ალდობრონქიალი 100 ml

Aldobronquial (ალდობრონქიალი)

ალდობრონქიალი (Aldobronquial) — ATC: R03AK07

syrup · 100 ml

აქტიური ნივთიერება: Aldobronquial (ალდობრონქიალი) — 100 ml.

ალდობრონქიალი წარმოდგენილია სიროფის სახით, რომელიც მოთავსებულია 100 მლ-იან მინის ფლაკონში. სიროფი არის გამჭვირვალე, მოყვითალო ფერის სითხე, დამახასიათებელი სუნით. თითოეული ფლაკონი მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში, რომელშიც ასევე მოთავსებულია საზომი ჭიქა და ინსტრუქცია.

ATC R03AK07 ·

ალდობრონქიალი (თეოფილინი) არის ბრონქოდილატატორი, რომელიც მიეკუთვნება მეთილქსანტინების ჯგუფს. იგი მოქმედებს სასუნთქი გზების გლუვ კუნთებზე, იწვევს მათ მოდუნებას და გაფართოებას, რითაც აადვილებს სუნთქვას. პრეპარატი გამოიყენება სასუნთქი გზების ობსტრუქციული დაავადებების, როგორიცაა ქრონიკული ბრონქიტი, ფილტვის ემფიზემა და ბრონქული ასთმა, სიმპტომური მკურნალობისთვის. თეოფილინი ასევე ავლენს სუსტ ანთების საწინააღმდეგო და იმუნომოდულატორულ ეფექტებს.

თეოფილინის აბსორბცია პერორალური მიღების შემდეგ არის სწრაფი და თითქმის სრული. ბიოშეღწევადობა შეადგენს 90-100%. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაახლოებით 60%-ია. თეოფილინი ფართოდ ნაწილდება ორგანიზმში, მათ შორის ცერებროსპინალურ სითხეში და დედის რძეში. მეტაბოლიზმი ხდება ძირითადად ღვიძლში, CYP1A2 და CYP2E1 იზოფერმენტების მონაწილეობით. თეოფილინის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) მოზრდილებში მერყეობს 6-დან 15 საათამდე, თუმცა შეიძლება შეიცვალოს მოწევის, ღვიძლის ან გულის უკმარისობის, და ზოგიერთი მედიკამენტის მიღებისას. ექსკრეცია ხდება ძირითადად თირკმელებით, მეტაბოლიტების სახით, დაახლოებით 10% უცვლელი სახით გამოიყოფა.

ალდობრონქიალი (თეოფილინი) არის ბრონქოდილატატორი, რომელიც მიეკუთვნება მეთილქსანტინების ჯგუფს. იგი მოქმედებს სასუნთქი გზების გლუვ კუნთებზე, იწვევს მათ მოდუნებას და გაფართოებას, რითაც აადვილებს სუნთქვას. პრეპარატი გამოიყენება სასუნთქი გზების ობსტრუქციული დაავადებების, როგორიცაა ქრონიკული ბრონქიტი, ფილტვის ემფიზემა და ბრონქული ასთმა, სიმპტომური მკურნალობისთვის. თეოფილინი ასევე ავლენს სუსტ ანთების საწინააღმდეგო და იმუნომოდულატორულ ეფექტებს.

უკუჩვენებები: მომატებული მგრძნობელობა თეოფილინის ან პრეპარატის სხვა კომპონენტების მიმართ; მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტი; არითმიები, რომლებიც თან ახლავს კლინიკურად აქტიურ ჰემოდინამიკურ დარღვევებს. სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს: გულის უკმარისობა, არტერიული ჰიპერტენზია, კრუნჩხვითი სინდრომი ანამნეზში, ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, პეპტიური წყლული, ხანდაზმულ პაციენტებში.

მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 200-300 მგ დღეში, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე. შემანარჩუნებელი დოზა შეიძლება გაიზარდოს 400-600 მგ-მდე დღეში, პაციენტის ტოლერანტობისა და კლინიკური ეფექტის მიხედვით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 800 მგ. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl < 50 მლ/წთ) საჭიროა დოზის შემცირება 25-50%-ით. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh კლასი B-C) დოზა მცირდება 50%-ით. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, სასურველია დღის პირველ ნახევარში. სიროფი უნდა გაიზომოს საზომი ჭიქით.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია: გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, უძილობა, აგზნება, ტაქიკარდია (გულის რიტმის აჩქარება). იშვიათად შეიძლება განვითარდეს: არითმია, კრუნჩხვები, სისხლში შაქრის დონის მომატება, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლულები. სერიოზული მოვლენების შემთხვევაში (კრუნჩხვები, ძლიერი არითმია) დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

თეოფილინის ჭარბი დოზის მიღების სიმპტომებია: ძლიერი გულისრევა, ღებინება, აგზნება, ტაქიკარდია, არითმია, კრუნჩხვები, კომა. გადაუდებელ შემთხვევებში აუცილებელია სასწრაფო სამედიცინო დახმარების გამოძახება. ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ ტარდება კუჭის ამორეცხვა, დეტოქსიკაციის ღონისძიებები და სიმპტომური მკურნალობა.

