Levofloxacin

მოკლედ

ლევოფლოქსაცინი (Levofloxacin) არის მესამე თაობის ფტორქინოლონური ჯგუფის ანტიბაქტერიული პრეპარატი, რომელიც ფართო სპექტრით მოქმედებს როგორც გრამდადებით, ისე გრამუარყოფით ბაქტერიებზე. იგი წარმოადგენს ოფლოქსაცინის S-(−)-ენანტიომერს და ორჯერ უფრო აქტიურია მშობელ ნაერთთან შედარებით. გამოიყენება საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონიის, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავების, კომპლიცირებული და არაკომპლიცირებული საშარდე გზების ინფექციების, პროსტატიტის, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების, ასევე სინუსიტის სამკურნალოდ. ხელმისაწვდომია პერორალური (250 მგ, 500 მგ, 750 მგ) და ინტრავენური ფორმით. მნიშვნელოვანია, რომ EMA და FDA მიუთითებენ ფტორქინოლონების გამოყენებას მხოლოდ მაშინ, როდესაც ალტერნატიული ანტიბიოტიკები არასაკმარისია, მყესების რუპტურისა და პერიფერიული ნეიროპათიის რისკის გამო (EMA SmPC).

რა არის და ფარმაკოლოგია

ლევოფლოქსაცინი მიეკუთვნება ფტორქინოლონური (III თაობა, ასევე მოიხსენიება როგორც „რესპირატორული ქინოლონი") ანტიბიოტიკების ჯგუფს. ქიმიურად იგი წარმოადგენს რაცემული ოფლოქსაცინის ლევომბრუნავ (S)-ენანტიომერს და ფლობს ანტიბაქტერიული აქტივობის პრაქტიკულად მთელ წილს. პირველად სინთეზირებულ იქნა იაპონურ ფარმაცევტულ კომპანია Daiichi Sankyo-ს მიერ 1980-იან წლებში, ხოლო აშშ-ში FDA-მ მოიწონა 1996 წელს ბრენდული სახელწოდებით Levaquin®.

ფარმაკოლოგიურად ლევოფლოქსაცინი კლასიფიცირდება როგორც ბაქტერიციდული აგენტი — იგი არა მხოლოდ აფერხებს ბაქტერიების ზრდას, არამედ იწვევს მათ სიკვდილს. მისი ანტიმიკრობული სპექტრი მოიცავს:

• გრამდადებითი: Streptococcus pneumoniae (პენიცილინმგრძნობიარე და რეზისტენტული შტამები), Staphylococcus aureus (MSSA), Enterococcus faecalis;
• გრამუარყოფითი: Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa (მაღალი დოზით);
• ატიპიური პათოგენები: Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae, Legionella pneumophila;
• მიკობაქტერიები: Mycobacterium tuberculosis (მეორე რიგის პრეპარატი).

ლევოფლოქსაცინი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელ წამალთა ნუსხაში (WHO Model List), კერძოდ, მულტირეზისტენტული ტუბერკულოზის სამკურნალო რეჟიმებში. საქართველოში ხელმისაწვდომია როგორც ორიგინალური, ისე ჯენერიკული ფორმები (BNF 87).

მოქმედების მექანიზმი

ლევოფლოქსაცინის ბაქტერიციდული ეფექტი ეფუძნება ბაქტერიული ფერმენტების — ДНК-გირაზას (ტოპოიზომერაზა II) და ტოპოიზომერაზა IV-ის — ინჰიბიციას. ეს ორივე ფერმენტი კრიტიკულ როლს ასრულებს ბაქტერიული დნმ-ის რეპლიკაციაში, ტრანსკრიფციაში, რეპარაციასა და რეკომბინაციაში.

