ცეფიქსიმი 400მგ

Suprax (ცეფიქსიმი 400მგ)

ცეფიქსიმი (Cefixime) — ATC: J01DD08

tablets · 400 მგ · 7 ც.

აქტიური ნივთიერება: Cefixime (ცეფიქსიმი) — 400 მგ. მწარმოებელი: Astellas.

ცეფიქსიმი 400 მგ ტაბლეტები არის თეთრიდან თითქმის თეთრამდე ფერის, ოვალური ან კაფსულის ფორმის, შესაძლოა იყოს გამყოფი ხაზით ერთ მხარეს. შეფუთულია ბლისტერებში, რომლებიც მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში. თითოეული ბლისტერი შეიცავს ტაბლეტების განსაზღვრულ რაოდენობას.

ATC J01DD08 ·

ცეფიქსიმი მიეკუთვნება ცეფალოსპორინების მესამე თაობის ანტიბიოტიკებს (ATC: J01DD08). მოქმედებს ბაქტერიის უჯრედის კედლის სინთეზის დათრგუნვით: უკავშირდება პენიცილინშემაკავშირებელ ცილებს და ხელს უშლის პეპტიდოგლიკანის წარმოქმნას. აქტიურია გრამუარყოფითი და ზოგიერთი გრამდადებითი ბაქტერიის წინააღმდეგ. ძირითადი ჩვენებებია: ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ფარინგიტი, ტონზილიტი, მწვავე ბრონქიტი, ფილტვების ანთება), შუა ყურის ანთება (ოტიტი მედია), უკომპლიცირებული საშარდე გზების ინფექციები (ცისტიტი), მწვავე სინუსიტი. ასევე გამოიყენება უკომპლიცირებული გონორეის ემპირიული მკურნალობისთვის. ზრდასრულთა სტანდარტული დოზაა 400 მგ დღეში ერთხელ ან 200 მგ ორჯერ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობას ექიმი განსაზღვრავს ინფექციის ტიპისა და სიმძიმის მიხედვით.

ცეფიქსიმი პერორალური მიღების შემდეგ ნაწილობრივ შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 40-50%-ს შეადგენს. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Tmax) მიიღწევა 2-8 საათში. საკვების მიღება ოდნავ ახანგრძლივებს Tmax-ს, მაგრამ მნიშვნელოვნად არ ცვლის შეწოვის ხარისხს. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაახლოებით 65%-ია. ცეფიქსიმი ფართოდ ნაწილდება ორგანიზმის ქსოვილებსა და სითხეებში, მათ შორის ნაღვლის ბუშტში, ნუშურა ჯირკვლებში, შუა ყურის სითხეში და ფილტვებში. ცეფიქსიმი უმნიშვნელოდ მეტაბოლიზდება ღვიძლში; ძირითადად გამოიყოფა უცვლელი სახით თირკმელებით, გლომერულური ფილტრაციით და მილაკოვანი სეკრეციით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 3-4 საათს ჯანმრთელ მოზრდილებში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ) T½ მნიშვნელოვნად იზრდება, რაც დოზის კორექციას მოითხოვს.

ცეფიქსიმი მიეკუთვნება ცეფალოსპორინების მესამე თაობის ანტიბიოტიკებს (ATC: J01DD08). მოქმედებს ბაქტერიის უჯრედის კედლის სინთეზის დათრგუნვით: უკავშირდება პენიცილინშემაკავშირებელ ცილებს და ხელს უშლის პეპტიდოგლიკანის წარმოქმნას. აქტიურია გრამუარყოფითი და ზოგიერთი გრამდადებითი ბაქტერიის წინააღმდეგ. ძირითადი ჩვენებებია: ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ფარინგიტი, ტონზილიტი, მწვავე ბრონქიტი, ფილტვების ანთება), შუა ყურის ანთება (ოტიტი მედია), უკომპლიცირებული საშარდე გზების ინფექციები (ცისტიტი), მწვავე სინუსიტი. ასევე გამოიყენება უკომპლიცირებული გონორეის ემპირიული მკურნალობისთვის. ზრდასრულთა სტანდარტული დოზაა 400 მგ დღეში ერთხელ ან 200 მგ ორჯერ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობას ექიმი განსაზღვრავს ინფექციის ტიპისა და სიმძიმის მიხედვით.

