ფუროსემიდი 1%

Furosemide (ფუროსემიდი)

ფუროსემიდი (FUROSEMIDE) — ATC: C03CA01

ampoule · 1%

აქტიური ნივთიერება: FUROSEMIDE (ფუროსემიდი) — 1%.

ფუროსემიდი 1% არის უფერო ან ოდნავ მოყვითალო, გამჭვირვალე ხსნარი ამპულაში. თითოეული ამპულა შეიცავს 2 მლ ხსნარს, რომელიც შეფუთულია მინის ამპულებში. ამპულები მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში, 5 ან 10 ცალი.

ATC C03CA01 ·

ფუროსემიდი 1% არის ძლიერი მარყუჟოვანი შარდმდენი საშუალება. ის მოქმედებს თირკმელების მარყუჟზე, რათა გაზარდოს მარილებისა და წყლის გამოყოფა ორგანიზმიდან შარდის სახით. ეს ხელს უწყობს შეშუპების (სითხის შეკავების) შემცირებას, რომელიც ხშირად თან ახლავს გულის უკმარისობას, ღვიძლის ციროზს ან თირკმლის დაავადებებს. ასევე გამოიყენება არტერიული ჰიპერტენზიის (მაღალი წნევის) სამკურნალოდ, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა წნევის სწრაფი დაქვეითება ან როდესაც სხვა შარდმდენები არაეფექტურია. ფუროსემიდი ხშირად ინიშნება ინექციის სახით, როდესაც პაციენტის მდგომარეობა მოითხოვს სითხის სწრაფად მოცილებას ან პერორალური მიღება შეუძლებელია.

ფუროსემიდის ინტრავენური ბიოშეღწევადობა 100%-ია. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს 91%-99%-ს. განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 0.2 ლ/კგ. ფუროსემიდი მეტაბოლიზდება ღვიძლში მცირე რაოდენობით. ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით, როგორც უცვლელი ნივთიერება, აქტიური სეკრეციის გზით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1-2 საათს ზრდასრულებში, თუმცა შეიძლება გაიზარდოს თირკმლის უკმარისობის დროს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში პრეპარატის კლირენსი მცირდება, ხოლო ნახევრადგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივდება.

ფუროსემიდი 1% არის ძლიერი მარყუჟოვანი შარდმდენი საშუალება. ის მოქმედებს თირკმელების მარყუჟზე, რათა გაზარდოს მარილებისა და წყლის გამოყოფა ორგანიზმიდან შარდის სახით. ეს ხელს უწყობს შეშუპების (სითხის შეკავების) შემცირებას, რომელიც ხშირად თან ახლავს გულის უკმარისობას, ღვიძლის ციროზს ან თირკმლის დაავადებებს. ასევე გამოიყენება არტერიული ჰიპერტენზიის (მაღალი წნევის) სამკურნალოდ, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა წნევის სწრაფი დაქვეითება ან როდესაც სხვა შარდმდენები არაეფექტურია. ფუროსემიდი ხშირად ინიშნება ინექციის სახით, როდესაც პაციენტის მდგომარეობა მოითხოვს სითხის სწრაფად მოცილებას ან პერორალური მიღება შეუძლებელია.

არ მიიღოთ ფუროსემიდი, თუ გაქვთ: ანურია (შარდის გამოყოფის სრული შეწყვეტა), ღვიძლის კომა ან პრეკომა, მძიმე ჰიპოკალემია (კალიუმის დეფიციტი) ან ჰიპონატრიემია (ნატრიუმის დეფიციტი), დეჰიდრატაცია.

სიფრთხილით მიიღეთ, თუ გაქვთ: შაქრიანი დიაბეტი (შესაძლოა გააუარესოს გლიკემიური კონტროლი), პოდაგრა (შესაძლოა გაზარდოს შარდმჟავას დონე), ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის დარღვევები, სისტემური წითელი მგლურა, პროსტატის გადიდება, ან თუ ხართ ხანდაზმული პაციენტი (უფრო მეტად ხართ დეჰიდრატაციისა და ჰიპოტენზიის რისკის ქვეშ).

ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანის დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად პაციენტის მდგომარეობის, თირკმლის ფუნქციის და საჭირო ეფექტის მიხედვით. ზრდასრულებში საწყისი დოზა შეადგენს 20-40 მგ (1-2 ამპულა). მძიმე შემთხვევებში ან როდესაც საჭიროა სწრაფი ეფექტი, შესაძლებელია დოზის გაზრდა 80-100 მგ-მდე. თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზის კორექცია აუცილებელია, რადგან პრეპარატის ელიმინაცია შენელებულია. პაციენტებში ღვიძლის ციროზით და ასციტით, დოზა უნდა შეირჩეს სიფრთხილით. პრეპარატი შეჰყავთ ნელა ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. პედიატრიული დოზა განისაზღვრება ექიმის მიერ.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, სისუსტე, ჰიპოტენზია (დაბალი არტერიული წნევა), ორთოსტატული ჰიპოტენზია (წამოდგომისას წნევის დაცემა), ყურებში შუილი, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ყაბზობა, შარდვის გახშირება.

