მოკლედ
ტერბინაფინი არის ალილამინის ჯგუფის სინთეზური ანტიმიკოზური (სოკოს საწინააღმდეგო) პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება დერმატოფიტული ინფექციების სამკურნალოდ. პრეპარატი მოქმედებს სოკოს უჯრედის მემბრანაში ერგოსტეროლის სინთეზის დაბლოკვით, სკვალენ-ეპოქსიდაზას ფერმენტის ინჰიბირების გზით. ტერბინაფინი ხელმისაწვდომია როგორც პერორალური (ტაბლეტების), ისე ადგილობრივი (კრემი, გელი, სპრეი) ფორმებით. იგი ეფექტურია ფრჩხილის სოკოვანი დაზიანების (ონიქომიკოზი), კანის დერმატოფიტოზების, მათ შორის ტინეა პედისის, ტინეა კორპორისის და ტინეა კრურისის მკურნალობაში. პრეპარატი კარგად აიტანება ორგანიზმის მიერ, თუმცა სისტემური მიღებისას საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი. ტერბინაფინი შეტანილია ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის ძირითადი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List).
რა არის და ფარმაკოლოგია
ტერბინაფინი (Terbinafine, INN) არის ალილამინის კლასის სინთეზური ანტიმიკოზური პრეპარატი, რომელიც 1991 წელს პირველად დამტკიცდა ევროპაში კომპანია Sandoz-ის (ამჟამად Novartis) მიერ სავაჭრო სახელწოდებით Lamisil. პრეპარატი წარმოადგენს ფართო სპექტრის სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებას, რომელიც განსაკუთრებით აქტიურია დერმატოფიტების — Trichophyton, Microsporum და Epidermophyton — მიმართ (BNF 87).
ქიმიურად ტერბინაფინი არის (E)-N-(6,6-დიმეთილ-2-ჰეპტენ-4-ინილ)-N-მეთილ-1-ნაფთალინმეთანამინის ჰიდროქლორიდი. მოლეკულური ფორმულაა C₂₁H₂₅N·HCl, მოლეკულური მასა — 327.9 გ/მოლ. პრეპარატი ლიპოფილურია, რაც განაპირობებს მის კარგ შეღწევადობას კანსა და ფრჩხილებში.
ტერბინაფინი განსხვავდება აზოლური ანტიმიკოზური პრეპარატებისგან (იტრაკონაზოლი, ფლუკონაზოლი) მოქმედების მექანიზმით — იგი ინჰიბირებს ერგოსტეროლის ბიოსინთეზის უფრო ადრეულ ეტაპს. ეს თავისებურება უზრუნველყოფს ფუნგიციდულ (სოკოს მკვლელ) ეფექტს, განსხვავებით აზოლების ფუნგისტატიკური მოქმედებისგან (EMA SmPC).
ფარმაკოლოგიური თვალსაზრისით, ტერბინაფინი ორმაგი მოქმედებისაა: ერთი მხრივ, იგი ამცირებს ერგოსტეროლის რაოდენობას სოკოს უჯრედის მემბრანაში, რაც არღვევს მემბრანის მთლიანობას; მეორე მხრივ, იწვევს ტოქსიკური სკვალენის დაგროვებას უჯრედში, რაც ხელს უწყობს სოკოს უჯრედის სიკვდილს. ეს ორმაგი მექანიზმი განაპირობებს პრეპარატის მაღალ ეფექტურობას, განსაკუთრებით დერმატოფიტული ინფექციების მკურნალობაში.
მოქმედების მექანიზმი
ტერბინაფინის მოქმედების მექანიზმი დაფუძნებულია სკვალენ-ეპოქსიდაზას ფერმენტის სპეციფიკურ ინჰიბირებაზე — ეს არის ციტოქრომ P450-ის არამომწოდო ფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს სოკოს უჯრედის მემბრანის ძირითადი კომპონენტის — ერგოსტეროლის — ბიოსინთეზში (EMA SmPC).
