ფლეკარდია კაფსულა 100მგ #30

ფლეკარდია კაფსულა 100მგ #30 (ფლეკარდია კაფსულა 100მგ #30)

() — ATC:

vial · 100 mg · 30 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 100 mg. მწარმოებელი: ლაბ. ლიკონსა.

ფლეკარდია 100მგ კაფსულები არის თეთრი, მყარი ჟელატინის კაფსულები, რომლებიც შეიცავს თეთრ ან თითქმის თეთრ ფხვნილს. თითოეული კაფსულა შეიცავს 100მგ ფლეკაინიდის აცეტატს. შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული შეიცავს 10 კაფსულას. მუყაოს კოლოფში მოთავსებულია 3 ბლისტერი (სულ 30 კაფსულა).

ATC ·

ფლეკაინიდი ბლოკავს ნატრიუმის არხებს გულის კუნთის უჯრედებში, რაც ანელებს ელექტრული იმპულსის გამტარობას და აწესრიგებს გულის რითმს. მიეკუთვნება IC კლასის ანტიარითმულ საშუალებებს (ATC: C01BC03).

ჩვენებები: პაროქსიზმული წინაგულოვანი ფიბრილაცია (გულის არათანაბარი ცემის შეტევები); AV-კვანძოვანი რეენტრანტული ტაქიკარდია და WPW სინდრომთან დაკავშირებული არითმიები; სიცოცხლისთვის საშიში პარკუჭოვანი არითმიები, როცა სხვა მკურნალობა არაეფექტურია.

ექიმი დანიშნავს მხოლოდ დიაგნოზის დადასტურების შემდეგ, შესაბამისი გამოკვლევების (ეკგ, ექოკარდიოგრაფია) საფუძველზე. მკურნალობა იწყება საავადმყოფოში ან კარდიოლოგის მეთვალყურეობით.

ფლეკაინიდი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 80-90%. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაბალია (დაახლოებით 40%). ფლეკაინიდი მეტაბოლიზდება ღვიძლში CYP1A2 და CYP2D6 ფერმენტების მონაწილეობით, ძირითადი მეტაბოლიტებია N-დეზალკილირებული და მეტა-ჰიდროქსილირებული წარმოებულები, რომლებსაც აქვთ გარკვეული აქტივობა. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 20 საათს, თუმცა შეიძლება გაგრძელდეს 35 საათამდე თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას. ფლეკაინიდი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით (დაახლოებით 70% დოზის სახით და მეტაბოლიტების სახით). თირკმლის კლირენსის დაქვეითება მოითხოვს დოზის კორექციას.

ფლეკაინიდი ბლოკავს ნატრიუმის არხებს გულის კუნთის უჯრედებში, რაც ანელებს ელექტრული იმპულსის გამტარობას და აწესრიგებს გულის რითმს. მიეკუთვნება IC კლასის ანტიარითმულ საშუალებებს (ATC: C01BC03).

ჩვენებები: პაროქსიზმული წინაგულოვანი ფიბრილაცია (გულის არათანაბარი ცემის შეტევები); AV-კვანძოვანი რეენტრანტული ტაქიკარდია და WPW სინდრომთან დაკავშირებული არითმიები; სიცოცხლისთვის საშიში პარკუჭოვანი არითმიები, როცა სხვა მკურნალობა არაეფექტურია.

ექიმი დანიშნავს მხოლოდ დიაგნოზის დადასტურების შემდეგ, შესაბამისი გამოკვლევების (ეკგ, ექოკარდიოგრაფია) საფუძველზე. მკურნალობა იწყება საავადმყოფოში ან კარდიოლოგის მეთვალყურეობით.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ გულის სტრუქტურული დაავადება (მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი პერიოდი, დეკომპენსირებული გულის უკმარისობა, კარდიომიოპათია); გაქვთ ბრუგადას სინდრომი; გაქვთ II ან III ხარისხის AV-ბლოკადა; გაქვთ ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი სარქვლოვანი დაზიანება.

