქლოროთიაზიდი (თიაზიდური შარდმდენი) კი ორგანიზმიდან ზედმეტ ნატრიუმსა და წყალს გამოჰყავს, რაც დამატებით ამცირებს წნევას.

ჩვენებები: არტერიული ჰიპერტენზია (მაღალი წნევა), როცა მონოთერაპია არასაკმარისია. ექიმი დანიშნავს, თუ ვალსარტანი ან სხვა ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატი ცალკე ვერ აღწევს სამიზნე წნევას, ან თუ კომბინირებული თერაპია თავიდანვე მიზანშეწონილია (მაგ., საწყისი წნევა ≥160/100 მმ.ვწყ.სვ.).

ვალსარტანი: პერორალური ბიოშეღწევადობა 23%-ია, პლაზმის ცილებთან შეკავშირება 94-97%. მეტაბოლიზდება მცირედ, ძირითადად CYP2C9-ის მონაწილეობით, თუმცა CYP-ინდუცირება/ინჰიბირება უმნიშვნელოა. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) 9 საათია. ექსკრეცია ძირითადად უცვლელი სახით ფეკალიებით (83%) და ნაწილობრივ შარდით (13%). თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl <30 მლ/წთ) კლირენსი მცირდება, ხოლო ექსპოზიცია იზრდება. ღვიძლის ციროზის დროს ექსპოზიცია 2-ჯერ იზრდება. ჰიდროქლოროთიაზიდი: პერორალური ბიოშეღწევადობა 60-80%-ია, პლაზმის ცილებთან შეკავშირება 40-68%. მეტაბოლიზდება მინიმალურად. T½ 6-15 საათია. ექსკრეცია ძირითადად თირკმელებით უცვლელი სახით. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას (CrCl <30 მლ/წთ) კლირენსი მცირდება და T½ იზრდება, ხოლო ანურიის დროს პრეპარატი არ გამოიყოფა. ჰემოდიალიზის დროს მისი მოცილება უმნიშვნელოა.

კო-დიოვანი შეიცავს ორ აქტიურ ნივთიერებას: ვალსარტანი ბლოკავს ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორებს, რაც ამცირებს სისხლძარღვების შევიწროებას და არტერიულ წნევას. ჰიდროქლოროთიაზიდი (თიაზიდური შარდმდენი) კი ორგანიზმიდან ზედმეტ ნატრიუმსა და წყალს გამოჰყავს, რაც დამატებით ამცირებს წნევას.

ჩვენებები: არტერიული ჰიპერტენზია (მაღალი წნევა), როცა მონოთერაპია არასაკმარისია. ექიმი დანიშნავს, თუ ვალსარტანი ან სხვა ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატი ცალკე ვერ აღწევს სამიზნე წნევას, ან თუ კომბინირებული თერაპია თავიდანვე მიზანშეწონილია (მაგ., საწყისი წნევა ≥160/100 მმ.ვწყ.სვ.).

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია ვალსარტანზე, ჰიდროქლოროთიაზიდზე ან სულფონამიდებზე; ხართ ორსულად ან გეგმავთ ორსულობას; გაქვთ ღვიძლის მძიმე უკმარისობა, ანურია (შარდის გამოყოფის შეწყვეტა), თირკმლის მძიმე უკმარისობა (GFR <30); იღებთ ალისკირენს დიაბეტის ან თირკმლის პრობლემების ფონზე.

სიფრთხილით: თირკმლის არტერიის სტენოზი, დეჰიდრატაცია ან მარილის შეზღუდული დიეტა (არტერიული წნევის მკვეთრი ვარდნის რისკი), პოდაგრა, შაქრიანი დიაბეტი — აცნობეთ ექიმს ყველა თანმხლები დაავადების შესახებ.

რეკომენდებული დოზაა 1 ტაბლეტი დღეში ერთხელ. დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად. პაციენტებისთვის, რომელთა წნევა არ კონტროლდება ვალსარტანით 160 მგ ან ჰიდროქლოროთიაზიდით 12.5 მგ ცალ-ცალკე, რეკომენდებული დოზაა კო-დიოვანი 160/12.5 მგ დღეში ერთხელ. თუ საჭიროა, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 320/25 მგ-მდე დღეში ერთხელ. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl ≥ 30 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. CrCl <30 მლ/წთ დროს პრეპარატი უკუნაჩვენებია. ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი ან ზომიერი დარღვევისას (Child-Pugh A/B) ვალსარტანის კლირენსი მცირდება, ამიტომ დოზის შემცირება და სიფრთხილეა საჭირო; მძიმე უკმარისობისას უკუნაჩვენებია. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, სასურველია ერთსა და იმავე დროს.

ხშირი (შეიძლება გამოვლინდეს 1-დან 10 პაციენტში): თავბრუსხვევა (განსაკუთრებით ადგომისას), თავის ტკივილი, დაღლილობა, შარდვის გახშირება, სისხლში კალიუმის ან ნატრიუმის დონის მცირე ცვლილებები.

