გალვუს მეტი

მოკლედ

გალვუს მეტი (GalvusMet) წარმოადგენს ფიქსირებული დოზის კომბინირებულ პრეპარატს, რომელიც შეიცავს ორ ანტიდიაბეტურ აქტიურ ნივთიერებას — ვილდაგლიპტინს (DPP-4 ინჰიბიტორი) და მეტფორმინს (ბიგუანიდი). პრეპარატი გამოიყენება მე-2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალოდ, როდესაც მეტფორმინით მონოთერაპია საკმარის გლიკემიურ კონტროლს ვერ უზრუნველყოფს. ვილდაგლიპტინი აძლიერებს ინკრეტინული ჰორმონების (GLP-1 და GIP) მოქმედებას, რაც ზრდის ინსულინის სეკრეციას და ამცირებს გლუკაგონის გამოყოფას საჭმლის მიღების შემდეგ. მეტფორმინი ამცირებს ღვიძლში გლუკოზის წარმოქმნას და აუმჯობესებს ქსოვილების ინსულინმგრძნობელობას. ეს კომბინაცია უზრუნველყოფს კომპლემენტარულ ანტიჰიპერგლიკემიურ ეფექტს. პრეპარატი ხელმისაწვდომია სხვადასხვა დოზირებით და მიიღება დღეში ორჯერ, საჭმლის მიღებასთან ერთად. ჰიპოგლიკემიის რისკი დაბალია მონოთერაპიასთან შედარებით (EMA SmPC).

რა არის და ფარმაკოლოგია

გალვუს მეტი (GalvusMet) არის ფიქსირებული კომბინაციის ანტიდიაბეტური პერორალური პრეპარატი, რომელიც შეიცავს ორ აქტიურ ნივთიერებას: ვილდაგლიპტინს და მეტფორმინის ჰიდროქლორიდს. პრეპარატი მიეკუთვნება ანტიდიაბეტურ საშუალებათა ფარმაკოთერაპიულ ჯგუფს — ბიგუანიდებისა და DPP-4 ინჰიბიტორების კომბინაციას (ATC კოდი: A10BD08).

ვილდაგლიპტინი წარმოადგენს დიპეპტიდილპეპტიდაზა-4 (DPP-4) ფერმენტის სელექციურ და შექცევად ინჰიბიტორს. იგი მიეკუთვნება „გლიპტინების" კლასს, რომელიც შეიმუშავეს 2000-იან წლებში, როგორც ინკრეტინზე დაფუძნებული თერაპიის ახალი მიმართულება. ვილდაგლიპტინი თავდაპირველად დაამტკიცა შვეიცარიულმა ფარმაცევტულმა კომპანია Novartis-მა.

მეტფორმინი — ბიგუანიდების ჯგუფის კლასიკური წარმომადგენელია, რომელიც გამოიყენება 1950-იანი წლებიდან და დღემდე რჩება მე-2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის პირველი რიგის ფარმაკოთერაპიულ საშუალებად (WHO Model List). მეტფორმინი მოპოვებულია Galega officinalis (თხის რუტა) მცენარიდან და მისი ეფექტურობა დასტურდება მრავალწლიანი კლინიკური გამოცდილებით.

ამ ორი კომპონენტის ფიქსირებულ კომბინაციაში გაერთიანება განპირობებულია მათი სინერგიული მოქმედებით — ორივე მოქმედებს სხვადასხვა პათოფიზიოლოგიურ მექანიზმზე, რაც უზრუნველყოფს გლიკემიური კონტროლის გაუმჯობესებას ცალკეული კომპონენტების მონოთერაპიასთან შედარებით. ევროპის წამლის სააგენტომ (EMA) გალვუს მეტი პირველად დაამტკიცა 2007 წელს (EMA SmPC).

მოქმედების მექანიზმი

გალვუს მეტის მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია ორი კომპონენტის კომპლემენტარული ფარმაკოლოგიური ეფექტებით.

