Desloratadine

მოკლედ

დესლორატადინი (Desloratadine) არის მეორე თაობის ანტიჰისტამინური პრეპარატი, ლორატადინის აქტიური მეტაბოლიტი, რომელიც სელექციურად ბლოკავს პერიფერიულ H₁-ჰისტამინურ რეცეპტორებს. გამოიყენება ალერგიული რინიტის (სეზონური და მთელი წლის), ქრონიკული იდიოპათიური ურტიკარიის და სხვა ალერგიული მდგომარეობების სამკურნალოდ. მოქმედებს სწრაფად — ეფექტი ვითარდება 1 საათში და გრძელდება 24 საათამდე. მნიშვნელოვანი უპირატესობა — არ იწვევს სედაციას თერაპიულ დოზებში და არ აქვს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ანტიქოლინერგული ეფექტი. მოზრდილებისთვის სტანდარტული დოზაა 5 მგ დღეში ერთხელ, ხოლო ბავშვებისთვის ხელმისაწვდომია სიროფის ფორმა. საქართველოში ხელმისაწვდომია როგორც ორიგინალური, ისე ჯენერიკული პრეპარატები (BNF 87, EMA SmPC).

რა არის და ფარმაკოლოგია

დესლორატადინი (INN: Desloratadine) არის მეორე თაობის (არასედაციური) ანტიჰისტამინური საშუალება, რომელიც მიეკუთვნება პიპერიდინის წარმოებულთა ჯგუფს. ქიმიურად იგი წარმოადგენს ლორატადინის 3-ჰიდროქსი დეზეთილ მეტაბოლიტს — ანუ აქტიურ მეტაბოლიტს, რომელიც უშუალოდ პასუხისმგებელია ლორატადინის ანტიჰისტამინურ ეფექტზე.

პრეპარატი პირველად შეირა Schering-Plough-ის მიერ და აშშ-ის FDA-მ დაამტკიცა 2001 წელს ბრენდული სახელწოდებით Clarinex®. ევროპაში EMA-მ მარკეტინგის ნებართვა გასცა 2001 წლის იანვარში სახელწოდებით Aerius®. WHO-ს ძირითადი წამლების მოდელურ სიაში (WHO Model List) ანტიჰისტამინური პრეპარატებიდან ლორატადინი და ცეტირიზინი ფიგურირებს, თუმცა დესლორატადინი, როგორც ლორატადინის აქტიური მეტაბოლიტი, ფართოდ გამოიყენება კლინიკურ პრაქტიკაში მთელ მსოფლიოში.

ფარმაკოლოგიურად დესლორატადინი ხასიათდება მაღალი სელექციურობით H₁-რეცეპტორების მიმართ. მისი H₁-რეცეპტორზე დაკავშირების აფინიტეტი ლორატადინის აფინიტეტზე 15-20-ჯერ მეტია. პირველი თაობის ანტიჰისტამინებისგან (დიფენჰიდრამინი, ქლორფენირამინი) განსხვავებით, დესლორატადინი პრაქტიკულად არ გადალახავს ჰემატოენცეფალურ ბარიერს, რაც განაპირობებს სედაციური ეფექტის არარსებობას თერაპიულ დოზებში. ასევე, ტერფენადინისა და ასტემიზოლისგან განსხვავებით, მას არ გააჩნია კარდიოტოქსიკური პოტენციალი — არ იწვევს QT ინტერვალის გახანგრძლივებას (EMA SmPC).

მოქმედების მექანიზმი

დესლორატადინი მოქმედებს როგორც H₁-ჰისტამინური რეცეპტორების სელექციური ანტაგონისტი (უფრო ზუსტად — ინვერსიული აგონისტი). იგი კონკურენტულად უკავშირდება H₁-რეცეპტორს და ბლოკავს ჰისტამინის ეფექტებს სამიზნე ქსოვილებში.

ჰისტამინი და H₁-რეცეპტორი

ჰისტამინი წარმოადგენს ენდოგენურ ბიოგენურ ამინს, რომელიც ძირითადად გამოიყოფა მასტოციტებიდან (სიმსუქნე უჯრედებიდან) და ბაზოფილებიდან IgE-შუამავლობით ალერგიული რეაქციის დროს. H₁-რეცეპტორები ლოკალიზებულია სუნთქვი ტრაქტის გლუვ კუნთებში, ცხვირის ლორწოვან გარსში, კანში, ენდოთელიურ უჯრედებში და ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში.

