მოკლედ
დომპერიდონი არის პერიფერიული დოფამინის D2 რეცეპტორების ანტაგონისტი, რომელიც გამოიყენება გულისრევისა და ღებინების სამკურნალოდ, ასევე კუჭის მოტორიკის გასაუმჯობესებლად. პრეპარატი აჩქარებს კუჭის დაცლას და ზრდის საყლაპავის ქვედა სფინქტერის ტონუსს. დომპერიდონი არ გადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს მნიშვნელოვანი რაოდენობით, რის გამოც ექსტრაპირამიდული გვერდითი ეფექტები იშვიათია მეტოკლოპრამიდთან შედარებით. გამოიყენება დისპეფსიის, გასტროეზოფაგური რეფლუქსის სიმპტომების, გულისრევისა და ღებინების (მათ შორის პარკინსონიზმის საწინააღმდეგო თერაპიით გამოწვეულის) სამკურნალოდ. EMA-ს 2014 წლის გადახედვის შემდეგ, რეკომენდებულია მაქსიმალური დოზა 30 მგ/დღეში, ხოლო მკურნალობის ხანგრძლივობა — არაუმეტეს 1 კვირისა კარდიოვასკულური რისკის გამო (EMA SmPC).
რა არის და ფარმაკოლოგია
დომპერიდონი (INN: Domperidone) არის ბენზიმიდაზოლის წარმოებული, რომელიც მიეკუთვნება პროკინეტიკური და ანტიემეტიკური პრეპარატების ჯგუფს. იგი სინთეზირებულ იქნა Janssen Pharmaceutica-ს მიერ 1974 წელს და კლინიკურ პრაქტიკაში დაინერგა 1978 წლიდან. პრეპარატი შეიქმნა როგორც მეტოკლოპრამიდის ალტერნატივა, ნაკლები ცენტრალური ნერვული სისტემის გვერდითი ეფექტებით.
ფარმაკოლოგიურად დომპერიდონი წარმოადგენს სელექციურ დოფამინის D2 და D3 რეცეპტორების ანტაგონისტს. განსხვავებით მეტოკლოპრამიდისგან, დომპერიდონი პრაქტიკულად არ აღწევს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში ნორმალურ პირობებში, რადგან ცუდად გადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს. ეს თვისება განაპირობებს მის უსაფრთხოების პროფილს ექსტრაპირამიდული სიმპტომების თვალსაზრისით.
პრეპარატი ჩართულია ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელ წამლებში როგორც ანტიემეტიკური საშუალება (WHO Model List). საქართველოში დომპერიდონი ფართოდ გამოიყენება გასტროენტეროლოგიურ პრაქტიკაში და ხელმისაწვდომია სხვადასხვა ბრენდული სახელწოდებით. ATC კლასიფიკაციის მიხედვით, პრეპარატი მიეკუთვნება A03FA03 ჯგუფს — პროპულსიური საშუალებები.
2014 წელს EMA-მ ჩაატარა დომპერიდონის უსაფრთხოების ხელახალი შეფასება და დაადგინა, რომ პრეპარატი ასოცირდება QT ინტერვალის გახანგრძლივებისა და მძიმე კარდიალური არითმიების მცირე, მაგრამ სტატისტიკურად მნიშვნელოვან რისკთან, განსაკუთრებით მაღალ დოზებში და ხანდაზმულ პაციენტებში (EMA SmPC).
მოქმედების მექანიზმი
დომპერიდონის ანტიემეტიკური და პროკინეტიკური მოქმედება რეალიზდება დოფამინის D2 რეცეპტორების ბლოკადის გზით ორ ძირითად ლოკაციაზე:
1. ქემორეცეპტორული ტრიგერული ზონა (CTZ): ქემორეცეპტორული ტრიგერული ზონა მდებარეობს area postrema-ში, მეოთხე პარკუჭის ფსკერთან, ჰემატოენცეფალური ბარიერის გარეთ. დომპერიდონი ბლოკავს D2 რეცეპტორებს ამ ზონაში, რითაც ხელს უშლის ემეტოგენური სტიმულების გატარებას ღებინების ცენტრამდე. ეს მექანიზმი განაპირობებს პრეპარატის ანტიემეტიკურ ეფექტს.
2. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში დოფამინი ფიზიოლოგიურად ახდენს კუჭის მოტორიკის ინჰიბირებას D2 რეცეპტორების მეშვეობით. დომპერიდონი, როგორც ამ რეცეპტორების ანტაგონისტი, აცილებს დოფამინის ინჰიბიტორულ ეფექტს და შედეგად:
- ზრდის საყლაპავის ქვედა სფინქტერის ტონუსს
- აჩქარებს კუჭის პერისტალტიკას და დაცლას
- აუმჯობესებს ანტრო-დუოდენურ კოორდინაციას
- არ მოქმედებს კუჭის წვენის სეკრეციაზე
3. პროლაქტინის სეკრეცია: ჰიპოფიზის წინა წილი ასევე მდებარეობს ჰემატოენცეფალური ბარიერის გარეთ. დომპერიდონი ბლოკავს D2 რეცეპტორებს ტუბეროინფუნდიბულურ გზაზე, რაც იწვევს პროლაქტინის სეკრეციის მატებას. ეს ეფექტი, მიუხედავად იმისა, რომ გვერდითია ძირითადი ჩვენებების მიხედვით, ზოგჯერ გამოიყენება ლაქტაციის სტიმულაციისთვის (off-label).
4. კარდიალური ეფექტი: დომპერიდონი ასევე ბლოკავს hERG კალიუმის არხებს გულში (IKr), რაც შეიძლება გამოიწვიოს QT ინტერვალის გახანგრძლივება. ეს ეფექტი დოზადამოკიდებულია და წარმოადგენს პრეპარატის მთავარ უსაფრთხოების პრობლემას (BNF 87).
რაც შეეხება ცენტრალურ ნერვულ სისტემას, დომპერიდონი პრაქტიკულად არ აღწევს ბაზალურ განგლიებს და ჰიპოთალამუსს, რის გამოც ექსტრაპირამიდული გვერდითი ეფექტები (დისტონია, აკათიზია, ტარდიული დისკინეზია) ძალზე იშვიათია.
ჩვენებები
დომპერიდონი ნაჩვენებია შემდეგი მდგომარეობების სამკურნალოდ:
ძირითადი ჩვენებები (ლიცენზირებული)
გულისრევა და ღებინება: პრეპარატი ეფექტურია სხვადასხვა ეტიოლოგიის გულისრევისა და ღებინების სიმპტომატურ მკურნალობაში. განსაკუთრებით ეფექტურია:
- პოსტოპერაციული გულისრევა
- წამლისმიერი გულისრევა (ციტოტოქსიური თერაპია, დოფამინის აგონისტები)
- მიგრენთან ასოცირებული გულისრევა
ფუნქციური დისპეფსია: გამოიყენება დისპეფსიის სიმპტომების — ეპიგასტრიუმის სავსეობის შეგრძნება, ადრეული გაძღომა, შებერილობა, გულძმარვა — შესამსუბუქებლად. EMA-ს რეკომენდაციით, მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 1 კვირას (EMA SmPC).
დამატებითი ჩვენებები
გასტროეზოფაგური რეფლუქსი: დომპერიდონი შეიძლება გამოყენებულ იქნას გასტროეზოფაგური რეფლუქსის სიმპტომატურ მკურნალობაში, როგორც დამხმარე საშუალება პროტონის ტუმბოს ინჰიბიტორებთან ერთად.
პარკინსონიზმის თერაპიასთან დაკავშირებული გულისრევა: პარკინსონის დაავადების მკურნალობისას ლევოდოფასა და დოფამინის აგონისტების მიღებით გამოწვეული გულისრევის სამკურნალოდ დომპერიდონი ოპტიმალური არჩევანია, რადგან არ აღწევს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში და არ აუარესებს პარკინსონიზმის სიმპტომებს.
