ფუროსემიდი სლავია 40მგ#100ტ

ფუროსემიდი სლავია 40მგ#100ტ (ფუროსემიდი სლავია 40მგ#100ტ)

furosemide (furosemide) — ATC: C03CA01

ა · 40 mg · 100 tabs

აქტიური ნივთიერება: furosemide (furosemide) — 40 mg.

თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ბრტყელი ტაბლეტები, რომლებსაც ერთ მხარეს აქვს გამყოფი ხაზი. შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული შეიცავს 10 ტაბლეტს. 100 ტაბლეტი მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

ATC C03CA01 ·

ფუროსემიდი მიეკუთვნება მარყუჟოვანი დიურეტიკების ჯგუფს (ATC: C03CA01). მუშაობს თირკმელებზე — ბლოკავს ნატრიუმისა და ქლორის უკანშეწოვას, რაც ზრდის შარდის გამოყოფას და ორგანიზმს ჭარბი სითხისგან ათავისუფლებს.

ძირითადი ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპება (ფეხებში, ფილტვებში); ღვიძლის ციროზის ფონზე მუცლის წყალმანკი (ასციტი); თირკმლის დაავადებით გამოწვეული ედემა; მწვავე ფილტვის შეშუპება (გადაუდებელი მკურნალობა); არტერიული ჰიპერტენზია (მაღალი წნევა), როცა სხვა საშუალებები არასაკმარისია.

ექიმი დანიშნავს მაშინ, როცა ორგანიზმში სითხის დაგროვება სერიოზულ საფრთხეს ქმნის ან წნევა სხვა წამლებით არ იკონტროლება.

ფუროსემიდი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, თუმცა ბიოშეღწევადობა შეიძლება მერყეობდეს (საშუალოდ 65%). მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლში მიიღწევა მიღებიდან 1-2 საათში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება მაღალი ხარისხით (>95%). ფუროსემიდი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით, უცვლელი სახით (დაახლოებით 80%). ღვიძლში მეტაბოლიზმი მინიმალურია. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1-2 საათს, თუმცა თირკმლის უკმარისობის დროს შეიძლება გაიზარდოს. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას (CrCl < 20 მლ/წთ) ფუროსემიდის კლირენსი და ნახევრადგამოყოფის პერიოდი მნიშვნელოვნად იზრდება, რაც მოითხოვს დოზის კორექციას.

ფუროსემიდი მიეკუთვნება მარყუჟოვანი დიურეტიკების ჯგუფს (ATC: C03CA01). მუშაობს თირკმელებზე — ბლოკავს ნატრიუმისა და ქლორის უკანშეწოვას, რაც ზრდის შარდის გამოყოფას და ორგანიზმს ჭარბი სითხისგან ათავისუფლებს.

ძირითადი ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპება (ფეხებში, ფილტვებში); ღვიძლის ციროზის ფონზე მუცლის წყალმანკი (ასციტი); თირკმლის დაავადებით გამოწვეული ედემა; მწვავე ფილტვის შეშუპება (გადაუდებელი მკურნალობა); არტერიული ჰიპერტენზია (მაღალი წნევა), როცა სხვა საშუალებები არასაკმარისია.

ექიმი დანიშნავს მაშინ, როცა ორგანიზმში სითხის დაგროვება სერიოზულ საფრთხეს ქმნის ან წნევა სხვა წამლებით არ იკონტროლება.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; გაქვთ მძიმე გაუწყლოება ან ელექტროლიტური დისბალანსი; შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა (ანურია); გაქვთ ღვიძლის კომა ან პრეკომა.

სიფრთხილით (ექიმს აცნობეთ): პროსტატის გადიდება (შარდის შეკავების რისკი); შაქრიანი დიაბეტი; პოდაგრა; მაღალი დოზით დიგოქსინის მიღება; ხანდაზმული ასაკი (მეტი რისკი წნევის ვარდნისა და ელექტროლიტების დარღვევის). ბავშვების დოზას მხოლოდ ექიმი განსაზღვრავს.

მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 20-80 მგ დღეში ერთხელ ან ორ მიღებაზე. შემანარჩუნებელი დოზა ინდივიდუალურია და მერყეობს 20-120 მგ დღეში. მძიმე შემთხვევებში ან გადაუდებელ სიტუაციებში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. თირკმლის უკმარისობისას: CrCl > 50 მლ/წთ — ჩვეულებრივი დოზა; CrCl 30-50 მლ/წთ — დოზა შეიძლება საჭირო გახდეს 50%-ით შემცირება; CrCl < 30 მლ/წთ — დოზა უნდა შემცირდეს 75%-ით და საჭიროა ფრთხილი მონიტორინგი. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A/B): დოზა უნდა შემცირდეს, ხოლო Child-Pugh C — განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო. მიღება რეკომენდებულია დილით, ჭამის წინ ან შემდეგ, სურვილისამებრ, რათა შემცირდეს ღამის შარდვა. თირკმლის მძიმე უკმარისობისას, დოზის კორექცია და ელექტროლიტების მონიტორინგი აუცილებელია.

ხშირი გვერდითი ეფექტები (>10%): ხშირი შარდვა (განსაკუთრებით პირველ საათებში), წყურვილი, პირის სიმშრალე, თავბრუსხვევა ადგომისას (წნევის დაცემით), კალიუმის დაქვეითება სისხლში (სისუსტე, კუნთების კრამპები), ნატრიუმის დაქვეითება.