სერიოზული გვერდითი მოვლენები (დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს): მძიმე ალერგიული რეაქციები (გამონაყარი, ქავილი, სახის/ენის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება), თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის პრობლემები, სისხლის ელექტროლიტური ბალანსის სერიოზული დარღვევები (მაგ. კალიუმის დაბალი დონე, რაც იწვევს კუნთების სისუსტეს, კრუნჩხვებს, გულის რითმის დარღვევას), სმენის დაქვეითება ან სიყრუე, სისხლის უჯრედების რაოდენობის ცვლილება.

ფუროსემიდის ჭარბი დოზის სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს მძიმე დეჰიდრატაციას, ელექტროლიტური დისბალანსს (განსაკუთრებით კალიუმის და ნატრიუმის დეფიციტს), ჰიპოტენზიას, გულის რითმის დარღვევას, ცნობიერების დაქვეითებას. დაუყოვნებლივ მიმართეთ სამედიცინო დახმარებას. ექიმი შეაფასებს მდგომარეობას და ჩაატარებს სიმპტომურ მკურნალობას, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს სითხისა და ელექტროლიტების შევსებას.

ფუროსემიდმა შეიძლება ურთიერთქმედება შემდეგ პრეპარატებთან:

• სხვა შარდმდენები: ზრდის შარდმდენ ეფექტს და ელექტროლიტური დისბალანსის რისკს.
• ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები: აძლიერებს არტერიული წნევის დამწევ ეფექტს, ზრდის ჰიპოტენზიის რისკს.
• ამინოგლიკოზიდები (მაგ. გენტამიცინი) და სხვა ოტოტოქსიკური პრეპარატები: ზრდის სმენის დაზიანების რისკს.
• ლითიუმი: ამცირებს ლითიუმის გამოყოფას, ზრდის მის ტოქსიკურობას.
• არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (აასს, მაგ. იბუპროფენი): ამცირებს ფუროსემიდის შარდმდენ და ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს, ზრდის თირკმლის დაზიანების რისკს.

არ მიიღოთ ფუროსემიდი, თუ გაქვთ: ანურია (შარდის გამოყოფის სრული შეწყვეტა), ღვიძლის კომა ან პრეკომა, მძიმე ჰიპოკალემია (კალიუმის დეფიციტი) ან ჰიპონატრიემია (ნატრიუმის დეფიციტი), დეჰიდრატაცია.

სიფრთხილით მიიღეთ, თუ გაქვთ: შაქრიანი დიაბეტი (შესაძლოა გააუარესოს გლიკემიური კონტროლი), პოდაგრა (შესაძლოა გაზარდოს შარდმჟავას დონე), ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის დარღვევები, სისტემური წითელი მგლურა, პროსტატის გადიდება, ან თუ ხართ ხანდაზმული პაციენტი (უფრო მეტად ხართ დეჰიდრატაციისა და ჰიპოტენზიის რისკის ქვეშ).

ფუროსემიდი კლასიფიცირებულია FDA-ს მიერ როგორც კატეგორია C ორსულობის დროს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ტერატოგენული ეფექტები. ორსულობის დროს, განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში, ფუროსემიდის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, თუ პოტენციური სარგებელი არ აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. პრეპარატი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ორსულობისას მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში, ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ, განსაკუთრებით გვიან ორსულობაში შეშუპების სამკურნალოდ. ფუროსემიდი გადადის დედის რძეში, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

ბავშვებში ფუროსემიდის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით და მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება განისაზღვრება ბავშვის ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით. ზოგადად, ინტრავენური დოზა შეადგენს 1-2 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 მგ/კგ. პრეპარატის გამოყენება ახალშობილებში მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს ელექტროლიტური ბალანსის და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგთან ერთად.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ფუროსემიდის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე. ამ ასაკობრივ ჯგუფში უფრო მაღალია დეჰიდრატაციის, ჰიპოტენზიის და ელექტროლიტური დისბალანსის (განსაკუთრებით ჰიპოკალემიის) რისკი. რეკომენდებულია საწყისი დოზის შემცირება და პაციენტის მდგომარეობის, თირკმლის ფუნქციისა და ელექტროლიტების დონის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედების რისკი იზრდება.

ფუროსემიდმა შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან მხედველობის დაქვეითება, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდის შემდეგ. ამ სიმპტომების გამოვლენისას რეკომენდებულია თავი შეიკავოთ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისგან და მექანიზმებთან მუშაობისგან, სანამ არ დარწმუნდებით, რომ პრეპარატი არ ახდენს უარყოფით გავლენას ამ აქტივობებზე.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე, 15-25°C-ის ფარგლებში. დაიცავით სინათლისა და ტენისაგან. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. ამპულები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის შენახვის ვადა შეადგენს 3 წელს. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. გახსნილი ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.