დიგოქსინი 0.25მგ/მლ 2მლ #10ა

დიგოქსინი 0.25მგ/მლ 2მლ #10ა (დიგოქსინი 0.25მგ/მლ 2მლ #10ა)

digoxin (digoxin) — ATC: C01AA05

ა · 0.25 mg · 10 ampoules

აქტიური ნივთიერება: digoxin (digoxin) — 0.25 mg.

დიგოქსინი 0.25მგ/მლ 2მლ #10ა არის უფერო ან თითქმის უფერო, გამჭვირვალე ხსნარი ამპულებში. თითოეული ამპულა შეიცავს 2 მლ ხსნარს, რომელიც შეფუთულია მუყაოს კოლოფში, 10 ამპულა. ხსნარი განკუთვნილია ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანისთვის.

ATC C01AA05 ·

დიგოქსინი ზრდის გულის კუნთის შეკუმშვის ძალას და ამცირებს გულისცემის სიხშირეს. მოქმედებს გულის კუნთის უჯრედებში ნატრიუმ-კალიუმის ტუმბოს ბლოკირებით, რაც ზრდის კალციუმის კონცენტრაციას და აძლიერებს გულის შეკუმშვას.

ჩვენებები: გულის ქრონიკული უკმარისობა (განსაკუთრებით, როცა გული სუსტად იკუმშება), წინაგულების ფიბრილაცია და წინაგულების ფრიალი — გულისცემის სიხშირის კონტროლისთვის. საინექციო ფორმა გამოიყენება მაშინ, როცა სწრაფი ეფექტია საჭირო ან პაციენტს ტაბლეტის მიღება არ შეუძლია.

ექიმი დანიშნავს ინდივიდუალურ დოზას — სისხლში დიგოქსინის დონის რეგულარული კონტროლი აუცილებელია.

დიგოქსინი კარგად შეიწოვება პერორალურად (დაახლოებით 70-80%), თუმცა ინტრავენური შეყვანის შემდეგ ბიოშეღწევადობა 100%-ია. განაწილება ხდება ქსოვილებში, განსაკუთრებით გულის კუნთში, ღვიძლში და თირკმელებში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება დაახლოებით 20-30%. მეტაბოლიზმი ღვიძლში მინიმალურია, ძირითადად ხდება გლუკურონიდაცია. დიგოქსინის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) ჯანმრთელ პირებში შეადგენს 36-48 საათს, ხოლო თირკმლის უკმარისობის დროს შეიძლება გაიზარდოს 4-6 დღემდე. ექსკრეცია ხდება ძირითადად თირკმელებით (დაახლოებით 60-80% უცვლელი სახით).

დიგოქსინი ზრდის გულის კუნთის შეკუმშვის ძალას და ამცირებს გულისცემის სიხშირეს. მოქმედებს გულის კუნთის უჯრედებში ნატრიუმ-კალიუმის ტუმბოს ბლოკირებით, რაც ზრდის კალციუმის კონცენტრაციას და აძლიერებს გულის შეკუმშვას.

ჩვენებები: გულის ქრონიკული უკმარისობა (განსაკუთრებით, როცა გული სუსტად იკუმშება), წინაგულების ფიბრილაცია და წინაგულების ფრიალი — გულისცემის სიხშირის კონტროლისთვის. საინექციო ფორმა გამოიყენება მაშინ, როცა სწრაფი ეფექტია საჭირო ან პაციენტს ტაბლეტის მიღება არ შეუძლია.

ექიმი დანიშნავს ინდივიდუალურ დოზას — სისხლში დიგოქსინის დონის რეგულარული კონტროლი აუცილებელია.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ დიგოქსინზე ან სხვა გულის გლიკოზიდებზე; გაქვთ პარკუჭოვანი ტაქიკარდია ან პარკუჭოვანი ფიბრილაცია; ჰიპერტროფიული ობსტრუქციული კარდიომიოპათია (გადასქელებული გულის კუნთი).

სიფრთხილით: თირკმლის უკმარისობა (დოზა მნიშვნელოვნად მცირდება), ჰიპოკალიემია (დაბალი კალიუმი სისხლში — ტოქსიკურობის რისკს ზრდის), ჰიპერკალციემია, ჰიპოთირეოზი, ხანდაზმული პაციენტები. ელექტროლიტების (კალიუმი, მაგნიუმი, კალციუმი) მონიტორინგი სავალდებულოა.

საინექციო დიგოქსინის დოზირება უნდა მოხდეს მკაცრად ექიმის დანიშნულებით, სისხლში დიგოქსინის დონის რეგულარული კონტროლით. ინტენსიური თერაპიისას საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 0.5-1 მგ ინტრავენურად, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 0.125-0.25 მგ დღეში. თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl <50 მლ/წთ) დოზა მნიშვნელოვნად უნდა შემცირდეს, პაციენტის კრეატინინის კლირენსის მიხედვით. ღვიძლის უკმარისობის დროს დოზის კორექცია ნაკლებად საჭიროა, თუმცა სიფრთხილეა რეკომენდებული. მიღების ხერხი: ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად.

