ერითრომიცინი

ერითრომიცინი (ერითრომიცინი)

erythromycinum (erythromycinum) — ATC: J01FA05

tablets ·

აქტიური ნივთიერება: erythromycinum (erythromycinum) — .

ტაბლეტები, დაფარული გარსით. თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი ფორმის. შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული შეიცავს 10 ტაბლეტს. ბლისტერები მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

ATC J01FA05 ·

ერითრომიცინი მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკია. ის მოქმედებს ბაქტერიების ცილის სინთეზის შეფერხებით, რითაც აჩერებს მათ ზრდას და რეპროდუქციას. გამოიყენება სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, მათ შორის: სასუნთქი გზების ინფექციები (პნევმონია, ბრონქიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (ფურუნკული, ცელულიტი), ყურის, ცხვირის და ყელის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი), ასევე გარკვეული სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების (მაგ. ქლამიდია) და პნევმონიის გამომწვევი ატიპიური ბაქტერიების (მაგ. Legionella) სამკურნალოდ. ექიმის დანიშნულებით, შესაძლოა გამოყენებულ იქნას პენიცილინის ალერგიის მქონე პაციენტებში.

ერითრომიცინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, თუმცა საკვები, განსაკუთრებით ცხიმიანი, ანელებს და ამცირებს აბსორბციას. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაახლოებით 70-80%-ია. პრეპარატი ფართოდ ნაწილდება ორგანიზმის ქსოვილებსა და სითხეებში, აღწევს მაღალ კონცენტრაციას ნაღველში, ღვიძლში, ნუშურა ჯირკვლებში და ფილტვებში. მეტაბოლიზდება ძირითადად ღვიძლში, CYP3A4 იზოფერმენტის მონაწილეობით. ერითრომიცინი არის CYP3A4-ის ძლიერი ინჰიბიტორი, რაც იწვევს CYP3A4-ზე მეტაბოლიზებული სხვა პრეპარატების კლირენსის შემცირებას და მათი კონცენტრაციის ზრდას. ელიმინაცია ხდება ძირითადად ნაღველით (50-60%) და ნაწილობრივ თირკმელებით (10-25%). ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 1.5-2 საათს, თუმცა შეიძლება გაიზარდოს ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის დროს.

ერითრომიცინი მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკია. ის მოქმედებს ბაქტერიების ცილის სინთეზის შეფერხებით, რითაც აჩერებს მათ ზრდას და რეპროდუქციას. გამოიყენება სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, მათ შორის: სასუნთქი გზების ინფექციები (პნევმონია, ბრონქიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (ფურუნკული, ცელულიტი), ყურის, ცხვირის და ყელის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი), ასევე გარკვეული სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების (მაგ. ქლამიდია) და პნევმონიის გამომწვევი ატიპიური ბაქტერიების (მაგ. Legionella) სამკურნალოდ. ექიმის დანიშნულებით, შესაძლოა გამოყენებულ იქნას პენიცილინის ალერგიის მქონე პაციენტებში.

❌ არ მიიღოთ ერითრომიცინი, თუ გაქვთ: ალერგია ერითრომიცინზე, სხვა მაკროლიდებზე (მაგ. აზითრომიცინი, კლარითრომიცინი) ან პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალ სხვა ნივთიერებებზე. ასევე, სიფრთხილით მიიღეთ, თუ გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის დაავადებები, გულის რიტმის დარღვევების ისტორია (QT გახანგრძლივება) ან იღებთ სხვა მედიკამენტებს, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს გულის რიტმზე ან ღვიძლის მეტაბოლიზმზე. ერითრომიცინმა შეიძლება გააძლიეროს ზოგიერთი მედიკამენტის მოქმედება, განსაკუთრებით თეოფილინის, კარბამაზეპინის, სიმვასტატინის, ატორვასტატინის, დიგოქსინის და ანტიკოაგულანტების (მაგ. ვარფარინი).

მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 250-500 მგ ყოველ 6-8 საათში. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 1 გ-მდე ყოველ 6 საათში. მაქსიმალური დღიური დოზა შეადგენს 4 გ-ს. თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუმცა პაციენტებს უნდა დაენიშნოთ პრეპარატი სიფრთხილით და მონიტორინგი ჩაუტარდეს. ღვიძლის უკმარისობის დროს (Child-Pugh კლასი A, B, C) დოზის შემცირება ან პრეპარატის მიღების შეწყვეტა საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგის მიხედვით. მიღების ხერხი: ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, წყლის დაყოლებით. მიღება შესაძლებელია საკვების მიღებამდე, მის დროს ან შემდეგ. თუმცა, საკვების მიღებამ შეიძლება შეამციროს პრეპარატის შეწოვის ხარისხი.