გასტროპარეზი (off-label): დიაბეტური გასტროპარეზის სამკურნალოდ დომპერიდონი გამოიყენება off-label რეჟიმში, განსაკუთრებით იმ ქვეყნებში, სადაც მეტოკლოპრამიდის ხანგრძლივი გამოყენება შეზღუდულია (NICE NG136).
ლაქტაციის სტიმულაცია (off-label): ზოგიერთ კლინიკურ სიტუაციაში დომპერიდონი ინიშნება ლაქტაციის გასაძლიერებლად პროლაქტინის მასტიმულირებელი ეფექტის გამო, თუმცა ეს არ არის ლიცენზირებული ჩვენება.
დოზირება
მოზრდილები (≥12 წელი, სხეულის წონა ≥35 კგ)
გულისრევა, ღებინება და დისპეფსია:
- რეკომენდებული დოზა: 10 მგ პერორალურად, დღეში 3-ჯერ
- მაქსიმალური დღიური დოზა: 30 მგ
- მიღების დრო: საკვების მიღებამდე 15-30 წუთით ადრე და საჭიროების შემთხვევაში ძილის წინ
- მკურნალობის მაქსიმალური ხანგრძლივობა: 1 კვირა (EMA SmPC)
ბავშვები (<12 წელი ან სხეულის წონა <35 კგ)
- დოზა: 0.25 მგ/კგ, დღეში 3-ჯერ
- მაქსიმალური დოზა: 0.75 მგ/კგ/დღეში
- მიღების ფორმა: სუსპენზია (ორალური)
- მხოლოდ გულისრევისა და ღებინების ჩვენებით
შენიშვნა: EMA-ს რეკომენდაციით, ბავშვებში დომპერიდონი ნაჩვენებია მხოლოდ გულისრევისა და ღებინების სამკურნალოდ, დისპეფსიისთვის — არა.
რენალური უკმარისობის დროს
თირკმლის მძიმე უკმარისობის (GFR <30 მლ/წთ) დროს რეკომენდებულია დოზის შემცირება და მიღების სიხშირის გაიშვიათება დღეში 1-2 ჯერამდე. ნახევარგამოყოფის პერიოდი ასეთ პაციენტებში იზრდება 20.8 საათამდე (BNF 87).
ღვიძლის უკმარისობის დროს
ღვიძლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის დროს (Child-Pugh B და C) დომპერიდონი უკუნაჩვენებია, რადგან პრეპარატი ექსტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში და პლაზმური კონცენტრაციები შეიძლება მნიშვნელოვნად მოიმატოს.
ხანდაზმული პაციენტები (≥60 წელი)
ხანდაზმულებში დომპერიდონის გამოყენება უნდა მოხდეს განსაკუთრებული სიფრთხილით QT გახანგრძლივების რისკის გამო. სასურველია მინიმალური ეფექტური დოზის გამოყენება (EMA SmPC).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია: დომპერიდონი სწრაფად აბსორბირდება პერორალური მიღების შემდეგ. პიკური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 30-60 წუთში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა დაბალია — 13-17%, რაც განპირობებულია ინტენსიური პირველი გავლის ეფექტით ღვიძლში და ნაწლავის კედელში. საკვების მიღება ოდნავ ამცირებს აბსორბციის სიჩქარეს, მაგრამ არ ცვლის საერთო ბიოშეღწევადობას.
განაწილება: პლაზმის ცილებთან შეკავშირება — 91-93%. განაწილების მოცულობა: 5.7 ლ/კგ. პრეპარატი ფართოდ ნაწილდება ქსოვილებში, მაგრამ ცუდად აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. თავის ტვინში კონცენტრაცია ძალზე დაბალია, რაც განაპირობებს ექსტრაპირამიდული ეფექტების სიმცირეს.
