მოკლედ
დიკლოფენაკი (Diclofenacum) არის არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო პრეპარატი (ააწსპ/NSAID), რომელიც ფართოდ გამოიყენება ტკივილის, ანთებისა და ცხელების სამკურნალოდ. იგი მიეკუთვნება ფენილძმარმჟავას წარმოებულთა ჯგუფს და მოქმედებს ციკლოოქსიგენაზას (COX-1 და COX-2) ინჰიბირების გზით, რაც ამცირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს. ხელმისაწვდომია ტაბლეტების, კაფსულების, საინექციო ხსნარის, გელისა და რექტალური სუპოზიტორიების სახით. ძირითადი ჩვენებებია: ოსტეოართრიტი, რევმატოიდული ართრიტი, ანქილოზური სპონდილიტი, მწვავე ტკივილი, დისმენორეა და პოსტოპერაციული ტკივილი. მიუხედავად ეფექტურობისა, დიკლოფენაკი ასოცირდება გასტროინტესტინალურ და კარდიოვასკულარულ რისკებთან, რაც მის გამოყენებას ზომიერ სიფრთხილეს მოითხოვს (BNF 87).
---
რა არის და ფარმაკოლოგია
დიკლოფენაკი (INN: Diclofenacum) არის არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო საშუალება (NSAID), რომელიც სინთეზირებული იქნა 1973 წელს შვეიცარიულ ფარმაცევტულ კომპანია Ciba-Geigy-ში (დღეს Novartis). იგი ფენილძმარმჟავას წარმოებულთა ქიმიურ კლასს მიეკუთვნება და ფარმაკოლოგიურად კლასიფიცირდება როგორც არასელექტიური ციკლოოქსიგენაზას ინჰიბიტორი, თუმცა უფრო მეტი აფინობით COX-2-ის მიმართ, ვიდრე COX-1-ისა.
პრეპარატი ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი წამლების ნუსხაშია (WHO Model List) და მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად დანიშნულ NSAID-ს წარმოადგენს. საქართველოში ხელმისაწვდომია როგორც რეცეპტის გარეშე (ტოპიკური ფორმები), ასევე რეცეპტით (სისტემური ფორმები).
დიკლოფენაკი გამოირჩევა ძლიერი ანალგეზიური, ანთებისსაწინააღმდეგო და ანტიპირეტული მოქმედებით. ფარმაკოლოგიური ეფექტურობით იგი ხშირად შეადარეს ინდომეტაცინს, თუმცა შედარებით უკეთესი ატანის პროფილით ხასიათდება. დიკლოფენაკი ხელმისაწვდომია სხვადასხვა მარილის სახით — ნატრიუმი, კალიუმი და დიეთილამინი — რომლებიც ადმინისტრირების სხვადასხვა მარშრუტს და ფარმაკოკინეტიკურ პროფილს განაპირობებენ (EMA SmPC).
კლინიკურ პრაქტიკაში 50 წელზე მეტია გამოიყენება და ვრცელი დოკაზებული ბაზა აქვს ეფექტურობისა და უსაფრთხოების თვალსაზრისით, თუმცა თანამედროვე გაიდლაინებით რეკომენდირებულია მინიმალური ეფექტური დოზით, მინიმალური ხანგრძლივობით გამოყენება კარდიოვასკულარული და გასტროინტესტინალური რისკების გამო (NICE CG177).
---
მოქმედების მექანიზმი
დიკლოფენაკის ანთებისსაწინააღმდეგო, ანალგეზიური და ანტიპირეტული მოქმედება ძირითადად განპირობებულია ციკლოოქსიგენაზას ფერმენტების (COX-1 და COX-2) ინჰიბირებით, რაც იწვევს არაქიდონის მჟავიდან პროსტაგლანდინების (PGE₂, PGF₂α, PGI₂) და თრომბოქსანის (TXA₂) ბიოსინთეზის შეფერხებას.
COX ინჰიბიცია
დიკლოფენაკი არის უპირატესად COX-2 სელექტიური არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო პრეპარატი — COX-2/COX-1 სელექტიურობის ინდექსი დაახლოებით 3–50-ს შეადგენს in vitro კვლევებით, რაც მას ინდომეტაცინსა და იბუპროფენზე მეტად COX-2-სელექტიურს ხდის. COX-2 ფერმენტი ინდუცირდება ანთების უჯრედებში (მაკროფაგები, სინოვიოციტები) და პროანთებითი ციტოკინების (IL-1β, TNF-α) გავლენით, ხოლო COX-1 კონსტიტუციურად ექსპრესირდება უმეტეს ქსოვილებში, მათ შორის კუჭის ლორწოვანში და თრომბოციტებში.
