ფლუიმუცილი 600 mg

Fluimucil (ფლუიმუცილი)

ფლუიმუცილი (Fluimucil) — ATC: R05CB01

vial · 600 mg

აქტიური ნივთიერება: Fluimucil (ფლუიმუცილი) — 600 mg.

ფლუიმუცილი 600 მგ წარმოდგენილია ლიოფილიზებული ფხვნილის სახით გამჭვირვალე მინის ფლაკონში, რომელიც განკუთვნილია ხსნარის მოსამზადებლად ინჰალაციის ან ინტრავენური შეყვანისთვის. ფლაკონი დალუქულია რეზინის საცობით და ალუმინის თავსახურით. ფხვნილი არის თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის. შეფუთვა არის მუყაოს კოლოფი, რომელშიც მოთავსებულია ერთი ან მეტი ფლაკონი.

ATC R05CB01 ·

ფლუიმუცილი (აცეტილცისტეინი) მიეკუთვნება მუკოლიზურ საშუალებათა ჯგუფს. ის მოქმედებს ნახველის სტრუქტურაზე, ამცირებს მის სიბლანტეს და აადვილებს მის გამოყოფას სასუნთქი გზებიდან. ეს ეფექტი მიიღწევა გოგირდოვანი ჯგუფების მეშვეობით, რომლებიც არღვევენ ნახველის ცილოვან კავშირებს. პრეპარატი გამოიყენება სასუნთქი გზების მწვავე და ქრონიკული დაავადებების დროს, რომლებსაც თან ახლავს სხვადასხვა სიბლანტის მქონე ნახველის წარმოქმნა, როგორიცაა: ბრონქიტი, ტრაქეიტი, ბრონქიოლიტი, პნევმონია, ბრონქოექტაზია, ფილტვის აბსცესი, კისტოზური ფიბროზი (მუკოვისციდოზი). ასევე გამოიყენება ქირურგიული ჩარევების შემდეგ, სასუნთქი გზების სანიტარული ფუნქციის გასაუმჯობესებლად. პრეპარატი ინიშნება ექიმის მიერ, როგორც წესი, ინჰალაციის ან ინტრავენური შეყვანის გზით, 600 მგ დღეში.

აცეტილცისტეინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, თუმცა ბიოშეღწევადობა შეიძლება იყოს ცვალებადი პერორალური მიღებისას. განაწილება ორგანიზმში ფართოა, ძირითადად ღვიძლში მეტაბოლიზდება დისულფიდური კავშირების წარმოქმნით. ძირითადი მეტაბოლიტი არის ცისტეინი. CYP450 ფერმენტული სისტემით მეტაბოლიზმი უმნიშვნელოა. ექსკრეცია ძირითადად თირკმელებით ხდება, ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1 საათს, თუმცა შეიძლება გაიზარდოს თირკმლის უკმარისობის დროს. ინჰალაციის გზით შეყვანისას, პლაზმური კონცენტრაცია დაბალია, მაგრამ ადგილობრივი ეფექტი სასუნთქ გზებში მაღალია.

ფლუიმუცილი (აცეტილცისტეინი) მიეკუთვნება მუკოლიზურ საშუალებათა ჯგუფს. ის მოქმედებს ნახველის სტრუქტურაზე, ამცირებს მის სიბლანტეს და აადვილებს მის გამოყოფას სასუნთქი გზებიდან. ეს ეფექტი მიიღწევა გოგირდოვანი ჯგუფების მეშვეობით, რომლებიც არღვევენ ნახველის ცილოვან კავშირებს. პრეპარატი გამოიყენება სასუნთქი გზების მწვავე და ქრონიკული დაავადებების დროს, რომლებსაც თან ახლავს სხვადასხვა სიბლანტის მქონე ნახველის წარმოქმნა, როგორიცაა: ბრონქიტი, ტრაქეიტი, ბრონქიოლიტი, პნევმონია, ბრონქოექტაზია, ფილტვის აბსცესი, კისტოზური ფიბროზი (მუკოვისციდოზი). ასევე გამოიყენება ქირურგიული ჩარევების შემდეგ, სასუნთქი გზების სანიტარული ფუნქციის გასაუმჯობესებლად. პრეპარატი ინიშნება ექიმის მიერ, როგორც წესი, ინჰალაციის ან ინტრავენური შეყვანის გზით, 600 მგ დღეში.

არ მიიღოთ ფლუიმუცილი, თუ გაქვთ ალერგია აცეტილცისტეინზე ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებზე. სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების მწვავე ფაზის მქონე პაციენტებში, ასევე ბრონქული ასთმის მქონე პაციენტებში, რადგან არსებობს ბრონქოსპაზმის რისკი. თუ გაქვთ თირკმლის ან ღვიძლის პრობლემები, აუცილებლად გაიარეთ კონსულტაცია ექიმთან. პრეპარატის გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ნახველის მოცულობა, ამიტომ მნიშვნელოვანია საკმარისი რაოდენობით სითხის მიღება.

