ეუთიროქსი ტაბლეტი 125მკგ #100

ეუთიროქსი ტაბლეტი 125მკგ #100 (ეუთიროქსი ტაბლეტი 125მკგ #100)

() — ATC:

tablets · 125 mcg · 100 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 125 mcg. მწარმოებელი: მერკი.

თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ბრტყელი ტაბლეტები ერთ მხარეს გრავირებული ხაზით და "125" წარწერით. შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული შეიცავს 10 ტაბლეტს. 100 ტაბლეტი მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

ATC ·

ლევოთიროქსინი არის სინთეზური ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონი (T4). ორგანიზმში ის გარდაიქმნება აქტიურ ფორმად (T3) და ავსებს ჰორმონის დეფიციტს, რითაც ნორმალიზდება მეტაბოლიზმი, ენერგიის დონე და ორგანოთა ფუნქციები.

ჩვენებები: ჰიპოთირეოზი (პირველადი და მეორადი); ფარისებრი ჯირკვლის ქირურგიული ან რადიოაქტიური იოდით მკურნალობის შემდგომი ჩანაცვლებითი თერაპია; ჰაშიმოტოს თირეოიდიტი; ფარისებრი ჯირკვლის კვანძოვანი ჩიყვის სუპრესიული თერაპია; ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს ოპერაციის შემდგომი TSH-სუპრესიული თერაპია.

ექიმი დანიშნავს დოზას TSH და T4 ანალიზების შედეგების მიხედვით. დოზის ცვლილება ხდება თანდათანობით — ყოველ 4-6 კვირაში სისხლის კონტროლით.

ლევოთიროქსინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ძირითადად წვრილ ნაწლავში. შეწოვის მაქსიმალური დონე მიიღწევა 5-6 საათის შემდეგ. საკვები ამცირებს შეწოვის ხარისხს. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 80%. ლევოთიროქსინი ძირითადად უკავშირდება პლაზმის ცილებს (99%-ზე მეტი), მათ შორის თიროქსინ-ბმაიდნგ გლობულინს (TBG), თიროქსინ-ბმაიდნგ ტრანსტირეტინს (TTR) და ალბუმინს. მეტაბოლიზმი ხდება ძირითადად ღვიძლში, სადაც ხდება T4-ის გარდაქმნა უფრო აქტიურ T3-ად. ლევოთიროქსინი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა თირკმელებით და ნაწილობრივ ნაღველით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 6-10 დღეს, რაც განპირობებულია ცილებთან ძლიერი შეკავშირების გამო.

ლევოთიროქსინი არის სინთეზური ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონი (T4). ორგანიზმში ის გარდაიქმნება აქტიურ ფორმად (T3) და ავსებს ჰორმონის დეფიციტს, რითაც ნორმალიზდება მეტაბოლიზმი, ენერგიის დონე და ორგანოთა ფუნქციები.

ჩვენებები: ჰიპოთირეოზი (პირველადი და მეორადი); ფარისებრი ჯირკვლის ქირურგიული ან რადიოაქტიური იოდით მკურნალობის შემდგომი ჩანაცვლებითი თერაპია; ჰაშიმოტოს თირეოიდიტი; ფარისებრი ჯირკვლის კვანძოვანი ჩიყვის სუპრესიული თერაპია; ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს ოპერაციის შემდგომი TSH-სუპრესიული თერაპია.

ექიმი დანიშნავს დოზას TSH და T4 ანალიზების შედეგების მიხედვით. დოზის ცვლილება ხდება თანდათანობით — ყოველ 4-6 კვირაში სისხლის კონტროლით.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია ლევოთიროქსინის ან ტაბლეტის რომელიმე კომპონენტის მიმართ; გაქვთ მკურნალობას დაქვემდებარებული თირეოტოქსიკოზი (ჰორმონის ჭარბი რაოდენობა); გაქვთ მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტი; გაქვთ მწვავე მიოკარდიტი; გაქვთ მკურნალობას დაქვემდებარებული თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა.

სიფრთხილით: გულის დაავადებების (სტენოკარდია, არითმია, გულის უკმარისობა) დროს — დოზა ნელა იზრდება; ხანდაზმულ პაციენტებში; შაქრიანი დიაბეტის დროს — ინსულინის ან შაქრის დამწევი პრეპარატების დოზა შეიძლება შეიცვალოს; ოსტეოპოროზის რისკი მენოპაუზის შემდგომ პერიოდში.

დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად პაციენტის კლინიკური მდგომარეობისა და ლაბორატორიული პარამეტრების (TSH, T4) მიხედვით. საწყისი დოზა ჰიპოთირეოზის დროს ჩვეულებრივ შეადგენს 50-100 მკგ დღეში. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 100-200 მკგ დღეში. ხანდაზმულ პაციენტებში და გულის დაავადებების მქონე პაციენტებში საწყისი დოზა უნდა იყოს დაბალი (25 მკგ დღეში) და თანდათან გაიზარდოს. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ არ არის თირკმლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დაქვეითება. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილე და დოზის შემცირება. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, დღეში ერთხელ, უზმოზე, საუზმემდე 30-60 წუთით ადრე.

სწორი დოზით მიღებისას გვერდითი მოვლენები იშვიათია, რადგან ლევოთიროქსინი ბუნებრივი ჰორმონის იდენტურია. უმეტესი გვერდითი მოვლენა მიუთითებს, რომ დოზა ზედმეტად მაღალი ან დაბალია.

ჭარბი დოზის ნიშნები (ჰიპერთირეოზის სიმპტომები): გულისცემის აჩქარება, ხელების კანკალი, ოფლიანობა, უძილობა, წონის კლება, დიარეა, ნერვიულობა, თავის ტკივილი.