ვილდაგლიპტინის მოქმედების მექანიზმი

ვილდაგლიპტინი სელექციურად და შექცევადად ინჰიბირებს დიპეპტიდილპეპტიდაზა-4 (DPP-4) ფერმენტს. DPP-4 არის სერინ-პროტეაზა, რომელიც პასუხისმგებელია ინკრეტინული ჰორმონების — გლუკაგონმსგავსი პეპტიდ-1-ის (GLP-1) და გლუკოზადამოკიდებული ინსულინოტროპული პოლიპეპტიდის (GIP) — სწრაფ დეგრადაციაზე. ნორმალურ პირობებში ეს ჰორმონები იშლება წუთებში მათი სეკრეციის შემდეგ.

DPP-4 ინჰიბიციით ვილდაგლიპტინი ზრდის აქტიური GLP-1 და GIP-ის პლაზმურ კონცენტრაციას 2-3-ჯერ. გაზრდილი ინკრეტინული ჰორმონები ახდენენ შემდეგ ეფექტებს:

• პანკრეასის β-უჯრედების სტიმულაცია — გლუკოზადამოკიდებული ინსულინის სეკრეციის გაზრდა;
• პანკრეასის α-უჯრედების სუპრესია — გლუკაგონის სეკრეციის შემცირება;
• β-უჯრედთა მასის შენარჩუნება — პრეკლინიკურ კვლევებში ნაჩვენებია β-უჯრედთა აპოპტოზის შემცირება და ნეოგენეზის სტიმულაცია.

მნიშვნელოვანია, რომ ვილდაგლიპტინის ინსულინოტროპული ეფექტი გლუკოზადამოკიდებულია — იგი ვლინდება მხოლოდ ჰიპერგლიკემიის ფონზე, რაც მინიმუმამდე ამცირებს ჰიპოგლიკემიის რისკს (EMA SmPC).

მეტფორმინის მოქმედების მექანიზმი

მეტფორმინი მოქმედებს რამდენიმე მიმართულებით:

• ჰეპატოციტებში გლუკონეოგენეზის დათრგუნვა — AMP-აქტივირებული პროტეინკინაზის (AMPK) გააქტიურებით ამცირებს ღვიძლში გლუკოზის წარმოქმნას 25-30%-ით;
• პერიფერიულ ქსოვილებში (კუნთები, ცხიმოვანი ქსოვილი) ინსულინმგრძნობელობის გაზრდა — ინსულინის რეცეპტორის ტიროზინკინაზური აქტივობის გაძლიერებით და GLUT-4 ტრანსპორტერთა ტრანსლოკაციის სტიმულაციით;
• ნაწლავში გლუკოზის აბსორბციის შემცირება.

მეტფორმინი არ ახდენს პანკრეასული ინსულინის სეკრეციის პირდაპირ სტიმულაციას და, შესაბამისად, არ იწვევს ჰიპოგლიკემიას მონოთერაპიისას (BNF 87).

ორი კომპონენტის კომბინაცია უზრუნველყოფს HbA1c-ის დამატებით შემცირებას 0.7-1.1%-ით მეტფორმინის მონოთერაპიასთან შედარებით.

ჩვენებები

გალვუს მეტი ნაჩვენებია მე-2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალოდ მოზრდილ პაციენტებში, როგორც დიეტისა და ვარჯიშის დამხმარე საშუალება გლიკემიური კონტროლის გასაუმჯობესებლად შემდეგ სიტუაციებში:

ძირითადი ჩვენებები

1. მეტფორმინის მონოთერაპიის არასაკმარისი ეფექტურობა — პაციენტებში, რომლებშიც მეტფორმინის მაქსიმალურად ატანადი დოზით ვერ მიიღწევა ადეკვატური გლიკემიური კონტროლი (HbA1c > 7.0%), მიზანშეწონილია ვილდაგლიპტინის დამატება (NICE NG28);

1. ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის ცალკე ტაბლეტებით უკვე მკურნალობის პაციენტები — კომბინირებულ ტაბლეტზე გადასვლა თერაპიული რეჟიმის გამარტივებისა და კომპლაიენსის გაუმჯობესების მიზნით;

1. კომბინაცია სხვა ანტიდიაბეტურ საშუალებებთან — მათ შორის სულფონილშარდოვანას პრეპარატებთან ან ინსულინთან, როცა ორმაგი თერაპია (მეტფორმინი + ვილდაგლიპტინი) არასაკმარისია (EMA SmPC).