მეტაბოლიზმი: დომპერიდონი ექსტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში CYP3A4 ფერმენტის მეშვეობით (ძირითადი გზა), ასევე CYP1A2 და CYP2E1. ძირითადი მეტაბოლიტებია ჰიდროქსილირებული და N-დეალკილირებული ნაერთები, რომლებსაც არ გააჩნიათ მნიშვნელოვანი ფარმაკოლოგიური აქტივობა.
ექსკრეცია: გამოიყოფა შარდით (31%) და განავლით (66%). ნახევარგამოყოფის პერიოდი ჯანმრთელ მოხალისეებში — 7-9 საათი. თირკმლის უკმარისობის დროს ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეიძლება გაიზარდოს 20 საათამდე.
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- პროლაქტინის დონის მატება (ხშირად ასიმპტომური)
ნაკლებად ხშირი (1-10%)
- თავის ტკივილი
- პირის სიმშრალე
- მუცლის ტკივილი
- დიარეა
- გალაქტორეა
- გინეკომასტია
- ამენორეა ან მენსტრუალური ციკლის დარღვევა
- ლიბიდოს დაქვეითება
- მოუსვენრობა
- ძილიანობა
იშვიათი (0.01-0.1%)
- ალერგიული რეაქციები (გამონაყარი, ჭინჭრის ციება)
- ანგიოედემა
- ანაფილაქსია
- შარდვის გაძნელება
ძალიან იშვიათი/სერიოზული
- QT ინტერვალის გახანგრძლივება — შეიძლება გამოიწვიოს პარკუჭოვანი ტაქიკარდია (torsades de pointes) და უეცარი გულის გაჩერება. რისკი მატულობს >60 წლის ასაკში, დოზაზე >30 მგ/დღეში, QT-ს გამხანგრძლივებელ პრეპარატებთან კომბინაციაში და CYP3A4 ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებისას (EMA SmPC).
- პარკუჭოვანი არითმიები — ძალზე იშვიათი, მაგრამ პოტენციურად ფატალური.
- ექსტრაპირამიდული სიმპტომები — ძალიან იშვიათი მოზრდილებში; ახალშობილებში და ჩვილებში რისკი ოდნავ მაღალია ჰემატოენცეფალური ბარიერის არასრული მომწიფების გამო.
- კრუნჩხვები — ძალიან იშვიათად, ძირითადად ჩვილებში.
პროლაქტინთან დაკავშირებული ეფექტები
გალაქტორეა, გინეკომასტია, ამენორეა და სექსუალური დისფუნქცია პროლაქტინის მომატებულ დონესთან არის დაკავშირებული. ეს ეფექტები ჩვეულებრივ რევერსიბელია პრეპარატის მოხსნის შემდეგ (BNF 87).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- ჰიპერმგრძნობელობა დომპერიდონის ან დამხმარე ნივთიერებების მიმართ
- პროლაქტინის გამომყოფი ჰიპოფიზის სიმსივნე (პროლაქტინომა)
- კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, მექანიკური ობსტრუქცია ან პერფორაცია
- საშუალო და მძიმე ღვიძლის უკმარისობა (Child-Pugh B, C)
- QT ინტერვალის გახანგრძლივება ან მნიშვნელოვანი ელექტროლიტური დისბალანსი
- გულის მძიმე უკმარისობა
- ერთდროული მიღება ძლიერ CYP3A4 ინჰიბიტორებთან ან QT-ს გამხანგრძლივებელ პრეპარატებთან
სიფრთხილის ზომები
- ხანდაზმული პაციენტები (≥60 წელი) — კარდიოვასკულური რისკის მატება
- თირკმლის უკმარისობა — დოზის კორექცია
- ჰიპოკალიემია, ჰიპომაგნიემია — QT გახანგრძლივების რისკი
- ახალშობილები — ექსტრაპირამიდული ეფექტების მატებული რისკი
- ერთდროული გამოყენება ანტიქოლინერგულ პრეპარატებთან (ეფექტურობის შემცირება)
ურთიერთქმედებები
მაღალი რისკის (უკუნაჩვენები)
ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორები:
- კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი
- ერითრომიცინი (i.v.), კლარითრომიცინი
- რიტონავირი, ნელფინავირი
ამ პრეპარატებთან კომბინაცია უკუნაჩვენებია, რადგან ისინი მნიშვნელოვნად ზრდიან დომპერიდონის პლაზმურ კონცენტრაციას და QT გახანგრძლივების რისკს (EMA SmPC).
