tetracaine

მოკლედ

ტეტრაკაინი (Tetracaine) არის ესტერული ტიპის ადგილობრივი ანესთეტიკი, რომელიც გამოიყენება ოფთალმოლოგიაში, ოტორინოლარინგოლოგიაში, დერმატოლოგიასა და სპინალურ ანესთეზიაში. იგი ბლოკავს ნატრიუმის ვოლტაჟ-დამოკიდებულ არხებს ნერვულ ბოჭკოებში, რაც აჩერებს ტკივილის იმპულსის გატარებას. ტეტრაკაინი 5–10-ჯერ უფრო ძლიერია, ვიდრე პროკაინი, მაგრამ მისი ტოქსიკურობაც შესაბამისად მაღალია. თვალის წვეთების სახით იგი 15–20 წამში უზრუნველყოფს ანესთეზიას, რომელიც 10–20 წუთი გრძელდება. სპინალური ანესთეზიისთვის გამოიყენება 0,5%-იანი ჰიპერბარული ხსნარი. ტეტრაკაინი მეტაბოლიზდება პლაზმის ფსევდოქოლინესთერაზით. ძირითადი გვერდითი ეფექტებია ადგილობრივი გაღიზიანება, ალერგიული რეაქციები და სისტემური ტოქსიკურობა ჭარბი დოზისას. (BNF 87), (WHO Model List).

რა არის და ფარმაკოლოგია

ტეტრაკაინი (ინტერნაციონალური არაპატენტური სახელწოდება — Tetracaine, ძველი სახელწოდება — ამეთოკაინი/Amethocaine) არის ესტერული ტიპის ადგილობრივი ანესთეტიკი, რომელიც ქიმიურად წარმოადგენს პარა-ამინობენზოის მჟავის (PABA) ესტერს. იგი მიეკუთვნება ადგილობრივი ანესთეტიკების ფარმაკოლოგიურ ჯგუფს (ATC კოდი: S01HA03 — ოფთალმოლოგიური; N01BA03 — ანესთეტიკი; D04AB06 — დერმატოლოგიური).

ტეტრაკაინი პირველად სინთეზირებულ იქნა 1930-იანი წლების დასაწყისში და მალევე ფართოდ გავრცელდა კლინიკურ პრაქტიკაში, განსაკუთრებით ოფთალმოლოგიურ და სპინალურ ანესთეზიაში. იგი ამერიკელმა ქიმიკოსმა აიზენ სტერნმა სინთეზირა როგორც პროკაინის (ნოვოკაინის) გაუმჯობესებული ანალოგი, უფრო მძლავრი და ხანგრძლივი მოქმედებით.

ფარმაკოლოგიურად ტეტრაკაინი არის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ესტერული ადგილობრივი ანესთეტიკი — მისი პოტენცია პროკაინთან შედარებით 5–10-ჯერ მაღალია (EMA SmPC). ამასთანავე, ტოქსიკურობის ინდექსიც შესაბამისად მაღალია, რაც ზღუდავს მის ინფილტრაციულ გამოყენებას. ტეტრაკაინის ლიპოფილურობა (logP ≈ 3,7) მაღალია, რაც უზრუნველყოფს ქსოვილებში კარგ პენეტრაციას და ეპითელიალურ ბარიერებში სწრაფ შეღწევას — განსაკუთრებით რქოვანაში და ლორწოვან გარსებში.

ტეტრაკაინი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List) როგორც ოფთალმოლოგიური ადგილობრივი ანესთეტიკი. იგი ასევე გამოიყენება სპინალური ანესთეზიისთვის ზოგიერთ ქვეყანაში, თუმცა ბევრგან მის ადგილი დაიკავა ბუპივაკაინმა და ლიდოკაინმა.

მოქმედების მექანიზმი

ტეტრაკაინის მოქმედების მექანიზმი დაფუძნებულია ვოლტაჟ-დამოკიდებული ნატრიუმის არხების (Nav) ბლოკადაზე ნერვული ბოჭკოების მემბრანაში. ეს მექანიზმი საერთოა ყველა ადგილობრივი ანესთეტიკისთვის, თუმცა ტეტრაკაინი გამოირჩევა რამდენიმე თავისებურებით.