თეოფილინის ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: ანტიბიოტიკები (მაკროლიდები, ფტორქინოლონები) ზრდის თეოფილინის კონცენტრაციას სისხლში. ციმეტიდინი, ალლოპურინოლი, დისულპირამი ასევე ზრდიან თეოფილინის დონეს. ფენობარბიტალი, ფენიტოინი, რიფამპიცინი ამცირებენ მის ეფექტურობას. ეფედრინი და სხვა სიმპათომიმეტიკები აძლიერებენ თეოფილინის გვერდით ეფექტებს. ერთდროული მიღება კარდიოტონურ საშუალებებთან (მაგ., დიგოქსინი) ზრდის არითმიის რისკს.

უკუჩვენებები: მომატებული მგრძნობელობა თეოფილინის ან პრეპარატის სხვა კომპონენტების მიმართ; მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტი; არითმიები, რომლებიც თან ახლავს კლინიკურად აქტიურ ჰემოდინამიკურ დარღვევებს. სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს: გულის უკმარისობა, არტერიული ჰიპერტენზია, კრუნჩხვითი სინდრომი ანამნეზში, ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, პეპტიური წყლული, ხანდაზმულ პაციენტებში.

ორსულობის დროს თეოფილინის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, თუ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებელი არ აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. თეოფილინი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს. ორსულობის მესამე ტრიმესტრში თეოფილინის მეტაბოლიზმი შეიძლება შენელდეს, რაც ზრდის დედისთვის ტოქსიკურობის რისკს. ორსულობისას პრეპარატის დანიშვნა შესაძლებელია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და რეგულარული მონიტორინგით. თეოფილინი გამოიყოფა დედის რძეში, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული ან მოითხოვს ძუძუთი კვების შეწყვეტას.

ბავშვებში თეოფილინის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ზუსტ კორექციას ასაკისა და წონის მიხედვით. 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ან ხდება მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით, სპეციალური მონიტორინგის პირობებში. 6-12 წლის ბავშვებში საწყისი დოზა შეადგენს 10-15 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 3-4 მიღებაზე. 12-16 წლის მოზარდებში დოზა შეადგენს 15-20 მგ/კგ/დღეში. 16 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში გამოიყენება მოზრდილთა დოზები. ბავშვებში თეოფილინის თერაპიული დიაპაზონი ვიწროა და გვერდითი მოვლენების რისკი მაღალია.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) თეოფილინის მეტაბოლიზმი შეიძლება შენელებული იყოს, რაც ზრდის გვერდითი მოვლენების, განსაკუთრებით ნევროლოგიური და კარდიოვასკულარული, რისკს. რეკომენდებულია თერაპიის დაწყება უფრო დაბალი დოზით და თანდათანობითი ტიტრირება, პაციენტის მდგომარეობისა და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგით. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თანმხლები დაავადებები და პოლიფარმაცია, რაც ზრდის ურთიერთქმედების რისკს. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული შეფასება.

თეოფილინმა შეიძლება გამოიწვიოს ცნს-ის მხრივ გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, აგზნება და ძილიანობა. ამ სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტებმა არ უნდა მართონ ავტომობილი ან იმუშაონ მექანიზმებთან, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი არ ახდენს უარყოფით გავლენას მათ ფსიქომოტორულ აქტივობაზე.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე, 15-25°C-ის ფარგლებში, სინათლისა და ტენისაგან დაცულ ადგილას. ფლაკონი მჭიდროდ უნდა იყოს დახურული. დაუშვებელია პრეპარატის გაყინვა. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნის შემდეგ სიროფი ინარჩუნებს თვისებებს 6 თვის განმავლობაში, თუ ინახება მითითებულ პირობებში.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის ვარგისიანობის ვადა შეადგენს 3 წელს. არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. გახსნილი ფლაკონის შიგთავსი ვარგისია 6 თვის განმავლობაში, შენახვის რეკომენდაციების დაცვით.