ერგოსტეროლის ბიოსინთეზის გზა
სოკოს უჯრედის მემბრანაში ერგოსტეროლი შეასრულებს იმავე ფუნქციას, რასაც ქოლესტეროლი ძუძუმწოვრების უჯრედებში — იგი უზრუნველყოფს მემბრანის სტრუქტურულ მთლიანობას, სითხიანობასა და გამტარიანობას. ბიოსინთეზის ჯაჭვი შემდეგნაირად გამოიყურება:
აცეტილ-CoA → სკვალენი → სკვალენ-2,3-ეპოქსიდი → ლანოსტეროლი → ერგოსტეროლი
ტერბინაფინი ბლოკავს გარდაქმნას სკვალენიდან სკვალენ-2,3-ეპოქსიდად, რითაც ერთდროულად ორ პათოლოგიურ პროცესს იწვევს:
- ერგოსტეროლის დეფიციტი: მემბრანაში ერგოსტეროლის ნაკლებობა არღვევს მის სტრუქტურულ მთლიანობას, ზრდის გამტარიანობას და ხელს უშლის სოკოს უჯრედის ნორმალურ ზრდასა და გამრავლებას.
- სკვალენის ტოქსიკური დაგროვება: დაბლოკილი ფერმენტული რეაქციის გამო, სკვალენი გროვდება უჯრედში, რაც იწვევს ციტოპლაზმური ლიპიდური ვაკუოლების წარმოქმნას და საბოლოოდ — უჯრედის სიკვდილს.
ფუნგიციდული vs ფუნგისტატიკური ეფექტი
ტერბინაფინი ფუნგიციდულია დერმატოფიტების მიმართ — იგი კლავს სოკოს უჯრედებს, და არა მხოლოდ ზრდას აჩერებს. ეს განასხვავებს მას აზოლური პრეპარატებისგან, რომლებიც ძირითადად ფუნგისტატიკურ ეფექტს ახდენენ. Candida სახეობების მიმართ ტერბინაფინი შეიძლება იყოს როგორც ფუნგიციდული, ისე ფუნგისტატიკური, სახეობის მიხედვით (BNF 87).
სელექტიურობა
ტერბინაფინი მაღალი სელექტიურობით მოქმედებს სოკოს სკვალენ-ეპოქსიდაზაზე — ადამიანის ანალოგიურ ფერმენტზე (სკვალენ-მონოოქსიგენაზა) მისი ინჰიბიტორული ეფექტი დაახლოებით 10,000-ჯერ უფრო სუსტია. ეს განაპირობებს პრეპარატის კარგ ამტანობას და უსაფრთხოების მისაღებ პროფილს სისტემური გამოყენებისას.
მინიმალური ინჰიბიტორული კონცენტრაცია (MIC) დერმატოფიტების მიმართ ჩვეულებრივ 0.001–0.01 მგ/ლ-ს შეადგენს, რაც მნიშვნელოვნად დაბალია in vivo მიღწეული კონცენტრაციებთან შედარებით.
ჩვენებები
ტერბინაფინი გამოიყენება სხვადასხვა სოკოვანი ინფექციების სამკურნალოდ, როგორც სისტემურად (პერორალურად), ისე ადგილობრივად (ტოპიკურად).
პერორალური ტერბინაფინის ჩვენებები
1. ფრჩხილის სოკოვანი დაზიანება (ონიქომიკოზი) ტერბინაფინი პირველი რიგის პრეპარატია ონიქომიკოზის მკურნალობაში, რომელიც გამოწვეულია დერმატოფიტებით (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes). პრეპარატი ეფექტურია როგორც ხელის, ისე ფეხის ფრჩხილების სოკოვანი ინფექციების დროს (NICE CKS).
2. ტინეა კაპიტისი (თავის კანის დერმატოფიტოზი) ტერბინაფინი ეფექტურია Trichophyton სახეობებით გამოწვეული ტინეა კაპიტისის მკურნალობაში. Microsporum canis-ით გამოწვეული ინფექციების შემთხვევაში გრიზეოფულვინი შეიძლება იყოს უფრო ეფექტური (BNF 87).
3. კანის დერმატოფიტოზი გამოიყენება მძიმე ან გავრცელებული ტინეა კორპორისის, ტინეა კრურისის და ტინეა პედისის სისტემურ მკურნალობაში, როცა ტოპიკური თერაპია არასაკმარისია.
ადგილობრივი ტერბინაფინის ჩვენებები
1. ტინეა პედისი (ფეხის სოკო) ტოპიკური ტერბინაფინი (კრემი 1%) ეფექტურია მსუბუქი და ზომიერი ტინეა პედისის მკურნალობაში.
