მოკლედ
მეტრონიდაზოლი (Metronidazole) არის ნიტროიმიდაზოლის ჯგუფის ანტიმიკრობული და ანტიპროტოზოული პრეპარატი, რომელიც ფართოდ გამოიყენება ანაერობული ბაქტერიული ინფექციების და პარაზიტული დაავადებების სამკურნალოდ. იგი ეფექტურია Bacteroides, Clostridium, Trichomonas vaginalis, Giardia lamblia, Entamoeba histolytica და სხვა ანაერობული მიკროორგანიზმების მიმართ. პრეპარატი შეტანილია ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელ მედიკამენტთა ნუსხაში (WHO Model List) და წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად გამოყენებულ ანტიბიოტიკს მსოფლიოში. მიღება შესაძლებელია პერორალურად, ინტრავენურად, რექტალურად და ტოპიკურად. მნიშვნელოვანია ალკოჰოლის მოხმარების სრული თავიდან აცილება მკურნალობის პერიოდში დისულფირამის მსგავსი რეაქციის რისკის გამო.
რა არის და ფარმაკოლოგია
მეტრონიდაზოლი წარმოადგენს სინთეზურ ნიტროიმიდაზოლის წარმოებულს, რომელიც მიეკუთვნება ანტიმიკრობულ და ანტიპროტოზოულ საშუალებათა კლასს. პრეპარატი პირველად სინთეზირებულ იქნა 1959 წელს ფრანგული ფარმაცევტული კომპანია Rhône-Poulenc-ის მიერ და თავდაპირველად გამოიყენებოდა ტრიქომონიაზის სამკურნალოდ. შემდგომში აღმოჩნდა, რომ იგი ფართო სპექტრის აქტივობას ავლენს ანაერობული ბაქტერიებისა და პროტოზოების მიმართ.
მეტრონიდაზოლი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი მედიკამენტების მოდელურ ნუსხაში (WHO Model List) და წარმოადგენს თანამედროვე მედიცინის ერთ-ერთ ფუნდამენტურ პრეპარატს. ფარმაკოლოგიურად იგი ბაქტერიციდული მოქმედებისაა — ანადგურებს მიკროორგანიზმებს და არა მხოლოდ აფერხებს მათ ზრდას.
პრეპარატი ხელმისაწვდომია მრავალ დოზირებულ ფორმაში: ტაბლეტები (200 მგ, 250 მგ, 400 მგ, 500 მგ), ინტრავენური საინფუზიო ხსნარი (500 მგ/100 მლ), ვაგინალური სუპოზიტორიები და გელი, ასევე ტოპიკური კრემი და გელი კანის დაავადებებისთვის (BNF 87). ATC კლასიფიკაციით მიეკუთვნება J01XD01 (სისტემური) და P01AB01 (ანტიპროტოზოული) ჯგუფებს.
მეტრონიდაზოლი ასევე გამოიყენება Helicobacter pylori-ს ერადიკაციის სქემებში, პერიოდონტიტის, ბაქტერიული ვაგინოზის, ამებიაზისა და ჟიარდიაზის მკურნალობაში, რაც მას პრაქტიკულად შეუცვლელ პრეპარატად აქცევს კლინიკურ მედიცინაში (EMA SmPC).
მოქმედების მექანიზმი
მეტრონიდაზოლის მოქმედების მექანიზმი უნიკალურია და დაკავშირებულია მისი ნიტრო-ჯგუფის ბიოქიმიურ რედუქციასთან ანაერობულ გარემოში. პრეპარატი თავისთავად არ არის აქტიური — იგი წარმოადგენს ე.წ. „პროდრაგს" (prodrug), რომელიც აქტივდება მხოლოდ სამიზნე მიკროორგანიზმში.
აქტივაციის მექანიზმი
ანაერობულ ბაქტერიებსა და პროტოზოებში არსებობს ელექტრონტრანსპორტული ცილები დაბალი რედოქს-პოტენციალით, კერძოდ ფერედოქსინი ან ფლავოდოქსინი. ეს ცილები ახდენენ მეტრონიდაზოლის ნიტრო-ჯგუფის (–NO₂) რედუქციას, გარდაქმნიან მას აქტიურ ციტოტოქსიკურ ნიტროზო- და ჰიდროქსილამინო-შუალედებად. ეს პროცესი ქმნის კონცენტრაციულ გრადიენტს, რაც ხელს უწყობს პრეპარატის მეტ უჯრედშიდა დაგროვებას (EMA SmPC).