სიფრთხილით: თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის დროს საჭიროა დოზის კორექცია — ამას ექიმი გადაწყვეტს. ელექტროლიტური დისბალანსი (კალიუმის ან მაგნიუმის დეფიციტი) უნდა გამოსწორდეს მკურნალობის დაწყებამდე. კარდიოსტიმულატორის მქონე პაციენტებში შესაძლებელია აგზნებადობის ზღურბლის ცვლილება.

მოზრდილებში საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 100მგ დღეში ორჯერ. ეფექტურობისა და ტოლერანტობის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ 200მგ-მდე დღეში ორჯერ. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებით სიცოცხლისათვის საშიში პარკუჭოვანი არითმიების დროს, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 400მგ-მდე დღეში ორჯერ, მაგრამ ეს მოითხოვს მკაცრ კარდიოლოგიურ მონიტორინგს. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <50 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს. CrCl 30-50 მლ/წთ დროს რეკომენდებულია საწყისი დოზა 50მგ დღეში ორჯერ. CrCl <30 მლ/წთ დროს დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით ან მეტით, ან პრეპარატი უკუნაჩვენებია. ღვიძლის უკმარისობის დროს (Child-Pugh A/B) საჭიროა დოზის შემცირება და ფრთხილი მონიტორინგი. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღების მიუხედავად, სასურველია დღის ერთსა და იმავე დროს.

ხშირი გვერდითი მოვლენები (>1/10 პაციენტში): თავბრუსხვევა, მხედველობის დაქვეითება (ორმაგი ან ბუნდოვანი მხედველობა), ქოშინი. შესაძლებელია აგრეთვე გულისრევა, დაღლილობა, ტრემორი (ხელების კანკალი).

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ მნიშვნელოვანი): ახალი ან გაუარესებული არითმია (პროარითმული ეფექტი) — განსაკუთრებით გულის სტრუქტურული დაავადების დროს. გულის უკმარისობის გაუარესება. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა. ფილტვის ფიბროზი (ხანგრძლივი გამოყენებისას).

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ: გულისცემა უფრო აგიჩქარდათ ან აგიჩქარდათ, გულმკერდის ტკივილი გაგიჩნდათ, ძლიერი ქოშინი ან გულის გაჩერების შეგრძნება გაქვთ.

სიმპტომები: მძიმე ბრადიკარდია (გულისცემის მკვეთრი შენელება), გულის ბლოკადა, პარკუჭოვანი ტაქიკარდია ან ფიბრილაცია, ჰიპოტენზია (არტერიული წნევის დაქვეითება), კრუნჩხვები, გულის გაჩერება. დოზის გადაჭარბება სიცოცხლისთვის საშიშია.

პირველადი დახმარება: დაუყოვნებლივ გამოიძახეთ სასწრაფო დახმარება (112). წაიღეთ პრეპარატის შეფუთვა და დარჩენილი კაფსულები. არ გამოიწვიოთ ღებინება. საავადმყოფოში ჩატარდება მონიტორინგი და სიმპტომური მკურნალობა.

ამიოდარონი — ორივე პრეპარატი გამოიყენება არითმიის სამკურნალოდ. ერთად მიღებისას პროარითმული ეფექტის რისკი მკვეთრად იზრდება. კომბინაცია დასაშვებია მხოლოდ კარდიოლოგის გადაწყვეტილებით.

ბეტა-ბლოკატორები (მეტოპროლოლი, ბისოპროლოლი) — ერთობლივი გამოყენებისას ძლიერდება გულის შეკუმშვის ფუნქციის დათრგუნვა; აუცილებელია დოზის კორექცია.

დიგოქსინი — ფლეკაინიდი ზრდის დიგოქსინის კონცენტრაციას სისხლში, რაც ზრდის ტოქსიურობის რისკს. აუცილებელია მონიტორინგი.

პაროქსეტინი, ფლუოქსეტინი (ანტიდეპრესანტები) — CYP2D6 ინჰიბირება ზრდის ფლეკაინიდის დონეს სისხლში. აუცილებლად აცნობეთ ექიმს ყველა მიღებული პრეპარატის შესახებ.