ДНК-გირაზა (ტოპოიზომერაზა II)

ДНК-გირაზა პასუხისმგებელია ბაქტერიული ქრომოსომის უარყოფით სუპერსპირალიზაციაზე (negative supercoiling), რაც აუცილებელია დნმ-ის რეპლიკაციის ინიციაციისა და ტრანსკრიფციისთვის. ფერმენტი შედგება ორი A-ქვედანაყოფისა (GyrA) და ორი B-ქვედანაყოფისგან (GyrB). ლევოფლოქსაცინი უკავშირდება GyrA ქვედანაყოფს ДНК-გირაზა-დნმ კომპლექსში და სტაბილიზირებს გაწყვეტილ დნმ-ის ჯაჭვებს, რაც ხელს უშლის რელიგაციას.

ტოპოიზომერაზა IV

ტოპოიზომერაზა IV მონაწილეობს ქალიშვილი ქრომოსომების გაყოფაში (დეკატენაცია) უჯრედის გაყოფისას. გრამდადებითი ბაქტერიების შემთხვევაში ტოპოიზომერაზა IV არის ფტორქინოლონების პირველადი სამიზნე, ხოლო გრამუარყოფით ბაქტერიებში — ДНК-გირაზა.

ბაქტერიციდული ეფექტის მექანიზმი

ფერმენტ-დნმ-ქინოლონის ტერნარული კომპლექსის წარმოქმნა იწვევს:

1. რეპლიკაციური ჩანგლის გაჩერებას — დნმ-პოლიმერაზა ვერ გაივლის სტაბილიზირებულ გაწყვეტის ადგილს;
2. ორჯაჭვიანი გაწყვეტების აკუმულაციას — რაც ააქტივებს SOS-პასუხს და საბოლოოდ იწვევს უჯრედის სიკვდილს;
3. კონცენტრაციადამოკიდებულ ბაქტერიციდულ ეფექტს — ეფექტურობა განისაზღვრება AUC/MIC და Cmax/MIC თანაფარდობით.

ლევოფლოქსაცინი ავლენს კონცენტრაციადამოკიდებულ მოკვლას და პოსტანტიბიოტიკურ ეფექტს (PAE), რაც ნიშნავს, რომ ბაქტერიოსტატიკური ეფექტი გრძელდება პრეპარატის კონცენტრაციის MIC-ის ქვემოთ დაცემის შემდეგაც (BNF 87, EMA SmPC).

ჩვენებები

ლევოფლოქსაცინი ჩვენებულია შემდეგი ინფექციური დაავადებების სამკურნალოდ, როდესაც ალტერნატიული ანტიბიოტიკები არაეფექტურია ან უკუნაჩვენებია:

რესპირატორული ინფექციები

• საზოგადოებაში შეძენილი [პნევმონია](/conditions/fnevmonia) (CAP) — მათ შორის ატიპიური პათოგენებით გამოწვეული. ლევოფლოქსაცინი ერთ-ერთ ძირითად არჩევანს წარმოადგენს ჰოსპიტალიზირებულ პაციენტებში NICE რეკომენდაციებით (NICE NG136);
• ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადების ([ქოფდ](/conditions/kopd)) ბაქტერიული გამწვავება;
• მწვავე ბაქტერიული [სინუსიტი](/conditions/sinusiti) — მხოლოდ მძიმე შემთხვევებში, როდესაც სხვა ანტიბიოტიკები არაეფექტურია (EMA SmPC).

უროლოგიური ინფექციები

• კომპლიცირებული საშარდე გზების ინფექციები, მათ შორის პიელონეფრიტი;
• არაკომპლიცირებული ცისტიტი — მხოლოდ როდესაც პირველი რიგის პრეპარატები (ნიტროფურანტოინი, ტრიმეთოპრიმი) არ არის შესაფერისი;
• ქრონიკული ბაქტერიული [პროსტატიტი](/conditions/prostatiti).

კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები

• კომპლიცირებული კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, მათ შორის დიაბეტური ფეხის ინფექცია (BNF 87).