დამატებითი მექანიზმები
გარდა COX ინჰიბიციისა, დიკლოფენაკის მოქმედების მექანიზმი მოიცავს რამდენიმე არა-COX-დამოკიდებულ გზას:
- ლიპოოქსიგენაზას (LOX) ინჰიბიცია — ამცირებს ლეიკოტრიენების წარმოქმნას, რაც აძლიერებს ანთებისსაწინააღმდეგო ეფექტს.
- არაქიდონის მჟავის გამოთავისუფლების შეფერხება — ფოსფოლიპაზა A₂-ის აქტივობის შემცირების გზით.
- ნიტრიკის ჟანგი (NO) სინთეზის ჩახშობა — iNOS-ის ინჰიბიციით ანთებით ქსოვილებში.
- Acid-sensing ion channels (ASIC)-ის მოდულირება — პერიფერიულ ნერვულ დაბოლოებებში, რაც ხსნის ანალგეზიურ ეფექტს ანთებისგან დამოუკიდებლად.
- NF-κB სიგნალური გზის სუპრესია — შემცირებული ციტოკინების ტრანსკრიპცია.
ანალგეზიური მოქმედება
ანალგეზია უზრუნველყოფილია როგორც პერიფერიულ (პროსტაგლანდინებით გამოწვეული ნოციცეპტორების სენსიტიზაციის ჩახშობა), ასევე ცენტრალურ დონეზე (ზურგის ტვინის უკანა რქებში COX-2-ის ინჰიბიცია). ანტიპირეტული ეფექტი განპირობებულია ჰიპოთალამუსის თერმორეგულაციის ცენტრში PGE₂ სინთეზის დათრგუნვით (EMA SmPC).
---
ჩვენებები
დიკლოფენაკი ფართო ჩვენებების სპექტრით გამოირჩევა და გამოიყენება მრავალი მწვავე და ქრონიკული მდგომარეობის დროს:
ქრონიკული საყრდენ-მამოძრავებელი დაავადებები
- [ოსტეოართრიტი](/conditions/osteoartriti) — მუხლის, თეძოს, ხელის სახსრების დეგენერაციული დაავადება. დიკლოფენაკი ეფექტურად ამცირებს ტკივილსა და ანთებას (NICE NG226).
- [რევმატოიდული ართრიტი](/conditions/revmatoiduli-artriti) — აუტოიმუნური ართრიტის სიმპტომური მკურნალობა.
- ანქილოზური სპონდილიტი — NSAID-ები პირველი რიგის თერაპიაა ამ დაავადებისთვის (NICE NG65).
მწვავე ტკივილი
- პოსტტრავმული ტკივილი — გაჭიმვები, დაბეჟილობები, რბილი ქსოვილების დაზიანებები.
- პოსტოპერაციული ტკივილი — ორთოპედიული და სტომატოლოგიური ჩარევების შემდეგ.
- თირკმლის კოლიკა — ნეფროლითიაზის დროს სწრაფი ტკივილგაყუჩება; საინექციო ფორმა უპირატესობით სარგებლობს (BNF 87).
- ნაღვლის კოლიკა — ვისცერული ტკივილის შემსუბუქება.
- პირველადი დისმენორეა — მენსტრუალური ტკივილის მკურნალობა; დიკლოფენაკი კალიუმი სწრაფი მოქმედების წყალობით ეფექტურია.
ტოპიკური გამოყენება
- ლოკალიზებული ართროზული ტკივილი — გელისა და კრემის ფორმით, სისტემური გვერდითი ეფექტების მინიმიზაციით.
- მწვავე სპორტული ტრავმები — კუნთური და სახსრული ტკივილები.
ოფთალმოლოგია
- დიკლოფენაკის თვალის წვეთები (0.1%) გამოიყენება პოსტოპერაციული ოკულარული ანთების სამკურნალოდ და ინტრაოპერაციული მიოზის პრევენციისთვის.
სხვა ჩვენებები
- პოდაგრის მწვავე შეტევა — ალტერნატიული NSAID-თერაპია კოლხიცინის შეუწყნარებლობისას.
- მიგრენის მწვავე შეტევა — ბრიტანული გაიდლაინებით რეკომენდირებული (NICE NG150).
