ბლეფარიტი

მოკლედ

ბლეფარიტი არის ქუთუთოების ანთებითი დაავადება, რომელიც წამწამების ძირებსა და ქუთუთოს კიდეებს აზიანებს. ეს ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული თვალის დაავადებაა, რომელიც ნებისმიერ ასაკში შეიძლება განვითარდეს, თუმცა უფრო ხშირად 50 წელს ზემოთ ასაკის ადამიანებში გვხვდება (NICE CKS, 2024). ბლეფარიტი, როგორც წესი, ქრონიკული მიმდინარეობისაა — პერიოდულად მძიმდება და უმჯობესდება. სიცოცხლისთვის საფრთხეს არ წარმოადგენს, მაგრამ მნიშვნელოვნად აუარესებს ცხოვრების ხარისხს: იწვევს ქავილს, წვას, სიწითლეს, თვალების გაღიზიანებას და მშრალი თვალის სინდრომს. მკურნალობა მოიცავს ქუთუთოების ჰიგიენას (თბილი კომპრესები, გაწმენდა), ხელოვნურ ცრემლს, ანტიბიოტიკების ადგილობრივ გამოყენებას, ხოლო მძიმე შემთხვევებში — პერორალურ ანტიბიოტიკებს. დროული და სწორი მოვლით შესაძლებელია სიმპტომების ეფექტური კონტროლი.

რა არის და როგორ ხდება

ბლეფარიტი წარმოადგენს ქუთუთოების კიდეების ქრონიკულ ანთებას. ანატომიურად განასხვავებენ ორ ძირითად ტიპს:

წინა ბლეფარიტი — ანთება ლოკალიზებულია ქუთუთოს გარე კიდეზე, წამწამების ძირების არეში. ძირითადად გამოწვეულია სტაფილოკოკური ბაქტერიებით ან სებორეული დერმატიტით. ბაქტერიები წამწამების ფოლიკულებში მრავლდებიან, წარმოქმნიან ტოქსინებს, რაც ქსოვილის ანთებას იწვევს.

უკანა ბლეფარიტი (მეიბომიუსის ჯირკვლების დისფუნქცია — MGD) — ქუთუთოს შიგნითა კიდეზე მდებარე მეიბომიუსის ჯირკვლები, რომლებიც ცხიმოვან სეკრეტს (მეიბუმს) გამოიმუშავებენ, იბლოკებიან ან არანორმალურ სეკრეტს წარმოქმნიან. ეს ცხიმოვანი ფენა აუცილებელია ცრემლის ფილმის სტაბილურობისთვის — მისი დარღვევისას ცრემლი სწრაფად აორთქლდება, რაც მშრალი თვალის სინდრომს იწვევს (TFOS DEWS II, 2017).

პათოფიზიოლოგიური მექანიზმი მოიცავს რამდენიმე ფაქტორს: ბაქტერიული ფლორის დისბალანსი ქუთუთოს კიდეზე იწვევს ტოქსინების (ლიპაზები, ესტერაზები) გამოთავისუფლებას, რაც ქსოვილის პირდაპირ დაზიანებას და ანთებითი მედიატორების გააქტიურებას იწვევს. ამასთან, Demodex-ის ტკიპები (Demodex folliculorum და Demodex brevis) ხშირად ასოცირდება ბლეფარიტთან — ისინი წამწამების ფოლიკულებში ცხოვრობენ და მექანიკურ და ანთებით დაზიანებას იწვევენ (AAO Preferred Practice Pattern, 2024).

ორივე ტიპი ხშირად თანაარსებობს და ურთიერთმოქმედებს, რაც ქრონიკული ციკლის ჩამოყალიბებას უწყობს ხელს.

ვინ რისკის ჯგუფშია

ბლეფარიტი ფართოდ გავრცელებულია და მოსახლეობის დაახლოებით 37–47%-ს აღენიშნება გარკვეული ხარისხით (NICE CKS, 2024). განსაკუთრებით მაღალი რისკის ჯგუფებს მიეკუთვნებიან:

• ასაკი: 50 წელს ზემოთ ადამიანები — მეიბომიუსის ჯირკვლების ფუნქცია ასაკთან ერთად იკლებს
• სქესი: ქალები ოდნავ უფრო ხშირად ავადდებიან, განსაკუთრებით მენოპაუზის შემდეგ (ჰორმონალური ცვლილებების გავლენა)
• კანის დაავადებები: სებორეული დერმატიტი, როზაცეა, ატოპიური დერმატიტი მნიშვნელოვნად ზრდის რისკს
• ალერგიული მდგომარეობები: ალერგიული რინიტი, ატოპია
• კონტაქტური ლინზების მატარებლები
• თვალის კოსმეტიკის ხშირი გამოყენება
• მშრალი თვალის სინდრომი — ბლეფარიტთან ურთიერთდამამძიმებელ კავშირშია
• შაქრიანი დიაბეტი და სხვა იმუნოსუპრესიული მდგომარეობები
• Demodex-ის ინვაზია — განსაკუთრებით ხანდაზმულ ასაკში, სადაც ტკიპების კოლონიზაცია 100%-ს აღწევს
• ეკრანთან ხანგრძლივი მუშაობა — ამცირებს თვალის დახამხამების სიხშირეს, რაც მეიბომიუსის ჯირკვლების ფუნქციას აუარესებს

სიმპტომები

ბლეფარიტის სიმპტომები, როგორც წესი, ორმხრივია და დილით უფრო გამოხატულია. ძირითადი ჩივილები:

• ქუთუთოების სიწითლე და შეშუპება
• ქავილი და წვა ქუთუთოებში
• თვალში უცხო სხეულის შეგრძნება
• წამწამების ძირებზე ქერცლი ან ქერქი (განსაკუთრებით დილით)
• წამწამების ერთმანეთთან შეწებება გაღვიძებისას
• თვალების სწრაფი დაღლა
• სინათლის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა (ფოტოფობია)
• მშრალი თვალის შეგრძნება ან, პარადოქსულად, ცრემლდენა
• წამწამების ცვენა (მადაროზი) — მძიმე შემთხვევებში
• ქუთუთოს კიდეების არათანაბრობა და გასქელება

წინა ბლეფარიტისთვის უფრო დამახასიათებელია მყარი, მშრალი ქერცლები წამწამების ძირებზე (სტაფილოკოკური ტიპი) ან ცხიმიანი, ჟღალი ქერცლები (სებორეული ტიპი). უკანა ბლეფარიტისას ქუთუთოს კიდე ცხიმიანია, მეიბომიუსის ჯირკვლების ხვრელები შეიძლება იყოს დაბლოკილი ან მათგან სქელი, მღვრიე სეკრეტი გამოდიოდეს.

Demodex-ით გამოწვეული ბლეფარიტისთვის დამახასიათებელია ე.წ. „ცილინდრული ქერტლი" (collarettes) წამწამების ძირებზე.

სიმპტომების სიმძიმე მნიშვნელოვნად ვარირებს — ზოგ პაციენტს მინიმალური დისკომფორტი აქვს, ზოგს კი ყოველდღიური ცხოვრების მნიშვნელოვანი შეზღუდვა.

დიაგნოსტიკა

ბლეფარიტის დიაგნოსტიკა ძირითადად კლინიკურია და ეფუძნება ანამნეზს და ბიომიკროსკოპიულ გამოკვლევას (ნაპრალოვანი ნათურა).

კლინიკური გასინჯვა:

• ქუთუთოს კიდეების ვიზუალური შეფასება — სიწითლე, შეშუპება, ქერცლი, ტელანგიექტაზიები
• წამწამების შეფასება — ქერქი, ცილინდრული ქერტლი, მადაროზი, ტრიქიაზი
• მეიბომიუსის ჯირკვლების ექსპრესია — ჯირკვალზე ზომიერი ზეწოლით სეკრეტის ხარისხის შეფასება (ნორმალური — გამჭვირვალე, ზეთისფერი; პათოლოგიური — სქელი, მღვრიე, პასტისებრი)
• ცრემლის ფილმის სტაბილურობის შეფასება — ცრემლის დაშლის დრო (TBUT)

დამატებითი გამოკვლევები (საჭიროებისამებრ):

• მეიბოგრაფია — ინფრაწითელი სინათლით მეიბომიუსის ჯირკვლების სტრუქტურის ვიზუალიზაცია (ატროფიის ხარისხის შეფასება)
• მიკროსკოპია — Demodex-ის ტკიპების აღმოსაჩენად ეპილირებული წამწამის მიკროსკოპული კვლევა
• ბაქტერიოლოგიური ნათესი — მხოლოდ რეფრაქტერული შემთხვევებისას, ანტიბიოტიკომგრძნობელობის დასადგენად
• შირმერის ტესტი — ცრემლწარმოქმნის შესაფასებლად, თანმხლები მშრალი თვალის სინდრომის დიაგნოსტიკისთვის

დიფერენციულ დიაგნოზში განიხილება: ალერგიული კონიუნქტივიტი, კონტაქტური დერმატიტი, ქუთუთოს სიმსივნეები (განსაკუთრებით ერთმხრივი, ლოკალური ფორმებისას), პემფიგოიდი და სხვა იშვიათი მდგომარეობები (NICE CKS, 2024).

