დისტონია

მოკლედ

დისტონია არის ნევროლოგიური მოძრაობის დარღვევა, რომლის დროსაც კუნთები უნებლიეთ იკუმშება, რაც იწვევს არანორმალურ, განმეორებად მოძრაობებს ან პოზებს. მდგომარეობა შეიძლება შეეხოს სხეულის ერთ ნაწილს (ფოკალური დისტონია) ან მთელ სხეულს (გენერალიზებული დისტონია). დისტონია ნებისმიერ ასაკში შეიძლება განვითარდეს — ბავშვებში, მოზარდებში და მოზრდილებში. სიმძიმე მერყეობს მსუბუქი შეუხერხებლობიდან მძიმე ინვალიდიზაციამდე. მკურნალობა მოიცავს მედიკამენტურ თერაპიას (ანტიქოლინერგული პრეპარატები, კუნთების რელაქსანტები, ბოტულინის ტოქსინის ინექციები), ფიზიოთერაპიას და მძიმე შემთხვევებში — ღრმა ტვინის სტიმულაციას (DBS). დისტონია არ არის სიცოცხლისთვის საშიში დაავადება, მაგრამ მნიშვნელოვნად აუარესებს ცხოვრების ხარისხს, თუ დროულად არ მკურნალობენ.

რა არის და როგორ ხდება

დისტონია ნერვული სისტემის მოძრაობის დარღვევაა, რომელიც პირველ რიგში ბაზალურ განგლიებს — ტვინის იმ უბანს უკავშირდება, რომელიც ნებითი მოძრაობების კოორდინაციასა და რეგულაციაზე პასუხისმგებელია. ჯანმრთელ ადამიანში ბაზალური განგლიები ფილტრავს ნერვულ იმპულსებს, რომლებიც ტვინის ქერქიდან კუნთებისკენ მიემართება — ისინი აძლიერებენ სასურველ მოძრაობებს და თრგუნავენ არასასურველს. დისტონიის დროს ეს ბალანსი ირღვევა.

პათოფიზიოლოგიურად დისტონიის საფუძველია ნეიროტრანსმიტერული სისტემის, განსაკუთრებით დოფამინისა და გამა-ამინობუტირის მჟავის (GABA) მეტაბოლიზმის დარღვევა. ეს იწვევს კუნთების მოქმედებისა და ანტაგონისტ კუნთთა თანადროულ, არაკოორდინირებულ აქტივაციას — ეფექტი, რომელსაც „კო-კონტრაქცია" ეწოდება. შედეგად, კუნთები ერთდროულად იკუმშება ურთიერთსაწინააღმდეგო მიმართულებით, რაც ანომალურ პოზას ან მოძრაობას წარმოქმნის.

დისტონია კლასიფიცირდება რამდენიმე პრინციპით:

• ფოკალური — ერთ სხეულის არეს ეხება (მაგ., კისრის დისტონია/ტორტიკოლისი, თვალის ქუთუთოების — ბლეფაროსპაზმი, ხელის — მწერლის კრამპი)
• სეგმენტური — ორ მეზობელ არეს ეხება
• მულტიფოკალური — ორ ან მეტ არათანმიმდევრულ არეს ეხება
• გენერალიზებული — ტანსა და მინიმუმ ორ სხვა არეს ეხება
• ჰემიდისტონია — სხეულის ერთ მხარეს ეხება

ეტიოლოგიურად გამოყოფენ პირველად (იდიოპათიურ/გენეტიკურ) დისტონიას, რომლის დროსაც ტვინს სტრუქტურული დაზიანება არ აქვს, და მეორეულს, რომელიც ტვინის დაზიანების, ინსულტის, ინფექციის ან წამლის გვერდითი მოქმედების შედეგია.

ვინ რისკის ჯგუფშია

დისტონიას გავრცელების სიხშირე 100 000 მოსახლეზე დაახლოებით 30-50 შემთხვევას შეადგენს (Epidemiologic Study of Dystonia in Europe — ESDE). რისკის ფაქტორები მრავალფეროვანია:

ასაკი: ადრეული დაწყების (ბავშვობა/მოზარდობა) დისტონია ხშირად გენეტიკურია და გენერალიზაციისკენ მიისწრაფვის. გვიანი დაწყების (40 წლის შემდეგ) დისტონია ჩვეულებრივ ფოკალურია.

