ეუთიროქსი 125 00 mg

Euthirox 125 (ეუთიროქსი 125)

levothyroxine sodium (EUTHIROX 125) — ATC: A10BA01

tablets · 00 mg

აქტიური ნივთიერება: EUTHIROX 125 (levothyroxine sodium) — 00 mg. მწარმოებელი: Merk KGaA.

ეუთიროქსი 125 წარმოადგენს თეთრ ან თითქმის თეთრ, მრგვალ, ბრტყელ ტაბლეტებს, რომლებსაც შეიძლება ჰქონდეთ გამყოფი ხაზი. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 125 მკგ ლევოთიროქსინს. პრეპარატი შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული ბლისტერი შეიცავს 10 ან 25 ტაბლეტს. შეფუთვაში შეიძლება იყოს 1, 2, 3 ან 5 ბლისტერი.

ATC A10BA01 ·

ეუთიროქსი 125 შეიცავს ლევოთიროქსინს, რომელიც წარმოადგენს ფარისებრი ჯირკვლის მიერ გამომუშავებული ბუნებრივი ჰორმონის, თიროქსინის (T4) სინთეტიკურ ანალოგს. პრეპარატი გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითების (ჰიპოთირეოზის) სამკურნალოდ, რომელიც შეიძლება გამოწვეული იყოს სხვადასხვა მიზეზით, მათ შორის აუტოიმუნური თირეოიდიტის (ჰაშიმოტოს დაავადება), ფარისებრი ჯირკვლის მოცილების ან რადიოაქტიური იოდით მკურნალობის შემდეგ. ასევე გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის გადიდების (Goiter) სამკურნალოდ და ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს ოპერაციის შემდგომ თერაპიის ნაწილად. პრეპარატი არეგულირებს ორგანიზმში ნივთიერებათა ცვლას, ზრდას და ენერგეტიკულ პროცესებს.

ლევოთიროქსინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ძირითადად წვრილ ნაწლავში. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 80%-ს. საკვები, განსაკუთრებით ის, რომელიც შეიცავს კალციუმს ან რკინას, შეიძლება ამცირებდეს შეწოვას. ლევოთიროქსინი ძირითადად უკავშირდება პლაზმის ცილებს (თიროქსინ-ბმა-გლობულინი, თიროქსინ-ბმა-ტრანსთირეტინი და ალბუმინი). ის მეტაბოლიზდება ძირითადად ღვიძლში მონოდეიოდინაზას ფერმენტების მეშვეობით, გარდაიქმნება აქტიურ T3-ად და არააქტიურ T3-ად (rT3). ლევოთიროქსინის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 6-7 დღეს. ექსკრეცია ხდება ძირითადად თირკმელებით (დაახლოებით 80%) და ნაწილობრივ ნაღველით. თირკმლის უკმარისობის დროს ექსკრეცია შეიძლება შენელდეს.

ეუთიროქსი 125 შეიცავს ლევოთიროქსინს, რომელიც წარმოადგენს ფარისებრი ჯირკვლის მიერ გამომუშავებული ბუნებრივი ჰორმონის, თიროქსინის (T4) სინთეტიკურ ანალოგს. პრეპარატი გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითების (ჰიპოთირეოზის) სამკურნალოდ, რომელიც შეიძლება გამოწვეული იყოს სხვადასხვა მიზეზით, მათ შორის აუტოიმუნური თირეოიდიტის (ჰაშიმოტოს დაავადება), ფარისებრი ჯირკვლის მოცილების ან რადიოაქტიური იოდით მკურნალობის შემდეგ. ასევე გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის გადიდების (Goiter) სამკურნალოდ და ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს ოპერაციის შემდგომ თერაპიის ნაწილად. პრეპარატი არეგულირებს ორგანიზმში ნივთიერებათა ცვლას, ზრდას და ენერგეტიკულ პროცესებს.

არ მიიღოთ ეუთიროქსი 125 შემდეგ შემთხვევებში: თუ გაქვთ ალერგია ლევოთიროქსინზე ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებზე; თუ გაქვთ ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების მომატებული აქტივობა (ჰიპერთირეოზი), რომელიც არ არის მკურნალობით კონტროლირებადი; თუ გაქვთ გულის შეტევა (მიოკარდიუმის ინფარქტი); თუ გაქვთ თირეოტოქსიკოზური კრიზი (მწვავე მდგომარეობა ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების მკვეთრი მომატებით).