კლინიკური ეფექტურობა

კლინიკურ კვლევებში ნაჩვენებია, რომ გალვუს მეტი უზრუნველყოფს:

• HbA1c-ის შემცირება საშუალოდ 1.1-1.8%-ით საწყის მდგომარეობასთან შედარებით;
• შიმშილის გლუკოზის (FPG) შემცირება 1.4-2.0 მმოლ/ლ-ით;
• პოსტპრანდიალური გლუკოზის მნიშვნელოვანი შემცირება;
• სხეულის წონის ნეიტრალური ეფექტი — სულფონილშარდოვანასგან განსხვავებით, წონაში მატება არ აღინიშნება.

პრეპარატი არ არის ნაჩვენები მე-1 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის ან დიაბეტური კეტოაციდოზის სამკურნალოდ. ასევე, პრეპარატი არ გამოიყენება 18 წლამდე ბავშვებსა და მოზარდებში, რადგან ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის (EMA SmPC).

დოზირება

გალვუს მეტი ხელმისაწვდომია შემდეგი ფიქსირებული დოზირებებით:

• 50 მგ/500 მგ (ვილდაგლიპტინი/მეტფორმინი)
• 50 მგ/850 მგ
• 50 მგ/1000 მგ

მოზრდილთა დოზირება

საწყისი დოზა ინდივიდუალიზირდება პაციენტის მიმდინარე თერაპიული რეჟიმის, ეფექტურობისა და ამტანობის მიხედვით:

• მეტფორმინის მონოთერაპიიდან გადასვლისას: რეკომენდებულია 50 მგ/500 მგ ან 50 მგ/850 მგ ან 50 მგ/1000 მგ დღეში ორჯერ — მეტფორმინის კომპონენტის დოზა უნდა შეესაბამებოდეს უკვე მიმღები მეტფორმინის დოზას;
• ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის ცალკეული ტაბლეტებიდან გადასვლისას: იგივე დოზების ფიქსირებული კომბინაციაზე გადასვლა;
• მაქსიმალური დღიური დოზა: ვილდაგლიპტინი — 100 მგ (50 მგ × 2), მეტფორმინი — 2000 მგ (1000 მგ × 2).

მიღების წესი

ტაბლეტები მიიღება საჭმლის მიღებასთან ერთად ან უშუალოდ საჭმლის მიღების შემდეგ, რაც ამცირებს მეტფორმინთან ასოცირებულ გასტროინტესტინალურ გვერდით ეფექტებს (EMA SmPC).

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

• eGFR ≥ 45 მლ/წთ/1.73მ²: დოზის კორექცია არ არის საჭირო, მაგრამ თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი რეკომენდებულია;
• eGFR 30-44 მლ/წთ/1.73მ²: მეტფორმინის მაქსიმალური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 1000 მგ/დღეში; ახალი თერაპიის დაწყება არ არის რეკომენდებული;
• eGFR < 30 მლ/წთ/1.73მ²: პრეპარატი უკუნაჩვენებია (BNF 87).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

პრეპარატი არ უნდა გამოიყენოს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში, მათ შორის ALT ან AST-ის მომატებისას ნორმის ზედა ზღვრის 3-ჯერ მეტი მაჩვენებლის შემთხვევაში (EMA SmPC).

ხანდაზმული პაციენტები (≥65 წელი)

დოზა ირჩევა თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით. რეკომენდებულია eGFR-ის რეგულარული მონიტორინგი.

ფარმაკოკინეტიკა

ვილდაგლიპტინი

• აბსორბცია: პერორალური მიღების შემდეგ სწრაფად აბსორბირდება, აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა — 85%. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Tmax) მიიღწევა 1.7 საათში. საკვები არ მოქმედებს კლინიკურად მნიშვნელოვნად აბსორბციის ხარისხზე;
• განაწილება: პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაბალია — 9.3%. განაწილების მოცულობა — 71 ლ;
• მეტაბოლიზმი: ძირითადი მეტაბოლიზმის გზა არის ჰიდროლიზი (ციანოჯგუფის ჰიდროლიზი); ძირითადი მეტაბოლიტი — LAY151 (ფარმაკოლოგიურად არააქტიური). CYP450 ფერმენტული სისტემა არ მონაწილეობს მეტაბოლიზმში;
• ექსკრეცია: 85% გამოიყოფა შარდით (23% უცვლელი სახით), 15% — განავლით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T½) — დაახლოებით 2-3 საათი, თუმცა DPP-4 ინჰიბიციის ხანგრძლივობა 24 საათს აღემატება (EMA SmPC).

