tizanidine

მოკლედ

ტიზანიდინი არის ცენტრალური მოქმედების ალფა-2 ადრენერგული აგონისტი, რომელიც გამოიყენება კუნთების სპასტიკურობის სამკურნალოდ. პრეპარატი ეფექტურად ამცირებს კუნთების ტონუსს გაფანტული სკლეროზის, ზურგის ტვინის დაზიანების, ცერებრალური ინსულტისა და სხვა ნევროლოგიური მდგომარეობების დროს. ტიზანიდინი მოქმედებს ზურგის ტვინის დონეზე, სადაც აინჰიბირებს პოლისინაფსურ რეფლექსურ რკალებს და ამცირებს ექსციტატორულ ამინომჟავათა გამოთავისუფლებას. პრეპარატი ხელმისაწვდომია ტაბლეტებისა და კაფსულების სახით, ტიპიური დოზა შეადგენს 2–4 მგ დღეში სამჯერ (მაქსიმალური 36 მგ/დღეში). ძირითადი გვერდითი ეფექტებია ძილიანობა, პირის სიმშრალე, თავბრუსხვევა და ჰიპოტენზია. ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი რეკომენდებულია გრძელვადიანი მკურნალობისას (BNF 87).

რა არის და ფარმაკოლოგია

ტიზანიდინი (Tizanidine, INN) არის იმიდაზოლინის წარმოებული, რომელიც მიეკუთვნება ცენტრალური მოქმედების კუნთის რელაქსანტების ჯგუფს. ქიმიურად იგი წარმოადგენს 5-ქლორო-4-(2-იმიდაზოლინ-2-ილამინო)-2,1,3-ბენზოთიადიაზოლს. პრეპარატი სინთეზირებული იქნა 1980-იან წლებში შვეიცარიულ ფარმაცევტულ კომპანია „ნოვარტისში" (Sandoz) და პირველად კლინიკურ პრაქტიკაში შემოვიდა ევროპაში 1984 წელს, ხოლო აშშ-ს ბაზარზე FDA-ს მიერ დამტკიცებულია 1996 წელს ბრენდული სახელწოდებით Zanaflex.

ფარმაკოლოგიური თვალსაზრისით, ტიზანიდინი სტრუქტურულად ახლოსაა კლონიდინთან — კიდევ ერთ ცენტრალური მოქმედების ალფა-2 აგონისტთან, თუმცა ტიზანიდინი უფრო სელექტიურად მოქმედებს ზურგის ტვინის დონეზე და ნაკლებად ავლენს ჰიპოტენზიურ ეფექტს. იგი არ იწვევს პირდაპირ კუნთოვან რელაქსაციას, არამედ ამცირებს სპასტიკურობას ცენტრალური ნერვული სისტემის დონეზე ნეირონალური სიგნალიზაციის მოდულაციით.

ტიზანიდინი შედის ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელ მედიკამენტთა ნუსხაში (WHO Model List) და ფართოდ გამოიყენება კლინიკურ პრაქტიკაში სპასტიკურობის მართვისთვის. პრეპარატი ხელმისაწვდომია როგორც ორიგინალური, ისე გენერიკული ფორმით მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის საქართველოში (BNF 87, EMA SmPC).

მოქმედების მექანიზმი

ტიზანიდინის მოქმედების მექანიზმი დაფუძნებულია ცენტრალურ ალფა-2 ადრენერგულ აგონიზმზე. პრეპარატი სელექტიურად აქტივირებს ალფა-2 ადრენორეცეპტორებს ზურგის ტვინის რქის ინტერნეირონებში, განსაკუთრებით — ზურგის რქის ლამინა II-ში (substantia gelatinosa). ეს იწვევს პრესინაფსურ ინჰიბიციას — ექსციტატორული ნეიროტრანსმიტერების (განსაკუთრებით გლუტამატისა და ასპარტატის) გამოთავისუფლების შემცირებას ინტერნეირონულ სინაფსებში.