დნმ-ის დაზიანება
აქტივირებული მეტრონიდაზოლის მეტაბოლიტები ურთიერთქმედებენ მიკროორგანიზმის დნმ-თან და იწვევენ:
- დნმ-ის ორმაგი ჯაჭვის რღვევას (double-strand breaks)
- დნმ-ის სპირალის დესტაბილიზაციას
- ნუკლეოტიდური თანმიმდევრობის დარღვევას
ეს ცვლილებები შეუქცევადია და იწვევს უჯრედის სიკვდილს, რაც განაპირობებს პრეპარატის ბაქტერიციდულ ეფექტს. მინიმალური ბაქტერიციდული კონცენტრაცია (MBC) ჩვეულებრივ ტოლია ან ახლოსაა მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციასთან (MIC).
სელექტიურობა
მეტრონიდაზოლის სელექტიურობა ანაერობული მიკროორგანიზმებისთვის განპირობებულია იმით, რომ აერობულ უჯრედებში ნიტრო-ჯგუფის რედუქცია არ მიმდინარეობს საკმარისი ინტენსივობით — ჟანგბადის არსებობა ხელს უშლის ფერედოქსინის რედუქციულ აქტივობას. ამიტომ აერობულ ბაქტერიებზე მეტრონიდაზოლი არ მოქმედებს, რაც კლინიკურად მნიშვნელოვანი თავისებურებაა (BNF 87).
სპექტრი
პრეპარატი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
- ანაერობული ბაქტერიები: Bacteroides fragilis, Clostridium difficile, C. perfringens, Fusobacterium, Prevotella
- პროტოზოები: Trichomonas vaginalis, Entamoeba histolytica, Giardia lamblia (G. intestinalis)
- ჰელიკობაქტერია: Helicobacter pylori (კომბინირებულ თერაპიაში)
ჩვენებები
მეტრონიდაზოლი გამოიყენება მრავალი ინფექციური და არაინფექციური მდგომარეობის სამკურნალოდ (BNF 87; NICE guidelines):
ანაერობული ინფექციები
- ინტრააბდომინალური ინფექციები: პერიტონიტი, ინტრააბდომინალური აბსცესი, აპენდიციტის გართულებები
- გინეკოლოგიური ინფექციები: ენდომეტრიტი, ტუბო-ოვარიალური აბსცესი, პოსტოპერაციული ანაერობული ინფექციები
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები: ნეკროტიზირებადი ფასციტი (კომბინაციაში), ანაერობული ცელულიტი
- ცენტრალური ნერვული სისტემის ინფექციები: ტვინის აბსცესი
- ბაქტერიემია/სეფსისი: ანაერობული ეტიოლოგიით
პროტოზოული ინფექციები
- ტრიქომონიაზი: T. vaginalis-ით გამოწვეული ვაგინიტი/ურეთრიტი
- ამებიაზი: ინვაზიური ამებური დიზენტერია და ღვიძლის ამებური აბსცესი
- ჟიარდიაზი: G. lamblia-ით გამოწვეული დიარეა
სხვა ჩვენებები
- ბაქტერიული ვაგინოზი: პირველი რიგის მკურნალობა (NICE NG136)
- **Clostridium difficile-ით გამოწვეული კოლიტი:** მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ფორმები (თუმცა ვანკომიცინი უპირატესია მძიმე შემთხვევებში)
- **Helicobacter pylori-ს ერადიკაცია:** სამმაგი ან ოთხმაგი თერაპიის კომპონენტი
- პერიოდონტული დაავადებები: მწვავე ულცეროზულ-ნეკროტიზირებადი გინგივიტი
- როზაცეა: ტოპიკური ფორმით (კრემი/გელი 0.75–1%)
- ქირურგიული პროფილაქტიკა: კოლორექტალური და გინეკოლოგიური ოპერაციების წინ ანაერობული ინფექციის პრევენციისთვის (EMA SmPC)
დოზირება