---
დოზირება
დოზირება დამოკიდებულია ჩვენებაზე, ფორმულაციაზე და პაციენტის ინდივიდუალურ მახასიათებლებზე. ყველა შემთხვევაში მოქმედებს პრინციპი: მინიმალური ეფექტური დოზა, მინიმალური ხანგრძლივობით (EMA SmPC).
მოზრდილები (პერორალური ფორმა)
| ჩვენება | დოზა | მაქსიმალური დღიური დოზა | |---------|------|--------------------------| | ოსტეოართრიტი/ართრიტი | 75–150 მგ/დღეში, 2–3 დოზად | 150 მგ | | მწვავე ტკივილი | 50 მგ × 3-ჯერ/დღეში | 150 მგ | | დისმენორეა | 50–100 მგ საწყისი, შემდეგ 50 მგ × 3 | 200 მგ (პირველ დღეს) | | რეტარდ ფორმა | 100 მგ × 1-ჯერ/დღეში | 100 მგ |
საინექციო ფორმა (ინტრამუსკულარული)
- 75 მგ/3 მლ ღრმა ინტრამუსკულარულად, დღეში ერთხელ (მაქსიმუმ ორ დღეში ორჯერ, 12 საათის ინტერვალით).
- მაქსიმუმ 2 დღე პარენტერალური გამოყენება, შემდეგ პერორალურ ფორმაზე გადასვლა (BNF 87).
რექტალური სუპოზიტორია
- 100 მგ ძილის წინ — ხშირად ღამის ტკივილის კონტროლისთვის ართრიტის დროს.
- კომბინირებული დღიური დოზა (პერორალური + რექტალური) არ უნდა აღემატებოდეს 150 მგ-ს.
ტოპიკური (გელი 1%)
- 2–4 გ გელი დაზიანებულ ადგილზე, დღეში 3–4-ჯერ (მაქსიმუმ 8 გ/დღეში ზედა კიდურებისთვის, 16 გ/დღეში ქვედა კიდურებისთვის).
ბავშვები
- 1–12 წლის: 0.5–2 მგ/კგ/დღეში, 2–3 დოზად; მაქსიმუმ 3 მგ/კგ/დღეში (BNF for Children).
- 12 წელს ზემოთ: მოზრდილთა დოზა.
- 1 წლამდე ასაკში — არ არის რეკომენდებული.
თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა
- მსუბუქი-ზომიერი თირკმლის უკმარისობა (GFR 30–60): სიფრთხილით, მინიმალური დოზა.
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (GFR <30): უკუნაჩვენებია.
- ღვიძლის უკმარისობა: მძიმე ფორმებში უკუნაჩვენებია; მსუბუქ-ზომიერში — შემცირებული დოზა და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი.
ხანდაზმულები
- დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით (75 მგ/დღეში). გაზრდილი გასტროინტესტინალური და კარდიოვასკულარული რისკი (NICE CG177).
---
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
დიკლოფენაკი პერორალური მიღების შემდეგ სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 50–60% პირველადი ღვიძლიდან გავლის ეფექტის გამო. პიკური კონცენტრაცია პლაზმაში (Cmax) მიიღწევა:
- ჩვეულებრივი ტაბლეტი: 1–2 საათი
- კალიუმის მარილი: 20–60 წუთი
- რეტარდ ფორმა: 4–5 საათი
- ინტრამუსკულარული: 15–30 წუთი
საკვები ანელებს აბსორბციას, მაგრამ არ ცვლის ბიოშეღწევადობის ხარისხს (EMA SmPC).
განაწილება
მოცულობა განაწილების (Vd) — 0.12–0.17 ლ/კგ. პლაზმის ცილებთან (ძირითადად ალბუმინი) შეკავშირება — >99.7%, რაც ერთ-ერთი ყველაზე მაღალია NSAID-ებს შორის. კარგად შეაღწევს სინოვიალურ სითხეში, სადაც კონცენტრაცია პლაზმის შემდეგ რამდენიმე საათში აჭარბებს პლაზმურს.
მეტაბოლიზმი
ღვიძლში ინტენსიური მეტაბოლიზმი CYP2C9 ფერმენტის მეშვეობით (ძირითადი გზა), ასევე CYP3A4, CYP2C19 და UGT2B7. ძირითადი მეტაბოლიტი — 4'-ჰიდროქსიდიკლოფენაკი — კლინიკურად უმნიშვნელო ფარმაკოლოგიური აქტივობით.
ელიმინაცია
- ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½): 1.5–2 საათი (პლაზმა), 3–6 საათი (სინოვიალური სითხე).