უკუჩვენებაა ცეფალოსპორინებისა და პენიცილინების მიმართ ცნობილი მძიმე ალერგია (ანაფილაქსია). პენიცილინზე ალერგიის მქონე პაციენტებში ჯვარედინი ალერგიის რისკი არსებობს (დაახლოებით 1-2%). აუცილებლად აცნობეთ ექიმს ამის შესახებ. თირკმლის უკმარისობის დროს დოზის კორექციაა საჭირო. გადაწყვეტილებას ექიმი მიიღებს. ხანგრძლივმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს რეზისტენტული ბაქტერიებისა და სოკოვანი ინფექციების (კანდიდოზის) განვითარების რისკის ზრდა. ანტიბიოტიკის კურსი ბოლომდე დაასრულეთ, თუნდაც თავი უკეთ იგრძნოთ. ნაადრევი შეწყვეტა ზრდის რეზისტენტობის რისკს.

ზრდასრულები და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები: ჩვეულებრივი დოზაა 400 მგ დღეში ერთხელ, ან 200 მგ ორჯერ დღეში (ყოველ 12 საათში). მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპსა და სიმძიმეზე, ჩვეულებრივ 7-14 დღე. უკომპლიცირებული გონორეის დროს რეკომენდებულია ერთჯერადი დოზა 400 მგ. ტაბლეტები შეიძლება მიღებულ იქნას საკვებთან ერთად ან მის გარეშე, წყლის მიყოლებით. თირკმლის უკმარისობა: საჭიროა დოზის კორექცია კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით. თუ CrCl >60 მლ/წთ, დოზის კორექცია არ არის საჭირო. თუ CrCl 21-60 მლ/წთ, რეკომენდებული დოზაა 300 მგ დღეში ერთხელ. თუ CrCl <20 მლ/წთ, რეკომენდებული დოზაა 200 მგ დღეში ერთხელ. ჰემოდიალიზზე ან პერიტონეალურ დიალიზზე მყოფ პაციენტებში რეკომენდებული დოზაა 200 მგ დღეში ერთხელ. ღვიძლის უკმარისობა: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო, რადგან ცეფიქსიმი უმნიშვნელოდ მეტაბოლიზდება ღვიძლში. მკურნალობის კურსი უნდა დასრულდეს სრულად, თუნდაც სიმპტომების გაუმჯობესების შემთხვევაში, რეზისტენტობის განვითარების თავიდან ასაცილებლად.

ხშირი გვერდითი ეფექტები (>5%): დიარეა (ყველაზე გავრცელებული (პაციენტების 10-15%-ში)), მუცლის ტკივილი, გულისრევა, მეტეორიზმი, თავის ტკივილი. ნაკლებად ხშირი: გამონაყარი, ქავილი, მუცლის ტკივილი, დისპეფსია. სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ ყურადსაღები): ანაფილაქსია (მძიმე ალერგიული რეაქცია — სუნთქვის გაძნელება, სახის შეშუპება). ასეთ დროს სასწრაფოდ მიმართეთ ექიმს. Clostridium difficile-ასოცირებული დიარეა — ვლინდება სისხლიანი ან წყლიანი ფაღარათით ანტიბიოტიკის მიღების დროს ან მის შემდეგ. სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (კანისა და ლორწოვანი გარსის მძიმე დაზიანება) — ძალიან იშვიათია. სისხლის ფორმულის ცვლილებები: თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია. ღვიძლის ფერმენტების (ALT, AST) დროებითი მომატება.

ცეფიქსიმის დოზის გადაჭარბებისას შეიძლება განვითარდეს გულისრევა, ღებინება, ძლიერი დიარეა და მუცლის ტკივილი. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. მკურნალობა სიმპტომურია: კუჭის ამორეცხვა, აქტივირებული ნახშირი (ადრეულ ეტაპზე) და სითხის ინტრავენური შეყვანა. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში სასწრაფოდ დარეკეთ 112-ზე ან მიმართეთ უახლოეს საავადმყოფოს.

ვარფარინი და სხვა ანტიკოაგულანტები — ცეფიქსიმი აძლიერებს სისხლდენის რისკს. INR-ის მონიტორინგი აუცილებელია. კარბამაზეპინი — ცეფიქსიმი ზრდის კარბამაზეპინის კონცენტრაციას სისხლში, რამაც შეიძლება ტოქსიკურობის რისკი შექმნას. ანტაციდები (მაგნიუმის/ალუმინის ჰიდროქსიდი) — შეიძლება შეამცირონ ცეფიქსიმის შეწოვა. მიიღეთ 2 საათით ადრე ან შემდეგ. პრობენეციდი — ანელებს ცეფიქსიმის თირკმელებით გამოყოფას და ზრდის მის კონცენტრაციას. ორალური კონტრაცეპტივები — როგორც ყველა ანტიბიოტიკმა, შესაძლოა შეამციროს მათი ეფექტურობა. კურსის დროს გამოიყენეთ დამატებითი კონტრაცეფცია.