ვერაპამილი, დილთიაზემი — ერთობლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი ბრადიკარდია ან გულის ბლოკადა.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ გულის სტრუქტურული დაავადება (მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი პერიოდი, დეკომპენსირებული გულის უკმარისობა, კარდიომიოპათია); გაქვთ ბრუგადას სინდრომი; გაქვთ II ან III ხარისხის AV-ბლოკადა; გაქვთ ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი სარქვლოვანი დაზიანება.

სიფრთხილით: თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის დროს საჭიროა დოზის კორექცია — ამას ექიმი გადაწყვეტს. ელექტროლიტური დისბალანსი (კალიუმის ან მაგნიუმის დეფიციტი) უნდა გამოსწორდეს მკურნალობის დაწყებამდე. კარდიოსტიმულატორის მქონე პაციენტებში შესაძლებელია აგზნებადობის ზღურბლის ცვლილება.

ორსულობის დროს ფლეკაინიდის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, თუ პოტენციური სარგებელი არ აღემატება ნაყოფისთვის არსებულ რისკს. FDA კატეგორია: C. ფლეკაინიდი აღწევს პლაცენტაში. ორსულობის პერიოდში, განსაკუთრებით მესამე ტრიმესტრში, ფარმაკოკინეტიკა შეიძლება შეიცვალოს, რაც მოითხოვს დოზის კორექციას და ფრთხილ მონიტორინგს. ლაქტაციის პერიოდში: ფლეკაინიდი გადადის დედის რძეში მცირე რაოდენობით. ძუძუთი კვებისას პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ბავშვზე მისი მოქმედების შესახებ მონაცემები არასაკმარისია. თუ დედისთვის მკურნალობა აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

ფლეკაინიდის გამოყენება ბავშვებში (18 წლამდე ასაკის) არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს საკმარისი მონაცემები მისი უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ ამ ასაკობრივ ჯგუფში. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებით სიცოცხლისათვის საშიში არითმიების დროს, ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს პრეპარატის გამოყენება, მაგრამ ეს მოითხოვს სპეციალურ მონიტორინგს და დოზის ინდივიდუალურ შერჩევას. ზუსტი დოზირება ბავშვებისთვის არ არის დადგენილი.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, თირკმლის ფუნქციის შესაძლო დაქვეითების გამო, ფლეკაინიდის კლირენსი შეიძლება შემცირებული იყოს. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება უფრო დაბალი დოზით (მაგ., 50მგ დღეში ორჯერ) და ფრთხილი ტიტრაცია. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება პოლიფარმაცია, ამიტომ აუცილებელია წამლის ურთიერთქმედებების გათვალისწინება. რეგულარული მონიტორინგი, მათ შორის თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი) და გულის რითმის, აუცილებელია.

ფლეკაინიდმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, მხედველობის დარღვევა (ორმაგი ხედვა, ბუნდოვანი ჩვენება) და ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა ეფექტები. ამან შეიძლება გავლენა მოახდინოს პაციენტის უნარზე, მართოს ავტომობილი ან მართოს მექანიზმები. პაციენტებს უნდა ურჩიოთ, თავი შეიკავონ ისეთი აქტივობებისგან, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღებას და ფსიქომოტორულ უნარებს, სანამ არ გაირკვევა, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. კაფსულები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნის შემდეგ შეფუთვა მჭიდროდ დახურეთ.

წარმოების თარიღიდან ვალიდურობის ვადა შეადგენს 3 წელს. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. ვადის გასვლის თარიღი ეხება თვის ბოლო დღეს. გახსნის შემდეგ (ბლისტერის გახსნა) პრეპარატი უნდა იქნას გამოყენებული მითითებულ ვადაში, რომელიც ჩვეულებრივ არ აღემატება 6 თვეს, თუ სხვაგვარად არ არის მითითებული მწარმოებლის მიერ.