- გამოიყოფა 60% შარდით (მეტაბოლიტების სახით) და 30% ნაღველით/განავალით.
- კლირენსი: 260 მლ/წთ (BNF 87).
---
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- გასტროინტესტინალური სიმპტომები: დისპეფსია, გულისრევა, მუცლის ტკივილი, დიარეა, მეტეორიზმი.
ნაკლებად ხშირი (1–10%)
- თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ვერტიგო.
- ტრანსამინაზების (ALT, AST) მატება.
- გამონაყარი, ქავილი.
- შეშუპება, სითხის რეტენცია.
- კუჭის/თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულები (0.5–4%).
იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)
- კარდიოვასკულარული: მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი — განსაკუთრებით ხანგრძლივი, მაღალდოზიანი გამოყენებისას. დიკლოფენაკი 150 მგ/დღეში ზრდის კარდიოვასკულარულ რისკს ანალოგიურად COX-2 სელექტიური ინჰიბიტორებისა (EMA 2013 განხილვა).
- გასტროინტესტინალური სისხლდენა, პერფორაცია, ულცერაცია — განსაკუთრებით ხანდაზმულებსა და ანამნეზში წყლულიანი დაავადების მქონე პაციენტებში.
- ღვიძლის ტოქსიკურობა: ჰეპატიტი, სიყვითლე, იშვიათად ფულმინანტური ღვიძლის უკმარისობა. ღვიძლის ფუნქციის ტესტები უნდა ჩატარდეს ხანგრძლივი გამოყენებისას.
- თირკმლის ტოქსიკურობა: ინტერსტიციული ნეფრიტი, ნეფროზული სინდრომი, მწვავე თირკმლის უკმარისობა.
- ჰემატოლოგიური: აგრანულოციტოზი, აპლაზიური ანემია, თრომბოციტოპენია.
- კანის მძიმე რეაქციები: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN) — ძალიან იშვიათი, მაგრამ სიცოცხლისთვის საშიში.
- ანაფილაქსია და ანგიოშეშუპება.
- ასთმის გამწვავება — ასპირინის მგრძნობელობის მქონე პაციენტებში (ასპირინინდუცირებული ასთმა / Samter-ის ტრიადა).
ტოპიკური ფორმის გვერდითი ეფექტები
- ლოკალური კანის გაღიზიანება, ერითემა, კანის გამშრალება — ხშირი.
- ფოტოსენსიტიზაცია — ნაკლებად ხშირი.
- სისტემური გვერდითი ეფექტები — ძალიან იშვიათი ტოპიკური გამოყენებისას (BNF 87).
---
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- დიკლოფენაკის ან სხვა NSAID-ების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა.
- აქტიური პეპტიური წყლული ან გასტროინტესტინალური სისხლდენა.
- მძიმე გულის უკმარისობა (NYHA III–IV).
- მძიმე ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობა (GFR <30 მლ/წთ).
- ორსულობის III ტრიმესტრი (აბსოლუტური).
- ანამნეზში ასპირინით ან სხვა NSAID-ით გამოწვეული ასთმა, ურტიკარია ან რინიტი.
- აქტიური სისხლდენა ან სისხლდენის მაღალი რისკი.
- კორონარული არტერიის შუნტირების (CABG) პოსტოპერაციული პერიოდი.
სიფრთხილე
- ხანდაზმული პაციენტები — გაზრდილი GI და CV რისკი.
- კარდიოვასკულარული რისკ-ფაქტორები: ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია, დიაბეტი, მოწევა.
- ანამნეზში GI წყლულოვანი დაავადება — გასტროპროტექცია (PPI) სავალდებულო.
- ბრონქული ასთმა.
- სისხლდენის რისკი — ანტიკოაგულანტების, ანტიაგრეგანტების თანმხლები მიღება.
- დეჰიდრატაცია — ამაღლებს თირკმლის ტოქსიკურობის რისკს (NICE CG177, BNF 87).
---
ურთიერთქმედებები
დიკლოფენაკი მრავალი კლინიკურად მნიშვნელოვანი წამალთშორისი ურთიერთქმედებით ხასიათდება:
მაღალი რისკის ურთიერთქმედებები
- ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, აცენოკუმაროლი): გაზრდილი სისხლდენის რისკი. ერთდროული გამოყენება მოითხოვს INR-ის მჭიდრო მონიტორინგს.
- ანტიაგრეგანტები (ასპირინი, კლოპიდოგრელი): სინერგისტულად იზრდება GI სისხლდენის რისკი.