სხვა ჩვენებები

• ჯანყის საწინააღმდეგო პროფილაქტიკა და მკურნალობა (Bacillus anthracis);
• მულტირეზისტენტული ტუბერკულოზი (MDR-TB) — მეორე რიგის პრეპარატი WHO რეკომენდაციებით (WHO Model List);
• ინფექციური ენდოკარდიტი — კომბინაციაში სხვა ანტიბიოტიკებთან;
• ინტრააბდომინური ინფექციები — მეტრონიდაზოლთან კომბინაციაში.

> ⚠️ მნიშვნელოვანი: EMA-ს 2018 წლის გადაწყვეტილებით, ფტორქინოლონები არ უნდა გამოიყენოს მსუბუქი და თვითშეზღუდული ინფექციების დროს, სერიოზული გვერდითი ეფექტების რისკის გამო (EMA SmPC).

დოზირება

მოზრდილები (≥18 წელი)

| ჩვენება | დოზა | მიღების გზა | ხანგრძლივობა | |---------|------|-------------|--------------| | საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია | 500 მგ 1-2×/დღეში | პ/ო ან ი/ვ | 7–14 დღე | | მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი | 500 მგ 1×/დღეში | პ/ო | 10–14 დღე | | ქოფდ-ის გამწვავება | 250–500 მგ 1×/დღეში | პ/ო | 7–10 დღე | | კომპლიცირებული UTI/პიელონეფრიტი | 250–750 მგ 1×/დღეში | პ/ო ან ი/ვ | 7–14 დღე | | არაკომპლიცირებული UTI | 250 მგ 1×/დღეში | პ/ო | 3 დღე | | ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი | 500 მგ 1×/დღეში | პ/ო | 28 დღე | | კანისა და რბილი ქსოვილის ინფექცია | 250–750 მგ 1–2×/დღეში | პ/ო ან ი/ვ | 7–14 დღე | | MDR-TB | 750–1000 მგ 1×/დღეში | პ/ო | რეჟიმის მიხედვით | | ჯანყი (ანტრაქსი) — პოსტექსპოზიციური | 500 მგ 1×/დღეში | პ/ო | 60 დღე |

პედიატრია

ლევოფლოქსაცინი არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის ხრტილოვანი ქსოვილის დაზიანების რისკის გამო. გამონაკლისს წარმოადგენს ანტრაქსის პოსტექსპოზიციური პროფილაქტიკა (BNF 87).

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

| კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ) | დოზის კორექცია | |-------------------------------|----------------| | 50–80 | კორექცია არ არის საჭირო | | 20–49 | სადოზიო ინტერვალის გაზრდა (250 მგ ყოველ 24–48 სთ-ში) | | 10–19 | 250 მგ ყოველ 48 სთ-ში | | <10 / ჰემოდიალიზი | 250 მგ ყოველ 48 სთ-ში; დიალიზით არ გამოიდევნება |

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი ძირითადად თირკმელებით გამოიყოფა, ღვიძლის უკმარისობის დროს დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო (EMA SmPC).

ინტრავენური მიღება

ი/ვ ინფუზია ხორციელდება ნელა, არანაკლებ 30 წუთის განმავლობაში 250 მგ-ზე და 60 წუთი 500 მგ-ზე.

ფარმაკოკინეტიკა

აბსორბცია

ლევოფლოქსაცინი პერორალური მიღებისას სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა პერორალური ფორმისთვის შეადგენს ~99%, რაც პრაქტიკულად ექვივალენტურია ინტრავენური გზით მიღებასთან. პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 1–2 საათში. საკვებმა უმნიშვნელოდ შეიძლება დააგვიანოს შეწოვა, მაგრამ საბოლოო ბიოშეღწევადობაზე გავლენას არ ახდენს (EMA SmPC).