სქესი: ფოკალური დისტონიის ზოგიერთი ფორმა (ბლეფაროსპაზმი, ცერვიკალური დისტონია) ქალებში 1.5-2-ჯერ უფრო ხშირია.

გენეტიკა: ცნობილია 20-ზე მეტი გენი (DYT გენები), რომელთა მუტაცია დისტონიას იწვევს. DYT1 (TOR1A გენი) ყველაზე ცნობილია და ადრეული გენერალიზებული დისტონიის მთავარი მიზეზია, განსაკუთრებით აშკენაზი ებრაელ პოპულაციაში.

მედიკამენტები: ანტიფსიქოტიკური პრეპარატები (ნეიროლეფტიკები), მეტოკლოპრამიდი და სხვა დოფამინის რეცეპტორების ბლოკატორები ტარდიული დისტონიის მიზეზი შეიძლება გახდეს.

ტვინის დაზიანება: ინსულტი, ტრავმა, ენცეფალიტი, პერინატალური ჰიპოქსია.

თანმხლები დაავადებები: პარკინსონის დაავადება, ვილსონის დაავადება, ჰანტინგტონის დაავადება.

პროფესიული ფაქტორები: მუსიკოსები, სპორტსმენები — განმეორებადი მოძრაობების დისტონია (task-specific dystonia).

სიმპტომები

დისტონიის კლინიკური გამოვლინება დამოკიდებულია ფორმაზე და ლოკალიზაციაზე. ძირითადი სიმპტომებია:

ხშირი სიმპტომები:

• კუნთების უნებლიე შეკუმშვა და დაძაბვა
• ანომალური პოზები — კისრის შეტრიალება, ფეხის მოხრა, ტანის გადახრა
• განმეორებადი, რიტმული ან დამამახინჯებელი მოძრაობები
• ტრემორი (კანკალი), რომელიც ხშირად თან ახლავს დისტონიურ პოზას
• ტკივილი დაძაბულ კუნთებში, განსაკუთრებით ცერვიკალური დისტონიის დროს
• სიმპტომების გაუარესება სტრესის, დაღლილობის ან ფიზიკური აქტივობის დროს
• „სენსორული ხრიკი" (geste antagoniste) — სპეციფიკური შეხება ამცირებს სიმპტომებს (მაგ., ნიკაპზე ხელის მიდება ცერვიკალური დისტონიის დროს)

ფორმის მიხედვით:

• ცერვიკალური დისტონია (ტორტიკოლისი): კისრის ტკივილი, თავის იძულებითი მოტრიალება ერთ მხარეს
• ბლეფაროსპაზმი: თვალის ქუთუთოების უნებლიე დახუჭვა, ფუნქციური სიბრმავე
• ოროფაციალური დისტონია: ყბის, ენის, ტუჩების უნებლიე მოძრაობები
• ლარინგეალური დისტონია: ხმის კანკალი, სპასტიკური დისფონია
• მწერლის კრამპი: ხელის დისტონია წერის დროს

ნაკლებად ხშირი სიმპტომები:

• სიარულის დარღვევა (გენერალიზებული ფორმა)
• ყლაპვის გაძნელება
• დეპრესია და შფოთვა (თანმხლები)

მნიშვნელოვანია, რომ დისტონიის სიმპტომები ჩვეულებრივ ძილის დროს ქრება — ეს დიაგნოსტიკურად ღირებული ნიშანია.

დიაგნოსტიკა

დისტონიის დიაგნოზი პირველ რიგში კლინიკურია — ეფუძნება ნევროლოგის ფიზიკალურ გასინჯვას და ანამნეზს. სპეციფიკური ლაბორატორიული ტესტი არ არსებობს.