- SSRI/SNRI ანტიდეპრესანტები: გაზრდილი GI სისხლდენის რისკი.
- ლითიუმი: დიკლოფენაკი ამცირებს ლითიუმის რენალურ კლირენსს, რაც შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკურობა. ლითიუმის დონის მონიტორინგი სავალდებულოა.
- მეთოტრექსატი: NSAID-ები ამცირებენ მეთოტრექსატის გამოყოფას და ზრდიან ტოქსიკურობას, განსაკუთრებით მაღალდოზიანი რეჟიმების დროს.
ზომიერი რისკის ურთიერთქმედებები
- აგფ ინჰიბიტორები / ARB-ები: ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის შემცირება და მწვავე თირკმლის უკმარისობის რისკი, განსაკუთრებით დეჰიდრატაციის ფონზე.
- დიურეტიკები: ეფექტურობის შემცირება + ჰიპერკალიემიის რისკი (კალიუმშემანარჩუნებელი დიურეტიკების შემთხვევაში).
- „სამმაგი ერთობლივი" კომბინაცია (NSAID + აგფ ინჰიბიტორი/ARB + დიურეტიკი): მნიშვნელოვნად იზრდება მწვავე თირკმლის უკმარისობის რისკი.
- კორტიკოსტეროიდები: GI წყლულის და სისხლდენის რისკის ზრდა.
- ციკლოსპორინი: ნეფროტოქსიკურობის რისკის ზრდა.
- ფტორქინოლონები: კრუნჩხვების რისკის თეორიული ზრდა.
- სულფონილშარდოვანას პრეპარატები: ჰიპოგლიკემიის რისკი ცილებთან კონკურენციის გამო (BNF 87, EMA SmPC).
---
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
დიკლოფენაკი უკუნაჩვენებია ორსულობის III ტრიმესტრში (გესტაციის ≥28 კვირა) — იწვევს ნაყოფის ductus arteriosus-ის ნაადრევ დახურვას, ნეონატალურ ფილტვის ჰიპერტენზიას, ოლიგოჰიდრამნიონს და ნეონატალურ თირკმლის უკმარისობას.
I და II ტრიმესტრში გამოყენება რეკომენდებული არ არის, თუ არ არსებობს აშკარა სამედიცინო აუცილებლობა, რადგან ანიმალური კვლევებით ნაჩვენებია რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. FDA კატეგორია: C (I–II ტრიმესტრი), D (III ტრიმესტრი).
EMA 2022 წლის რეკომენდაციით, NSAID-ები, მათ შორის დიკლოფენაკი, არ უნდა იქნას გამოყენებული 20 კვირის შემდეგ ოლიგოჰიდრამნიონის რისკის გამო (EMA SmPC).
ლაქტაცია
დიკლოფენაკი მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში. BNF-ის რეკომენდაციით, გამოიყენება სიფრთხილით ლაქტაციის პერიოდში, თუმცა მოკლევადიანი გამოყენება (რამდენიმე დღე) ზოგადად მისაღებია. ამჯობინებენ იბუპროფენს, როგორც ლაქტაციის დროს უფრო უკეთ შესწავლილ NSAID-ს (BNF 87).
---
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე დიკლოფენაკი ხელმისაწვდომია მრავალი ბრენდის სახით:
- დიკლო-დენკი 50 — ტაბლეტი 50 მგ
- დიკლო-დენკი 100 რეტარდი — პროლონგირებული ტაბლეტი 100 მგ
- [დიკლო-დენკი 75 ინექცია](/medications/diklo-denki-75-ineqtsia) — საინექციო ხსნარი
- დიკლობერლი 75 — საინექციო ხსნარი 75 მგ/3 მლ
- [დიკლობერლი რეტარდი 100](/medications/dikloberli-retardi-kafsula-100mg-20) — კაფსულა 100 მგ
- დიკლაკი 75 — საინექციო ხსნარი
- [დიკლაკი 5%](/medications/diklaki-5) — გელი
- [დიკლოფენაკი გელი 1%](/medications/diklofenaki-geli-1-40gr-tubi-1) — ტოპიკური ფორმა
- [დიკლოფენაკი ტაბლეტი 50 მგ](/medications/diklofenaki-50mg) — პერორალური
- [დიკლოფენაკი რეტარდი 100 მგ](/medications/diklofenaki-ret100mg-20t-hemf) — პროლონგირებული
- [დიკლოფენაკი 75 მგ ინექცია](/medications/diklofenaki-75mg-3ml-5a-hemf) — ამპულა
- [დიკლოფენაკი თვალის წვეთები 0.1%](/medications/diklofenaki-0-1-10ml-tv-wv) — ოფთალმოლოგიური
ასევე ხელმისაწვდომია კომბინირებული პრეპარატები, მათ შორის ბლოკიუმ B12 და ადოლორ B12, რომლებიც დიკლოფენაკის B ჯგუფის ვიტამინებთან კომბინაციას შეიცავს (WHO Model List).