მეტფორმინი

• აბსორბცია: აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა — 50-60%. Tmax — 2.5 საათი. საკვები ამცირებს და აყოვნებს აბსორბციას;
• განაწილება: პლაზმის ცილებთან პრაქტიკულად არ უკავშირდება. განაწილების მოცულობა — 654 ლ;
• მეტაბოლიზმი: არ მეტაბოლიზდება — გამოიყოფა უცვლელი სახით;
• ექსკრეცია: გამოიყოფა თირკმელებით (თირკმლის კლირენსი — 450 მლ/წთ), ტუბულარული სეკრეციით. T½ — დაახლოებით 6.5 საათი (BNF 87).

გვერდითი ეფექტები

ხშირი (≥1/10)

• გულისრევა — განსაკუთრებით თერაპიის დაწყებისას, მეტფორმინის კომპონენტთან ასოცირებული;
• დიარეა;
• მუცლის ტკივილი.

ნაკლებად ხშირი (≥1/100 - <1/10)

• თავბრუსხვევა;
• თავის ტკივილი;
• ტრემორი;
• მეტეორიზმი, მეტალური გემო პირის ღრუში;
• ჰიპოგლიკემია — განსაკუთრებით სულფონილშარდოვანასთან ან ინსულინთან კომბინაციისას;
• პერიფერიული შეშუპება.

იშვიათი (≥1/10,000 - <1/1,000)

• ჰეპატიტი (შექცევადი თერაპიის შეწყვეტისას) — ვილდაგლიპტინის კომპონენტთან ასოცირებული. რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური სინჯების მონიტორინგი თერაპიის დაწყებამდე, პირველი წლის განმავლობაში ყოველ 3 თვეში ერთხელ, შემდეგ — პერიოდულად;
• მიალგია;
• არტრალგია;
• ანგიოედემა (EMA SmPC).

ძალიან იშვიათი (<1/10,000)

• ლაქტატური აციდოზი — მეტფორმინის ყველაზე სერიოზული, პოტენციურად ლეტალური გვერდითი ეფექტი. რისკ-ფაქტორები: თირკმლის უკმარისობა, ჰიპოქსია, სეფსისი, ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენება, დეჰიდრატაცია. სიმპტომებია: მუცლის ტკივილი, ჰიპოთერმია, ჰიპოტენზია, ბრადიკარდია (BNF 87);
• პანკრეატიტი;
• ექსფოლიაციური კანის რეაქციები (ბულოზური პემფიგოიდი);
• B12 ვიტამინის დეფიციტი — ხანგრძლივი მეტფორმინის თერაპიისას.

ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი

EMA-ს რეკომენდაციით, ღვიძლის ტრანსამინაზების (ALT, AST) განსაზღვრა უნდა ჩატარდეს:

• თერაპიის დაწყებამდე;
• პირველი 12 თვის განმავლობაში — ყოველ 3 თვეში;
• შემდგომში — პერიოდულად.

ALT/AST-ის ნორმის 3-ჯერ გადამეტებისას პრეპარატი უნდა შეწყდეს (EMA SmPC).

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• მომატებული მგრძნობელობა ვილდაგლიპტინის, მეტფორმინის ან ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
• დიაბეტური კეტოაციდოზი, დიაბეტური პრეკომა;
• თირკმლის მძიმე უკმარისობა (eGFR < 30 მლ/წთ/1.73მ²);
• მწვავე მდგომარეობები, რომლებიც ზეგავლენას ახდენს თირკმლის ფუნქციაზე: დეჰიდრატაცია, მძიმე ინფექციები, შოკი;
• ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა (ALT/AST > 3× ნორმის ზედა ზღვარი);
• მწვავე ალკოჰოლის ინტოქსიკაცია, ალკოჰოლიზმი;
• ლაქტატური აციდოზი (ანამნეზში ჩათვლით);
• მწვავე ან ქრონიკული მდგომარეობები, რომლებიც იწვევს ქსოვილურ ჰიპოქსიას: გულის უკმარისობა (NYHA III-IV), რესპირატორული უკმარისობა, ახალი მიოკარდიუმის ინფარქტი (EMA SmPC).