კლინიკური შეფასება:

• დეტალური ანამნეზი: დაწყების ასაკი, პროგრესირება, ოჯახის ისტორია, მედიკამენტების მიღება
• ნევროლოგიური გასინჯვა: კუნთის ტონუსი, პოზა, მოძრაობის დარღვევების ტიპი
• სენსორული ხრიკის არსებობის შემოწმება
• ვიდეოჩაწერა სიმპტომების დოკუმენტირებისთვის

ინსტრუმენტული გამოკვლევები:

• MRI ტვინისა: სტრუქტურული პათოლოგიის გამოსარიცხად (ინსულტი, სიმსივნე, დემიელინიზაცია)
• CT ტვინის: გადაუდებელ შემთხვევებში
• ელექტრომიოგრაფია (EMG): კუნთების აქტივაციის ნიმუშის შესაფასებლად; ავლენს ანტაგონისტ კუნთთა თანადროულ აქტივაციას

ლაბორატორიული ტესტები:

• სისხლში სპილენძის და ცერულოპლაზმინის დონე — ვილსონის დაავადების გამოსარიცხად (სავალდებულოა 50 წლამდე ასაკის პაციენტებში!)
• თირეოიდული ფუნქციის ტესტები
• კალციუმის, მაგნიუმის დონე

გენეტიკური ტესტირება:

• DYT1 და სხვა DYT გენების ანალიზი — განსაკუთრებით ადრეული დაწყების დისტონიის დროს
• ოჯახის წევრების სკრინინგი

დიფერენციული დიაგნოზი: აუცილებელია გამოირიცხოს პარკინსონის დაავადება, ესენციური ტრემორი, სპასტიურობა, ფსიქოგენური მოძრაობის დარღვევები, ვილსონის დაავადება (NICE CG, Movement Disorders Society Guidelines).

მკურნალობა — წამლები

დისტონიის მედიკამენტური მკურნალობა ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია ფორმაზე, სიმძიმესა და ეტიოლოგიაზე. მკურნალობის მიზანი — სიმპტომების შემსუბუქება, ტკივილის კონტროლი და ფუნქციის გაუმჯობესება.

პირველი რიგის თერაპია

ბოტულინის ტოქსინი (BNF 87, 2024) — ფოკალური დისტონიის ოქროს სტანდარტია. ინექციები პირდაპირ დაზიანებულ კუნთებში კეთდება ყოველ 3-4 თვეში ერთხელ. ეფექტური ცერვიკალური დისტონიის, ბლეფაროსპაზმის, ლარინგეალური და ხელის დისტონიის დროს. გვერდითი ეფექტები: ადგილობრივი სისუსტე, დისფაგია (კისრის ინექციების შემდეგ).

ანტიქოლინერგული პრეპარატები — გენერალიზებული დისტონიის პირველი რიგის მკურნალობა, განსაკუთრებით ბავშვებსა და ახალგაზრდებში. ტრიჰექსიფენიდილი (ციკლოდოლი) ყველაზე გავრცელებული პრეპარატია — დოზა თანდათანობით იზრდება 2 მგ-დან 20-40 მგ/დღეში (ზოგჯერ 60 მგ-მდე). გვერდითი ეფექტები: პირის სიმშრალე, ყაბზობა, მხედველობის დაბინდვა, შარდის რეტენცია, კოგნიტური დარღვევები (განსაკუთრებით ხანდაზმულებში).

მეორე რიგის თერაპია

კუნთების რელაქსანტები:

• ბაკლოფენი 10მგ — GABA-ბ რეცეპტორის აგონისტი. დოზა: 5 მგ 3-ჯერ დღეში, თანდათანობით ზრდით 60-80 მგ/დღეში. ეფექტურია განსაკუთრებით სეგმენტური და გენერალიზებული დისტონიის დროს. ინტრათეკალური ბაკლოფენის ტუმბო განიხილება მძიმე შემთხვევებში. გვერდითი ეფექტები: ძილიანობა, სისუსტე, გულისრევა. მნიშვნელოვანია: მკვეთრად შეწყვეტა დაუშვებელია — კრუნჩხვების რისკი!

ბენზოდიაზეპინები:

• ალპრაზოლამი 0.5მგ — შეიძლება გამოყენებულ იქნას მოკლევადიანად, განსაკუთრებით როდესაც დისტონიას თან ახლავს შფოთვა ან სტრესი სიმპტომებს აუარესებს. დოზა: 0.25-0.5 მგ 2-3-ჯერ დღეში. გვერდითი ეფექტები: ძილიანობა, დამოკიდებულების რისკი. გრძელვადიანი გამოყენება არ არის რეკომენდებული (BNF 87, 2024).

• კლონაზეპამი — ასევე ფართოდ გამოიყენება, 0.5-4 მგ/დღეში, ეფექტურია მიოკლონუს-დისტონიის დროს.