უკუჩვენებაა ცეფალოსპორინებისა და პენიცილინების მიმართ ცნობილი მძიმე ალერგია (ანაფილაქსია). პენიცილინზე ალერგიის მქონე პაციენტებში ჯვარედინი ალერგიის რისკი არსებობს (დაახლოებით 1-2%). აუცილებლად აცნობეთ ექიმს ამის შესახებ. თირკმლის უკმარისობის დროს დოზის კორექციაა საჭირო. გადაწყვეტილებას ექიმი მიიღებს. ხანგრძლივმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს რეზისტენტული ბაქტერიებისა და სოკოვანი ინფექციების (კანდიდოზის) განვითარების რისკის ზრდა. ანტიბიოტიკის კურსი ბოლომდე დაასრულეთ, თუნდაც თავი უკეთ იგრძნოთ. ნაადრევი შეწყვეტა ზრდის რეზისტენტობის რისკს.

FDA ორსულობის კატეგორია B: ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა ნაყოფისთვის ზიანის მიყენების მტკიცებულება, თუმცა ადამიანებზე ადეკვატური და კარგად კონტროლირებადი კვლევები არ ჩატარებულა. ცეფიქსიმი უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მკაფიოდ არის საჭირო და პოტენციური სარგებელი ამართლებს პოტენციურ რისკს ნაყოფისთვის. ორსულობის ნებისმიერ ტრიმესტრში გამოყენებამდე აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია. ლაქტაცია: ცეფიქსიმი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძეში. მიუხედავად იმისა, რომ სერიოზული გვერდითი ეფექტები იშვიათია, არსებობს პოტენციური რისკი ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჩვილისთვის, როგორიცაა დიარეა, კანდიდოზი ან სენსიბილიზაცია. ამიტომ, მეძუძურ ქალებში ცეფიქსიმის გამოყენებისას სიფრთხილეა საჭირო და გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს ექიმმა, სარგებლისა და რისკის შეფასების შემდეგ.

ცეფიქსიმის 400 მგ ტაბლეტები განკუთვნილია 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისა და მოზარდებისთვის. 6 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის რეკომენდებულია ცეფიქსიმის სუსპენზიის ფორმა, დოზირება ხდება სხეულის წონის მიხედვით (ჩვეულებრივ 8 მგ/კგ დღეში ერთხელ ან 4 მგ/კგ ორჯერ დღეში). 6 თვემდე ასაკის ჩვილებში ცეფიქსიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის, ამიტომ ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული. პედიატრიულ პაციენტებში დოზირება და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს მხოლოდ ექიმის მიერ.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) ცეფიქსიმის დოზის სპეციალური კორექცია არ არის საჭირო მხოლოდ ასაკის გამო. თუმცა, ხანდაზმულებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის ფიზიოლოგიური დაქვეითება, ამიტომ აუცილებელია კრეატინინის კლირენსის მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია თირკმლის უკმარისობის მითითებების შესაბამისად. ასევე, ხანდაზმულ პაციენტებში პოლიფარმაციის (მრავალი მედიკამენტის ერთდროული მიღება) მაღალი რისკის გამო, ყურადღება უნდა მიექცეს წამლებთან ურთიერთქმედების პოტენციალს.

ცეფიქსიმმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები, როგორიცაა თავბრუსხვევა და თავის ტკივილი, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებმა უნდა შეაფასონ საკუთარი რეაქცია პრეპარატზე და თავი შეიკავონ ისეთი აქტივობებისგან, რომლებიც საჭიროებს სრულ კონცენტრაციას, თუკი აღენიშნებათ მსგავსი სიმპტომები.

შეინახეთ ცეფიქსიმი 400 მგ ტაბლეტები ოთახის ტემპერატურაზე (15-25°C), ორიგინალურ შეფუთვაში, სინათლისა და ტენიანობისგან დაცულ ადგილას. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

ცეფიქსიმის 400 მგ ტაბლეტების ვარგისიანობის ვადა ჩვეულებრივ შეადგენს 2-3 წელს წარმოების თარიღიდან. გახსნის შემდეგ (ბლისტერის ამოღების შემდეგ) ტაბლეტები უნდა იქნას გამოყენებული შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ფარგლებში. არ არსებობს სპეციალური რეკომენდაცია გახსნილი შეფუთვისთვის, გარდა საერთო ვარგისიანობის ვადისა.