სიფრთხილით მიიღეთ ეუთიროქსი 125 შემდეგ შემთხვევებში: თუ გაქვთ გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები (მათ შორის გულის იშემიური დაავადება, არტერიული ჰიპერტენზია, არითმია); თუ გაქვთ შაქრიანი დიაბეტი (საჭიროა სისხლში შაქრის დონის მონიტორინგი და ინსულინის ან შაქრის დამწევი პრეპარატების დოზის კორექცია); თუ გაქვთ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა; თუ ხართ ხანდაზმული ასაკის; თუ გაქვთ ოსტეოპოროზი.

ზრდასრულებში საწყისი დოზა ჰიპოთირეოზის დროს შეადგენს 50-100 მკგ დღეში, რომელიც თანდათან იზრდება ექიმის მიერ დადგენილი ტოლერანტობისა და კლინიკური პასუხის მიხედვით. შემანარჩუნებელი დოზა, როგორც წესი, არის 100-200 მკგ დღეში. პაციენტებში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით, საწყისი დოზა უნდა იყოს დაბალი (25 მკგ დღეში) და თანდათან გაიზარდოს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 50 მლ/წთ), დოზის კორექცია საჭიროა სიფრთხილით, რადგან ექსკრეცია შეიძლება შენელდეს. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A, B, C) დოზის კორექცია საჭიროა სიფრთხილით. პრეპარატი მიიღება დღეში ერთხელ, უზმოზე, სასურველია დილით, სრულად გადაყლაპული წყალთან ერთად. სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედების თავიდან ასაცილებლად, მიღება უნდა მოხდეს სხვა მედიკამენტებიდან მინიმუმ 2 საათით ადრე ან 4-6 საათის შემდეგ.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები, რომლებიც, როგორც წესი, დაკავშირებულია დოზის გადაჭარბებასთან ან თერაპიის დასაწყისში, მოიცავს: გულისცემის გახშირებას (ტაქიკარდია), გულის რითმის დარღვევას, ტკივილს გულმკერდის არეში (სტენოკარდია), თავის ტკივილს, თავბრუსხვევას, კუნთების სისუსტეს, კანკალს (ტრემორი), უძილობას, მომატებულ ოფლიანობას, სხეულის ტემპერატურის მომატებას, დიარეას, ღებინებას, წონის კლებას, თმის ცვენას. იშვიათად შესაძლებელია ალერგიული რეაქციები კანზე (გამონაყარი, ქავილი).

სერიოზული გვერდითი მოვლენები, რომლებიც საჭიროებენ ექიმთან დაუყოვნებელ კონსულტაციას, მოიცავს: ძლიერ ტკივილს გულმკერდის არეში, გულის რითმის მკვეთრ დარღვევას, სუნთქვის გაძნელებას, ძლიერ თავის ტკივილს, კუნთების სპაზმებს, კანკალს, რომელიც არ ქრება, ალოპეციას (თმის სრული ცვენა), ძლიერ ოფლიანობას, მომატებულ აგზნებადობას.

დოზის გადაჭარბების სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს: გულისცემის გახშირებას, ტაქიკარდიას, გულის რითმის დარღვევას, სტენოკარდიას, კანკალს, ნერვიულობას, უძილობას, მომატებულ ოფლიანობას, ცხელებას, დიარეას, ღებინებას, წონის კლებას. მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია ფსიქოზური სიმპტომები ან კრუნჩხვები.

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან სასწრაფო დახმარებას. ექიმმა შეიძლება შეწყვიტოს პრეპარატის მიღება ან შეამციროს დოზა. მძიმე სიმპტომებისას შეიძლება საჭირო გახდეს ბეტა-ბლოკერების გამოყენება.

ეუთიროქსი 125-ის ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან:

• ანტაციდები (მათ შორის ალუმინის, მაგნიუმის, კალციუმის შემცველი), რკინის პრეპარატები, კალციუმის კარბონატი, სუკრალფატი: ამცირებენ ლევოთიროქსინის შეწოვას. მიიღეთ ეუთიროქსი ამ პრეპარატებიდან მინიმუმ 2 საათით ადრე ან 4-6 საათის შემდეგ.
• პრეპარატები, რომლებიც აძლიერებენ ნივთიერებათა ცვლას (მაგ., ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, რიფამპიცინი): შეიძლება გაზარდონ ლევოთიროქსინის საჭიროება.
• ანტიკოაგულანტები (მაგ., ვარფარინი): ეუთიროქსიმ შეიძლება გააძლიეროს მათი მოქმედება, გაზარდოს სისხლდენის რისკი. საჭიროა სისხლის შედედების მაჩვენებლების ხშირი კონტროლი.
• ბეტა-ბლოკერები: ეუთიროქსიმ შეიძლება შეამციროს მათი ეფექტურობა.

