ფუროსემიდი ი/ვ ი/მ ხსნარი საინექციო 1% 2მლ ამპულა #10

ფუროსემიდი ი/ვ ი/მ ხსნარი საინექციო 1% 2მლ ამპულა #10 (ფუროსემიდი ი/ვ ი/მ ხსნარი საინექციო 1% 2მლ ამპულა #10)

() — ATC:

ampoule · 2 ml · 10 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 2 ml. მწარმოებელი: ზდაროვიე.

ფუროსემიდი ი/ვ, ი/მ ხსნარი საინექციო 1% 2მლ ამპულა. გამჭვირვალე, უფერო ან ოდნავ მოყვითალო სითხე. თითოეული ამპულა შეიცავს 2 მლ ხსნარს, რომელშიც 1 მლ-ზე არის 10 მგ ფუროსემიდი (სულ 20 მგ ერთ ამპულაში). ამპულები შეფუთულია მუყაოს კოლოფში, 10 ცალი. თითოეული ამპულა დამზადებულია მინისგან და აქვს გასატეხი თავი.

ATC ·

ფუროსემიდი მიეკუთვნება მარყუჟოვან დიურეტიკებს (ATC: C03CA01). მუშაობს თირკმელებში — ბლოკავს ნატრიუმისა და ქლორის უკან შეწოვას, რის გამოც ორგანიზმი ჭარბ სითხეს შარდით გამოიყოფს.

ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპება (ფილტვის შეშუპების ჩათვლით); ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (მუცლის ღრუში სითხის დაგროვება); თირკმლის დაავადებით გამოწვეული შეშუპება; ჰიპერტენზიული კრიზი (წნევის მკვეთრი მომატება); ჰიპერკალცემია (კალციუმის მომატება სისხლში); იძულებითი დიურეზი მოწამვლის დროს.

საინექციო ფორმას ექიმი იყენებს მაშინ, როცა ტაბლეტის მიღება შეუძლებელია ან სწრაფი ეფექტია აუცილებელი — მაგალითად, მწვავე ფილტვის შეშუპებისას.

ფუროსემიდი სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალური მიღებისას, თუმცა ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისას ბიოშეღწევადობა 100%-ია. ინტრავენური შეყვანის შემდეგ მოქმედება იწყება 5 წუთში, მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 30-60 წუთში. ინტრამუსკულარული შეყვანისას მოქმედება იწყება 15-30 წუთში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 91-99%-ით. მეტაბოლიზდება მცირედ, ძირითადად ღვიძლში. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს 1-2 საათს. გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით (დაახლოებით 80% უცვლელი სახით) და ნაწლავებით. თირკმლის უკმარისობისას T½ შეიძლება გაიზარდოს 4-5 საათამდე, ხოლო ღვიძლის ციროზის დროს — 5-7 საათამდე. დიალიზი არ აშორებს ფუროსემიდს სისხლიდან.

ფუროსემიდი მიეკუთვნება მარყუჟოვან დიურეტიკებს (ATC: C03CA01). მუშაობს თირკმელებში — ბლოკავს ნატრიუმისა და ქლორის უკან შეწოვას, რის გამოც ორგანიზმი ჭარბ სითხეს შარდით გამოიყოფს.

ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპება (ფილტვის შეშუპების ჩათვლით); ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (მუცლის ღრუში სითხის დაგროვება); თირკმლის დაავადებით გამოწვეული შეშუპება; ჰიპერტენზიული კრიზი (წნევის მკვეთრი მომატება); ჰიპერკალცემია (კალციუმის მომატება სისხლში); იძულებითი დიურეზი მოწამვლის დროს.

საინექციო ფორმას ექიმი იყენებს მაშინ, როცა ტაბლეტის მიღება შეუძლებელია ან სწრაფი ეფექტია აუცილებელი — მაგალითად, მწვავე ფილტვის შეშუპებისას.