მოქმედების ძირითადი ეტაპები:

1. რეცეპტორული მოქმედება: ტიზანიდინი უერთდება პრესინაფსურ ალფა-2A ადრენორეცეპტორებს (α₂A-AR), რომლებიც აკავშირებენ Gi/Go ტიპის ინჰიბიტორულ G-პროტეინებს. ამ რეცეპტორების აქტივაცია იწვევს ადენილატციკლაზას ინჰიბიციას, ციკლური ადენოზინმონოფოსფატის (cAMP) ინტრაცელულარული კონცენტრაციის შემცირებას და, შესაბამისად, ნეიროტრანსმიტერის ვეზიკულური ეგზოციტოზის დათრგუნვას.

2. პოლისინაფსური რეფლექსების ინჰიბიცია: ექსციტატორული ამინომჟავების გამოთავისუფლების შემცირება იწვევს პოლისინაფსური რეფლექსური რკალების სუპრესიას ზურგის ტვინის დონეზე. ეს განაპირობებს კუნთების ტონუსის შემცირებას კუნთოვანი ძალის მინიმალური დაკარგვით — მნიშვნელოვანი უპირატესობა სხვა ანტისპასტიკურ პრეპარატებთან შედარებით.

3. ნორადრენერგული ინჰიბიცია: ტიზანიდინი ასევე აინჰიბირებს ნორადრენალინის გამოთავისუფლებას ლოკუს ცერულეუსიდან (locus coeruleus), რაც ხსნის მის სედატიურ ეფექტს და ხელს უწყობს კუნთის რელაქსაციას ტვინის ღეროს დონეზეც.

4. ანტინოციცეფციური ეფექტი: ტიზანიდინი გარკვეულწილად ამცირებს ტკივილის ინტენსივობას, რაც განპირობებულია ალფა-2 რეცეპტორების მეშვეობით ზურგის ტვინის ზურგის რქაში ნოციცეფციური სიგნალების მოდულაციით, ასევე სუბსტანცია P-ის გამოთავისუფლების შემცირებით (EMA SmPC).

ტიზანიდინის ეფექტი ვლინდება დოზადამოკიდებულად: დაბალი დოზებით (2 მგ) უპირატესად ანტისპასტიკური ეფექტი აღინიშნება, ხოლო მაღალი დოზებით (8–12 მგ) გამოხატულია სედაცია და ჰიპოტენზიაც.

ჩვენებები

ტიზანიდინი ინიშნება შემდეგი მდგომარეობების დროს:

სპასტიკურობა ნევროლოგიური დაავადებების დროს

პრეპარატის ძირითადი ჩვენებაა კუნთების სპასტიკურობის სიმპტომატური მკურნალობა, რომელიც ასოცირებულია შემდეგ მდგომარეობებთან:

• გაფანტული სკლეროზი — ტიზანიდინი ამცირებს კუნთების ტონუსის მომატებას, კრამპებსა და სპაზმებს, რაც ხშირი პრობლემაა MS-ის მქონე პაციენტებში. კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ტიზანიდინი ეფექტურობით შედარებადია ბაკლოფენთან, მაგრამ უკეთესი ტოლერანტობით ხასიათდება (NICE NG136).

• ზურგის ტვინის დაზიანება — ტრავმული ან არატრავმული ეტიოლოგიის ზურგის ტვინის დაზიანებისას განვითარებული სპასტიკურობა.

• ცერებრალური ინსულტი — პოსტინსულტური სპასტიკურობის მართვა, განსაკუთრებით ზედა და ქვედა კიდურების ჰიპერტონუსის შემცირებისთვის.

• ცერებრალური დამბლა — ბავშვებში სპასტიკური ფორმების მართვა (off-label ჩვენებით ზოგიერთ ქვეყანაში).

კუნთოვანი სპაზმი

ტიზანიდინი ასევე გამოიყენება:

• ხერხემლის დეგენერაციული დაავადებები — ლუმბალური და ცერვიკალური ოსტეოქონდროზის დროს კუნთოვანი სპაზმის მოხსნა.

• პოსტოპერაციული კუნთოვანი სპაზმი — ორთოპედიული და ნეიროქირურგიული ჩარევების შემდეგ.