სერიოზული, მაგრამ იშვიათი: მძიმე გაუწყლოება (სიმშრალე, გულისრევა, დაბნეულობა); სმენის დაქვეითება ან ყურში ზუზუნი (განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან ვენით შეყვანისას); პოდაგრის შეტევა (შარდმჟავას მომატება); სისხლში შაქრის მომატება; ალერგიული რეაქცია (გამონაყარი, სახის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება).

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ გრძნობთ ძლიერ სისუსტეს, გულის ფრიალს, კუნთების კრამპებს ან სმენის პრობლემებს.

სიმპტომები: მძიმე გაუწყლოება, ძლიერი წყურვილი, თავბრუსხვევა, გულისრევა, წნევის მკვეთრი ვარდნა, კუნთების კრამპები, გულის რითმის დარღვევა (კალიუმის კრიტიკული დაცემა), გონების დაკარგვა.

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. არ გამოიწვიოთ ღებინება. შეინახეთ შეფუთვა და წაიღეთ საავადმყოფოში. მკურნალობა: სითხის ინტრავენური შევსება და ელექტროლიტების კორექცია.

დიგოქსინი (გულის წამალი) — ფუროსემიდით გამოწვეული კალიუმის დაქვეითება ზრდის დიგოქსინის ტოქსიკურობის რისკს (გულის რითმის დარღვევა). კალიუმის კონტროლი სავალდებულოა.

ამინოგლიკოზიდური ანტიბიოტიკები (გენტამიცინი, ამიკაცინი) — ერთობლივი მიღება ზრდის სმენის დაზიანების რისკს. შეძლებისდაგვარად მოერიდეთ.

NSAID ტკივილგამაყუჩებლები (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — ასუსტებენ ფუროსემიდის შარდმდენ ეფექტს და ზრდის თირკმლის დაზიანების რისკს.

ლითიუმი — ფუროსემიდი ზრდის ლითიუმის კონცენტრაციას სისხლში, რაც ტოქსიკურია. დოზის კორექცია საჭიროა.

სხვა წნევის წამლები (ACE ინჰიბიტორები, სარტანები) — ორმაგად ამცირებს წნევას, განსაკუთრებით პირველ დოზაზე. ექიმის მონიტორინგი აუცილებელია.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; გაქვთ მძიმე გაუწყლოება ან ელექტროლიტური დისბალანსი; შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა (ანურია); გაქვთ ღვიძლის კომა ან პრეკომა.

სიფრთხილით (ექიმს აცნობეთ): პროსტატის გადიდება (შარდის შეკავების რისკი); შაქრიანი დიაბეტი; პოდაგრა; მაღალი დოზით დიგოქსინის მიღება; ხანდაზმული ასაკი (მეტი რისკი წნევის ვარდნისა და ელექტროლიტების დარღვევის). ბავშვების დოზას მხოლოდ ექიმი განსაზღვრავს.

FDA კატეგორია: C. ფუროსემიდი აღწევს პლაცენტაში. ორსულობის დროს, განსაკუთრებით მეორე და მესამე ტრიმესტრში, მისი გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი ამართლებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ფუროსემიდი შეიძლება გამოიყენონ ორსულებმა გულის უკმარისობით ან შეშუპებით გამოწვეული მდგომარეობების სამკურნალოდ, თუმცა საჭიროა ფრთხილი მონიტორინგი. პრეპარატი შეიძლება გამოიწვიოს ელექტროლიტური დისბალანსი და დეჰიდრატაცია დედებში. ფუროსემიდი გამოიყოფა დედის რძეში, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული ან მოითხოვს ძუძუთი კვების შეწყვეტას. ნებისმიერ შემთხვევაში, ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში ფუროსემიდის გამოყენების გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს ექიმმა.

ბავშვებში ფუროსემიდის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით. დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკსა და წონაზე, ასევე დაავადების სიმძიმეზე. ზოგადი რეკომენდაცია არის 1-2 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 1-4 მიღებაზე. თუმცა, კონკრეტული დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა დადგინდეს ინდივიდუალურად პედიატრის მიერ. ბავშვებში, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულებში, ფუროსემიდმა შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ელექტროლიტური დისბალანსი და ოსტეოპენია. ამიტომ, აუცილებელია რეგულარული მონიტორინგი.

ხანდაზმულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენებისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე. ხანდაზმულებს ხშირად აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და შეიძლება იყვნენ მიდრეკილნი დეჰიდრატაციისა და ელექტროლიტური დისბალანსისადმი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით და პაციენტის მდგომარეობის, განსაკუთრებით არტერიული წნევის, თირკმლის ფუნქციის და ელექტროლიტების დონის ფრთხილად მონიტორინგი. Polypharmacy-ის მქონე ხანდაზმულებში ურთიერთქმედების რისკი იზრდება, ამიტომ აუცილებელია ყველა მიღებული მედიკამენტის გათვალისწინება.

ფუროსემიდმა შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან მხედველობის დაქვეითება, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდის შემდეგ. ეს გვერდითი მოვლენები შეიძლება უარყოფითად აისახოს მანქანის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა ურჩიოთ, თავი შეიკავონ ისეთი აქტივობებისგან, რომლებიც მოითხოვს ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. დაცული უნდა იყოს სინათლისა და ტენისაგან. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. გახსნის შემდეგ ბლისტერის შიგთავსი უნდა იქნას გამოყენებული 3 წლის ვადაში, თუ შენახვის პირობები დაცულია. არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.