მკურნალობა — წამლები

ბლეფარიტის მკურნალობა საფეხურებრივია და ემყარება საერთაშორისო გაიდლაინებს (AAO, NICE, TFOS DEWS II).

პირველი რიგის მკურნალობა — ქუთუთოების ჰიგიენა და ადგილობრივი თერაპია

ქუთუთოების ჰიგიენა წარმოადგენს მკურნალობის საფუძველს ყველა ტიპის ბლეფარიტისას:

1. თბილი კომპრესები — 5–10 წუთის განმავლობაში, დღეში 1–2-ჯერ
2. ქუთუთოს კიდეების მასაჟი — კომპრესის შემდეგ, ნაზი წრიული მოძრაობებით ქუთუთოს კიდისკენ, მეიბომიუსის ჯირკვლების სეკრეტის ევაკუაციისთვის
3. გაწმენდა — სპეციალური საშუალებებით ან განზავებული ბავშვის შამპუნით

ბლეფაროგელი 1 — ჰიალურონის მჟავის შემცველი გელი ქუთუთოების ჰიგიენისთვის, გამოიყენება დღეში 1–2-ჯერ, წამწამების ძირებზე მსუბუქი მასაჟით.

ხელოვნური ცრემლი — მშრალი თვალის სინდრომის შემსუბუქებისთვის: არტიფიშიალ თიერზ — გამოიყენება საჭიროებისამებრ, დღეში 3–6-ჯერ. კონსერვანტების გარეშე ფორმულაცია სასურველია ხშირი გამოყენებისას (TFOS DEWS II, 2017).

ადგილობრივი ანტიბიოტიკები: ერითრომიცინის ან ბაციტრაცინის თვალის მალამო ქუთუთოს კიდეზე, ძილის წინ, 2–4 კვირის კურსით — სტაფილოკოკური ბლეფარიტისას (BNF 87, 2024). მალამოს ფორმულაცია უზრუნველყოფს პრეპარატის ხანგრძლივ კონტაქტს ქუთუთოს კიდესთან ღამის განმავლობაში.

მეორე რიგის მკურნალობა

თუ პირველი რიგის თერაპია არასაკმარისია 4–6 კვირის შემდეგ:

პერორალური ანტიბიოტიკები (ტეტრაციკლინების ჯგუფი): დოქსიციკლინი 50–100 მგ დღეში 1-ჯერ, 6–12 კვირის კურსი — განსაკუთრებით ეფექტურია უკანა ბლეფარიტისა და მეიბომიუსის ჯირკვლების დისფუნქციისას. ტეტრაციკლინები არა მხოლოდ ანტიბაქტერიულ, არამედ ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებასაც ახდენენ — აინჰიბირებენ მატრიქსის მეტალოპროტეინაზებს და ლიპაზებს (BNF 87, 2024). ალტერნატივად, განსაკუთრებით ტეტრაციკლინების აუტანლობისას, შესაძლებელია აზითრომიცინის პერორალური კურსი (500 მგ 3 დღე, შემდეგ შესვენება).

ადგილობრივი კორტიკოსტეროიდები (მოკლე კურსი): დექსამეტაზონი 0,1% თვალის წვეთები — მწვავე გამწვავების დროს, 10 მლ ფლაკონი, 1–2 წვეთი 2–4-ჯერ დღეში, მაქსიმუმ 2–4 კვირით. გახანგრძლივებული გამოყენება სახიფათოა თვალშიდა წნევის მომატებისა და კატარაქტის რისკის გამო, ამიტომ კორტიკოსტეროიდული თერაპია მხოლოდ ოფთალმოლოგის დანიშნულებითა და მონიტორინგით უნდა ჩატარდეს (EMA SmPC).