განაწილება

განაწილების მოცულობა (Vd) შეადგენს ~100 ლ, რაც მიუთითებს ქსოვილებში კარგ პენეტრაციაზე. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება — 30–40%. პრეპარატი კარგად აღწევს:

• ფილტვის ქსოვილში (ალვეოლური მაკროფაგები, ბრონქული სეკრეტი)
• სინუსების ლორწოვანში
• პროსტატის ქსოვილში
• საშარდე გზებში
• კანსა და რბილ ქსოვილებში

მეტაბოლიზმი

ლევოფლოქსაცინი მინიმალურად მეტაბოლიზდება. ძირითადი მეტაბოლიტებია დესმეთილლევოფლოქსაცინი და ლევოფლოქსაცინის N-ოქსიდი, რომლებიც პრაქტიკულად ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია. ციტოქრომ P450 (CYP) სისტემა არ მონაწილეობს მის მეტაბოლიზმში, რაც განაპირობებს ურთიერთქმედებების დაბალ პოტენციალს.

ექსკრეცია

პრეპარატის ~85% უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმელებით (გლომერულური ფილტრაცია + ტუბულური სეკრეცია). ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) შეადგენს 6–8 საათს, რაც საშუალებას იძლევა დღეში ერთხელ მიღების რეჟიმით (BNF 87).

გვერდითი ეფექტები

ხშირი (>10%)

• გულისრევა
• დიარეა
• თავის ტკივილი

ნაკლებად ხშირი (1–10%)

• ღებინება, მუცლის ტკივილი, დისპეფსია
• თავბრუსხვევა, ინსომნია
• ღვიძლის ფერმენტების (ALT, AST) დროებითი მომატება
• კანის გამონაყარი, ქავილი
• ვაგინალური კანდიდოზი
• ასთენია

იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)

• მყესების დაზიანება და რუპტურა — განსაკუთრებით აქილევსის მყესი. რისკი იზრდება 60 წელს ზევით, კორტიკოსტეროიდების თანადროული მიღებისას, თირკმლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ (EMA SmPC);
• პერიფერიული ნეიროპათია — შეიძლება იყოს შეუქცევადი; პარესთეზია, დიზესთეზია, სისუსტე;
• QT ინტერვალის გახანგრძლივება — Torsades de Pointes-ის რისკი, განსაკუთრებით ჰიპოკალემიის, ჰიპომაგნემიის ფონზე;
• ალერგიული რეაქციები — ანაფილაქსია, ანგიონევროზული შეშუპება, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი;
• Clostridioides difficile-ასოცირებული დიარეა (CDAD) — ფსევდომემბრანული კოლიტი;
• ფსიქიატრიული აშლილობები — აგზნება, ჰალუცინაციები, კონვულსიები, დეპრესია, სუიციდური აზრები;
• აორტის ანევრიზმა და დისექცია — ახალი რისკი, აღიარებული 2018 წელს EMA-ს მიერ;
• ჰიპოგლიკემია — განსაკუთრებით დიაბეტის მქონე პაციენტებში, ჰიპოგლიკემიური პრეპარატების თანადროული გამოყენებისას;
• ფოტოსენსიტიზაცია — მზის სხივების უშუალო ექსპოზიციის თავიდან აცილება;
• რაბდომიოლიზი — იშვიათი, მაგრამ ცნობილი.

> ⚠️ პაციენტებს უნდა განემარტოთ, რომ მყესის ტკივილის, სისუსტის ან ნეიროპათიის პირველივე ნიშნებზე პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს (NICE NG136).

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონებისადმი ჰიპერმგრძნობელობა;
• ეპილეფსია (კონვულსიების რისკის გამო);
• ფტორქინოლონებით წინა მკურნალობისას მყესების დაზიანების ანამნეზი;
• ორსულობა და ლაქტაცია;
• 18 წლამდე ასაკი (სტანდარტული ჩვენებებისთვის);
• მიასთენია გრავისი — შეიძლება გააუარესოს სიმპტომები (EMA SmPC).

