მოკლედ
სპირონოლაქტონი არის კალიუმშემანარჩუნებელი დიურეტიკი და ალდოსტერონის რეცეპტორების ანტაგონისტი. იგი გამოიყენება გულის უკმარისობის, ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტის, პირველადი ჰიპერალდოსტერონიზმის და რეზისტენტული არტერიული ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ. მედიკამენტი ბლოკავს მინერალოკორტიკოიდულ რეცეპტორებს თირკმელის დისტალურ მილაკებში, რაც ხელს უშლის ნატრიუმის რეაბსორბციას და კალიუმის ექსკრეციას. სპირონოლაქტონი ასევე ფართოდ გამოიყენება აკნეს და ჰირსუტიზმის სამკურნალოდ ქალებში მისი ანტიანდროგენული თვისებების წყალობით. მნიშვნელოვანია კალიუმის დონის რეგულარული მონიტორინგი ჰიპერკალიემიის რისკის გამო. პრეპარატი მიღებულია პერორალურად, 25-400 მგ დოზით დღეში, ჩვენების მიხედვით.
რა არის და ფარმაკოლოგია
სპირონოლაქტონი (Spironolactone, INN) არის სინთეზური სტეროიდული ნაერთი, რომელიც მიეკუთვნება კალიუმშემანარჩუნებელ დიურეტიკთა კლასს და წარმოადგენს ალდოსტერონის კომპეტიტურ ანტაგონისტს. პრეპარატი პირველად სინთეზირებულ იქნა 1957 წელს G.D. Searle & Company-ის ლაბორატორიაში, ხოლო კლინიკურ პრაქტიკაში 1959 წლიდან გამოიყენება (WHO Model List).
ფარმაკოლოგიური თვალსაზრისით, სპირონოლაქტონი მიეკუთვნება მინერალოკორტიკოიდული რეცეპტორების ანტაგონისტთა (MRA) ჯგუფს. იგი სტრუქტურულად მსგავსია პროგესტერონისა და ალდოსტერონის, რაც განაპირობებს მის უნარს კომპეტიტურად შეუერთდეს მინერალოკორტიკოიდულ რეცეპტორებს. გარდა ამისა, პრეპარატს გააჩნია ანტიანდროგენული და სუსტი პროგესტაგენული აქტივობა.
სპირონოლაქტონი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ძირითადი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List of Essential Medicines) და წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად დანიშნულ კალიუმშემანარჩუნებელ დიურეტიკს მსოფლიოში. RALES კვლევამ (1999) დაადასტურა სპირონოლაქტონის მნიშვნელოვანი როლი მძიმე გულის უკმარისობის მკურნალობაში, რამაც გამოიწვია მისი ფართო გამოყენება კარდიოლოგიურ პრაქტიკაში.
პრეპარატი ხელმისაწვდომია ტაბლეტებისა და კაფსულების სახით, 25 მგ, 50 მგ და 100 მგ დოზირებით. საქართველოში რეგისტრირებულია როგორც მონოპრეპარატის, ასევე კომბინირებული პრეპარატების სახით.
მოქმედების მექანიზმი
სპირონოლაქტონის მოქმედების მექანიზმი დაფუძნებულია ალდოსტერონის რეცეპტორების კომპეტიტურ ბლოკადაზე. ალდოსტერონი წარმოადგენს თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქოვანი ფენის მინერალოკორტიკოიდულ ჰორმონს, რომელიც მოქმედებს თირკმელის დისტალური მილაკებისა და შემკრები მილაკების ეპითელურ უჯრედებზე.
მინერალოკორტიკოიდული რეცეპტორების ბლოკადა: სპირონოლაქტონი შედის უჯრედში და კომპეტიტურად უკავშირდება ციტოპლაზმურ მინერალოკორტიკოიდულ რეცეპტორს (MR), ხელს უშლის ალდოსტერონ-რეცეპტორული კომპლექსის წარმოქმნას და ბირთვში ტრანსლოკაციას. შედეგად, ინჰიბირდება ალდოსტერონით ინდუცირებული გენების ტრანსკრიფცია, მათ შორის ეპითელური ნატრიუმის არხის (ENaC) და Na⁺/K⁺-ATPაზას სინთეზი (BNF 87).