ადგილობრივი ანტიბიოტიკ-კორტიკოსტეროიდული კომბინაციები — მძიმე ანთებითი კომპონენტისას, ოფთალმოლოგის მეთვალყურეობით. კომბინირებული პრეპარატები ანთების სწრაფ კუპირებასა და ბაქტერიული კომპონენტის ერთდროულ მკურნალობას უზრუნველყოფენ.

დამხმარე თერაპია

ალერგიული კომპონენტისას: ანტაზოლი 0,05% თვალის წვეთები — ანტიჰისტამინური თვალის წვეთები, 1–2 წვეთი 2–3-ჯერ დღეში, ალერგიული ბლეფარიტის თანმხლები ქავილისა და სიწითლის შემსუბუქებისთვის.

Demodex-ით გამოწვეული ბლეფარიტისას: ჩაის ხის ზეთის შემცველი პრეპარატები ქუთუთოს კიდეებზე — 4%-იანი კონცენტრაცია ეფექტურია ტკიპების ელიმინაციისთვის. აგრეთვე ბოლო წლებში დამტკიცებულია ლოტილანერის (Xdemvy) ადგილობრივი ფორმა, რომელიც Demodex-ით გამოწვეული ბლეფარიტის სპეციფიკური მკურნალობისთვის გამოიყენება (FDA, 2023).

ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავები: არკოკაფსი ომეგა-3 — 1–2 კაფსულა დღეში, ხანგრძლივად. ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავები აუმჯობესებენ მეიბომიუსის ჯირკვლების სეკრეტის ხარისხს და ამცირებენ ანთებას (TFOS DEWS II, 2017). EPA-სა და DHA-ს ოპტიმალური დღიური დოზაა 1000–2000 მგ.

მნიშვნელოვანი შენიშვნა: ბლეფარიტის მკურნალობა ხანგრძლივი პროცესია. პაციენტმა უნდა იცოდეს, რომ სრული განკურნება იშვიათია — მიზანი სიმპტომების კონტროლი და გამწვავებების პრევენციაა. მკურნალობის თვითნებურად შეწყვეტა რეციდივის მაღალი ალბათობით ხასიათდება.

ცხოვრების წესი

ბლეფარიტის მართვაში ცხოვრების წესის კორექტირებას გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს:

ქუთუთოების ყოველდღიური ჰიგიენა:

• თბილი კომპრესი დახურულ თვალებზე 5–10 წუთის განმავლობაში, ყოველდღიურად — ეს ალღობს დაგროვილ სეკრეტს მეიბომიუსის ჯირკვლებში. გამოიყენეთ სუფთა ქსოვილი ან სპეციალური თბილი კომპრესის ნიღაბი, რომელიც თანაბარ ტემპერატურას ინარჩუნებს
• ქუთუთოს კიდეების ნაზი მასაჟი კომპრესის შემდეგ — ზედა ქუთუთოზე ქვემოთ, ქვედაზე ზემოთ მიმართული ზომიერი ზეწოლით
• წამწამების ძირების გაწმენდა სპეციალური საშუალებებით ან სუფთა ბამბის ტამპონით

კვება:

• ომეგა-3-ით მდიდარი საკვები: ცხიმიანი თევზი (ორაგული, სარდინი, სკუმბრია), ლანის თესლი, კაკალი
• ანტიოქსიდანტებით მდიდარი ბოსტნეულისა და ხილის მიღება — ვიტამინები A, C, E ხელს უწყობს ოკულარული ზედაპირის ჯანმრთელობას
• საკმარისი წყლის მიღება (1,5–2 ლიტრი დღეში) — ადეკვატური ჰიდრატაცია ცრემლის წარმოქმნისთვის აუცილებელია

ეკრანთან მუშაობა:

• ყოველ 20 წუთში 20 წამით გაიხედეთ 20 ფუტის (6 მეტრის) მანძილზე (20-20-20 წესი)
• შეგნებულად გაზარდეთ თვალის დახამხამების სიხშირე
• ეკრანის სიკაშკაშე გარემო პირობებს მიუსადაგეთ

თავიდან აცილება:

• თვალების ხელებით ხახუნი
• ვადაგასული კოსმეტიკის გამოყენება — თვალის კოსმეტიკა ყოველ 3–6 თვეში შეცვალეთ
• თვალის კოსმეტიკის გაზიარება
• მტვრიან, მშრალ ან ძლიერ ქარიან გარემოში ხანგრძლივი ყოფნა — საჭიროებისას გამოიყენეთ დამცავი სათვალე
• მოწევა — აუარესებს მშრალი თვალის სინდრომს და ანთებით პროცესებს

ძილი: საკმარისი ძილი (7–8 საათი) ხელს უწყობს ანთებითი პროცესების შემცირებას.