• მწვავე კუნთოვანი ტკივილი — ტიზანიდინის ანალგეზიური კომპონენტის გამო, მისი გამოყენება შესაძლებელია მწვავე კუნთოვანი ტკივილის კომპლექსურ თერაპიაში.

სხვა ჩვენებები (off-label)

• ქრონიკული თავის ტკივილი — ტენსიური ტიპის თავის ტკივილის პროფილაქტიკაში off-label გამოყენება.
• მიოფასციალური ტკივილის სინდრომი
• ტრიგემინალური ნევრალგია — ადიუვანტური თერაპიის სახით (BNF 87).

დოზირება

მოზრდილები

ტიზანიდინის დოზირება ინდივიდუალურია და საჭიროებს თანდათანობით ტიტრაციას:

საწყისი დოზა: 2 მგ ერთჯერადად, სასურველია საღამოს (ძილიანობის მინიმიზაციისთვის).

ტიტრაცია: დოზას ზრდიან 2–4 მგ-ით 3–7 დღის ინტერვალით, კლინიკური პასუხისა და ტოლერანტობის მიხედვით.

შემანარჩუნებელი დოზა: ჩვეულებრივ 6–24 მგ/დღეში, გაყოფილი 3–4 მიღებაზე (ყოველ 6–8 საათში).

მაქსიმალური დოზა: 36 მგ/დღეში (BNF 87). ერთჯერადი მაქსიმალური დოზა — 12 მგ.

ბავშვები

ტიზანიდინი არ არის ოფიციალურად ნებადართული ბავშვებში უმეტეს ქვეყნებში. Off-label გამოყენებისას პედიატრულ პრაქტიკაში:

• დოზა: 0.05 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 3 მიღებაზე
• მაქსიმუმი: 0.05 მგ/კგ ერთჯერადად, არაუმეტეს 2 მგ ერთჯერადად

ხანდაზმული პაციენტები

ხანდაზმულებში რეკომენდებულია უფრო დაბალი საწყისი დოზა (2 მგ ერთჯერადად) ჰიპოტენზიის რისკის გამო, ნელი ტიტრაციით.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი <25 მლ/წთ) საწყისი დოზა უნდა შეადგენდეს 2 მგ ერთჯერადად. დოზის გაზრდა ხდება 2 მგ-ით ნელა, ტოლერანტობისა და ეფექტურობის შეფასებით. თირკმლის კლირენსის შემცირება იწვევს პრეპარატის ექსპოზიციის მნიშვნელოვან მატებას (EMA SmPC).

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის უკმარისობის დროს ტიზანიდინი უკუნაჩვენებია საშუალო და მძიმე ხარისხის ჰეპატოცელულარული უკმარისობის შემთხვევაში. მსუბუქი ღვიძლის დისფუნქციის დროს საჭიროა მკაცრი მონიტორინგი და დოზის შემცირება.

მკურნალობის შეწყვეტა

პრეპარატის მოულოდნელი შეწყვეტა არ არის რეკომენდებული — აუცილებელია თანდათანობითი შემცირება (2–4 მგ ყოველ 1–4 დღეში) რიბაუნდ ჰიპერტენზიისა და ტაქიკარდიის თავიდან ასაცილებლად (BNF 87).

ფარმაკოკინეტიკა

აბსორბცია: ტიზანიდინი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ორალური ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 40% (34–46%), რაც განპირობებულია მნიშვნელოვანი პირველი გავლის ეფექტით. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 1–1.5 საათში. საჭმელთან ერთად მიღება ზრდის Cmax-ს დაახლოებით 20%-ით და AUC-ს — 30%-ით (EMA SmPC).

განაწილება: განაწილების მოცულობა შეადგენს 2.4 ლ/კგ (Vd), რაც მიუთითებს ქსოვილებში კარგ განაწილებაზე. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაახლოებით 30%-ია.