2. ტინეა კორპორისი და ტინეა კრურისი ადგილობრივი გამოყენებისას ეფექტურია კანის ზედაპირული დერმატოფიტული ინფექციების მკურნალობაში.
3. პიტირიაზის ვერსიკოლორი (ჭრელი ლიქენი) ტერბინაფინის კრემი ან სპრეი გამოიყენება Malassezia furfur-ით გამოწვეული პიტირიაზის ვერსიკოლორის ადგილობრივ მკურნალობაში.
4. კანის კანდიდოზი ტოპიკური ტერბინაფინი აქტიურია Candida albicans-ის მიმართ და გამოიყენება ზედაპირული კანდიდოზის მკურნალობაში (EMA SmPC).
ტერბინაფინი არ არის ეფექტური სისტემური კანდიდოზის ან ინვაზიური ასპერგილოზის მკურნალობაში.
დოზირება
ზრდასრულები (პერორალური)
| ჩვენება | დოზა | მკურნალობის ხანგრძლივობა | |---------|-------|--------------------------| | ფეხის ფრჩხილის ონიქომიკოზი | 250 მგ დღეში ერთხელ | 3–6 თვე | | ხელის ფრჩხილის ონიქომიკოზი | 250 მგ დღეში ერთხელ | 6 კვირა – 3 თვე | | ტინეა პედისი | 250 მგ დღეში ერთხელ | 2–6 კვირა | | ტინეა კორპორისი/კრურისი | 250 მგ დღეში ერთხელ | 2–4 კვირა | | ტინეა კაპიტისი | 250 მგ დღეში ერთხელ | 4 კვირა |
(BNF 87)
ბავშვები (პერორალური)
დოზირება ხორციელდება სხეულის მასის მიხედვით:
- სხეულის მასა < 20 კგ: 62.5 მგ დღეში ერთხელ
- სხეულის მასა 20–40 კგ: 125 მგ დღეში ერთხელ
- სხეულის მასა > 40 კგ: 250 მგ დღეში ერთხელ
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ჩვენებასა და კლინიკურ პასუხზე (BNF for Children).
ადგილობრივი გამოყენება
- კრემი 1%: წაისვამს დაზიანებულ უბანზე 1–2-ჯერ დღეში, 1–2 კვირის განმავლობაში (ტინეა კორპორისი/კრურისი) ან 2–4 კვირა (ტინეა პედისი).
- სპრეი 1%: ანალოგიური რეჟიმით.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (GFR < 50 მლ/წთ) რეკომენდებულია დოზის 50%-ით შემცირება, თუმცა ოფიციალური მონაცემები შეზღუდულია. პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება (EMA SmPC).
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
ქრონიკული ან აქტიური ღვიძლის დაავადებისას ტერბინაფინის პერორალური მიღება უკუნაჩვენებია. მკურნალობის დაწყებამდე და მიმდინარეობისას რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური სინჯების კონტროლი (BNF 87).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
პერორალური ტერბინაფინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან (>70%). ბიოხელმისაწვდომობა შეადგენს დაახლოებით 40%-ს, რაც განპირობებულია „პირველი გავლის" ეფექტით ღვიძლში. საკვების მიღება არ მოქმედებს მნიშვნელოვნად აბსორბციაზე. პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 2 საათში 250 მგ ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ (EMA SmPC).
განაწილება
ტერბინაფინი მაღალი ლიპოფილურობის წყალობით ფართოდ ნაწილდება ქსოვილებში. განაწილების მოცულობა (Vd) აღემატება 2000 ლ-ს. პრეპარატი ინტენსიურად გროვდება კანში, ფრჩხილებში, თმის ფოლიკულებში და ცხიმოვან ქსოვილში. ფრჩხილის ფირფიტაში თერაპიული კონცენტრაცია ფიქსირდება მიღების დაწყებიდან 3–4 კვირაში და ნარჩუნდება მკურნალობის დასრულებიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება >99% (BNF 87).
მეტაბოლიზმი
ტერბინაფინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში CYP ფერმენტული სისტემის მონაწილეობით (ძირითადად CYP2C9, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C8, CYP2C19). წარმოიქმნება 15-ზე მეტი მეტაბოლიტი, რომელთაგან არცერთს არ აქვს ანტიმიკოზური აქტივობა.