სიფრთხილის ზომები

• QT ინტერვალის გახანგრძლივება — თანდაყოლილი ან შეძენილი გრძელი QT სინდრომი, ელექტროლიტური დისბალანსი (ჰიპოკალემია, ჰიპომაგნემია);
• თირკმლის უკმარისობა — დოზის კორექცია;
• ხანდაზმული პაციენტები (≥60 წ.) — მყესების რუპტურისა და აორტის ანევრიზმის მომატებული რისკი;
• დიაბეტი — ჰიპო- და ჰიპერგლიკემიის რისკი;
• ფსიქიატრიული დაავადებები ანამნეზში;
• G6PD დეფიციტი — ჰემოლიზის რისკი;
• კორტიკოსტეროიდების თანადროული მიღება — მყესების დაზიანების რისკის გაზრდა (BNF 87).

ურთიერთქმედებები

მაღალი კლინიკური მნიშვნელობის

• ალუმინის, მაგნიუმის, რკინის, თუთიის, კალციუმის შემცველი პრეპარატები (ანტაციდები, მულტივიტამინები) — ქელატური კომპლექსების წარმოქმნა, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს ლევოფლოქსაცინის შეწოვას. მინიმუმ 2 საათით ადრე ან შემდეგ უნდა მიიღოს პაციენტმა;
• სუკრალფატი — იგივე მექანიზმი; 2 საათით ადრე მიღება;
• QT-მახანგრძლივებელი პრეპარატები — ამიოდარონი, სოტალოლი, ქინიდინი, ანტიფსიქოტიკები (ჰალოპერიდოლი), ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები — QT ინტერვალის ადიტიური გახანგრძლივების რისკი;
• ვარფარინი და სხვა K ვიტამინის ანტაგონისტები — INR-ის მონიტორინგი, სისხლდენის რისკის გაზრდა;
• არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAID) — კონვულსიების რისკის ზრდა;
• თეოფილინი — მცირე ურთიერთქმედება (განსხვავებით ციპროფლოქსაცინისგან), მაგრამ მონიტორინგი რეკომენდებულია;
• პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებები / ინსულინი — გლუკოზის დონის მკვეთრი რყევების რისკი;
• ციკლოსპორინი — ციკლოსპორინის კონცენტრაციის მომატება;
• კორტიკოსტეროიდები — მყესების რუპტურის რისკის სინერგიული ზრდა (EMA SmPC, BNF 87).

ლაბორატორიული ცრუ-დადებითი შედეგები

ლევოფლოქსაცინმა შეიძლება გამოიწვიოს ოპიატების სკრინინგ-ტესტის ცრუ-დადებითი შედეგი იმუნოასეის მეთოდებით.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ლევოფლოქსაცინი უკუნაჩვენებია ორსულობის ნებისმიერ ტრიმესტრში. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ხრტილოვანი ქსოვილის დაზიანება მზარდ ნაყოფში. ადამიანებში კონტროლირებული კვლევები არ ჩატარებულა. FDA კატეგორია — C (ისტორიული კლასიფიკაცია). EMA-ს SmPC-ს მიხედვით, ფტორქინოლონები არ უნდა დაინიშნოს ორსულ ქალებზე თავმოყრილი მონაცემების არასაკმარისობის გამო.

ლაქტაცია

ლევოფლოქსაცინი გადადის დედის რძეში. მეძუძურ ქალებში გამოყენება უკუნაჩვენებია ჩვილის ხრტილოვანი ქსოვილის, ფოტოსენსიტიზაციისა და ნაწლავის ფლორის დარღვევის რისკის გამო. აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობის პერიოდში ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს (BNF 87, EMA SmPC).

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ლევოფლოქსაცინი ხელმისაწვდომია რამდენიმე ბრენდული სახელწოდებით:

• ლევოფლოქსაცინი (ჯენერიკი) — სხვადასხვა მწარმოებლის ტაბლეტები 250 მგ და 500 მგ;
• აველოქსი (Avelox) — ხშირად იბნევა მოქსიფლოქსაცინთან, თუმცა ზოგი გენერიკული ფორმა ლევოფლოქსაცინის ბრენდითაა ცნობილი;
• ინტრავენური ხსნარი საინფუზიოდ (5 მგ/მლ, 100 მლ ფლაკონი).