მეტაბოლიზმი: პრეპარატი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში ციტოქრომ P450 სისტემით, ძირითადად CYP1A2 იზოენზიმის მეშვეობით. ეს მეტაბოლური გზა კლინიკურად მნიშვნელოვანია მედიკამენტთა ურთიერთქმედებების თვალსაზრისით. წარმოიქმნება რამდენიმე მეტაბოლიტი, რომლებიც ფარმაკოლოგიურად უმნიშვნელოა.

ექსკრეცია: ტიზანიდინი ძირითადად გამოიყოფა თირკმლებით — დოზის დაახლოებით 60% ექსკრეტირდება შარდით და 20% — განავალით. მხოლოდ 2–3% გამოიყოფა უცვლელი სახით. ნახევარდაშლის პერიოდი (t½) შეადგენს 2–4 საათს, რაც განაპირობებს დღეში მრავალჯერადი მიღების აუცილებლობას (EMA SmPC, BNF 87).

გვერდითი ეფექტები

ძალიან ხშირი (>10%)

• ძილიანობა/სედაცია — ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტი, აღინიშნება პაციენტთა 50%-მდე. ჩვეულებრივ დოზადამოკიდებულია და მცირდება მკურნალობის გაგრძელებისას.
• პირის სიმშრალე — გვხვდება პაციენტთა 49%-მდე.
• თავბრუსხვევა — დაახლოებით 16%.
• დაღლილობა/ასთენია — 15–20%.

ხშირი (1–10%)

• ჰიპოტენზია — განსაკუთრებით ორთოსტატული, რაც შეიძლება იყოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ხანდაზმულ პაციენტებში.
• ბრადიკარდია — ალფა-2 აგონიზმის შედეგად.
• კუჭ-ნაწლავის დარღვევები — გულისრევა, ღებინება, ყაბზობა.
• ღვიძლის ტრანსამინაზების მომატება — ALT და AST შეიძლება მომატებული იყოს 3-ჯერ ნორმის ზედა ზღვრის ზემოთ (პაციენტთა 5%-მდე). მონიტორინგი რეკომენდებულია.
• კუნთების სისუსტე — დოზადამოკიდებული.
• უძილობა (პარადოქსულად ზოგიერთ პაციენტში).
• მშრალი თვალები.

იშვიათი (<1%)

• ჰეპატოტოქსიურობა — იშვიათად აღინიშნება მძიმე ღვიძლის დაზიანება, მათ შორის ჰეპატიტი და ღვიძლის უკმარისობა. ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ჩატარება რეკომენდებულია მკურნალობის პირველი 6 თვის განმავლობაში ყოველთვიურად (BNF 87).
• ჰალუცინაციები — განსაკუთრებით მაღალი დოზების დროს.
• QT ინტერვალის გახანგრძლივება — იშვიათი, მაგრამ კლინიკურად მნიშვნელოვანი.
• ანაფილაქსიური რეაქციები — ექსტრემალურად იშვიათი.
• რიბაუნდ-სინდრომი — მკვეთრი შეწყვეტისას შესაძლოა განვითარდეს ჰიპერტენზია, ტაქიკარდია და კუნთოვანი ჰიპერტონუსი.

გვერდითი ეფექტების მართვა

ძილიანობისა და სედაციის მინიმიზაციისთვის რეკომენდებულია საწყისი დოზის მიღება საღამოს, ძილის წინ, და დოზის თანდათანობითი ტიტრაცია (EMA SmPC).

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• მძიმე ღვიძლის უკმარისობა — CYP1A2-ით მეტაბოლიზმის გამო, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა მნიშვნელოვნად ზრდის პრეპარატის ექსპოზიციას.
• ჰიპერმგრძნობელობა ტიზანიდინის ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
• ერთდროული მიღება ძლიერ CYP1A2 ინჰიბიტორებთან — ფლუვოქსამინი, ციპროფლოქსაცინი (კატეგორიულად აკრძალულია).