დიურეტიკული ეფექტი: ENaC-ის ექსპრესიის დაქვეითება იწვევს ნატრიუმის რეაბსორბციის შემცირებას დისტალურ ნეფრონში, რაც თავის მხრივ ზრდის ნატრიუმისა და წყლის ექსკრეციას. ამავდროულად, კალიუმის სეკრეცია მცირდება, რადგან ნატრიუმის შეწოვა აღარ ქმნის ელექტროქიმიურ გრადიენტს კალიუმის ლუმენალური გამოყოფისთვის.
კარდიოპროტექტორული ეფექტი: მიოკარდიუმში ალდოსტერონის რეცეპტორების ბლოკადა ამცირებს კარდიალურ ფიბროზს, კოლაგენის დეპოზიციას და გულის პათოლოგიურ რემოდელირებას. ეს მექანიზმი განაპირობებს სპირონოლაქტონის სასარგებლო ეფექტებს გულის უკმარისობის დროს, დამოუკიდებლად მისი დიურეტიკული მოქმედებისაგან (NICE NG106).
ანტიანდროგენული ეფექტი: სპირონოლაქტონი ასევე ბლოკავს ანდროგენულ რეცეპტორებს და აინჰიბირებს 17α-ჰიდროქსილაზას ფერმენტს, რაც ამცირებს ტესტოსტერონის სინთეზს. ეს თვისება განაპირობებს მის გამოყენებას აკნეს, ჰირსუტიზმის და ანდროგენული ალოპეციის სამკურნალოდ ქალებში.
მოქმედების დაწყება: დიურეტიკული ეფექტი ვითარდება თანდათან — კლინიკური ეფექტი სრულად ვლინდება 2-3 დღის შემდეგ, ხოლო მაქსიმალური ჰემოდინამიკური ეფექტი — 2-3 კვირაში.
ჩვენებები
სპირონოლაქტონი გამოიყენება შემდეგი მდგომარეობების სამკურნალოდ:
გულის უკმარისობა
სპირონოლაქტონი ინიშნება შემცირებული განდევნის ფრაქციის მქონე გულის უკმარისობის (HFrEF) დროს, NYHA II-IV კლასის პაციენტებში, როგორც სტანდარტული თერაპიის (აგფ-ინჰიბიტორი/ARB + ბეტა-ბლოკატორი) დამატება. RALES კვლევის მიხედვით, სპირონოლაქტონის 25 მგ დღეში დამატებამ 30%-ით შეამცირა სიკვდილიანობა მძიმე გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (NICE NG106). იხ. გულის უკმარისობა.
არტერიული ჰიპერტენზია
რეზისტენტული ჰიპერტენზიის (სისხლის წნევა არ კონტროლდება სამი პრეპარატის ოპტიმალური დოზებით) მკურნალობაში სპირონოლაქტონი რეკომენდებულია როგორც მე-4 რიგის ანტიჰიპერტენზიული საშუალება (NICE NG136). იხ. არტერიული ჰიპერტენზია.
ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი
სპირონოლაქტონი წარმოადგენს პირველი რიგის დიურეტიკს ასციტის მკურნალობაში, ხშირად ფუროსემიდთან კომბინაციაში (თანაფარდობა 100:40 მგ). მეორადი ჰიპერალდოსტერონიზმი ციროზის დროს განაპირობებს სპირონოლაქტონის განსაკუთრებულ ეფექტურობას ამ ჩვენებისთვის (BNF 87). იხ. ციროზი.
პირველადი ჰიპერალდოსტერონიზმი (კონის სინდრომი)
ქირურგიამდე პრეოპერაციული მომზადებისთვის ან ორმხრივი ჰიპერპლაზიის შემთხვევაში გრძელვადიანი მკურნალობისთვის.
ნეფროზული სინდრომი
შეშუპებების სამკურნალოდ, განსაკუთრებით თიაზიდებისა და მარყუჟოვანი დიურეტიკებისადმი რეზისტენტული შემთხვევებისთვის.