QT ინტერვალის გამხანგრძლივებელი პრეპარატები:
- ამიოდარონი, სოტალოლი, დროფერიდოლი
- ქინიდინი, დისოპირამიდი
- ქლორპრომაზინი, ჰალოპერიდოლი
- მოქსიფლოქსაცინი
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები
საშუალო CYP3A4 ინჰიბიტორები:
- დილთიაზემი, ვერაპამილი
- გრეიფრუტის წვენი
- აპრეპიტანტი
- ფლუკონაზოლი
ამ პრეპარატებთან ერთად მიღება მოითხოვს სიფრთხილეს და შესაძლოა დოზის კორექცია.
ანტაციდები და ანტისეკრეტორული პრეპარატები:
- H2-რეცეპტორების ბლოკატორები და პროტონის ტუმბოს ინჰიბიტორები ამცირებენ დომპერიდონის ბიოშეღწევადობას კუჭის pH-ის მატების გამო.
ანტიქოლინერგული პრეპარატები:
- ატროპინი, ბუტილსკოპოლამინი — ანტაგონიზმი პროკინეტიკური ეფექტის მიმართ.
ოპიოიდური ანალგეტიკები:
- დომპერიდონი შეიძლება ნაწილობრივ ეწინააღმდეგებოდეს ოპიოიდებით გამოწვეულ გულისრევას, მაგრამ ოპიოიდები ამცირებენ კუჭის მოტორიკას.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა ტერატოგენული ეფექტი, თუმცა ადამიანებში მონაცემები შეზღუდულია. ორსულობის დროს დომპერიდონის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს.
FDA კატეგორია: C (აშშ-ში ოფიციალურად არ არის დამტკიცებული).
EMA: ორსულობის დროს არ არის რეკომენდებული; გამოყენება მხოლოდ მკაცრი ჩვენებით (EMA SmPC).
ლაქტაცია
დომპერიდონი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით (ნაკლები 10 ნგ/მლ). ჩვილზე მოქმედება არ არის გამორიცხული, თუმცა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ნაკლებსავარაუდოა.
საინტერესოა, რომ დომპერიდონი off-label გამოიყენება ლაქტაციის სტიმულაციისთვის (10-20 მგ, დღეში 3-ჯერ). ეს პრაქტიკა ფართოდ გავრცელებულია, თუმცა EMA და BNF ოფიციალურად არ ამტკიცებენ ამ ჩვენებას (BNF 87). მიღების შემთხვევაში, აუცილებელია კარდიოვასკულური რისკის შეფასება.
ბრენდები საქართველოში
საქართველოში დომპერიდონი ხელმისაწვდომია სხვადასხვა ბრენდული სახელწოდებით:
- მოტილიუმი (Motilium, Janssen) — ორიგინალი პრეპარატი, ტაბლეტები 10 მგ, სუსპენზია 1 მგ/მლ
- დომპერიდონი-ნორმონი — გენერიკული ვარიანტი
- დომპერიდონ-დენკი — გერმანული გენერიკი
- მოტინორმი — ტაბლეტები 10 მგ
- დომრიდი — ტაბლეტები და სუსპენზია
პრეპარატი ხელმისაწვდომია აფთიაქებში რეცეპტის გარეშე (OTC სტატუსი საქართველოში). თუმცა, EMA-ს რეკომენდაციების გათვალისწინებით, სასურველია ექიმის კონსულტაცია მიღების დაწყებამდე, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებსა და კარდიოვასკულური დაავადებების რისკ-ფაქტორების მქონე პირებში.