დოზირება დამოკიდებულია ჩვენებაზე, მიღების გზასა და პაციენტის ასაკზე (BNF 87; EMA SmPC):
მოზრდილები
| ჩვენება | დოზა | ხანგრძლივობა | |---------|------|-------------| | ანაერობული ინფექციები (p/o) | 400 მგ ყოველ 8 საათში | 7–10 დღე | | ანაერობული ინფექციები (i/v) | 500 მგ ყოველ 8 საათში | 7–10 დღე | | ტრიქომონიაზი | 2 გ ერთჯერადად ან 400 მგ × 2 | 7 დღე | | ბაქტერიული ვაგინოზი | 400 მგ × 2 დღეში | 5–7 დღე | | ამებური დიზენტერია | 800 მგ × 3 დღეში | 5 დღე | | ამებური ღვიძლის აბსცესი | 400–800 მგ × 3 | 5–10 დღე | | ჟიარდიაზი | 2 გ × 1 დღეში | 3 დღე | | C. difficile კოლიტი | 400 მგ × 3 | 10–14 დღე | | H. pylori ერადიკაცია | 400 მგ × 2 | 7–14 დღე (კომბინაციაში) | | ქირურგიული პროფილაქტიკა | 500 მგ i/v ინდუქციისას | ერთჯერადი |
ბავშვები (პედიატრიული დოზირება)
- ანაერობული ინფექციები: 7.5 მგ/კგ ყოველ 8 საათში (მაქსიმუმ 400 მგ ერთჯერადად)
- ამებიაზი: 35–50 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 3 მიღებაზე, 5–10 დღე
- ჟიარდიაზი: 15 მგ/კგ/დღეში 3 მიღებაზე, 5–7 დღე
ახალშობილები
- გესტაციური ასაკის მიხედვით: 7.5 მგ/კგ ყოველ 12–24 საათში
თირკმლის უკმარისობა
მეტრონიდაზოლი და მისი მეტაბოლიტები გროვდება მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (GFR <10 მლ/წთ). ასეთ შემთხვევაში რეკომენდებულია დოზის შემცირება ან მიღებას შორის ინტერვალის გაზრდა. ჰემოდიალიზი ეფექტურად აშორებს მეტრონიდაზოლს — დიალიზის შემდეგ საჭიროა დამატებითი დოზა (BNF 87).
ღვიძლის უკმარისობა
მძიმე ჰეპატოცელულარული უკმარისობისას მეტრონიდაზოლის კლირენსი მნიშვნელოვნად მცირდება. რეკომენდებულია დოზის შემცირება ერთი მესამედით და კლინიკური მონიტორინგი ნეიროტოქსიკურობის ნიშნებზე (EMA SmPC).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
პერორალურ მიღებისას მეტრონიდაზოლი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან — ბიოშეღწევადობა აღემატება 90%-ს. პიკური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 1–2 საათში. საკვები არ ახდენს მნიშვნელოვან გავლენას აბსორბციის მოცულობაზე, თუმცა შეიძლება დააგვიანოს Tmax (EMA SmPC).
განაწილება
პრეპარატის განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 0.5–1.1 ლ/კგ. მეტრონიდაზოლი კარგად აღწევს თითქმის ყველა ქსოვილსა და სხეულის სითხეში, მათ შორის:
- ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში (ცერებროსპინალურ სითხეში)
- ღვიძლის აბსცესებში
- ძვლოვან ქსოვილში
- ნერწყვსა და დედის რძეში
პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაბალია — 20%-ზე ნაკლები (BNF 87).
მეტაბოლიზმი
მეტრონიდაზოლი მეტაბოლიზდება ღვიძლში, ძირითადად CYP ენზიმების (CYP3A4, CYP2C9) მეშვეობით, ოქსიდაციითა და გლუკურონიდაციით. ძირითადი მეტაბოლიტი — ჰიდროქსიმეტრონიდაზოლი — ინარჩუნებს ანტიმიკრობულ აქტივობის 30–65%-ს.