დერმატოლოგიური ჩვენებები (off-label ქალებში)
- აკნე (ზომიერი-მძიმე, ჰორმონული) — იხ. აკნე
- ჰირსუტიზმი
- ანდროგენული ალოპეცია ქალებში
დოზირება
გულის უკმარისობა
- საწყისი დოზა: 12,5-25 მგ ერთხელ დღეში
- სამიზნე დოზა: 25-50 მგ ერთხელ დღეში
- კალიუმი და კრეატინინი შეფასდეს 1 კვირისა და 4 კვირის შემდეგ (NICE NG106)
- თუ K⁺ > 5,5 მმოლ/ლ — დოზა შემცირდეს ან შეწყდეს
არტერიული ჰიპერტენზია
- საწყისი დოზა: 25 მგ ერთხელ დღეში
- მაქსიმალური დოზა: 50 მგ დღეში (NICE NG136)
- ეფექტი სრულად ფასდება 4-6 კვირის შემდეგ
ასციტი (ღვიძლის ციროზი)
- საწყისი დოზა: 100 მგ დღეში
- მაქსიმალური დოზა: 400 მგ დღეში
- ხშირად კომბინაციაში ფუროსემიდთან (100:40 თანაფარდობა)
- სასურველია დოზის თანდათანობითი გაზრდა ყოველ 3-5 დღეში
პირველადი ჰიპერალდოსტერონიზმი
- დიაგნოსტიკური ტესტი: 400 მგ დღეში 4 დღის განმავლობაში
- გრძელვადიანი მკურნალობა: 100-400 მგ დღეში
აკნე/ჰირსუტიზმი (ქალებში, off-label)
- საწყისი დოზა: 25-50 მგ დღეში
- მაქსიმალური დოზა: 100-200 მგ დღეში
- ეფექტი მოსალოდნელია 3-6 თვის შემდეგ
თირკმლის უკმარისობა
- eGFR 30-49 მლ/წთ: საწყისი დოზა 12,5 მგ, მაქსიმუმი 25 მგ
- eGFR < 30 მლ/წთ: უკუნაჩვენებია (BNF 87)
ღვიძლის უკმარისობა
ციროზით გამოწვეული ასციტის გარდა, მძიმე ჰეპატოცელულური უკმარისობის დროს — სიფრთხილით, ენცეფალოპათიის რისკის გათვალისწინებით.
პედიატრიული დოზა
- 1-3 მგ/კგ/დღეში, 1-2 მიღებაზე გაყოფილი (EMA SmPC)
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია: სპირონოლაქტონი კარგად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან (ბიოშეღწევადობა ~73%). საკვებთან ერთად მიღება ზრდის ბიოშეღწევადობას. მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში (Tmax) მიიღწევა 1-2 საათში.
განაწილება: სპირონოლაქტონი და მისი მეტაბოლიტები ინტენსიურად უკავშირდებიან პლაზმის ცილებს (>90%). განაწილების მოცულობა შედარებით მაღალია ლიპოფილური ბუნების გამო.
მეტაბოლიზმი: პრეპარატი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტებია:
- კანრენონი (7α-თიომეთილსპირონოლაქტონი → კანრენონი) — ნახევარგამოყოფის პერიოდი 16-22 საათი
- 7α-თიომეთილსპირონოლაქტონი — ყველაზე აქტიური მეტაბოლიტი
თავად სპირონოლაქტონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მხოლოდ 1-2 საათია, მაგრამ აქტიური მეტაბოლიტების ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფა (13-24 საათი) უზრუნველყოფს ხანგრძლივ ფარმაკოლოგიურ ეფექტს.
ექსკრეცია: მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად შარდით (~50%) და ნაღველით (~35%). თირკმლის უკმარისობის დროს მეტაბოლიტების კუმულაცია შესაძლებელია, რაც ზრდის ჰიპერკალიემიის რისკს (EMA SmPC).
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- ჰიპერკალიემია (განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას ან აგფ-ინჰიბიტორებთან კომბინაციაში)
- გინეკომასტია მამაკაცებში (დოზადამოკიდებული, 10-52% მაღალი დოზებით)
ნაკლებად ხშირი (1-10%)
- გულისრევა, ღებინება, დიარეა
- თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
- მენსტრუალური ციკლის დარღვევა ქალებში
- ლიბიდოს დაქვეითება
- მასტალგია (ძუძუს ტკივილი)
- კუნთების კრამპები
- ჰიპონატრიემია
- გამონაყარი
იშვიათი (<1%) / სერიოზული
- მძიმე ჰიპერკალიემია — შესაძლოა სიცოცხლისთვის საშიში (გულის არითმია, გულის გაჩერება)
- აგრანულოციტოზი
- ღვიძლის ტოქსიურობა/ჰეპატიტი
- Stevens-Johnson-ის სინდრომი (უკიდურესად იშვიათი)
- მეტაბოლური აციდოზი
- ოსტეომალაცია (ხანგრძლივი გამოყენებისას)
ანტიანდროგენული გვერდითი ეფექტები
მამაკაცებში: გინეკომასტია, ერექტილური დისფუნქცია, ლიბიდოს დაქვეითება. ეს ეფექტები დოზადამოკიდებულია და ხშირად წარმოადგენს მკურნალობის შეწყვეტის მიზეზს. ეპლერენონი (სელექციური MRA) არის ალტერნატივა ნაკლები ანტიანდროგენული ეფექტებით (BNF 87).