ელიმინაცია
ტერბინაფინი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების მეშვეობით (მეტაბოლიტების სახით — ~80%). ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) შეადგენს 16–22 საათს ერთჯერადი დოზის შემდეგ, თუმცა ეფექტური ნახევარგამოყოფის პერიოდი ქსოვილებიდან (განსაკუთრებით კანიდან და ფრჩხილებიდან) მნიშვნელოვნად უფრო ხანგრძლივია — 200–400 საათი (EMA SmPC).
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სიმპტომები: მუცლის ტკივილი, დისპეფსია, გულისრევა, დიარეა, მეტეორიზმი
- თავის ტკივილი
ნაკლებად ხშირი (1–10%)
- კანის რეაქციები: გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება
- ანორექსია, გემოს შეცვლა (დისგეუზია) ან გემოს დაკარგვა (აგეუზია)
- ართრალგია, მიალგია
- ღვიძლის ტრანსამინაზების მომატება
- სისხლის სურათის ცვლილება: ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია
იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)
- ჰეპატოტოქსიკურობა: ღვიძლის მძიმე დაზიანება, მათ შორის ქოლესტაზური ჰეპატიტი, ღვიძლის უკმარისობა. ღვიძლის მწვავე უკმარისობის შემთხვევები, მათ შორის ფატალური, აღწერილია (BNF 87). პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს სიყვითლის, მუქი შარდის ან აუხსნელი გულისრევის/ღებინების გამოჩენისას.
- სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS) და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN): ძალზე იშვიათი, მაგრამ სიცოცხლისთვის საშიში კანის რეაქციები.
- ანაფილაქსია და ანგიოედემა.
- პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი — ძალზე იშვიათი ჰემატოლოგიური გართულებები.
- ყნოსვის დარღვევა (ანოსმია/ჰიპოსმია): იშვიათად, ჩვეულებრივ შექცევადი მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.
- კუნთოვანი სისტემის დარღვევა: რაბდომიოლიზი (ძალზე იშვიათად).
- ფსიქიატრიული ეფექტები: დეპრესია, შფოთვა (იშვიათად) (EMA SmPC).
- კანის წითელი მგლურა (Cutaneous Lupus Erythematosus) და ქრონიკული წითელი მგლურას გამწვავება აღწერილია იშვიათ შემთხვევებში.
ადგილობრივი გამოყენებისას
ტოპიკური ფორმებით მკურნალობისას შესაძლებელია ადგილობრივი გაღიზიანება, სიწითლე, ქავილი ან წვის შეგრძნება, რაც ჩვეულებრივ მსუბუქი და გარდამავალია.
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- ტერბინაფინის ან დამხმარე ნივთიერებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა
- ქრონიკული ან აქტიური ღვიძლის დაავადება (პერორალური ფორმებისთვის)
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (GFR < 30 მლ/წთ) — ოფიციალურ რეკომენდაციებში არ არის საკმარისი მონაცემები უსაფრთხოების შესახებ
სიფრთხილით გამოიყენება
- ფსორიაზის მქონე პაციენტებში — ტერბინაფინმა შეიძლება გამოიწვიოს ფსორიაზის გამწვავება (BNF 87)
- აუტოიმუნური დაავადებების (წითელი მგლურა) მქონე პაციენტებში
- დეპრესიის ანამნეზის მქონე პაციენტებში
- ხანდაზმულ პაციენტებში — ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გათვალისწინებით
- იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში
მკურნალობის დაწყებამდე რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური ტესტების (ALT, AST, ბილირუბინი) შეფასება; პროლონგირებული თერაპიის დროს — პერიოდული მონიტორინგი (EMA SmPC).