მოზრდილებში რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 600 მგ დღეში, რომელიც შეიძლება შეყვანილი იქნას ინჰალაციის ან ინტრავენური გზით, ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl < 10 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭიროა სიფრთხილით. ღვიძლის უკმარისობის (Child-Pugh A, B, C) მქონე პაციენტებში მონაცემები შეზღუდულია, საჭიროა სიფრთხილე და ექიმის მეთვალყურეობა. პრეპარატი უნდა გაიხსნას შესაბამის ხსნარში (მაგ. სტერილური ფიზიოლოგიური ხსნარი) უშუალოდ გამოყენებამდე. ინტრავენური შეყვანა უნდა მოხდეს ნელა.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, პირის ღრუს ლორწოვანი გარსის გაღიზიანება. იშვიათად შეიძლება განვითარდეს: თავის ტკივილი, ტინიტუსი (ყურებში შუილი), ტაქიკარდია (გულისცემის გახშირება), არტერიული წნევის დაქვეითება, გამონაყარი კანზე, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ბრონქოსპაზმი (განსაკუთრებით ასთმის მქონე პაციენტებში). ძალიან იშვიათად აღინიშნება: ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, ანგიონევროზული შეშუპება, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მომატება. სერიოზული გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა მძიმე ალერგიული რეაქციები ან ბრონქოსპაზმი, მოითხოვს პრეპარატის დაუყოვნებლივ შეწყვეტას და სამედიცინო დახმარებას.

აცეტილცისტეინის დოზის გადაჭარბების შემთხვევები იშვიათია. პოტენციური სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს კუჭ-ნაწლავის დარღვევებს (გულისრევა, ღებინება, დიარეა). მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია ანაფილაქსიური რეაქციები. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება და მიმართეთ ექიმს ან დაუყოვნებლივ დაუკავშირდით სასწრაფო დახმარებას.

აცეტილცისტეინს შეუძლია გააძლიეროს ზოგიერთი ანტიბიოტიკის (მაგ. ტეტრაციკლინები, ამინოგლიკოზიდები) ეფექტი, ამიტომ ამ პრეპარატების ერთდროული მიღებისას რეკომენდებულია მათ შორის 2-საათიანი ინტერვალის დაცვა. აცეტილცისტეინი არ უნდა იქნას მიღებული ხველის საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად, რადგან ეს უკანასკნელი აფერხებს ნახველის გამოყოფას. ნიტროგლიცერინთან ან სხვა ნიტრატებთან ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის მნიშვნელოვანი დაქვეითება და თავის ტკივილი.

არ მიიღოთ ფლუიმუცილი, თუ გაქვთ ალერგია აცეტილცისტეინზე ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებზე. სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების მწვავე ფაზის მქონე პაციენტებში, ასევე ბრონქული ასთმის მქონე პაციენტებში, რადგან არსებობს ბრონქოსპაზმის რისკი. თუ გაქვთ თირკმლის ან ღვიძლის პრობლემები, აუცილებლად გაიარეთ კონსულტაცია ექიმთან. პრეპარატის გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ნახველის მოცულობა, ამიტომ მნიშვნელოვანია საკმარისი რაოდენობით სითხის მიღება.

ორსულობის დროს ფლუიმუცილის გამოყენება რეკომენდებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. აცეტილცისტეინი კლასიფიცირებულია FDA-ს მიერ როგორც კატეგორია B. კლინიკური მონაცემები ორსულ ქალებში შეზღუდულია. პრეპარატის გამოყენება ლაქტაციის პერიოდში არ არის რეკომენდებული, რადგან უცნობია გამოიყოფა თუ არა ის დედის რძეში. აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია.

პედიატრიულ პაციენტებში ფლუიმუცილის გამოყენება, განსაკუთრებით ინტრავენური შეყვანისას, უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ინჰალაციის გზით გამოყენებისას, დოზა დამოკიდებულია ასაკსა და სხეულის წონაზე, თუმცა კონკრეტული რეკომენდაციები და ასაკობრივი ლიმიტი შეიძლება განსხვავდებოდეს. 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში ინტრავენური შეყვანა უკუნაჩვენებია. ექიმის გადაწყვეტილება უნდა ეფუძნებოდეს პაციენტის მდგომარეობას.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ფლუიმუცილის გამოყენებისას განსაკუთრებული კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არსებობს თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევები. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად გვხვდება თანმხლები დაავადებები და პოლიფარმაცია, ამიტომ საჭიროა სიფრთხილე და შესაძლო ურთიერთქმედებების გათვალისწინება. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი.

ფლუიმუცილს, როგორც წესი, არ აქვს მნიშვნელოვანი გავლენა ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციებზე, როგორიცაა ძილიანობა ან თავბრუსხვევა. თუმცა, იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება აღინიშნოს თავის ტკივილი ან გულისცემის გახშირება. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ასეთი სიმპტომები, უნდა იხელმძღვანელონ სიფრთხილით ავტომობილის მართვისას ან მექანიზმებთან მუშაობისას.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე (15-25°C) მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. ფლაკონები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. დაუშვებელია პრეპარატის გაყინვა. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. მომზადებული ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ ან შეინახოს მაცივარში არა უმეტეს 24 საათისა, თუ ეს მითითებულია.

ფლუიმუცილის წარმოების შემდგომი შენახვის ვადა შეადგენს 3 წელს. მომზადებული ხსნარის შენახვის ვადა დამოკიდებულია გამოყენებულ გამხსნელზე და შენახვის პირობებზე, მაგრამ ზოგადად არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს მაცივარში. ვარგისიანობის ვადა მითითებულია შეფუთვაზე. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.