ნატრიუმის არხების ბლოკადა

ტეტრაკაინი არსებობს ორ ფორმაში — იონიზებული (კატიონური) და არაიონიზებული (ნეიტრალური). არაიონიზებული ფორმა (თავისუფალი ფუძე) თავისუფლად აღწევს ნერვული ბოჭკოს მემბრანაში, ხოლო უჯრედშიდა არეში იონიზდება და უკავშირდება ნატრიუმის არხის შიდა (ციტოპლაზმური) მხრიდან ალფა-ქვედანაყოფის IV დომენის S6 სეგმენტს. ეს კავშირი ახდენს არხის სტაბილიზაციას ინაქტივირებულ მდგომარეობაში.

მოქმედების თანმიმდევრობა

ნატრიუმის არხების ბლოკადის შედეგად დარღვეულია მოქმედების პოტენციალის (სამოქმედო პოტენციალის) გენერაცია და გავრცელება ნერვულ ბოჭკოში. მოქმედება ვითარდება გარკვეული თანმიმდევრობით:

1. ტკივილის (ნოციცეპტიური) ბოჭკოები (C და Aδ ბოჭკოები) — პირველი იბლოკება, რადგან წვრილი, უმიელინო ან თხელმიელინიანი ბოჭკოებია;
2. ტემპერატურული შეგრძნება — შემდეგ იკარგება;
3. შეხების შეგრძნება — მოგვიანებით;
4. მოტორული ფუნქცია — ბოლოს, რადგან მსხვილი მიელინიანი Aα ბოჭკოები ყველაზე რეზისტენტულია.

ტეტრაკაინის თავისებურებები

ტეტრაკაინის pKa ≈ 8,5 არის, რაც ნიშნავს, რომ ფიზიოლოგიურ pH-ზე (7,4) მოლეკულების დაახლოებით 7% იმყოფება არაიონიზებულ ფორმაში. მიუხედავად ამისა, მისი მაღალი ლიპოფილურობა კომპენსირებს შედარებით მაღალ pKa-ს და უზრუნველყოფს სწრაფ შეღწევას ქსოვილებში.

ტეტრაკაინი ასევე აჩვენებს გამოყენებაზე დამოკიდებულ (use-dependent) ბლოკადას — რაც უფრო ხშირად ასტიმულირდება ნერვი, მით უფრო ეფექტურია ბლოკადა. ეს ეფექტი განპირობებულია იმით, რომ ღია და ინაქტივირებულ მდგომარეობაში მყოფი არხები უფრო მგრძნობიარეა ანესთეტიკის მიმართ (BNF 87).

გარდა ნატრიუმის არხების ბლოკადისა, ტეტრაკაინი მაღალ კონცენტრაციებში ბლოკავს კალიუმისა და კალციუმის არხებსაც, რაც ხსნის მის კარდიოტოქსიკურ პოტენციალს სისტემურ შეწოვისას.

ჩვენებები

ტეტრაკაინი გამოიყენება ადგილობრივი ანესთეზიის მისაღწევად სხვადასხვა კლინიკურ სიტუაციაში:

ოფთალმოლოგიური ანესთეზია

ტეტრაკაინის 0,5%–1% თვალის წვეთები არის ოფთალმოლოგიაში ყველაზე ხშირად გამოყენებული ადგილობრივი ანესთეტიკი. ჩვენებებია:

• თვალშიდა წნევის გაზომვა (ტონომეტრია) — აპლანაციური ტონომეტრიისას
• უცხო სხეულის ამოღება რქოვანადან ან კონიუნქტივიდან
• სადიაგნოსტიკო პროცედურები — გონიოსკოპია, ფლუორესცეინით შეღებვა
• მცირე ქირურგიული მანიპულაციები — პტერიგიუმის მოცილება, კონიუნქტივის ბიოფსია
• თვალის ტრავმის შემთხვევაში გამოკვლევის გასამარტივებლად

სპინალური (სუბარაქნოიდული) ანესთეზია

ტეტრაკაინი ტრადიციულად გამოიყენებოდა სპინალური ანესთეზიისთვის, განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ამერიკაში. ჩვენებებია:

• ქვედა მუცლის ქირურგია
• მენჯის ოპერაციები
• ქვედა კიდურების ქირურგია
• საკეისრო კვეთა (/conditions/sakeisar-kveta)

ზედაპირული ანესთეზია ლორწოვან გარსებზე

• ყელის ანესთეზია — ლარინგოსკოპიის, ბრონქოსკოპიისა და ენდოტრაქეალური ინტუბაციის წინ
• ცხვირის ანესთეზია — რინოსკოპიისა და ნაზოგასტრალური ზონდის ჩადგმის წინ
• საშარდე გზების ანესთეზია — ცისტოსკოპიისა და კათეტერიზაციის წინ