ურთიერთქმედებები
ტერბინაფინი, მიუხედავად იმისა, რომ არ არის ძლიერი CYP ინჰიბიტორი ფართო სპექტრით, მნიშვნელოვნად ურთიერთქმედებს რამდენიმე მედიკამენტთან:
ძირითადი ურთიერთქმედებები
CYP2D6 ინჰიბირება: ტერბინაფინი არის ძლიერი CYP2D6 ინჰიბიტორი, რაც იწვევს შემდეგი პრეპარატების პლაზმური კონცენტრაციის მომატებას:
- ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები (ამიტრიპტილინი, ნორტრიპტილინი) — ტოქსიკურობის რისკი
- SSRI (პაროქსეტინი, ფლუოქსეტინი) — გვერდითი ეფექტების გაძლიერება
- ბეტა-ბლოკერები (მეტოპროლოლი, პროპრანოლოლი) — ბრადიკარდია, ჰიპოტენზია
- კოდეინი, ტრამადოლი — ანალგეზიური ეფექტის შემცირება (CYP2D6-ის საშუალებით აქტიურ მეტაბოლიტად გარდაქმნის დაბლოკვა)
- დექსტრომეტორფანი — ტოქსიკურობის რისკი
- ტამოქსიფენი — ანტინეოპლასტიური ეფექტის შემცირება (BNF 87)
სხვა ურთიერთქმედებები
- რიფამპიცინი: ტერბინაფინის კლირენსის გაზრდა (~100%), ეფექტურობის მნიშვნელოვანი შემცირება
- ციმეტიდინი: ტერბინაფინის კლირენსის შემცირება (~33%), ტოქსიკურობის რისკის მომატება
- კოფეინი: ტერბინაფინმა შეიძლება შეამციროს კოფეინის კლირენსი CYP1A2-ის მცირე ინჰიბირების გზით
- ციკლოსპორინი: ტერბინაფინმა შეიძლება გაზარდოს ციკლოსპორინის კლირენსი
- ვარფარინი: კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება ნაკლებად სავარაუდოა, თუმცა INR-ის მონიტორინგი რეკომენდებულია (EMA SmPC)
- ორალური კონტრაცეპტივები: მცირედ ურთიერთქმედება შესაძლებელია, თუმცა კლინიკურად მნიშვნელოვანი არ არის
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ტერბინაფინი კლასიფიცირებულია, როგორც FDA კატეგორია B — ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა ფეტოტოქსიკური ეფექტი, თუმცა ადამიანებში ადეკვატური და კონტროლირებული კვლევები არ ჩატარებულა.
რეკომენდაცია: ორსულობის პერიოდში ტერბინაფინის პერორალური მიღება არ არის რეკომენდებული, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა სარგებელი აჭარბებს პოტენციურ რისკს. სოკოვანი ინფექციების მკურნალობა, როგორც წესი, გადაიდება მშობიარობის შემდეგ (BNF 87). ტოპიკური ფორმების გამოყენება ორსულობის პერიოდში უფრო უსაფრთხოდ მიიჩნევა სისტემური აბსორბციის მინიმალობის გამო, თუმცა ექიმთან კონსულტაცია აუცილებელია.
ლაქტაცია
ტერბინაფინი გამოიყოფა დედის რძეში. რძის/პლაზმის კონცენტრაციის თანაფარდობა მნიშვნელოვნად მაღალია პრეპარატის ლიპოფილურობის გამო. ძუძუთი კვების პერიოდში ტერბინაფინის პერორალური მიღება უკუნაჩვენებია (EMA SmPC). ტოპიკური ფორმის გამოყენება შესაძლებელია, მაგრამ კრემი არ უნდა იქნას წასმული ძუძუს არეალზე.
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ტერბინაფინი ხელმისაწვდომია სხვადასხვა სავაჭრო სახელწოდებით, როგორც პერორალური, ისე ტოპიკური ფორმებით:
- Lamisil® (ლამიზილი) — ორიგინალური პრეპარატი (Novartis), ხელმისაწვდომია ტაბლეტებისა და კრემის სახით
- ტერბინაფინი-დენკი — გერმანული გენერიკული პრეპარატი ტაბლეტებისა და კრემის ფორმით
- ტერბიზილი — ტაბლეტები 250 მგ
- ფუნგოტერბინი — კრემი 1%
კონკრეტული ბრენდების ხელმისაწვდომობისა და ფასების შესახებ ინფორმაციისთვის იხილეთ შესაბამისი პროდუქტის გვერდები pharma-wiki.ge-ზე. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ყველა გენერიკული პრეპარატი შეიცავს იგივე აქტიურ ნივთიერებას და ექვივალენტური ეფექტურობისაა ბიოეკვივალენტობის დადასტურების პირობებში (WHO Model List).