ნაკლებად ხშირი: გულისრევა, კუნთების სპაზმები, არტერიული წნევის ზედმეტად დაქვეითება, გამონაყარი.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საჭიროებს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას): სახის, ენის ან ყელის შეშუპება (ანგიოშეშუპება) — დაუყოვნებლივ გამოიძახეთ სასწრაფო დახმარება. თირკმლის ფუნქციის გაუარესება, ელექტროლიტური დისბალანსი (სისუსტე, გულის რითმის დარღვევა). მიმართეთ ექიმს, თუ თავბრუსხვევა ძლიერია ან არ გაივლის.

სიმპტომები: არტერიული წნევის მკვეთრი ვარდნა, ძლიერი თავბრუსხვევა, გონების დაკარგვა, გულის რითმის დარღვევა, დეჰიდრატაცია, ელექტროლიტური დისბალანსი.

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. დააწვინეთ პაციენტი ფეხებ აწეული. წაიღეთ პრეპარატის შეფუთვა. არ გამოიწვიოთ ღებინება ექიმის დანიშნულების გარეშე.

ალისკირენი, აგფ-ინჰიბიტორები (ენალაპრილი, რამიპრილი) — RAAS-ის ორმაგი ბლოკადა ზრდის თირკმლის უკმარისობისა და ჰიპერკალიემიის რისკს. ამ კომბინაციას, როგორც წესი, უკუჩვენება აქვს.

ლითიუმი — ჰიდროქლოროთიაზიდი ზრდის ლითიუმის ტოქსიკურობას. ექიმმა რეგულარულად უნდა აკონტროლოს ლითიუმის დონე სისხლში.

კალიუმშემანარჩუნებელი შარდმდენები (სპირონოლაქტონი), კალიუმის პრეპარატები — ზრდის ჰიპერკალიემიის (სისხლში კალიუმის მომატების) რისკს. საჭიროა ექიმის მეთვალყურეობა.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (აასს) (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — ამცირებს ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატის ეფექტურობას და ზრდის თირკმლის დაზიანების რისკს.

დიგოქსინი — ჰიდროქლოროთიაზიდით გამოწვეული ჰიპოკალიემია ზრდის დიგოქსინის ტოქსიკურობას.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია ვალსარტანზე, ჰიდროქლოროთიაზიდზე ან სულფონამიდებზე; ხართ ორსულად ან გეგმავთ ორსულობას; გაქვთ ღვიძლის მძიმე უკმარისობა, ანურია (შარდის გამოყოფის შეწყვეტა), თირკმლის მძიმე უკმარისობა (GFR <30); იღებთ ალისკირენს დიაბეტის ან თირკმლის პრობლემების ფონზე.

სიფრთხილით: თირკმლის არტერიის სტენოზი, დეჰიდრატაცია ან მარილის შეზღუდული დიეტა (არტერიული წნევის მკვეთრი ვარდნის რისკი), პოდაგრა, შაქრიანი დიაბეტი — აცნობეთ ექიმს ყველა თანმხლები დაავადების შესახებ.

ორსულობის პირველ ტრიმესტრში (1-12 კვირა): მონაცემები შეზღუდულია, მაგრამ არსებობს თანდაყოლილი მანკების რისკი. ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში (13-40 კვირა): ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორებმა (ARBs) შეიძლება გამოიწვიონ ნაყოფის თირკმლის დაზიანება, ოლიგოჰიდრამნიოზი და კიდურების კონტრაქტურა. ამიტომ, ორსულობის დროს პრეპარატი უკუნაჩვენებია. თუ პაციენტი გეგმავს ორსულობას ან დაორსულდა, პრეპარატი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და გადავიდეს ალტერნატიულ თერაპიაზე. ლაქტაცია: ვალსარტანი გამოიყოფა დედის რძეში უმნიშვნელო რაოდენობით. ჰიდროქლოროთიაზიდი გამოიყოფა დედის რძეში. ამ პრეპარატის გამოყენება ლაქტაციის პერიოდში არ არის რეკომენდებული. თუ მკურნალობა აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

პრეპარატი არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ მონაცემების არასაკმარისობის გამო. ბავშვებში ვალსარტანისა და ჰიდროქლოროთიაზიდის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და შესაბამისი კლინიკური შეფასების შემდეგ.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, როგორც წესი, არ არის საჭირო დოზის სპეციალური კორექცია, თუმცა სიფრთხილეა რეკომენდებული, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების ან დეჰიდრატაციის შემთხვევაში. ხანდაზმულებში უფრო ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და პოლიფარმაცია, რაც ზრდის გვერდითი ეფექტების რისკს. მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის პერიოდში რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის და ელექტროლიტური ბალანსის რეგულარული მონიტორინგი.

პრეპარატმა შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა ან ძილიანობა, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდის შემდეგ. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ასეთი სიმპტომები, უნდა მოერიდონ ავტომობილის მართვას და მექანიზმებთან მუშაობას, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი არ ახდენს მათზე უარყოფით გავლენას.

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. დაცული უნდა იყოს სინათლისა და ტენისაგან. ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

წარმოების თარიღიდან 24 თვე. გახსნის შემდეგ ბლისტერი უნდა იქნას გამოყენებული მთლიანად. არ არის რეკომენდებული პრეპარატის შენახვა გახსნილი ბლისტერის სახით ხანგრძლივი პერიოდით.