ხშირი გვერდითი მოვლენები (>5%) მოიცავს: გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, დიარეა (ფაღარათი), მადის დაქვეითება. იშვიათად შეიძლება აღინიშნოს: კანის გამონაყარი, ქავილი, შაშვი (კანდიდოზი), თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა. სერიოზული, თუმცა იშვიათი გვერდითი მოვლენები, რომელთა გამოვლენისას დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა (სიყვითლე, მუქი შარდი, მუცლის ზედა მარჯვენა ნაწილის ტკივილი), სმენის დაქვეითება, გულის რიტმის დარღვევები (QT ინტერვალის გახანგრძლივება), მძიმე ალერგიული რეაქციები (ჭინჭრის ციება, სახის/ხორხის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება), ფსევდომემბრანული კოლიტი (მუცლის ძლიერი ტკივილი, სისხლიანი დიარეა).

ერითრომიცინით ჭარბი დოზის მიღებისას შეიძლება აღინიშნოს გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი და დიარეა. იშვიათად შესაძლებელია დროებითი სმენის დაქვეითება. თუ ეჭვობთ ჭარბ დოზაზე, დაუყოვნებლივ მიმართეთ სამედიცინო დახმარებას. მოიძიეთ ექიმის კონსულტაცია ან დაუკავშირდით სასწრაფო დახმარებას.

ერითრომიცინმა შეიძლება გამოიწვიოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები სხვა მედიკამენტებთან. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო შემდეგ შემთხვევებში:

• სტატინები (სიმვასტატინი, ატორვასტატინი): ერითრომიცინმა შეიძლება გაზარდოს ამ პრეპარატების სისხლში კონცენტრაცია, რაც ზრდის კუნთების დაზიანების (მიოპათია, რაბდომიოლიზი) რისკს.
• დიგოქსინი: იზრდება დიგოქსინის ტოქსიკურობის რისკი.
• თეოფილინი: ერითრომიცინმა შეიძლება შეანელოს თეოფილინის მეტაბოლიზმი, გაზარდოს მისი დონე და გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები.
• კარბამაზეპინი, ვალპროის მჟავა: იზრდება ამ ანტიეპილეფსიური საშუალებების დონე სისხლში.
• ანტიკოაგულანტები (მაგ. ვარფარინი): შესაძლოა გაძლიერდეს სისხლის გამათხელებელი ეფექტი და გაიზარდოს სისხლდენის რისკი.

ნებისმიერი სხვა მედიკამენტის მიღებამდე, რომელიც ამჟამად მიიღება, აუცილებელია ექიმთან ან ფარმაცევტთან კონსულტაცია.

❌ არ მიიღოთ ერითრომიცინი, თუ გაქვთ: ალერგია ერითრომიცინზე, სხვა მაკროლიდებზე (მაგ. აზითრომიცინი, კლარითრომიცინი) ან პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალ სხვა ნივთიერებებზე. ასევე, სიფრთხილით მიიღეთ, თუ გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის დაავადებები, გულის რიტმის დარღვევების ისტორია (QT გახანგრძლივება) ან იღებთ სხვა მედიკამენტებს, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს გულის რიტმზე ან ღვიძლის მეტაბოლიზმზე. ერითრომიცინმა შეიძლება გააძლიეროს ზოგიერთი მედიკამენტის მოქმედება, განსაკუთრებით თეოფილინის, კარბამაზეპინის, სიმვასტატინის, ატორვასტატინის, დიგოქსინის და ანტიკოაგულანტების (მაგ. ვარფარინი).

FDA კატეგორია: B. ერითრომიცინი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა ტერატოგენული ეფექტები, თუმცა ადამიანებში კვლევები შეზღუდულია. ორსულობისას პრეპარატი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ერითრომიცინი გამოიყოფა დედის რძეში. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე და ბავშვის მდგომარეობის მონიტორინგი (მაგ. დიარეა, კანდიდოზი). ექიმის გადაწყვეტილება.

პედიატრიულ პაციენტებში დოზირება დამოკიდებულია ასაკსა და წონაზე. ზოგადი რეკომენდაცია: 30-50 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 4 მიღებაზე. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 100 მგ/კგ/დღეში-მდე. პრეპარატის გამოყენება 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში ხდება მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით. ზუსტი დოზირება და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ.

65 წელზე უფროს პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პირებში, საჭიროა სიფრთხილე. შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება პოლიფარმაცია, ამიტომ აუცილებელია პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებების გათვალისწინება. რეკომენდებულია თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი.

ერითრომიცინმა შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან მხედველობის დარღვევები. პაციენტებმა, რომლებიც განიცდიან ამ სიმპტომებს, თავი უნდა შეიკავონ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან, სანამ მათი მდგომარეობა არ დასტაბილურდება.

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნილი შეფუთვის შენახვის ვადა შეზღუდულია და დამოკიდებულია მწარმოებლის რეკომენდაციებზე, ჩვეულებრივ 12 თვე.

პრეპარატის ვარგისობის ვადა მითითებულია შეფუთვაზე. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ. ვარგისობის ვადა ეხება თვის ბოლო დღეს, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. შენახვის ვადა გახსნის შემდეგ: 12 თვე (მწარმოებლის რეკომენდაციით).