დაბალი დოზის ნიშნები: დაღლილობა, წონის მატება, ყაბზობა, სიცივის აუტანლობა.

სერიოზული (იშვიათი): გულის არითმია, გულმკერდის ტკივილი, ძვლის სიმტვრევის რისკი ხანგრძლივი ჭარბი დოზისას. თუ შეგეყარათ გულისცემის აჩქარება, გულმკერდის ტკივილი ან სუნთქვის გაძნელება — დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

სიმპტომები: გულისცემის აჩქარება, არითმია, კანკალი, ოფლიანობა, მღელვარება, ცხელება, კრუნჩხვები, ფაღარათი, გულისრევა. მძიმე შემთხვევებში — გულის უკმარისობა.

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. წამლის შეფუთვა თან წაიღეთ. ნუ გამოიწვევთ ღებინებას ექიმის მითითების გარეშე. საავადმყოფოში ჩაგიტარდებათ სიმპტომური მკურნალობა (ბეტა-ბლოკერები, თერმორეგულაციის კონტროლი).

ანტაციდები, კალციუმი, რკინა, ალუმინი — მნიშვნელოვნად ამცირებს ლევოთიროქსინის შეწოვას. ეუთიროქსი მიიღეთ ამ პრეპარატებამდე მინიმუმ 4 საათით ადრე.

ვარფარინი (სისხლის გამათხელებელი) — ლევოთიროქსინი აძლიერებს ვარფარინის ეფექტს, იზრდება სისხლდენის რისკი. საჭიროა INR-ის კონტროლი.

ინსულინი და მეტფორმინის ტიპის პრეპარატები — ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონი ცვლის შაქრის მეტაბოლიზმს, შეიძლება დაგჭირდეთ დოზის კორექცია.

კარბამაზეპინი, ფენიტოინი (ეპილეფსიის საწინააღმდეგო პრეპარატები) — აჩქარებს ლევოთიროქსინის მეტაბოლიზმს, შეიძლება დაგჭირდეთ დოზის გაზრდა.

ომეპრაზოლი (კუჭის მჟავიანობის დამწევი პრეპარატი) — შეიძლება შეამციროს შეწოვა. აცნობეთ ექიმს ყველა მიღებული პრეპარატის შესახებ.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია ლევოთიროქსინის ან ტაბლეტის რომელიმე კომპონენტის მიმართ; გაქვთ მკურნალობას დაქვემდებარებული თირეოტოქსიკოზი (ჰორმონის ჭარბი რაოდენობა); გაქვთ მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტი; გაქვთ მწვავე მიოკარდიტი; გაქვთ მკურნალობას დაქვემდებარებული თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა.

სიფრთხილით: გულის დაავადებების (სტენოკარდია, არითმია, გულის უკმარისობა) დროს — დოზა ნელა იზრდება; ხანდაზმულ პაციენტებში; შაქრიანი დიაბეტის დროს — ინსულინის ან შაქრის დამწევი პრეპარატების დოზა შეიძლება შეიცვალოს; ოსტეოპოროზის რისკი მენოპაუზის შემდგომ პერიოდში.

FDA კატეგორია: A. ორსულობის დროს ლევოთიროქსინის მიღება აუცილებელია ჰიპოთირეოზის მართვისთვის. ორსულობის დროს TSH დონე შეიძლება გაიზარდოს, ამიტომ საჭიროა დოზის კორექცია. ლაქტაციის პერიოდში ლევოთიროქსინი გადადის დედის რძეში მცირე რაოდენობით, თუმცა უსაფრთხოა ჩვილისთვის. ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ.

ბავშვებში გამოყენება დასაშვებია ექიმის დანიშნულებით. დოზა შეირჩევა ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით. ახალშობილებსა და ჩვილებში, რომლებსაც თანდაყოლილი ჰიპოთირეოზი აქვთ, მკურნალობა უნდა დაიწყოს რაც შეიძლება ადრე, დოზით 10-15 მკგ/კგ/დღეში. 1-3 წლის ბავშვებში დოზაა 5-10 მკგ/კგ/დღეში. 3-12 წლის ბავშვებში დოზაა 4-6 მკგ/კგ/დღეში. 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზა შეადგენს 2-4 მკგ/კგ/დღეში. დოზის ტიტრაცია ხდება TSH დონის მიხედვით.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლევოთიროქსინის მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით (25 მკგ/დღეში) და თანდათან გაიზარდოს, განსაკუთრებით გულის დაავადებების არსებობისას. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის შემთხვევაში, ურთიერთქმედებების გათვალისწინებით, დოზა შეიძლება საჭირო გახდეს კორექტირება.

ლევოთიროქსინს, როგორც წესი, არ აქვს მნიშვნელოვანი გავლენა ფსიქომოტორულ ფუნქციებზე, რაც აუცილებელია ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. თუმცა, დოზის გადაჭარბების ან არასწორი დოზირების შემთხვევაში, შეიძლება განვითარდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა გულისცემის აჩქარება, ნერვიულობა, კანკალი, რაც შეიძლება უარყოფითად აისახოს მართვის უნარზე. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ასეთი სიმპტომები, თავი უნდა შეიკავონ მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან.

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. დაცული უნდა იყოს სინათლისა და ტენისაგან. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნის შემდეგ შენახვის ვადა არ არის განსაზღვრული, თუმცა რეკომენდებულია გამოყენება შეფუთვის გახსნიდან 6 თვის ვადაში.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. ვადის გასვლის თარიღი ეხება მითითებული თვის ბოლო დღეს.