დოფამინერგული პრეპარატები:

• ლევოდოპა/კარბიდოპა — დოფა-რესპონსიული დისტონიის (DYT5/Segawa syndrome) სპეციფიკური მკურნალობა. დაბალი დოზებით (100-300 მგ/დღეში) დრამატიკული ეფექტი აქვს. ყველა ადრეული დაწყების დისტონიის დროს რეკომენდებულია ლევოდოპას საცდელი კურსი!

დამხმარე თერაპია

ტკივილის მართვა:

• ნუროფენი 200მგ — ტკივილის სიმპტომური მკურნალობისთვის, განსაკუთრებით ცერვიკალური დისტონიის დროს. 200-400 მგ საჭიროებისამებრ, არაუმეტეს 1200 მგ/დღეში.
• ადოლორი B12 — დიკლოფენაკი ვიტამინ B12-თან ერთად, კუნთური ტკივილის მწვავე ეპიზოდების დროს, ინტრამუსკულარულად.

შფოთვისა და დეპრესიის მართვა:

• ადაპტოლი 500მგ — ანქსიოლიტიკური ეფექტი, ძილიანობის გარეშე. 500 მგ 2-3-ჯერ დღეში. გამოსადეგია, როდესაც სტრესი აუარესებს დისტონიის სიმპტომებს.
• ამიტრიპტილინი 10მგ — დაბალ დოზებში (10-25 მგ ღამით) ტკივილის ნეიროპათიური კომპონენტის და ძილის დარღვევების მართვისთვის.
• ასერტინი (სერტრალინი) — დეპრესიისა და შფოთვის თანმხლები სიმპტომების მართვისთვის, 50-100 მგ/დღეში.

ვიტამინოთერაპია:

• ბენევრონი B — B ჯგუფის ვიტამინები, ნერვული სისტემის ფუნქციის მხარდასაჭერად.

წამლისმიერი (ტარდიული) დისტონიის დროს პირველ რიგში საჭიროა მიზეზობრივი მედიკამენტის მოხსნა ან ჩანაცვლება. ბოტულინის ტოქსინი ეფექტურია სიმპტომურად.

ცხოვრების წესი

დისტონიის მართვაში ცხოვრების წესის კორექციას მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს:

ფიზიკური აქტივობა:

• რეგულარული, ზომიერი ვარჯიში — იოგა, პილატესი, ცურვა
• გაჭიმვის (სტრეჩინგის) ვარჯიშები დაძაბული კუნთებისთვის
• ფიზიოთერაპია სპეციალისტის ხელმძღვანელობით
• ალექსანდრეს ტექნიკა და ფელდენკრაიზის მეთოდი — სხეულის ცნობიერების გაზრდისთვის

სტრესის მართვა:

• სტრესი დისტონიის სიმპტომების მთავარი გამამწვავებელი ფაქტორია
• მედიტაცია, სუნთქვის ტექნიკები, პროგრესული კუნთური რელაქსაცია
• ფსიქოთერაპია — კოგნიტურ-ბიჰევიორული თერაპია ტკივილისა და ადაპტაციისთვის

ძილი:

• საკმარისი ძილი (7-8 საათი) — ძილის დეფიციტი აუარესებს სიმპტომებს
• ძილის ჰიგიენა: რეგულარული განრიგი, ეკრანების თავიდან აცილება ძილის წინ

კვება:

• სპეციფიკური დიეტა არ არსებობს, მაგრამ ბალანსირებული კვება მნიშვნელოვანია
• კოფეინის ზომიერი მოხმარება (ზოგ პაციენტში აუარესებს ტრემორს)
• ალკოჰოლის მოხმარების შეზღუდვა

ერგონომიკა:

• სამუშაო ადგილის ადაპტაცია (მწერლის კრამპის დროს — ალტერნატიული საწერი მოწყობილობები)
• ავტომობილის მართვისას სპეციალური სარკეები (ცერვიკალური დისტონიის დროს)

გართულებები

მკურნალობის გარეშე ან არაადეკვატური მკურნალობის შემთხვევაში დისტონიამ შეიძლება გამოიწვიოს:

მოკლევადიანი (თვეები):