ქალებში: მენსტრუალური ციკლის არარეგულარობა, მასტოდინია, პოსტმენოპაუზურ ქალებში — ვაგინალური სისხლდენა.
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- ჰიპერკალიემია (K⁺ > 5,0 მმოლ/ლ)
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (eGFR < 30 მლ/წთ)
- ადისონის დაავადება (თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა)
- ანურია
- მომატებული მგრძნობელობა სპირონოლაქტონის ან დამხმარე ნივთიერებების მიმართ
- ერთდროული გამოყენება ეპლერენონთან
შედარებითი უკუჩვენებები და სიფრთხილე
- ზომიერი თირკმლის უკმარისობა (eGFR 30-59) — კალიუმის ხშირი მონიტორინგი
- შაქრიანი დიაბეტი — ჰიპერკალიემიის მომატებული რისკი
- ხანდაზმული პაციენტები — თირკმლის ფუნქციის შემცირების გამო
- მეტაბოლური აციდოზი
- პორფირია
- ერთდროულად კალიუმშემცველი დანამატების ან კალიუმშემანარჩუნებელი სხვა პრეპარატების მიღება (BNF 87)
მონიტორინგი: კალიუმი, ნატრიუმი, კრეატინინი — 1 კვირის, 1 თვისა და შემდეგ ყოველ 3-6 თვეში.
ურთიერთქმედებები
მაღალი რისკის ურთიერთქმედებები
აგფ-ინჰიბიტორები / ARB-ები (ენალაპრილი, რამიპრილი, ვალსარტანი): ჰიპერკალიემიის რისკი მნიშვნელოვნად იზრდება. კომბინაცია დასაშვებია გულის უკმარისობის დროს მკაცრი მონიტორინგით, მაგრამ სამკომპონენტიანი კომბინაცია (აგფ-ინჰიბიტორი + ARB + სპირონოლაქტონი) უკუნაჩვენებია (NICE NG106).
კალიუმის პრეპარატები და კალიუმშემანარჩუნებელი დიურეტიკები: ამილორიდი, ტრიამტერენი — ჰიპერკალიემიის მაღალი რისკი. კომბინაცია თავიდან უნდა იქნას აცილებული.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAID): იბუპროფენი, დიკლოფენაკი — ამცირებს სპირონოლაქტონის დიურეტიკულ ეფექტს და ზრდის ჰიპერკალიემიის რისკს.
ლითიუმი: სპირონოლაქტონმა შესაძლოა გაზარდოს ლითიუმის კონცენტრაცია პლაზმაში — ტოქსიურობის რისკი.
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები
დიგოქსინი: სპირონოლაქტონი ამცირებს დიგოქსინის თირკმელისმიერ კლირენსს და შეიძლება გაზარდოს მისი კონცენტრაცია 25%-მდე. საჭიროა დიგოქსინის დონის მონიტორინგი (BNF 87).
ტრიმეთოპრიმი / კო-ტრიმოქსაზოლი: ჰიპერკალიემიის მნიშვნელოვნად მომატებული რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში.
ჰეპარინი: ხანგრძლივი გამოყენებისას — ჰიპერკალიემიის დამატებითი რისკი.
ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი: კალიუმის კუმულაციის გაზრდილი რისკი.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა: სპირონოლაქტონი უკუნაჩვენებია ორსულობის პერიოდში. FDA კატეგორია — C (ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ტერატოგენული ეფექტები). ანტიანდროგენული თვისებების გამო, არსებობს მამრობითი სქესის ნაყოფის ფემინიზაციის თეორიული რისკი. ქალებში, რომლებიც ფერტილურ ასაკში იღებენ სპირონოლაქტონს (მაგ., აკნეს ან ჰირსუტიზმის გამო), რეკომენდებულია ეფექტური კონტრაცეფცია (EMA SmPC).