ფარდობითი უკუჩვენებები და სიფრთხილე

• თირკმლის უკმარისობა — საჭიროა დოზის კორექცია.
• ჰიპოტენზია — ტიზანიდინი ამცირებს არტერიულ წნევას.
• ხანდაზმული ასაკი — ორთოსტატული ჰიპოტენზიის მომატებული რისკი.
• გულის რიტმის დარღვევები — ბრადიკარდიის და QT გახანგრძლივების რისკი.
• ერთდროული სედატიური საშუალებების მიღება — ცნს-ის დეპრესიის პოტენცირება.
• ავტომანქანის მართვა — პრეპარატმა შეიძლება შეამციროს რეაქციის სიჩქარე (BNF 87, EMA SmPC).

ურთიერთქმედებები

კრიტიკული ურთიერთქმედებები (აკრძალული კომბინაციები)

CYP1A2 ინჰიბიტორები — ტიზანიდინის მეტაბოლიზმის ძირითადი გზაა CYP1A2, ამიტომ ამ ენზიმის ინჰიბიტორებთან ერთად მიღება დრამატულად ზრდის ტიზანიდინის პლაზმურ კონცენტრაციას:

• ფლუვოქსამინი — ზრდის ტიზანიდინის AUC-ს 33-ჯერ (!). კატეგორიულად უკუნაჩვენებია ერთდროული მიღება.
• ციპროფლოქსაცინი — ზრდის AUC-ს 10-ჯერ. ასევე კატეგორიულად აკრძალულია.
• სხვა ფტორქინოლონები (ნორფლოქსაცინი, ენოქსაცინი) — მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება.

მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები

• ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატები — ადიტიური ჰიპოტენზიური ეფექტი, განსაკუთრებით ACE ინჰიბიტორებთან, ბეტა-ბლოკერებთან, დიურეტიკებთან.
• სედატიური საშუალებები (ბენზოდიაზეპინები, ოპიოიდები, ანტიჰისტამინები) — ცნს-ის დეპრესიის პოტენცირება.
• ალკოჰოლი — ძლიერდება სედატიური ეფექტი.
• ორალური კონტრაცეპტივები — ამცირებს ტიზანიდინის კლირენსს დაახლოებით 50%-ით (CYP1A2 ინჰიბიცია).
• ომეპრაზოლი, ტიკლოპიდინი — სუსტი CYP1A2 ინჰიბიცია; ფრთხილი მონიტორინგი.
• CYP1A2 ინდუქტორები (მოწევა, ომეპრაზოლი მაღალ დოზებში) — შეიძლება შეამცირონ ტიზანიდინის ეფექტი. მწეველ პაციენტებში შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის ზრდა (BNF 87, EMA SmPC).

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ტიზანიდინი კლასიფიცირებულია FDA კატეგორია C-ში. ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში პრეპარატმა აჩვენა ტერატოგენული და ემბრიოტოქსიკური ეფექტები მაღალ დოზებში (გაზრდილი იქნა პოსტიმპლანტაციური დანაკარგი და შემცირებული ნაყოფის წონა). ადამიანებში ადეკვატური და კონტროლირებადი კვლევები არ ჩატარებულა.

ორსულობის დროს ტიზანიდინის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს ნაყოფისთვის. EMA რეკომენდაციით, ორსულობის დროს პრეფერენცია უნდა მიენიჭოს ალტერნატიულ პრეპარატებს (EMA SmPC).

ლაქტაცია

ტიზანიდინის გადასვლა დედის რძეში ადამიანებში სრულად შესწავლილი არ არის, თუმცა ცხოველურ მოდელებში ნაჩვენებია რძეში ექსკრეცია. ლიპოფილურობისა და დაბალი მოლეკულური წონის გათვალისწინებით, რძეში გადასვლა სავარაუდოა. ძუძუთი კვების დროს ტიზანიდინის მიღება არ არის რეკომენდებული, ან მკურნალობის პერიოდში საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა (BNF 87).

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ტიზანიდინი ხელმისაწვდომია რამდენიმე ბრენდული სახელწოდებით:

• სირდალუდი (Sirdalud) — ნოვარტისის ორიგინალური პრეპარატი, ტაბლეტები 2 მგ და 4 მგ. ყველაზე ცნობილი ბრენდი საქართველოში.
• ტიზანიდინის გენერიკული ფორმები — ხელმისაწვდომია სხვადასხვა მწარმოებლის გენერიკული ტაბლეტები 2 მგ და 4 მგ დოზებით.
• ტიზალუდი — გენერიკული ტიზანიდინი ტაბლეტებში.