ჰისტამინის H₁-რეცეპტორთან შეკავშირება იწვევს:

• ვაზოდილატაციას — სისხლძარღვების გაფართოებას, ერითემას
• სისხლძარღვთა გამტარიანობის ზრდას — შეშუპებას
• ნერვული ბოჭკოების სტიმულაციას — ქავილს, ცხვირის ღიტინს
• ბრონქოსპაზმს — სასუნთქი გზების შევიწროებას
• ლორწოს ჰიპერსეკრეციას — რინორეას

დესლორატადინის მოქმედების თავისებურებები

დესლორატადინი, როგორც ინვერსიული აგონისტი, არა მხოლოდ ბლოკავს ჰისტამინის დაკავშირებას რეცეპტორთან, არამედ ამცირებს რეცეპტორის კონსტიტუციურ (ბაზალურ) აქტივობას. ამ თვისებით იგი განსხვავდება კლასიკური კონკურენტული ანტაგონისტებისგან (BNF 87).

გარდა H₁-ბლოკადისა, დესლორატადინს აქვს დამატებითი ანთების საწინააღმდეგო თვისებები:

• ინჰიბირებს ანთების მედიატორების გამოყოფას — ამცირებს ლეიკოტრიენ C₄-ის, პროსტაგლანდინ D₂-ის და თრომბოქსანის სეკრეციას მასტოციტებიდან
• ამცირებს ადჰეზიის მოლეკულების ექსპრესიას — ICAM-1, P-სელექტინის გამოხატულებას ენდოთელიუმზე, რაც ამცირებს ეოზინოფილების და სხვა ანთებითი უჯრედების მიგრაციას ქსოვილებში
• ინჰიბირებს NF-κB ტრანსკრიპციულ ფაქტორს — ამცირებს პროანთებითი ციტოკინების (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) გამომუშავებას
• ამცირებს სუპეროქსიდის რადიკალების წარმოქმნას ნეიტროფილებში

ეს მრავალმხრივი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება ხსნის დესლორატადინის ეფექტურობას არა მხოლოდ ალერგიის ადრეულ, არამედ გვიან ფაზაშიც (EMA SmPC).

ჩვენებები

დესლორატადინი ჩვენებულია შემდეგი ალერგიული მდგომარეობების სამკურნალოდ:

ალერგიული რინიტი

• სეზონური ალერგიული რინიტი (/conditions/alergiuli-riniti) — მტვრისა და ყვავილის მტვრით გამოწვეული ალერგიული რინიტი, რომელიც ვლინდება ცხვირის ღიტინით, რინორეით, ცხვირის გაჭედილობით, ქავილით ცხვირსა და სასაში, თვალების ქავილით და ცრემლდენით. დესლორატადინი ეფექტურად აკონტროლებს ამ სიმპტომებს 24 საათის განმავლობაში (NICE NG136).
• მთელი წლის (პერენიალური) ალერგიული რინიტი — მტვრის ტკიპით, ცხოველთა ეპითელიუმით, ობის სოკოებით გამოწვეული ქრონიკული ალერგიული რინიტი.

ქრონიკული იდიოპათიური ურტიკარია

ქრონიკული სპონტანური ურტიკარია (/conditions/urtikaria) — ჰისტამინით გამოწვეული კანის სიმპტომების (ჭინჭრის ცხელება, ქავილი) შემსუბუქება. დესლორატადინი ამცირებს ბუშტუკების რაოდენობას, ზომას და ინტენსივობას, ასევე ქავილის სიმძიმეს. EAACI/GA²LEN/EDF/WAO-ს გაიდლაინების მიხედვით, მეორე თაობის ანტიჰისტამინური პრეპარატები, მათ შორის დესლორატადინი, წარმოადგენს ქრონიკული ურტიკარიის პირველი რიგის თერაპიას.