დერმატოლოგიური გამოყენება

ტეტრაკაინის 4% გელი (Ametop™) გამოიყენება:

• ვენეპუნქციის წინ კანის ანესთეზიისთვის, განსაკუთრებით პედიატრიაში
• კანულაციის წინ
• მცირე დერმატოლოგიური პროცედურები

ტეტრაკაინი ასევე შედის კომბინირებულ ტოპიკურ პრეპარატებში (მაგ., LET — ლიდოკაინი + ეპინეფრინი + ტეტრაკაინი) ჭრილობების დამუშავებისთვის გადაუდებელ მედიცინაში (NICE NG136).

დოზირება

ოფთალმოლოგიური გამოყენება

• კონცენტრაცია: 0,5%–1% წვეთები
• დოზა: 1–2 წვეთი კონიუნქტივის ჯიბეში
• განმეორება: საჭიროებისამებრ, 5–10 წუთის ინტერვალით (მაქსიმუმ 3–4 წვეთი ერთ სეანსზე)
• მოქმედების დასაწყისი: 15–30 წამი
• მოქმედების ხანგრძლივობა: 10–20 წუთი

> ⚠️ მნიშვნელოვანი: თვალის წვეთები არ უნდა გამოიყენოს პაციენტმა სახლში ტკივილის სამკურნალოდ — ხანგრძლივი გამოყენება იწვევს რქოვანას ეპითელიოტოქსიკურობას და გახევრიანებას (BNF 87).

სპინალური ანესთეზია

• კონცენტრაცია: 0,5% (5 მგ/მლ) ჰიპერბარული ხსნარი (გლუკოზით)
• დოზა მოზრდილებში: 5–20 მგ, პროცედურის ტიპისა და სასურველი ბლოკადის დონის მიხედვით
• პერინეალური პროცედურები: 5–8 მგ
• მუცლის ქირურგია: 10–15 მგ
• ქვედა კიდურების ქირურგია: 8–12 მგ
• მოქმედების დასაწყისი: 3–5 წუთი
• მოქმედების ხანგრძლივობა: 90–180 წუთი (ეპინეფრინის გარეშე), 120–240 წუთი (ეპინეფრინთან)

ზედაპირული ანესთეზია (ლორწოვანი გარსები)

• კონცენტრაცია: 0,25%–2% ხსნარი ან სპრეი
• მაქსიმალური დოზა: 1 მგ/კგ (მოზრდილებში ≤80 მგ)
• ყელისა და ცხვირის ანესთეზიისთვის: 20–40 მგ

დერმატოლოგიური გამოყენება (4% გელი)

• მოზრდილები და ბავშვები >5 წლის: 1 გრამი გელი (≈40 მგ ტეტრაკაინი), აპლიკაცია 30–45 წუთით პროცედურამდე
• ბავშვები 1 თვიდან 5 წლამდე: 1 გრამი, მაქსიმუმ ერთ ადგილზე
• ახალშობილები: სიფრთხილით, მაქსიმუმ 0,5 გრამი

თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა

ესტერული ანესთეტიკი რომ არის, ტეტრაკაინი ძირითადად პლაზმაში მეტაბოლიზდება, ამიტომ ღვიძლის უკმარისობა ნაკლებად მოქმედებს მის მეტაბოლიზმზე. თუმცა, ფსევდოქოლინესთერაზის დეფიციტის მქონე პაციენტებში (გენეტიკური ან შეძენილი) ტეტრაკაინის ტოქსიკურობის რისკი მნიშვნელოვნად იზრდება (EMA SmPC).

ფარმაკოკინეტიკა

აბსორბცია

ტეტრაკაინი კარგად შეიწოვება ლორწოვანი გარსებიდან მისი მაღალი ლიპოფილურობის გამო. ინტაქტური კანიდან შეწოვა მინიმალურია, თუმცა 4% გელის ფორმულაცია (ამეტოპი) სპეციალურად შექმნილია კანის ბარიერის გადასალახად. ოფთალმოლოგიური გამოყენებისას რქოვანას ეპითელიუმიდან სწრაფად შეიწოვება; სისტემური აბსორბცია მინიმალურია, მაგრამ არ არის ნულოვანი — ნაზოლაქრიმალური სისტემის მეშვეობით ცხვირის ლორწოვანა გარსიდან შეიძლება მოხდეს კლინიკურად მნიშვნელოვანი შეწოვა.