პრეპარატი ხელმისაწვდომია რეცეპტით საქართველოს აფთიაქებში. დეტალური ინფორმაცია კონკრეტული ბრენდების შესახებ იხილეთ ჩვენს ფარმაცევტულ ცნობარში.

ხშირად დასმული კითხვები

რა დროს იწყებს ტიზანიდინი მოქმედებას?

ტიზანიდინის ეფექტი იწყება მიღებიდან 30–60 წუთში, მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 1–2 საათში, ხოლო მოქმედების ხანგრძლივობა შეადგენს 3–6 საათს. სწორედ ამიტომ საჭიროა დღეში 3–4-ჯერ მიღება სპასტიკურობის სტაბილური კონტროლისთვის (EMA SmPC).

შეიძლება თუ არა ტიზანიდინის მიღება ალკოჰოლთან ერთად?

არა, ტიზანიდინის და ალკოჰოლის ერთდროული მიღება კატეგორიულად არ არის რეკომენდებული. ალკოჰოლი აძლიერებს ტიზანიდინის სედატიურ ეფექტს, ზრდის ძილიანობის, თავბრუსხვევისა და ჰიპოტენზიის რისკს. გარდა ამისა, ალკოჰოლი შეიძლება ზემოქმედებდეს ღვიძლის მეტაბოლიზმზე, რაც ცვლის პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკას (BNF 87).

რით განსხვავდება ტიზანიდინი ბაკლოფენისგან?

ორივე პრეპარატი ცენტრალური მოქმედების ანტისპასტიკური საშუალებაა, მაგრამ განსხვავდებიან მოქმედების მექანიზმით: ტიზანიდინი ალფა-2 ადრენერგული აგონისტია, ხოლო ბაკლოფენი — GABA-B რეცეპტორის აგონისტი. ტიზანიდინს აქვს უფრო მოკლე მოქმედების ხანგრძლივობა (3–6 სთ vs 8 სთ), ნაკლებად იწვევს კუნთების სისუსტეს, მაგრამ უფრო გამოხატულია სედაცია და პირის სიმშრალე. არჩევანი ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია პაციენტის პასუხსა და თანმხლებ მდგომარეობებზე.

საჭიროა თუ არა ღვიძლის ანალიზების კონტროლი?

დიახ, ტიზანიდინით მკურნალობისას რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური ტესტების (ALT, AST) ჩატარება: მკურნალობის დაწყებამდე, პირველი 6 თვის განმავლობაში ყოველთვიურად, შემდეგ — პერიოდულად. თუ ტრანსამინაზების დონე 3-ჯერ აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს ან პაციენტი ჩივის ღვიძლის დაზიანების სიმპტომებზე (გულისრევა, ანორექსია, სიყვითლე), პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს (BNF 87, EMA SmPC).

შეიძლება თუ არა ტიზანიდინის უეცარი შეწყვეტა?

არა, ტიზანიდინის მოულოდნელი შეწყვეტა, განსაკუთრებით მაღალი დოზების ხანგრძლივი მიღების შემდეგ, შეიძლება გამოიწვიოს რიბაუნდ-სინდრომი: ჰიპერტენზია, ტაქიკარდია, კუნთოვანი ჰიპერტონუსი. რეკომენდებულია დოზის თანდათანობითი შემცირება — 2–4 მგ ყოველ 1–4 დღეში (EMA SmPC).

შეიძლება თუ არა ავტომობილის მართვა ტიზანიდინის მიღებისას?

ტიზანიდინი იწვევს ძილიანობას და შეიძლება შეამციროს რეაქციის სიჩქარე, განსაკუთრებით მკურნალობის საწყის ეტაპზე და დოზის გაზრდისას. პაციენტებს ურჩევენ თავი შეიკავონ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან, სანამ არ დაადგენენ, როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი (BNF 87).