---
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენი ხანი შეიძლება დიკლოფენაკის მიღება?
მწვავე ტკივილისთვის დიკლოფენაკის სისტემური მიღება რეკომენდებულია მინიმალური ხანგრძლივობით — სასურველია 7–14 დღეზე ნაკლები. ქრონიკული მდგომარეობების (ართრიტი) დროს უფრო ხანგრძლივი გამოყენება შესაძლებელია, მაგრამ აუცილებელია რეგულარული სამედიცინო მეთვალყურეობა, ღვიძლის ფუნქციის, თირკმლის ფუნქციისა და სისხლის წნევის მონიტორინგი. საინექციო ფორმა მაქსიმუმ 2 დღე გამოიყენება (BNF 87).
შეიძლება თუ არა დიკლოფენაკი და პარაცეტამოლი ერთდროულად?
დიახ, დიკლოფენაკისა და პარაცეტამოლის ერთდროული გამოყენება ზოგადად უსაფრთხოა და კლინიკურ პრაქტიკაში ხშირად გამოიყენება მულტიმოდალური ანალგეზიისთვის. ისინი სხვადასხვა მექანიზმით მოქმედებენ, რაც ანალგეზიურ ეფექტს აძლიერებს. თუმცა, ორივე პრეპარატი ღვიძლში მეტაბოლიზდება, ამიტომ ღვიძლის დაავადების დროს სიფრთხილეა საჭირო.
რომელია უკეთესი — დიკლოფენაკი თუ იბუპროფენი?
ორივე ეფექტური NSAID-ია, მაგრამ განსხვავებული პროფილით. დიკლოფენაკი უფრო ძლიერია ანთებისსაწინააღმდეგო ეფექტით და COX-2-სელექტიურობით, მაგრამ ასოცირდება უფრო მაღალ კარდიოვასკულარულ რისკთან (150 მგ/დღეში). იბუპროფენი 1200 მგ/დღეში ყველაზე დაბალი CV რისკით ხასიათდება NSAID-ებს შორის. არჩევანი ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია პაციენტის რისკ-ფაქტორებზე (EMA 2013).
გამოიყენება თუ არა დიკლოფენაკის გელი ორსულობის დროს?
ტოპიკური დიკლოფენაკის გელი, მიუხედავად დაბალი სისტემური აბსორბციისა, არ არის რეკომენდებული ორსულობის III ტრიმესტრში. I და II ტრიმესტრში გამოყენება თეორიულად შესაძლებელია ექიმის რეკომენდაციით, მაგრამ უპირატესობა ენიჭება არამედიკამენტოზურ მეთოდებს. ყოველთვის გაიარეთ ექიმთან კონსულტაცია (EMA SmPC).
რა უნდა ვიცოდე დიკლოფენაკის კუჭის გვერდითი ეფექტების შესახებ?
გასტროინტესტინალური გვერდითი ეფექტების შესამცირებლად: მიიღეთ საკვებთან ერთად, არ მიიღოთ ალკოჰოლთან ერთად, და თუ გაქვთ GI წყლულის ანამნეზი — აუცილებლად დანიშნეთ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი (ომეპრაზოლი, პანტოპრაზოლი) ერთდროულად. „გაფრთხილების ნიშნებია": შავი განავალი (მელენა), სისხლიანი ღებინება, მუცლის ძლიერი ტკივილი — ასეთ შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს (NICE CG177).
შეუძლია თუ არა ხანდაზმულს დიკლოფენაკის მიღება?
ხანდაზმულებს (≥65 წ.) შეუძლიათ დიკლოფენაკის მიღება, მაგრამ მხოლოდ აშკარა ჩვენებისას, ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით და მოკლე ხანგრძლივობით. ამ ასაკობრივ ჯგუფში ამჯობინებენ ტოპიკურ ფორმას სისტემური რისკების შემცირების მიზნით. პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი (PPI) რეკომენდებულია ერთდროულად. ასევე უნდა გაკონტროლდეს არტერიული წნევა, თირკმლის ფუნქცია და კარდიოვასკულარული სტატუსი (BNF 87).