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანს შეიძლება დომპერიდონის მიღება?
EMA-ს რეკომენდაციით, დომპერიდონის მიღება არ უნდა აღემატებოდეს 1 კვირას. ეს შეზღუდვა დაკავშირებულია კარდიოვასკულური გვერდითი ეფექტების რისკთან, რომელიც იზრდება ხანგრძლივი მიღებისას. თუ სიმპტომები 1 კვირის შემდეგ არ უმჯობესდება, აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია დამატებითი გამოკვლევებისა და ალტერნატიული მკურნალობის განსაზღვრისთვის (EMA SmPC).
რა განსხვავებაა დომპერიდონსა და მეტოკლოპრამიდს შორის?
ორივე პრეპარატი D2 ანტაგონისტია და გამოიყენება გულისრევის სამკურნალოდ, თუმცა განსხვავებები მნიშვნელოვანია: მეტოკლოპრამიდი გადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს და ხშირად იწვევს ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებს (დისტონია, აკათიზია), ხოლო დომპერიდონი — არა. სამაგიეროდ, დომპერიდონს აქვს QT გახანგრძლივების უფრო მაღალი რისკი. მეტოკლოპრამიდს ასევე აქვს 5-HT3 ანტაგონისტური და 5-HT4 აგონისტური ეფექტები (BNF 87).
შეიძლება თუ არა დომპერიდონის მიღება ორსულობის დროს?
ორსულობის დროს დომპერიდონის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. მიუხედავად იმისა, რომ ცხოველებზე ტერატოგენული ეფექტი არ დადასტურებულა, ადამიანებში საკმარისი მონაცემები არ არსებობს. ორსულობის დროს გულისრევის სამკურნალოდ უპირატესობა ენიჭება ონდანსეტრონს, მეტოკლოპრამიდს (მოკლე კურსით) ან არაფარმაკოლოგიურ მეთოდებს.
იწვევს თუ არა დომპერიდონი წონაში მატებას?
დომპერიდონი, როგორც წესი, არ იწვევს მნიშვნელოვან წონაში მატებას. თუმცა პროლაქტინის დონის მომატებამ, რომელიც შეიძლება განვითარდეს ხანგრძლივი მიღებისას, თეორიულად შეიძლება ხელი შეუწყოს მეტაბოლურ ცვლილებებს. ეს ეფექტი პრაქტიკულად უმნიშვნელოა მოკლე კურსის შემთხვევაში.
შეიძლება თუ არა დომპერიდონისა და ომეპრაზოლის ერთდროული მიღება?
დიახ, დომპერიდონი და ომეპრაზოლი (ან სხვა პროტონის ტუმბოს ინჰიბიტორი) შეიძლება ერთდროულად იქნას მიღებული. ეს კომბინაცია ხშირად გამოიყენება გასტროეზოფაგური რეფლუქსის სიმპტომების სამკურნალოდ. თუმცა გასათვალისწინებელია, რომ კუჭის pH-ის მატება შეიძლება ოდნავ შეამციროს დომპერიდონის აბსორბცია. ომეპრაზოლი CYP3A4-ს მნიშვნელოვნად არ აინჰიბირებს, ამიტომ ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება მინიმალურია.
უსაფრთხოა თუ არა დომპერიდონი ბავშვებისთვის?
დომპერიდონი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ბავშვებში გულისრევისა და ღებინების სამკურნალოდ, 0.25 მგ/კგ დოზით, დღეში 3-ჯერ. თუმცა EMA-ს რეკომენდაციით, ბავშვებში მისი გამოყენება მხოლოდ მეორე რიგის არჩევანია, როცა სხვა ზომები არაეფექტურია. ახალშობილებში (<1 წელი) გამოყენება უნდა მოხდეს განსაკუთრებული სიფრთხილით ჰემატოენცეფალური ბარიერის არასრული ფორმირების გამო (BNF 87).