• ქრონიკული ტკივილის სინდრომი — განსაკუთრებით ცერვიკალური დისტონიის დროს, კუნთ-ძვლოვანი ტკივილი ხერხემლის ცერვიკალურ სეგმენტში
• ფსიქოემოციური დარღვევები: დეპრესია (40-60% პაციენტებში), სოციალური იზოლაცია, შფოთვა

საშუალოვადიანი (1-3 წელი):

• კუნთ-ძვლოვანი დეფორმაციები: ხერხემლის კიფოზი/სკოლიოზი, სახსრების კონტრაქტურები
• ფუნქციური შეზღუდვა: სიარულის, წერის, საუბრის, ყლაპვის გაძნელება
• ბლეფაროსპაზმის დროს — ფუნქციური სიბრმავე

გრძელვადიანი (წლები):

• ფიქსირებული დისტონიური პოზები — კუნთებისა და მყესების შეუქცევადი ცვლილებები
• ხერხემლის დეგენერაციული ცვლილებები ანომალური დატვირთვის გამო
• ცერვიკალური მიელოპათია (იშვიათად)
• ცხოვრების ხარისხის მკვეთრი გაუარესება და შრომისუნარიანობის დაკარგვა

გრძელვადიანი პროგნოზი

დისტონია ქრონიკული მდგომარეობაა — უმრავლეს შემთხვევაში სრული განკურნება შეუძლებელია, მაგრამ სწორი მართვით ცხოვრების ხარისხის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება შესაძლებელია.

ფოკალური დისტონიის პროგნოზი უკეთესია — ბოტულინის ტოქსინის ინექციებით პაციენტთა 70-90% მნიშვნელოვან გაუმჯობესებას აღწევს. ადრეული გენერალიზებული დისტონია პროგრესირებადია, მაგრამ ღრმა ტვინის სტიმულაცია (DBS) სიმპტომებს 50-70%-ით ამცირებს.

დოფა-რესპონსიული დისტონია უნიკალურია — ლევოდოპას დაბალი დოზებით პრაქტიკულად სრული რემისია მიიღწევა.

სიცოცხლის ხანგრძლივობა პირველადი დისტონიის დროს ნორმალურია. მეორეული დისტონიის პროგნოზი ძირითადი დაავადებისაგან არის დამოკიდებული.

როდის უნდა მიმართო ექიმს

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ნევროლოგს ან სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას შემდეგ შემთხვევებში:

• უეცრად განვითარებული დისტონიური პოზა — განსაკუთრებით ბავშვში ან ახალგაზრდაში, რაც ტვინის მწვავე დაზიანებაზე შეიძლება მიუთითებდეს
• ყლაპვის ან სუნთქვის გაძნელება — ლარინგეალური ან ორომანდიბულური დისტონიის დროს სიცოცხლისთვის საშიში შეიძლება იყოს
• ნეიროლეფტიკის მიღების შემდეგ მწვავე დისტონიური რეაქცია (კისრის, ყბის, ენის სპაზმი) — სასწრაფო მდგომარეობაა
• ტკივილი, რომელიც ვერ კონტროლდება ჩვეულებრივი ტკივილგამაყუჩებლებით
• სიმპტომების სწრაფი პროგრესირება — ფოკალურიდან გენერალიზებულისკენ გადასვლა
• დეპრესიის ან სუიციდური აზრების გამოჩენა დისტონიის ფონზე

ხშირად დასმული კითხვები

შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მოხმარება დისტონიის დროს?

მცირე რაოდენობით ალკოჰოლი ზოგიერთ პაციენტში, განსაკუთრებით ესენციური ტრემორის თანმხლები დისტონიის დროს, დროებით ამსუბუქებს სიმპტომებს. თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ალკოჰოლი „მკურნალობის" საშუალებაა. ალკოჰოლი ურთიერთქმედებს ბაკლოფენთან, ბენზოდიაზეპინებთან და სხვა მედიკამენტებთან, აძლიერებს ძილიანობას და ცნობიერების დათრგუნვას. გრძელვადიანი ბოროტად გამოყენება ნერვული სისტემის მდგომარეობას აუარესებს. რეკომენდაციაა: თავი შეიკავოთ ან მინიმუმამდე შეამციროთ.

შეუძლია თუ არა დისტონიის მქონე პაციენტს ავტომობილის მართვა?