ლაქტაცია: კანრენონი (აქტიური მეტაბოლიტი) გამოიყოფა დედის რძეში. BNF-ის რეკომენდაციით, ლაქტაციის პერიოდში გამოყენება არ არის რეკომენდებული. თუ მკურნალობა აუცილებელია, განიხილეთ ალტერნატიული პრეპარატი ან ძუძუთი კვების შეწყვეტა (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე სპირონოლაქტონი ხელმისაწვდომია სხვადასხვა ბრენდის სახელით:
- ვეროშპირონი (Verospiron) — ყველაზე ცნობილი ბრენდი საქართველოში, ტაბლეტები 25 მგ და კაფსულები 50 მგ, 100 მგ — იხ. ვეროშპირონი
- სპირონოლაქტონი (ჯენერიკი) — სხვადასხვა მწარმოებლის — იხ. სპირონოლაქტონი
- ალდაქტონი (Aldactone) — ორიგინალური ბრენდი — იხ. ალდაქტონი
პრეპარატი ხელმისაწვდომია რეცეპტით, დიურეტიკული და კარდიოლოგიური ჩვენებებისთვის.
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანში იმოქმედებს სპირონოლაქტონი?
დიურეტიკული ეფექტი იწყება 24-48 საათში, მაგრამ მაქსიმალური კლინიკური ეფექტი (შეშუპების შემცირება, სისხლის წნევის დაქვეითება) ვლინდება 2-3 კვირის შემდეგ. აკნეს და ჰირსუტიზმის შემთხვევაში კლინიკური გაუმჯობესება მოსალოდნელია მხოლოდ 3-6 თვის შემდეგ.
რატომ არის საჭირო კალიუმის მონიტორინგი?
სპირონოლაქტონი აკავებს კალიუმის ექსკრეციას თირკმელებიდან, რაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერკალიემია — პოტენციურად სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობა, რომელიც იწვევს გულის არითმიებს. კალიუმი უნდა შეფასდეს მკურნალობის დაწყებიდან 1 კვირის, 4 კვირის შემდეგ და შემდგომ ყოველ 3-6 თვეში (NICE NG106).
შეიძლება თუ არა სპირონოლაქტონი მამაკაცებმა მიიღონ?
დიახ, სპირონოლაქტონი ინიშნება მამაკაცებში გულის უკმარისობის, ჰიპერტენზიისა და ციროზის სამკურნალოდ. თუმცა, ანტიანდროგენული გვერდითი ეფექტების (გინეკომასტია, ლიბიდოს დაქვეითება) რისკი უფრო მაღალია. ალტერნატივად შეიძლება განიხილებოდეს ეპლერენონი, რომელსაც ნაკლები ანტიანდროგენული აქტივობა გააჩნია.
რა საკვებთან ერთად უნდა მივიღო სპირონოლაქტონი?
სპირონოლაქტონი რეკომენდებულია საკვებთან ერთად მისაღებად, რაც ზრდის აბსორბციას. მიღების დროს თავიდან უნდა იქნას აცილებული კალიუმით მდიდარი საკვების ჭარბი მოხმარება (ბანანი, ფორთოხალი, ხმელი ხილი, პომიდორი) და კალიუმშემცველი მარილის შემცვლელები.
რა განსხვავებაა სპირონოლაქტონსა და ეპლერენონს შორის?
ორივე მინერალოკორტიკოიდული რეცეპტორების ანტაგონისტია, მაგრამ ეპლერენონი უფრო სელექციურია — მას ნაკლები ანტიანდროგენული და პროგესტაგენული აქტივობა აქვს, შესაბამისად, გინეკომასტიისა და მენსტრუალური დარღვევების რისკი მინიმალურია. ეპლერენონის ღირებულება მეტია და ჩვენებები უფრო ვიწროა (ძირითადად გულის უკმარისობა და პოსტინფარქტული პერიოდი) (BNF 87).
როდის უნდა შეწყდეს სპირონოლაქტონი?
მკურნალობა უნდა შეწყდეს ან დოზა შემცირდეს, თუ: კალიუმის დონე >5,5 მმოლ/ლ, კრეატინინის მნიშვნელოვანი მატება (>30% საწყისიდან), მძიმე გინეკომასტია ან სხვა აუტანელი გვერდითი ეფექტები, eGFR-ის მნიშვნელოვანი გაუარესება. ნებისმიერ შემთხვევაში, პრეპარატის შეწყვეტა უნდა მოხდეს მკურნალი ექიმის ზედამხედველობით.