სიფრთხილის ზომები

• იოდიანი კონტრასტული საშუალებების გამოყენებისას — მეტფორმინი უნდა შეწყდეს პროცედურამდე 48 საათით ადრე და განახლდეს თირკმლის ფუნქციის შეფასების შემდეგ;
• ქირურგიული ოპერაციების წინ — დროებითი შეწყვეტა რეკომენდებულია;
• ხანდაზმულ პაციენტებში — თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი (BNF 87).

ურთიერთქმედებები

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები

ვილდაგლიპტინი:

ვილდაგლიპტინს აქვს დაბალი წამლის ურთიერთქმედების პოტენციალი, რადგან არ მეტაბოლიზდება CYP450 სისტემით და პლაზმის ცილებთან სუსტად უკავშირდება. მიუხედავად ამისა:

• აგფ ინჰიბიტორები — ვილდაგლიპტინთან ერთდროული გამოყენებისას შეიძლება გაიზარდოს ანგიოედემის რისკი (EMA SmPC);
• ინსულინი და სულფონილშარდოვანა — ჰიპოგლიკემიის რისკის ზრდა; საჭიროა ინსულინის/სულფონილშარდოვანას დოზის შემცირება.

მეტფორმინი:

• ალკოჰოლი — ლაქტატური აციდოზის რისკის მნიშვნელოვანი ზრდა; ერთდროული გამოყენება თავიდან უნდა იქნეს აცილებული;
• იოდიანი კონტრასტული საშუალებები — შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე თირკმლის უკმარისობა და ლაქტატური აციდოზი;
• დიურეზულები (განსაკუთრებით მარყუჟოვანი) — დეჰიდრატაციის შედეგად ლაქტატური აციდოზის რისკი;
• გლუკოკორტიკოსტეროიდები (სისტემური) — ჰიპერგლიკემიური ეფექტი, შეიძლება შეამციროს მეტფორმინის ეფექტურობა;
• β2-აგონისტები — შეიძლება გაზარდოს სისხლში გლუკოზის დონე;
• კატიონური მედიკამენტები (ციმეტიდინი, რანიტიდინი, ამილორიდი, ტრიამტერენი) — კონკურენცია თირკმლის ტუბულარულ სეკრეციაში, რაც ზრდის მეტფორმინის პლაზმურ კონცენტრაციას (BNF 87);
• აგფ ინჰიბიტორები — შეიძლება შეამციროს სისხლში გლუკოზის დონე.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

გალვუს მეტი უკუნაჩვენებია ორსულობის პერიოდში. ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ვილდაგლიპტინის მაღალმა დოზებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ადამიანებში მონაცემები არასაკმარისია. ორსულობის დაგეგმვისას ან დადასტურებისას პრეპარატი უნდა შეიცვალოს ინსულინით, როგორც ორსულობის პერიოდში გლიკემიური კონტროლის სტანდარტული საშუალებით (NICE NG3).

მეტფორმინის გამოყენება ორსულობის პერიოდში გარკვეულ ქვეყნებში დაშვებულია გესტაციური დიაბეტისას, მაგრამ ფიქსირებული კომბინაციის (გალვუს მეტი) სახით მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

FDA კატეგორია: ვილდაგლიპტინი — კატეგორია არ არის მინიჭებული (FDA-ს მიერ არ არის დამტკიცებული აშშ-ში); მეტფორმინი — ყოფილი კატეგორია B.

ლაქტაცია

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ვილდაგლიპტინი გადის რძეში. მეტფორმინი ასევე გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით. ძუძუთი კვების პერიოდში გალვუს მეტის გამოყენება არ არის რეკომენდებული (EMA SmPC).