განაწილება

ტეტრაკაინი მაღალი ლიპოფილურობის გამო კარგად ნაწილდება ქსოვილებში. პროტეინებთან შეკავშირება დაახლოებით 76%-ს შეადგენს. განაწილების მოცულობა (Vd) — 1,3–1,5 ლ/კგ. იგი კარგად აღწევს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში და გადალახავს პლაცენტურ ბარიერს.

მეტაბოლიზმი

ტეტრაკაინი, როგორც ესტერული ადგილობრივი ანესთეტიკი, ძირითადად მეტაბოლიზდება პლაზმის ფსევდოქოლინესთერაზით (ბუტირილქოლინესთერაზით) ჰიდროლიზის გზით. მეტაბოლიზმის მთავარი პროდუქტია პარა-ამინობენზოის მჟავა (PABA) — რომელიც პასუხისმგებელია ალერგიულ რეაქციებზე ესტერულ ანესთეტიკებზე, და დიეთილამინოეთანოლი.

ექსკრეცია

მეტაბოლიტები გამოიყოფა თირკმელებით. მშობლიური ნაერთის <2% გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდით.

• ნახევარდაშლის პერიოდი (t½): პლაზმაში ≈ 2,5–3 წუთი (ჰიდროლიზის სისწრაფე)
• სისტემური t½ (ელიმინაცია): ≈ 150 წუთი სპინალური შეყვანისას

გვერდითი ეფექტები

ხშირი (>10%)

ოფთალმოლოგიური გამოყენებისას:

• თვალის წვა და ჩხვლეტის შეგრძნება ინსტილაციისას
• კონიუნქტივის ჰიპერემია (სისხლჩაქცევა)
• ტემპორალური მხედველობის დაბინდვა
• ცრემლდენა (ლაქრიმაცია)

დერმატოლოგიური გამოყენებისას (4% გელი):

• აპლიკაციის ადგილზე ერითემა (≈30%)
• ადგილობრივი შეშუპება

ნაკლებად ხშირი (1–10%)

• ადგილობრივი ქავილი
• რქოვანას ეპითელიალური პუნქტატური კერატოპათია (ხანგრძლივი ოფთალმოლოგიური გამოყენებისას)
• ალერგიული კონტაქტური დერმატიტი
• თავის ტკივილი (სპინალური ანესთეზიისას — პოსტდურალური პუნქციის თავის ტკივილი)
• არტერიული ჰიპოტენზია (სპინალური ანესთეზიისას)

იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)

• სისტემური ტოქსიკურობა (LAST — Local Anesthetic Systemic Toxicity):
• ცენტრალური ნერვული სისტემა: პერიორალური პარესთეზია, ტინიტუსი, მხედველობის დარღვევა, კანკალი, კრუნჩხვები, კომა
• კარდიოვასკულარული: ბრადიკარდია, არითმიები, AV-ბლოკადა, ჰიპოტენზია, გულის გაჩერება
• ანაფილაქსიური რეაქცია — ესტერული ანესთეტიკების კლასისთვის უფრო დამახასიათებელია, ვიდრე ამიდური (PABA მეტაბოლიტის გამო)
• რქოვანას ულცერაცია და პერფორაცია — ქრონიკული ბოროტად გამოყენებისას
• მეთჰემოგლობინემია — განსაკუთრებით ახალშობილებში
• კაუდა ექვინას სინდრომი — სპინალური ანესთეზიის იშვიათი, მაგრამ კატასტროფული გართულება (BNF 87)

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• ჰიპერმგრძნობელობა ტეტრაკაინის ან სხვა ესტერული ადგილობრივი ანესთეტიკების მიმართ
• ჰიპერმგრძნობელობა PABA-ს (პარა-ამინობენზოის მჟავის) ან მისი წარმოებულების მიმართ
• დაზიანებული ან ინფიცირებული კანი (4% გელისთვის)
• ტეტრაკაინის თვალის წვეთების გამოყენება ტკივილის სამკურნალოდ (სათერაპევტო მიზნით) უკუნაჩვენებია