ექსკრეცია
პრეპარატის 60–80% გამოიყოფა თირკმელებით (საშარდე გზებით), აქედან 20% უცვლელი სახით. 6–15% გამოიყოფა განავლით. ნახევარდაშლის პერიოდი (t½) მოზრდილებში შეადგენს 6–8 საათს, ხოლო ახალშობილებში შეიძლება გახანგრძლივდეს 25 საათამდე (EMA SmPC).
გვერდითი ეფექტები
მეტრონიდაზოლი ჩვეულებრივ კარგად აიტანება, თუმცა შესაძლებელია მთელი რიგი გვერდითი მოვლენებისა (BNF 87; EMA SmPC):
ხშირი (>10%)
- გასტროინტესტინალური: გულისრევა, მეტალის გემო პირის ღრუში, ანორექსია
- თავის ტკივილი
ნაკლებად ხშირი (1–10%)
- გასტროინტესტინალური: ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი, გლოსიტი, სტომატიტი
- ნერვული სისტემა: თავბრუსხვევა, ძილიანობა
- კანის რეაქციები: გამონაყარი, ქავილი, ურტიკარია
- შარდ-სასქესო სისტემა: შარდის მუქი შეფერილობა (უვნებელი, მეტაბოლიტების გამო)
- ლაბორატორიული: ლეიკოპენია (გარდამავალი)
იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)
- პერიფერიული ნეიროპათია: ხანგრძლივი გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია (პარესთეზია, დიზესთეზია). ეს არის დოზადამოკიდებული და ჩვეულებრივ შექცევადია პრეპარატის მოხსნისას, თუმცა ზოგჯერ შეიძლება იყოს შეუქცევადი
- ცენტრალური ნეიროტოქსიკურობა: ატაქსია, კრუნჩხვები, ენცეფალოპათია (განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან ხანგრძლივი მკურნალობისას)
- ოპტიკური ნეიროპათია: იშვიათი, მაგრამ პოტენციურად სერიოზული
- დისულფირამის მსგავსი რეაქცია: ალკოჰოლთან ერთდროული მიღებისას — გულისრევა, ღებინება, ტაქიკარდია, სახის გაწითლება
- ასეპტიკური მენინგიტი: ექსტრემალურად იშვიათი
- პანკრეატიტი: იშვიათი, მაგრამ დოკუმენტირებული
- სტივენს-ჯონსონის სინდრომი/ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი: ძალიან იშვიათი
მნიშვნელოვანი გაფრთხილებები
ხანგრძლივი მკურნალობისას (>10 დღე) აუცილებელია სისხლის საერთო ანალიზის მონიტორინგი და ნევროლოგიური სტატუსის შეფასება. პერიფერიული ნეიროპათიის ან CNS სიმპტომების გამოვლენისას პრეპარატი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს (BNF 87).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- მეტრონიდაზოლის ან სხვა ნიტროიმიდაზოლებისადმი (ტინიდაზოლი, სეკნიდაზოლი) ჰიპერმგრძნობელობა
- ორსულობის პირველი ტრიმესტრი (მაღალი დოზებით, განსაკუთრებით ამებიაზის მკურნალობისას)
ფარდობითი უკუჩვენებები და სიფრთხილე
- ღვიძლის მძიმე დაავადებები: მეტაბოლიზმის შენელების გამო საჭიროა დოზის კორექცია და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი
- ნევროლოგიური დაავადებები: აქტიური ცენტრალური ან პერიფერიული ნერვული სისტემის დაავადებები — გაზრდილია ნეიროტოქსიკურობის რისკი
- ჰემატოლოგიური დარღვევები: ლეიკოპენიის ან ნეიტროპენიის ანამნეზი
- კოკლეარული დარღვევები: წინასწარ არსებული ვესტიბულარული პათოლოგია
- დისულფირამთან ერთდროული მიღება: აბსოლუტურად აკრძალულია — ფსიქოზისა და კონფუზიის რისკი
- ალკოჰოლის მოხმარება: აკრძალულია მკურნალობის პერიოდში და მინიმუმ 48 საათი მისი დასრულების შემდეგ (BNF 87; EMA SmPC)
ურთიერთქმედებები
მეტრონიდაზოლს აქვს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები მრავალ პრეპარატთან (BNF 87):