ეს დამოკიდებულია დისტონიის ტიპსა და სიმძიმეზე. ცერვიკალური დისტონია შეიძლება ზღუდავდეს თავის მოტრიალების უნარს, რაც მართვას საშიშს ხდის. ბლეფაროსპაზმი ფუნქციურ სიბრმავეს იწვევს და ავტომობილის მართვა აკრძალულია. ფოკალური ხელის დისტონიის დროს საჭის კონტროლი შეიძლება გაძნელდეს. თითოეულ შემთხვევაში ნევროლოგმა ინდივიდუალურად უნდა შეაფასოს. ასევე, ბენზოდიაზეპინები და კუნთების რელაქსანტები ძილიანობას იწვევს, რაც მართვის უნარს აქვეითებს.

რა ხდება ორსულობის დროს?

დისტონია თავისთავად ორსულობის უკუჩვენებას არ წარმოადგენს. თუმცა მედიკამენტების უსაფრთხოება ხელახლა უნდა შეფასდეს: ბოტულინის ტოქსინი ორსულობის პერიოდში რეკომენდებული არ არის (უსაფრთხოების მონაცემები არასაკმარისია). ანტიქოლინერგული პრეპარატები და ბენზოდიაზეპინები პოტენციურად ტერატოგენურია, განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში. ბაკლოფენი FDA კატეგორია C-ს მიეკუთვნება. ორსულობის დაგეგმვა ნევროლოგთან კონსულტაციით უნდა მოხდეს — ხშირად საჭიროა მედიკამენტების გადახედვა ჩასახვამდე რამდენიმე თვით ადრე.

რა განსხვავებაა პირველადი და მეორეული დისტონიის მკურნალობაში?

პირველადი (გენეტიკური/იდიოპათიური) დისტონიის დროს მკურნალობა სიმპტომურია — ბოტულინის ტოქსინი, მედიკამენტები, DBS. მეორეული დისტონიის დროს კრიტიკულია ძირითადი მიზეზის მოძებნა და მკურნალობა: ვილსონის დაავადებისას — სპილენძის შემკავშირებლები (პენიცილამინი), წამლისმიერი დისტონიისას — მიზეზობრივი პრეპარატის მოხსნა. მეორეული დისტონია ზოგადად ნაკლებად კარგად პასუხობს ბოტულინის ტოქსინსა და DBS-ს, ვიდრე პირველადი.

რა არის ღრმა ტვინის სტიმულაცია (DBS) და ვისთვის არის შესაფერისი?

ღრმა ტვინის სტიმულაცია (Deep Brain Stimulation) ქირურგიული მეთოდია, რომლის დროსაც თხელ ელექტროდებს ტვინის სპეციფიკურ უბნებში (ჩვეულებრივ გლობუს პალიდუსის შიგნითა სეგმენტში — GPi) ათავსებენ. ელექტროდები აგენერირებენ მაღალი სიხშირის ელექტრულ იმპულსებს, რომლებიც ნორმალიზებენ ტვინის პათოლოგიურ აქტივობას. DBS რეკომენდებულია პირველადი გენერალიზებული დისტონიის დროს, როდესაც მედიკამენტური მკურნალობა არაეფექტურია, ასევე მძიმე ცერვიკალური დისტონიის დროს. DYT1 მუტაციის მატარებლებში DBS-ის ეფექტურობა ყველაზე მაღალია (60-80% გაუმჯობესება). გადაწყვეტილება მულტიდისციპლინური გუნდის მიერ მიიღება (Movement Disorders Society Guidelines, 2023).

არის თუ არა დისტონია მემკვიდრეობითი?

ზოგიერთი ფორმა აშკარად გენეტიკურია — DYT1 გენერალიზებული დისტონია აუტოსომურ-დომინანტური მემკვიდრეობითაა (პენეტრანტობა ~30%). ეს ნიშნავს, რომ მუტაციის მატარებელთა მხოლოდ დაახლოებით მესამედს უვითარდება სიმპტომები. ფოკალური დისტონიის დროსაც გენეტიკურ ფაქტორებს როლი აქვთ, მაგრამ ნაკლებად გამოხატული. თუ ოჯახში დისტონიის შემთხვევა არსებობს, გენეტიკური კონსულტაცია რეკომენდებულია, განსაკუთრებით რეპროდუქციული ასაკის პირებისთვის.