ფარდობითი უკუჩვენებები და სიფრთხილე

• ფსევდოქოლინესთერაზის დეფიციტი (ატიპიური ქოლინესთერაზა) — მომატებული ტოქსიკურობის რისკი
• გულის გამტარობის დარღვევები — სისტემური შეწოვის შემთხვევაში კარდიოტოქსიკურობა
• ეპილეფსია — კრუნჩხვების ბარიერის დაქვეითება
• მძიმე ღვიძლის დაავადება — ქოლინესთერაზის სინთეზის შემცირება
• ბავშვები და ახალშობილები — მეთჰემოგლობინემიის მომატებული რისკი
• ხანდაზმული პაციენტები — სპინალური ანესთეზიისას ჰიპოტენზიის მომატებული რისკი (EMA SmPC)

ურთიერთქმედებები

მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები

ქოლინესთერაზის ინჰიბიტორები:

• ნეოსტიგმინი, ფიზოსტიგმინი, დონეპეზილი (/medications/alzepili-10-მგ) — შეიძლება შეანელონ ტეტრაკაინის ჰიდროლიზი და გაზარდონ ტოქსიკურობის რისკი.

სულფანილამიდები:

• ტეტრაკაინის მეტაბოლიტი PABA ანტაგონისტურად მოქმედებს სულფანილამიდებთან (სულფამეთოქსაზოლი — /medications/biseptoli-480მგ), რადგან PABA კონკურენციას უწევს ბაქტერიული ფოლიუმის მჟავის სინთეზს. ამიტომ ტეტრაკაინი არ უნდა გამოიყენოს ერთდროულად სულფანილამიდურ ოფთალმოლოგიურ პრეპარატებთან.

სხვა ადგილობრივი ანესთეტიკები:

• ტეტრაკაინის კომბინაცია სხვა ადგილობრივ ანესთეტიკებთან (ლიდოკაინი, ბუპივაკაინი — /medications/bupivakaini-0-5) იწვევს ადიტიურ ტოქსიკურ ეფექტს. მაქსიმალური დოზების გაანგარიშებისას უნდა გავითვალისწინოთ ყველა ერთდროულად გამოყენებული ანესთეტიკი.

ანტიარითმიული საშუალებები (Ib კლასი):

• ლიდოკაინი სისტემურად, მექსილეტინი — ადიტიური კარდიოტოქსიკურობა.

ინჰალაციური ანესთეტიკები:

• ჰალოთანი და სხვა ინჰალაციური ანესთეტიკები — სენსიტიზაცია მიოკარდიუმის კატექოლამინებისადმი, განსაკუთრებით ეპინეფრინთან კომბინაციისას.

MAO ინჰიბიტორები:

• თეორიული რისკი ჰიპერტენზიული კრიზისა ეპინეფრინთან კომბინაციისას (BNF 87).

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ტეტრაკაინი მიეკუთვნება FDA კატეგორია C-ს (ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა არასასურველი ეფექტები ნაყოფზე, ადამიანებზე ადეკვატური კვლევები არ არსებობს). ტეტრაკაინი გადალახავს პლაცენტურ ბარიერს.

• ოფთალმოლოგიური გამოყენება — მინიმალური სისტემური შეწოვის გამო მისაღებია სარგებელი/რისკის შეფასების შემდეგ
• სპინალური ანესთეზია — ისტორიულად ფართოდ გამოიყენებოდა საკეისრო კვეთისას და ზოგადად უსაფრთხოდ ითვლება
• ტოპიკური გამოყენება — ნაკლები რისკი, მაგრამ ფართო ზედაპირზე აპლიკაცია არ არის რეკომენდებული

ლაქტაცია

ტეტრაკაინის ექსკრეცია დედის რძეში არ არის საკმარისად შესწავლილი. სწრაფი პლაზმური ჰიდროლიზის გამო, ოფთალმოლოგიური და ტოპიკური გამოყენებისას რძეში კლინიკურად მნიშვნელოვანი კონცენტრაციები ნაკლებად მოსალოდნელია. მიუხედავად ამისა, ლაქტაციის პერიოდში გამოყენებამდე რეკომენდებულია ექიმთან კონსულტაცია (BNF 87).

ბრენდები საქართველოში

ტეტრაკაინი საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ძირითადად წარმოდგენილია თვალის წვეთების ფორმით და ზოგიერთ კომბინირებულ პრეპარატში. ტეტრაკაინი ასევე შეიძლება შეგხვდეთ ანაურანის (/medications/anaurani-25ml-kuris-wvetebi) შემადგენლობაში — ეს არის კომბინირებული ყურის წვეთები, რომლებიც შეიცავს ტეტრაკაინს (ადგილობრივი ანესთეტიკი), ნეომიცინის სულფატს და პოლიმიქსინ B-ს (ანტიბიოტიკები).