ძირითადი ურთიერთქმედებები
- ვარფარინი და სხვა კუმარინის ანტიკოაგულანტები: მეტრონიდაზოლი აინჰიბირებს CYP2C9-ს და მნიშვნელოვნად ზრდის ვარფარინის ანტიკოაგულანტურ ეფექტს (INR-ის მონიტორინგი სავალდებულოა)
- ლითიუმი: მეტრონიდაზოლი ამცირებს ლითიუმის რენალურ კლირენსს, რაც ზრდის ლითიუმის ტოქსიკურობის რისკს — აუცილებელია ლითიუმის პლაზმური კონცენტრაციის მონიტორინგი
- დისულფირამი: ერთდროული მიღება უკუნაჩვენებია — აღწერილია მწვავე ფსიქოზი და კონფუზიული მდგომარეობები
- ალკოჰოლი: დისულფირამის მსგავსი რეაქცია (ალდეჰიდდეჰიდროგენაზას ინჰიბირება)
- ფენიტოინი და ფენობარბიტალი: ამცირებენ მეტრონიდაზოლის პლაზმურ კონცენტრაციას ჰეპატური მეტაბოლიზმის ინდუქციით
- ციმეტიდინი: ზრდის მეტრონიდაზოლის კონცენტრაციას ჰეპატური კლირენსის შემცირებით
- 5-ფთორურაცილი: მეტრონიდაზოლი ამცირებს 5-FU-ს კლირენსს და ზრდის მის ტოქსიკურობას
- ციკლოსპორინი: მეტრონიდაზოლმა შეიძლება გაზარდოს ციკლოსპორინის პლაზმური კონცენტრაცია
- ბუსულფანი: მეტრონიდაზოლი ზრდის ბუსულფანის კონცენტრაციას — ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული
ლაბორატორიული ურთიერთქმედებები
მეტრონიდაზოლმა შეიძლება ხელი შეუშალოს AST-ის (SGOT) ფერმენტული ტესტის შედეგებს, რაც უნდა გაითვალისწინონ კლინიცისტებმა (EMA SmPC).
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
მეტრონიდაზოლი გადის პლაცენტარულ ბარიერს. ყოფილი FDA კატეგორია — B (ცხოველებზე ტერატოგენობა არ გამოვლენილა, თუმცა ადამიანებში ადეკვატური კონტროლირებული კვლევები არ ჩატარებულა).
- პირველი ტრიმესტრი: მაღალი დოზები (განსაკუთრებით ამებიაზის სქემები) არ არის რეკომენდებული. თუმცა, რეტროსპექტული კვლევების მეტა-ანალიზით ტერატოგენული ეფექტი არ დადასტურებულა
- მეორე და მესამე ტრიმესტრი: სტანდარტული დოზებით გამოყენება დასაშვებია, თუ სარგებელი აჭარბებს პოტენციურ რისკს
- ბაქტერიული ვაგინოზი ორსულობაში: მეტრონიდაზოლი რეკომენდებულია სიმპტომური BV-ის მკურნალობისთვის (NICE NG136)
ლაქტაცია
მეტრონიდაზოლი გამოიყოფა დედის რძეში — რძეში კონცენტრაცია მსგავსია პლაზმურისა. BNF რეკომენდაციით, თუ საჭიროა ერთჯერადი მაღალი დოზის (2 გ) მიღება, მიზანშეწონილია ძუძუთი კვების შეწყვეტა 12–24 საათით. სტანდარტული თერაპიული დოზებისას რისკი დაბალია, თუმცა ჩვილი შეიძლება შეარჩიოთ — შესაძლებელია დიარეა ან კანდიდოზი ბავშვში (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოში მეტრონიდაზოლი ხელმისაწვდომია სხვადასხვა ბრენდული და ჯენერიკული სახელწოდებით. ყველაზე გავრცელებული პრეპარატები მოიცავს:
- მეტრონიდაზოლი (ჯენერიკული) — ტაბლეტები 250 მგ, 500 მგ; საინფუზიო ხსნარი 500 მგ/100 მლ
- ფლაგილი (Flagyl, Sanofi) — ორიგინალი ბრენდი
- ტრიქოპოლი (Trichopol) — ფართოდ ცნობილი ტრეიდ-სახელი
პრეპარატი ასევე შედის კომბინირებულ პრეპარატებში (მაგ., ამოქსიცილინთან H. pylori-ს ერადიკაციის სქემებში). ტოპიკური ფორმები (გელი, კრემი) ხელმისაწვდომია დერმატოლოგიური და გინეკოლოგიური გამოყენებისთვის. კონკრეტული ბრენდების დეტალური ინფორმაციისთვის იხილეთ შესაბამისი გვერდები /medications/ სექციაში.