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანს უნდა მივიღო ტერბინაფინი ფრჩხილის სოკოს სამკურნალოდ?
ფეხის ფრჩხილის ონიქომიკოზის მკურნალობა ჩვეულებრივ 3–6 თვე გრძელდება, ხოლო ხელის ფრჩხილის შემთხვევაში — 6 კვირიდან 3 თვემდე. ფრჩხილის სრული აღდგენა შეიძლება რამდენიმე თვე მოითხოვოს მკურნალობის დასრულების შემდეგაც, რადგან ჯანმრთელ ფრჩხილს ზრდა სჭირდება. მნიშვნელოვანია კურსის სრულად დასრულება, ექიმის რეკომენდაციის მიუხედავად სიმპტომების ადრეული გაუმჯობესებისა (BNF 87).
შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მიღება ტერბინაფინით მკურნალობისას?
ტერბინაფინის პერორალური მიღებისას ალკოჰოლის მოხმარება არ არის რეკომენდებული, რადგან ორივე ნივთიერება ღვიძლში მეტაბოლიზდება. ალკოჰოლმა შეიძლება გაზარდოს ჰეპატოტოქსიკურობის რისკი. თუ პაციენტი ალკოჰოლს მოიხმარს, ექიმმა უნდა შეაფასოს ღვიძლის ფუნქციური ტესტები მკურნალობის პერიოდში უფრო ხშირად.
რა განსხვავებაა ტერბინაფინის ტაბლეტებსა და კრემს შორის?
ტაბლეტები (250 მგ) გამოიყენება სისტემური მკურნალობისთვის — ონიქომიკოზი, თავის კანის სოკო, მძიმე დერმატოფიტოზი. კრემი (1%) განკუთვნილია ადგილობრივი, ზედაპირული სოკოვანი ინფექციებისთვის — მსუბუქი ტინეა პედისი, კორპორისი, კრურისი. ტაბლეტები მოქმედებენ სისტემურად და უფრო ეფექტურია ფრჩხილის ინფექციებში, მაგრამ ტოპიკური ფორმა უფრო უსაფრთხოა, რადგან სისტემური აბსორბცია მინიმალურია.
საჭიროა თუ არა ღვიძლის ანალიზების ჩატარება?
დიახ, სისტემური (პერორალური) ტერბინაფინით მკურნალობისას რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური ტესტების (ALT, AST) შეფასება მკურნალობის დაწყებამდე. 6 კვირაზე მეტი ხანგრძლივობის კურსისას — პერიოდული მონიტორინგი. პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს, თუ ტრანსამინაზები ნორმის ორჯერ ან მეტჯერ აჭარბებს, ან თუ გამოჩნდება სიყვითლე, მუქი შარდი ან აუხსნელი გულისრევა (EMA SmPC).
შეიძლება თუ არა ბავშვებისთვის ტერბინაფინის დანიშვნა?
დიახ, ტერბინაფინი გამოიყენება ბავშვებში, განსაკუთრებით ტინეა კაპიტისის სამკურნალოდ. დოზა განისაზღვრება სხეულის მასის მიხედვით: <20 კგ — 62.5 მგ/დღე, 20–40 კგ — 125 მგ/დღე, >40 კგ — 250 მგ/დღე. ბავშვებში გამოყენების ქვედა ასაკობრივი ზღვარი სხვადასხვა ქვეყნის გაიდლაინებში განსხვავდება; ზოგადად, 1 წლის ზემოთ ასაკში გამოყენება მისაღებია (BNF for Children).
რა გავაკეთო, თუ გემოს შეცვლა მოხდა ტერბინაფინის მიღებისას?
გემოს დარღვევა (დისგეუზია ან აგეუზია) ტერბინაფინის ცნობილი გვერდითი ეფექტია. უმეტეს შემთხვევაში ეს შექცევადია და უმჯობესდება მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე კვირა-თვეში. თუ სიმპტომი ძლიერია ან ხანგრძლივი, აუცილებლად მიმართეთ ექიმს — შესაძლოა საჭირო გახდეს პრეპარატის შეცვლა. ძალზე იშვიათ შემთხვევებში გემოს აღდგენა შეიძლება რამდენიმე თვე მოითხოვოს (EMA SmPC).