კონკრეტული ბრენდების ხელმისაწვდომობა შეიძლება იცვლებოდეს. პრეპარატის არჩევისა და შეძენისას რეკომენდებულია ფარმაცევტთან ან ექიმთან კონსულტაცია. აქტუალური ინფორმაციისთვის იხილეთ pharma-wiki.ge-ის მედიკამენტების სექცია.

ხშირად დასმული კითხვები

რა განსხვავებაა ტეტრაკაინსა და ლიდოკაინს შორის?

ტეტრაკაინი ესტერული ტიპის, ხოლო ლიდოკაინი ამიდური ტიპის ადგილობრივი ანესთეტიკია. ძირითადი განსხვავებები: (1) ტეტრაკაინი მეტაბოლიზდება პლაზმის ქოლინესთერაზით, ლიდოკაინი — ღვიძლში; (2) ტეტრაკაინზე ალერგიული რეაქციები უფრო ხშირია PABA მეტაბოლიტის გამო; (3) ტეტრაკაინი უფრო ძლიერია, მაგრამ ტოქსიკურიც; (4) ესტერულ ანესთეტიკებზე ალერგიის მქონე პაციენტებს შეუძლიათ ამიდური ტიპის პრეპარატების (ლიდოკაინი, ბუპივაკაინი) გამოყენება და პირიქით (BNF 87).

შეიძლება თუ არა ტეტრაკაინის თვალის წვეთების გამოყენება სახლის პირობებში?

არა. ტეტრაკაინის თვალის წვეთები განკუთვნილია მხოლოდ სამედიცინო დაწესებულებაში, ექიმის ზედამხედველობით გამოყენებისთვის. ხანგრძლივი ან არაკონტროლირებული გამოყენება იწვევს რქოვანას ეპითელიუმის ტოქსიკურ დაზიანებას, სამკურნალო პროცესის შეფერხებას, რქოვანას გახევრიანებას (ulceration) და შესაძლოა პერფორაციასაც კი. ტკივილის შემთხვევაში გამოიყენეთ ექიმის მიერ დანიშნული სისტემური ანალგეტიკები.

რამდენ ხანს მოქმედებს ტეტრაკაინი?

ტეტრაკაინის მოქმედების ხანგრძლივობა დამოკიდებულია გამოყენების გზაზე: თვალის წვეთების სახით — 10–20 წუთი; კანზე 4% გელის სახით — 4–6 საათი გელის მოცილების შემდეგ; სპინალური ანესთეზიისას — 90–180 წუთი ეპინეფრინის გარეშე, ხოლო ეპინეფრინთან კომბინაციით — 120–240 წუთი. ლორწოვან გარსებზე ზედაპირული ანესთეზია 30–60 წუთი გრძელდება.

რა უნდა გავაკეთო, თუ ტეტრაკაინმა ალერგიული რეაქცია გამოიწვია?

ესტერულ ადგილობრივ ანესთეტიკებზე ალერგია შედარებით ხშირია PABA მეტაბოლიტის გამო. სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს ადგილობრივ წითელს, შეშუპებას, ქავილს ან, იშვიათ შემთხვევაში, ანაფილაქსიას. ალერგიული რეაქციის შემთხვევაში: (1) შეწყვიტეთ პრეპარატის გამოყენება; (2) მიმართეთ ექიმს; (3) აცნობეთ ანესთეზიოლოგს, რომ გაქვთ ალერგია ესტერულ ანესთეტიკებზე — ამიდური ტიპის ანესთეტიკები (ლიდოკაინი, ბუპივაკაინი) ჩვეულებრივ უსაფრთხო ალტერნატივაა.

შედის თუ არა ტეტრაკაინი ანაურანის შემადგენლობაში?

დიახ, ანაურანი (/medications/anaurani-25ml-kuris-wvetebi) არის კომბინირებული ყურის წვეთები, რომელიც შეიცავს ტეტრაკაინის ჰიდროქლორიდს (40 მგ/მლ) როგორც ადგილობრივ ანესთეტიკს ტკივილის შესამცირებლად, ნეომიცინის სულფატს და პოლიმიქსინ B სულფატს როგორც ანტიბაქტერიულ კომპონენტებს. ეს პრეპარატი გამოიყენება გარეთა და შუა ყურის ანთებისას (/conditions/otiti) ტკივილის შემსუბუქებისა და ინფექციის სამკურნალოდ (EMA SmPC).