არ გამოიყენო თუ: ალერგია გაქვს ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; შარდვა შეწყვეტილია (ანურია); მძიმე დეჰიდრატაცია (გაუწყლოება) ან ელექტროლიტების მძიმე დარღვევა გაქვს; ღვიძლის კომა ან პრეკომა.

სიფრთხილით (ექიმს აცნობე): დიაბეტი (შეიძლება შაქარი აიწიოს); პოდაგრა (შარდმჟავას ზრდის); პროსტატის ჰიპერტროფია; ლითიუმის მიმღებ პაციენტებში; ხანდაზმულ ასაკში — წნევის ვარდნის რისკი მაღალია. ბავშვებში და ორსულობაში — მხოლოდ ექიმის მკაცრი ზედამხედველობით.

მოზრდილებში საწყისი დოზა ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისთვის შეადგენს 20-40 მგ (1-2 ამპულა). საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-იანი ნაბიჯებით ყოველ 2 საათში, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 1500 მგ, თუმცა ასეთი დოზები იშვიათად გამოიყენება და მოითხოვს მკაცრ სამედიცინო მეთვალყურეობას. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl > 50 მლ/წთ) დოზა არ საჭიროებს კორექციას, თუმცა საჭიროა მონიტორინგი. CrCl 30-50 მლ/წთ დროს დოზა შეიძლება საჭირო გახდეს კორექცია. CrCl <30 მლ/წთ დროს დოზის კორექცია აუცილებელია და ხშირად საჭიროა დოზის გაზრდა, მაგრამ სიფრთხილით. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh A, B) ფუროსემიდის კლირენსი მცირდება, საჭიროა დოზის შემცირება და ელექტროლიტების დონის მონიტორინგი. ღვიძლის კომის დროს უკუნაჩვენებია. მიღების ხერხი: ინტრავენური ინფუზია ან ბოლუსური შეყვანა, ან ინტრამუსკულარული ინექცია, ექიმის დანიშნულებით.

ხშირი ეფექტები (მოსალოდნელია): ხშირი შარდვა (განსაკუთრებით პირველ საათებში); წყურვილი და პირის სიმშრალე; თავბრუსხვევა და სისუსტე; კალიუმის დაქვეითება სისხლში (ჰიპოკალიემია) — შეიძლება გამოვლინდეს კუნთის სისუსტით, კრუნჩხვებით; ნატრიუმის დაქვეითება; არტერიული წნევის ვარდნა წამოდგომისას.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ მნიშვნელოვანი): მძიმე ელექტროლიტური დარღვევა — გულისრევა, არითმია (გულის არათანაბარი ცემა), კუნთის კრუნჩხვები. სმენის დაქვეითება ან ყურის ზუილი — განსაკუთრებით მაღალი დოზებით სწრაფი ინტრავენური შეყვანისას. მძიმე ალერგიული რეაქცია (გამონაყარი, სუნთქვის გაძნელება). დაუყოვნებლივ მიმართე ექიმს თუ: გულის ფრიალი იგრძენი, სმენა გაუარესდა, კუნთის მძიმე კრუნჩხვები გაქვს ან შარდვა შეწყდა.

სიმპტომები: მძიმე გაუწყლოება, მკვეთრი წნევის ვარდნა, თავბრუსხვევა, გონების დაკარგვა, ელექტროლიტების მძიმე დარღვევა (კალიუმის, ნატრიუმის კრიტიკული დაცემა), გულის რითმის დარღვევა, შარდვის შეწყვეტა.

რა გააკეთე: დაუყოვნებლივ დარეკე 112-ზე. არ ელოდო სიმპტომებს — წაიღე ამპულის შეფუთვა. საავადმყოფოში ინტრავენურად შეავსებენ სითხეს და ელექტროლიტებს.

დიგოქსინი (გულის წამალი) — ფუროსემიდი ამცირებს კალიუმს, რაც დიგოქსინის ტოქსიკურობას ზრდის (არითმიის რისკი). კალიუმის კონტროლი აუცილებელია.