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის კომბინაცია ხელმისაწვდომია ძირითადად ორიგინალური ბრენდის — Galvus Met (Novartis) სახით. პრეპარატი ხელმისაწვდომია შემდეგი დოზირებებით:

• გალვუს მეტი 50/500 მგ — ვილდაგლიპტინი 50 მგ + მეტფორმინი 500 მგ;
• გალვუს მეტი 50/850 მგ — ვილდაგლიპტინი 50 მგ + მეტფორმინი 850 მგ;
• გალვუს მეტი 50/1000 მგ — ვილდაგლიპტინი 50 მგ + მეტფორმინი 1000 მგ.

ასევე ხელმისაწვდომია ვილდაგლიპტინის მონოკომპონენტური პრეპარატი — გალვუსი (Galvus) 50 მგ ტაბლეტები, რომელიც შეიძლება დაინიშნოს ცალკე მეტფორმინთან ერთად. პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით. დეტალური ინფორმაციისთვის იხილეთ შესაბამისი გვერდები: გალვუს მეტი.

ხშირად დასმული კითხვები

რა განსხვავებაა გალვუსსა და გალვუს მეტს შორის?

გალვუსი შეიცავს მხოლოდ ვილდაგლიპტინს (50 მგ), ხოლო გალვუს მეტი წარმოადგენს ფიქსირებულ კომბინაციას ვილდაგლიპტინისა (50 მგ) და მეტფორმინის (500, 850 ან 1000 მგ). გალვუს მეტი განკუთვნილია პაციენტებისთვის, რომლებსაც უკვე სჭირდებათ ორივე კომპონენტი — ეს ამარტივებს მიღების რეჟიმს და ზრდის კომპლაიენსს.

შეიძლება თუ არა გალვუს მეტის ალკოჰოლთან ერთად მიღება?

არა. ალკოჰოლის ერთდროული მოხმარება მნიშვნელოვნად ზრდის ლაქტატური აციდოზის რისკს — მეტფორმინის კომპონენტთან დაკავშირებულ სერიოზულ, პოტენციურად სიცოცხლისთვის საშიშ მდგომარეობას. ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება აბსოლუტური უკუჩვენებაა (BNF 87).

იწვევს თუ არა გალვუს მეტი წონაში მატებას?

ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი უპირატესობა ისაა, რომ გალვუს მეტი, სულფონილშარდოვანას პრეპარატებისგან განსხვავებით, არ იწვევს კლინიკურად მნიშვნელოვან წონაში მატებას. მეტფორმინს აქვს წონის ნეიტრალური ან მსუბუქი შემამცირებელი ეფექტი, ხოლო ვილდაგლიპტინი წონაზე ნეიტრალურად მოქმედებს (EMA SmPC).

რამდენად ხშირად არის საჭირო ლაბორატორიული კონტროლი?

გალვუს მეტით მკურნალობისას რეკომენდებულია:

• HbA1c — ყოველ 3-6 თვეში;
• ღვიძლის ტრანსამინაზები (ALT/AST) — თერაპიის დაწყებამდე, პირველი წლის განმავლობაში ყოველ 3 თვეში, შემდეგ პერიოდულად;
• თირკმლის ფუნქცია (eGFR/კრეატინინი) — მინიმუმ წელიწადში ერთხელ, ხანდაზმულ პაციენტებში — უფრო ხშირად;
• B12 ვიტამინის დონე — ხანგრძლივი თერაპიისას პერიოდულად (NICE NG28).

შეიძლება თუ არა ტაბლეტის გატეხვა ან დანაწევრება?

გალვუს მეტის ტაბლეტი შეიძლება გაიყოს ორ ნაწილად (ტაბლეტზე არის ნაჭდევი), თუმცა ტაბლეტის დაღეჭვა ან დაფხვნა არ არის რეკომენდებული. ტაბლეტი უნდა მიიღოთ მთლიანად, საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად, საჭმლის მიღებასთან ერთად (EMA SmPC).

რა უნდა გაკეთდეს დოზის გამოტოვების შემთხვევაში?

გამოტოვებული დოზა უნდა მიიღოთ რაც შეიძლება სწრაფად, თუ მომდევნო დოზის მიღების დრო ჯერ არ მოახლოვებულა. არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებულის ასანაზღაურებლად, რადგან ეს ზრდის გვერდითი ეფექტების, განსაკუთრებით გასტროინტესტინალური სიმპტომების, რისკს.