ხშირი გვერდითი ეფექტები: გულისრევა, მადის დაკარგვა, დიარეა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, დაღლილობა. ეს ჩვეულებრივ მსუბუქია და დოზის კორექციით მცირდება.

სერიოზული (დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს): გულის რითმის დარღვევა (ბრადიკარდია — გულისცემის მკვეთრი შენელება, ან ახალი ტიპის არითმია), მხედველობის დარღვევა (ყვითელი ან მწვანე ფერის ხედვა, ბუნდოვანი მხედველობა), ძლიერი გულისრევა და ღებინება, სისუსტე, დაბნეულობა. ეს სიმპტომები შეიძლება მიუთითებდეს ინტოქსიკაციაზე (მოწამვლაზე) — სისხლში დიგოქსინის დონის გადამოწმება აუცილებელია.

სიმპტომები: ძლიერი გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მხედველობის დარღვევა (ყვითელი ფერების ხედვა), გულისცემის მკვეთრი შენელება ან არითმია, დაბნეულობა, სისუსტე. მძიმე შემთხვევაში — სიცოცხლისთვის საშიში არითმია.

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. საავადმყოფოში არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი — დიგოქსინის ანტისხეულები (Digibind/DigiFab). შეფუთვა თან წაიღეთ.

დიურეტიკები (ფუროსემიდი, ჰიდროქლოროთიაზიდი) — ამცირებს კალიუმს სისხლში, რაც დიგოქსინის ტოქსიკურობის რისკს მკვეთრად ზრდის. კალიუმის დონის კონტროლი აუცილებელია.

ამიოდარონი (გულის არითმიის წამალი) — ზრდის სისხლში დიგოქსინის დონეს 50%-ით და მეტით. ექიმი დიგოქსინის დოზას შეამცირებს.

ვერაპამილი / დილთიაზემი (კალციუმის არხების ბლოკატორები) — ზრდის დიგოქსინის კონცენტრაციას და აძლიერებს გულისცემის შენელებას.

ერითრომიცინი / კლარითრომიცინი (ანტიბიოტიკები) — ზრდის დიგოქსინის დონეს. ერთად მიღებისას სისხლის ანალიზით კონტროლი საჭიროა.

ანტაციდები — ამცირებს დიგოქსინის შეწოვას. მიღებას შორის 2 საათის ინტერვალი დაიცავით.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ დიგოქსინზე ან სხვა გულის გლიკოზიდებზე; გაქვთ პარკუჭოვანი ტაქიკარდია ან პარკუჭოვანი ფიბრილაცია; ჰიპერტროფიული ობსტრუქციული კარდიომიოპათია (გადასქელებული გულის კუნთი).

სიფრთხილით: თირკმლის უკმარისობა (დოზა მნიშვნელოვნად მცირდება), ჰიპოკალიემია (დაბალი კალიუმი სისხლში — ტოქსიკურობის რისკს ზრდის), ჰიპერკალციემია, ჰიპოთირეოზი, ხანდაზმული პაციენტები. ელექტროლიტების (კალიუმი, მაგნიუმი, კალციუმი) მონიტორინგი სავალდებულოა.

FDA კატეგორია: C. ორსულობის დროს დიგოქსინის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ორსულობისას დიგოქსინის დოზა შეიძლება შეიცვალოს ფიზიოლოგიური ცვლილებების გამო. ლაქტაციის პერიოდში დიგოქსინი მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში, მაგრამ ჩვეულებრივ უსაფრთხოდ ითვლება ძუძუთი კვების დროს, თუმცა რეკომენდებულია ბავშვის მდგომარეობის მონიტორინგი. ექიმის გადაწყვეტილებაა.

ბავშვებში დიგოქსინის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ზუსტ ინდივიდუალურ შერჩევას, რომელიც დამოკიდებულია ასაკსა და წონაზე. ახალშობილებსა და ჩვილ ბავშვებში დოზირება განსხვავდება უფროსი ასაკის ბავშვებისგან. თირკმლის ფუნქციის შეფასება აუცილებელია. ზუსტი დოზირების სქემა უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ, რადგან პედიატრიული პოპულაციისთვის მონაცემები შეზღუდულია.

ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით 65 წელზე მეტი ასაკის, თირკმლის ფუნქცია ხშირად დაქვეითებულია, რაც ზრდის დიგოქსინის დაგროვებისა და ტოქსიკურობის რისკს. რეკომენდებულია დოზის შემცირება და სისხლში დიგოქსინის დონის უფრო ხშირი მონიტორინგი. სიფრთხილეა საჭირო პოლიფარმაციის დროს. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული შეფასება.

დიგოქსინმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან მხედველობის დარღვევა, რაც გავლენას ახდენს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებმა, რომლებიც გრძნობენ ამ სიმპტომებს, თავი უნდა შეიკავონ მართვისა და პოტენციურად სახიფათო საქმიანობებისგან.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნის შემდეგ (ამპულის მოხსნის შემდეგ) ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. გახსნის შემდეგ გამოყენებული უნდა იქნას დაუყოვნებლივ.