ამინოგლიკოზიდები (გენტამიცინი და სხვ.) — ორივე შეიძლება სმენას აზიანებდეს. ერთობლივი გამოყენებისას ოტოტოქსიკურობის (სმენის დაზიანების) რისკი მკვეთრად იზრდება.

ლითიუმი — ფუროსემიდი ზრდის ლითიუმის კონცენტრაციას სისხლში, რაც მოწამვლის რისკს ქმნის. ექიმი ლითიუმის დონეს აკონტროლებს.

NSAID-ები (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — ამცირებენ ფუროსემიდის შარდმდენ ეფექტს და თირკმლის ფუნქციას აუარესებენ.

წნევის შემამცირებლები (ACE ინჰიბიტორები) — ერთობლივად წნევის მკვეთრი ვარდნა შესაძლებელია. დოზის კორექცია საჭიროა.

არ გამოიყენო თუ: ალერგია გაქვს ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; შარდვა შეწყვეტილია (ანურია); მძიმე დეჰიდრატაცია (გაუწყლოება) ან ელექტროლიტების მძიმე დარღვევა გაქვს; ღვიძლის კომა ან პრეკომა.

სიფრთხილით (ექიმს აცნობე): დიაბეტი (შეიძლება შაქარი აიწიოს); პოდაგრა (შარდმჟავას ზრდის); პროსტატის ჰიპერტროფია; ლითიუმის მიმღებ პაციენტებში; ხანდაზმულ ასაკში — წნევის ვარდნის რისკი მაღალია. ბავშვებში და ორსულობაში — მხოლოდ ექიმის მკაცრი ზედამხედველობით.

ორსულობის დროს ფუროსემიდის გამოყენება რეკომენდებულია მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში, როდესაც მოსალოდნელი თერაპიული სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. FDA კატეგორია: C. ფუროსემიდმა შეიძლება გამოიწვიოს ელექტროლიტური დისბალანსი და დეჰიდრატაცია ორსულ ქალებში. არსებობს მონაცემები, რომ ფუროსემიდი შეიძლება გადავიდეს დედის რძეში, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული. თუ პრეპარატი აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს. ორსულობის მესამე ტრიმესტრში სიფრთხილით გამოიყენება, რადგან შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და ელექტროლიტური დარღვევები.

ბავშვებში ფუროსემიდის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით და მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზა განისაზღვრება ბავშვის ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით. ზოგადი რეკომენდაცია ბავშვებისთვის არის 1-2 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე, ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 მგ/კგ. სიფრთხილეა საჭირო ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში, რადგან მათ შეიძლება განუვითარდეთ თირკმლის ტოქსიკურობა და კალციუმის მეტაბოლიზმის დარღვევა. ზუსტი დოზირება და შეყვანის სქემა უნდა დაადგინოს პედიატრმა.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ფუროსემიდის გამოყენებისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე. ხანდაზმულებს ხშირად აქვთ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და შეიძლება იყვნენ დეჰიდრატირებული, რაც ზრდის არტერიული წნევის მკვეთრი ვარდნის (ჰიპოტენზიის) და ელექტროლიტური დარღვევების რისკს. საწყისი დოზა უნდა იყოს უფრო დაბალი, ვიდრე მოზრდილებში, და საჭიროა ხშირი მონიტორინგი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინი, შარდოვანა) და ელექტროლიტების (კალიუმი, ნატრიუმი) დონის. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედების რისკი იზრდება.

ფუროსემიდმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, მხედველობის დაბინდვა ან არტერიული წნევის ვარდნა, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდის შემდეგ. ამ სიმპტომებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა ურჩიოთ, თავი შეიკავონ საშიში აქტივობებისგან, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნილი ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ. არ გამოიყენოთ თუ ხსნარი შეცვლილია ან შეიცავს ნაწილაკებს.

წარმოების თარიღიდან ვალიდურობა შეადგენს 3 წელს. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. გახსნილი ამპულის შიგთავსი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.