ხშირად დასმული კითხვები
შეიძლება თუ არა მეტრონიდაზოლის მიღებისას ალკოჰოლის მოხმარება?
არა. მეტრონიდაზოლის მიღებისას ალკოჰოლის მოხმარება მკაცრად აკრძალულია. პრეპარატი აინჰიბირებს ალდეჰიდდეჰიდროგენაზას, რაც იწვევს დისულფირამის მსგავს რეაქციას: ძლიერი გულისრევა, ღებინება, ტაქიკარდია, სახის გაწითლება, თავის ტკივილი. ალკოჰოლის მოხმარებისგან თავი უნდა შეიკავოთ მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში და მისი დასრულებიდან მინიმუმ 48 საათის შემდეგ (BNF 87).
რატომ იცვლის მეტრონიდაზოლი შარდის ფერს?
მეტრონიდაზოლის მეტაბოლიტები შეიძლება შეაფერადონ შარდი მუქ ყავისფერ-მოწითალო ფერში. ეს სრულიად უვნებელი ფენომენია და არ მოითხოვს მკურნალობის შეწყვეტას. პაციენტი წინასწარ უნდა გაფრთხილდეს ამ მოვლენის შესახებ, რათა თავიდან აიცილოს ზედმეტი შეშფოთება.
რამდენ ხანს შეიძლება მეტრონიდაზოლის მიღება?
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ჩვენებაზე და მერყეობს ერთჯერადი დოზიდან (ტრიქომონიაზი) 10–14 დღემდე (C. difficile კოლიტი). ჩვეულებრივ, რეკომენდებულია მკურნალობის ხანგრძლივობა არ აღემატებოდეს 10 დღეს, გარდა სპეციალური ჩვენებებისა. ხანგრძლივი (>4 კვირა) გამოყენებისას მნიშვნელოვნად იზრდება პერიფერიული ნეიროპათიის რისკი (EMA SmPC).
შეიძლება თუ არა მეტრონიდაზოლის მიღება ორსულობისას?
მეტრონიდაზოლი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში, თუ კლინიკური სარგებელი აჭარბებს რისკს. პირველი ტრიმესტრში მაღალი დოზებით გამოყენება არ არის რეკომენდებული, თუმცა სტანდარტული თერაპიული დოზებით ტერატოგენურობა არ დადასტურებულა ეპიდემიოლოგიური კვლევებით (NICE NG136).
რა უნდა გაკეთდეს, თუ დოზა გამოტოვებულია?
გამოტოვებული დოზა მიიღეთ რაც შეიძლება მალე. თუ მომდევნო მიღების დრო ახლოსაა (2 საათზე ნაკლები), გამოტოვებული დოზა არ მიიღოთ და გააგრძელეთ ჩვეულებრივი სქემით. არასოდეს მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებულის კომპენსაციისთვის.
მეტრონიდაზოლი მოქმედებს თუ არა კონტრაცეპტივებზე?
მეტრონიდაზოლი არ ამცირებს ჰორმონული კონტრაცეპტივების ეფექტურობას. განსხვავებით ზოგიერთი სხვა ანტიბიოტიკისგან (მაგ., რიფამპიცინი), მეტრონიდაზოლი არ ურთიერთქმედებს ორალურ კონტრაცეპტივებთან კლინიკურად მნიშვნელოვანი ხარისხით (BNF 87).