გართულებები

მკურნალობის გარეშე ბლეფარიტმა შეიძლება გამოიწვიოს:

• ქალაზიონი (მეიბომიუსის ჯირკვლის ცისტა) — ქუთუთოში მტკივნეული ან უმტკივნეულო კვანძი, რომელიც ჯირკვლის სადინრის დაბლოკვის შედეგად ვითარდება. ხშირად კონსერვატიული მკურნალობით (თბილი კომპრესები) რეგრესირებს, თუმცა ზოგჯერ ქირურგიული ჩარევა საჭიროებს
• ბოლანი (ჰორდეოლუმი) — მწვავე ბაქტერიული ინფექცია ქუთუთოს ჯირკვლებში, ტკივილითა და ლოკალური შეშუპებით
• რქოვანას დაზიანება — პუნქტატური ეპითელიოპათია, მარგინალური ულცერი, ფლიქტენა. ქრონიკულ შემთხვევებში შესაძლებელია რქოვანას ვასკულარიზაცია და გახშირება, რაც მხედველობას ამცირებს (AAO, 2024)
• ტრიქიაზი — წამწამების არასწორი ზრდა თვალის კაკლისკენ, რაც რქოვანას მექანიკურ დაზიანებას იწვევს
• მადაროზი — წამწამების შეუქცევადი ცვენა
• ქუთუთოს დეფორმაცია — ქრონიკული ანთება წლების განმავლობაში იწვევს ქუთუთოს კიდის ნაწიბუროვან ცვლილებებს
• ქრონიკული კონიუნქტივიტი — ლორწოვანი გარსის მუდმივი ანთება
• მშრალი თვალის სინდრომის პროგრესირება — ცრემლის ფილმის მუდმივი არასტაბილურობა, რომელიც ხარისხიანი მეიბუმის დეფიციტითაა განპირობებული

გრძელვადიანი პროგნოზი

ბლეფარიტი ტიპურად ქრონიკული, რეციდივური მიმდინარეობის დაავადებაა. სრული განკურნება იშვიათია, თუმცა სწორი მოვლითა და მკურნალობით სიმპტომები ეფექტურად კონტროლდება და პაციენტთა უმრავლესობა სრულფასოვან ცხოვრებას ეწევა (NICE CKS, 2024).

ქუთუთოების ყოველდღიური ჰიგიენის რეგულარული დაცვა გამწვავებების სიხშირეს მნიშვნელოვნად ამცირებს. კვლევების მონაცემებით, ჰიგიენის რეჟიმის თანმიმდევრულად დამცველ პაციენტებს გამწვავებების რაოდენობა 50–70%-ით უმცირდებათ. პრობლემის იგნორირების შემთხვევაში, განსაკუთრებით მეიბომიუსის ჯირკვლების დისფუნქციისას, ჯირკვლების თანდათანობითი ატროფია ხდება, რაც შეუქცევადია და მშრალი თვალის სინდრომის მძიმე ფორმების განვითარებას იწვევს.

პროგნოზს აუარესებს თანმხლები როზაცეა, სებორეული დერმატიტი და Demodex-ის ინვაზია, რომლებიც დამატებით მკურნალობას საჭიროებენ. ამ თანმხლები მდგომარეობების ადეკვატური მართვა ბლეფარიტის კონტროლის აუცილებელი კომპონენტია.

როდის უნდა მიმართო ექიმს

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ოფთალმოლოგს შემდეგ სიტუაციებში:

• მხედველობის დაქვეითება ან მოსვენებისას ბუნდოვანი მხედველობა, რომელიც დახამხამებით არ უმჯობესდება
• თვალში ძლიერი ტკივილი, განსაკუთრებით სინათლის მიმართ მგრძნობელობასთან ერთად — შესაძლოა მიუთითებდეს რქოვანას ულცერზე
• ერთმხრივი ქუთუთოს შეშუპება, რომელიც 2–3 კვირის შემდეგ არ იკლებს — აუცილებელია სიმსივნური პროცესის გამორიცხვა
• ქუთუთოს ან თვალის გარშემო კანის ინტენსიური სიწითლე და სითბო, ტემპერატურასთან ერთად — შესაძლოა ორბიტალური ცელულიტი
• 4–6 კვირის ჰიგიენისა და ადგილობრივი მკურნალობის მიუხედავად სიმპტომები არ უმჯობესდება
• წამწამების შესამჩნევი ცვენა ან არასწორი ზრდა (თვალის კაკლისკენ)
• თვალის ინტენსიური სიწითლე ჩირქოვანი გამონადენით — შესაძლოა ბაქტერიული კონიუნქტივიტი ან კერატიტი

ხშირად დასმული კითხვები

შეიძლება თუ არა ბლეფარიტი სხვას გადაედოს?