არ მიიღოთ ეუთიროქსი 125 შემდეგ შემთხვევებში: თუ გაქვთ ალერგია ლევოთიროქსინზე ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებზე; თუ გაქვთ ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების მომატებული აქტივობა (ჰიპერთირეოზი), რომელიც არ არის მკურნალობით კონტროლირებადი; თუ გაქვთ გულის შეტევა (მიოკარდიუმის ინფარქტი); თუ გაქვთ თირეოტოქსიკოზური კრიზი (მწვავე მდგომარეობა ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების მკვეთრი მომატებით).

სიფრთხილით მიიღეთ ეუთიროქსი 125 შემდეგ შემთხვევებში: თუ გაქვთ გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები (მათ შორის გულის იშემიური დაავადება, არტერიული ჰიპერტენზია, არითმია); თუ გაქვთ შაქრიანი დიაბეტი (საჭიროა სისხლში შაქრის დონის მონიტორინგი და ინსულინის ან შაქრის დამწევი პრეპარატების დოზის კორექცია); თუ გაქვთ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა; თუ ხართ ხანდაზმული ასაკის; თუ გაქვთ ოსტეოპოროზი.

FDA კატეგორია: A (მონაცემები შეზღუდულია, მაგრამ ზოგადად უსაფრთხოდ ითვლება ორსულობის დროს, როდესაც აუცილებელია). ორსულობის დროს ლევოთიროქსინის მიღება აუცილებელია დედისა და ნაყოფის ჯანმრთელობისთვის. დოზა შეიძლება საჭირო გახდეს კორექცია ორსულობის განმავლობაში. ლაქტაციის პერიოდში: ლევოთიროქსინი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით, მაგრამ ითვლება უსაფრთხოდ ჩვილისთვის ძუძუთი კვების დროს, თუ დედის დოზა ნორმალურია. თუმცა, რეკომენდებულია ექიმთან კონსულტაცია. ზოგადი რეკომენდაცია: ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ.

პედიატრიული გამოყენება: ეუთიროქსი 125 გამოიყენება ბავშვებში ფარისებრი ჯირკვლის ჰიპოპლაზიის, დისგენეზიის ან ექტოპიის გამოვლენის შემდეგ, ან თანდაყოლილი ჰიპოთირეოზის სამკურნალოდ. დოზა დამოკიდებულია ასაკსა და სხეულის წონაზე. ახალშობილებში საწყისი დოზაა 10-15 მკგ/კგ/დღეში. 1-3 წლის ბავშვებში 5-10 მკგ/კგ/დღეში. 3-12 წლის ბავშვებში 3-5 მკგ/კგ/დღეში. 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში, თუ ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია ნორმალურია, დოზა შეადგენს 2-3 მკგ/კგ/დღეში. ზუსტი დოზირება და მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ინდივიდუალურად ექიმის მიერ. 25 მკგ ტაბლეტები უფრო შესაფერისია პედიატრიული გამოყენებისთვის.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლევოთიროქსინის მიღებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თუ არსებობს გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები. საწყისი დოზა უნდა იყოს უფრო დაბალი (მაგ., 25-50 მკგ დღეში) და თანდათან გაიზარდოს. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, რადგან ასაკთან ერთად თირკმლის ფუნქცია შეიძლება დაქვეითდეს. Polypharmacy-ის მქონე პაციენტებში, ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება, ამიტომ საჭიროა მჭიდრო კლინიკური და ლაბორატორიული მონიტორინგი.

ეუთიროქსი 125, როგორც წესი, არ მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე და არ იწვევს ძილიანობას ან თავბრუსხვევას. თუმცა, დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში ან მკურნალობის დასაწყისში, შესაძლოა გამოვლინდეს სიმპტომები, როგორიცაა ნერვიულობა, აგზნებადობა ან ტაქიკარდია, რამაც შეიძლება ირიბად იმოქმედოს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებმა, რომლებიც გრძნობენ ამგვარ ეფექტებს, თავი უნდა შეიკავონ მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან.

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. დაცული უნდა იყოს სინათლისა და ტენისგან. ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნის შემდეგ, პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში და გამოიყენებოდეს შენახვის ვადის გასვლამდე.

წარმოების თარიღიდან შენახვის ვადა შეადგენს 3 წელს. პრეპარატი არ უნდა იქნას გამოყენებული შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. გახსნის შემდგომი შენახვის ვადა არ განსხვავდება საერთო შენახვის ვადისგან, თუ პრეპარატი ინახება მწარმოებლის რეკომენდაციების შესაბამისად.