ზუსტი ბრენდული სიის სანახავად ეწვიეთ შესაბამის გვერდებს: /medications/levofloxacin.

> შენიშვნა: ბრენდული სახელწოდებები და ხელმისაწვდომობა პერიოდულად იცვლება; აქტუალური ინფორმაციისთვის მიმართეთ საქართველოს წამლის სააგენტოს მონაცემთა ბაზას.

ხშირად დასმული კითხვები

რამდენ ხანს უნდა მივიღო ლევოფლოქსაცინი?

მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპზე და სიმძიმეზე. არაკომპლიცირებული საშარდე გზების ინფექციისთვის 3 დღე საკმარისია, პნევმონიისთვის — 7–14 დღე, ხოლო ქრონიკული პროსტატიტისთვის — 28 დღე. მნიშვნელოვანია მკურნალობის სრული კურსის დასრულება, თუნდაც სიმპტომები გაუმჯობესდეს, ანტიბიოტიკორეზისტენტობის თავიდან ასაცილებლად (BNF 87).

შემიძლია თუ არა ალკოჰოლის მიღება ლევოფლოქსაცინით მკურნალობისას?

ფორმალურად აბსოლუტური უკუჩვენება ალკოჰოლთან არ არსებობს, მაგრამ ალკოჰოლი შეიძლება გააძლიეროს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე გვერდითი ეფექტები (თავბრუსხვევა, ძილიანობა) და გაზარდოს ჰეპატოტოქსიკურობის რისკი. რეკომენდებულია ალკოჰოლის თავიდან აცილება მკურნალობის პერიოდში.

რატომ არ ინიშნება ლევოფლოქსაცინი ბავშვებისთვის?

ფტორქინოლონები ცხოველურ მოდელებში იწვევენ მზარდ ხრტილოვან ქსოვილში ართროპათიას. ამ მიზეზით, ლევოფლოქსაცინი 18 წლამდე ასაკში არ გამოიყენება, გარდა სიცოცხლისთვის საშიში სიტუაციებისა (მაგ., ანტრაქსის პოსტექსპოზიციური პროფილაქტიკა). ალტერნატივად განიხილება ამოქსიცილინი, ცეფალოსპორინები ან მაკროლიდები (EMA SmPC).

რა უნდა გავაკეთო, თუ მყესის ტკივილი მაქვს ლევოფლოქსაცინის მიღებისას?

მყესის ტკივილი, შეშუპება ან ანთების ნებისმიერი ნიშანი მოითხოვს პრეპარატის დაუყოვნებლივ შეწყვეტას და ექიმთან კონსულტაციას. ფიზიკური დატვირთვა უნდა შეიზღუდოს. რუპტურის რისკი არსებობს მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის შემდეგაც (BNF 87, EMA SmPC).

შემიძლია თუ არა ანტაციდის მიღება ლევოფლოქსაცინთან ერთად?

არა, ანტაციდების (ალუმინის, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი), რკინის პრეპარატებისა და მულტივიტამინების ერთდროულად მიღება მკვეთრად ამცირებს ლევოფლოქსაცინის შეწოვას ქელატური კომპლექსების წარმოქმნის გამო. ეს პრეპარატები უნდა მიიღოთ ლევოფლოქსაცინამდე მინიმუმ 2 საათით ადრე ან მიღებიდან 2 საათის შემდეგ.

არის თუ არა ლევოფლოქსაცინი ეფექტური COVID-19-ის წინააღმდეგ?

არა. ლევოფლოქსაცინი ანტიბაქტერიული პრეპარატია და ვირუსებზე არ მოქმედებს. COVID-19 გამოწვეულია SARS-CoV-2 ვირუსით. ლევოფლოქსაცინი შეიძლება დაინიშნოს მხოლოდ მეორადი ბაქტერიული სუპერინფექციის დოკუმენტირებული შემთხვევებში და არასოდეს — პროფილაქტიკურად ვირუსული ინფექციის წინააღმდეგ (NICE NG136).