ბლეფარიტი, როგორც წესი, გადამდები არ არის ჩვეულებრივ პირობებში. თუმცა რეკომენდებულია პირადი ჰიგიენის დაცვა: არ გააზიაროთ პირსახოცები, თვალის კოსმეტიკა და კონტაქტური ლინზების ხსნარი. სტაფილოკოკური ინფექციის გავრცელება თეორიულად შესაძლებელია, მაგრამ პრაქტიკაში იშვიათია.

შეიძლება თუ არა კონტაქტური ლინზების ტარება ბლეფარიტისას?

მწვავე გამწვავების დროს კონტაქტური ლინზების ტარება არ არის რეკომენდებული — ისინი აძლიერებენ გაღიზიანებას და ინფექციის რისკს ზრდიან. სიმპტომების რემისიის პერიოდში, ქუთუთოების სათანადო ჰიგიენის დაცვით, ლინზების ტარება შესაძლებელია. ამ შემთხვევაში ერთჯერადი ლინზები უპირატესობითაა.

რამდენ ხანს გრძელდება ბლეფარიტის მკურნალობა?

ბლეფარიტი ქრონიკული მდგომარეობაა და „სრული განკურნების" ნაცვლად სიმპტომების მართვაზეა საუბარი. ადგილობრივი ანტიბიოტიკების კურსი ჩვეულებრივ 2–4 კვირაა, პერორალური ანტიბიოტიკები — 6–12 კვირა (BNF 87, 2024). თუმცა ქუთუთოების ჰიგიენა უწყვეტი, ყოველდღიური ჩვევა უნდა გახდეს — ეს არის ხანგრძლივი რემისიის საიმედო გარანტი.

შეიძლება თუ არა ორსულობის დროს ბლეფარიტის მკურნალობა?

ქუთუთოების ჰიგიენა (თბილი კომპრესები, გაწმენდა) და ხელოვნური ცრემლი ორსულობისას სრულად უსაფრთხოა. ადგილობრივი ანტიბიოტიკებიდან ერითრომიცინის მალამო ითვლება შედარებით უსაფრთხოდ. ტეტრაციკლინების ჯგუფის პერორალური ანტიბიოტიკები (დოქსიციკლინი) ორსულობისას კატეგორიულად უკუნაჩვენებია ნაყოფზე ტოქსიკური ეფექტის გამო — კერძოდ, იწვევს ნაყოფის ძვლებისა და კბილების დისკოლორაციას (BNF 87, 2024). ყველა შემთხვევაში ექიმთან კონსულტაცია აუცილებელია.

მავნებს თუ არა ალკოჰოლი ბლეფარიტისას?

ალკოჰოლი უშუალოდ ბლეფარიტის მიზეზი არ არის, თუმცა ზომიერებაზე მეტი მოხმარება აუარესებს ანთებით პროცესებს, ხელს უწყობს როზაცეას გამწვავებას (რომელიც ბლეფარიტთან ხშირად თანაარსებობს) და ამცირებს ცრემლის წარმოქმნას, რაც მშრალი თვალის სინდრომს აღრმავებს.

რამდენად ეფექტურია სახლის პირობებში მკურნალობა?

ბლეფარიტის მართვის უმნიშვნელოვანესი კომპონენტი — ქუთუთოების ჰიგიენა — სწორედ სახლის პირობებში ხორციელდება. პაციენტთა 60–70%-ს მხოლოდ რეგულარული თბილი კომპრესებითა და ქუთუთოს გაწმენდით შეუძლია სიმპტომების მნიშვნელოვანი შემსუბუქება. თუმცა, საწყისი დიაგნოზის დასადგენად და მკურნალობის გეგმის შესადგენად ოფთალმოლოგთან ვიზიტი აუცილებელია — რიგი სხვა, უფრო სერიოზული დაავადებები ბლეფარიტს ჰგავს (NICE CKS, 2024).