სხვა ალერგიული მდგომარეობები

კლინიკურ პრაქტიკაში დესლორატადინი ასევე გამოიყენება:

• ალერგიული კონიუნქტივიტის (/conditions/koniuqtiviti) სიმპტომების შესამსუბუქებლად
• ატოპიური დერმატიტის (/conditions/atopiuri-dermatiti) ქავილის სამართავად (დამხმარე თერაპიის სახით)
• მწერების ნაკბენით გამოწვეული ალერგიული რეაქციების სამკურნალოდ

პედიატრიული ჩვენებები

EMA-ს მიხედვით, დესლორატადინი დამტკიცებულია:

• 1 წლიდან — ალერგიული რინიტისა და ქრონიკული ურტიკარიის სამკურნალოდ (სიროფის ფორმა)
• 6 წლიდან — ტაბლეტის ფორმით (ზოგიერთ ქვეყანაში 12 წლიდან)

დოზირება

მოზრდილები და მოზარდები (≥12 წლის)

• სტანდარტული დოზა: 5 მგ პერორალურად, დღეში ერთხელ
• მიიღება საკვებისგან დამოუკიდებლად, ნებისმიერ დროს
• მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა: 5 მგ/დღეში

პედიატრიული დოზირება

| ასაკობრივი ჯგუფი | ფორმა | დოზა | |---|---|---| | 1–5 წლის | სიროფი 0.5 მგ/მლ | 1.25 მგ (2.5 მლ) დღეში ერთხელ | | 6–11 წლის | სიროფი ან ტაბლეტი | 2.5 მგ (5 მლ) დღეში ერთხელ | | ≥12 წლის | ტაბლეტი | 5 მგ დღეში ერთხელ |

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

მძიმე თირკმლის უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ) დესლორატადინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება. რეკომენდებულია დოზის შემცირება ან მიღების ინტერვალის გაზრდა — 5 მგ ყოველ მეორე დღეს (EMA SmPC).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

ღვიძლის უკმარისობის დროს მეტაბოლიზმი შენელებულია. მსუბუქი და ზომიერი ხარისხის ღვიძლის დაავადების დროს დოზის კორექცია სავალდებულო არ არის, თუმცა სიფრთხილე საჭიროა. მძიმე ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში რეკომენდებულია ყოველ მეორე დღეს მიღება.

ხანდაზმული პაციენტები

სტანდარტული დოზით — 5 მგ დღეში ერთხელ. დოზის სპეციალური კორექცია არ არის საჭირო, თუმცა გათვალისწინებული უნდა იყოს თანმხლები თირკმლის/ღვიძლის პათოლოგია (BNF 87).

მიღების ხანგრძლივობა

• სეზონური ალერგიული რინიტი: მკურნალობა გრძელდება ალერგენთან ექსპოზიციის პერიოდში
• პერენიალური ალერგიული რინიტი და ქრონიკული ურტიკარია: ხანგრძლივი თერაპია ექიმის მეთვალყურეობით

ფარმაკოკინეტიკა

აბსორბცია

პერორალური მიღების შემდეგ დესლორატადინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა საკმაოდ მაღალია. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 2–3 საათში (Tmax). საკვები კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ცვლის ბიოშეღწევადობას, თუმცა ოდნავ აგვიანებს Tmax-ს (EMA SmPC).

განაწილება

განაწილების მოცულობა საშუალოა. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს 82–87%-ს (ძირითადად ალბუმინთან და α₁-მჟავა გლიკოპროტეინთან). დესლორატადინი პრაქტიკულად არ გადადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერში, რაც მისი არასედაციური თვისების ძირითადი საფუძველია. PET-კვლევებმა აჩვენა, რომ H₁-რეცეპტორების ოკუპაცია ტვინში თერაპიული დოზებით მინიმალურია (<30%).

მეტაბოლიზმი

დესლორატადინი მეტაბოლიზდება ღვიძლში ინტენსიურად. ძირითადი მეტაბოლიტია 3-ჰიდროქსიდესლორატადინი, რომელიც წარმოიქმნება CYP3A4, CYP2D6 და UGT ფერმენტებით ჰიდროქსილირებისა და გლუკურონიდირების გზით. მეტაბოლიზმი არ არის დამოკიდებული მხოლოდ ერთ ციტოქრომ P450 იზოფერმენტზე, რაც ამცირებს წამლის ურთიერთქმედებების რისკს.

ექსკრეცია

დესლორატადინი გამოიყოფა თირკმელებით (~40%) და ნაწლავებით (~45%) მეტაბოლიტების სახით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) საშუალოდ შეადგენს 27 საათს (ვარიაცია: 20–30 საათი), რაც საფუძველს უქმნის დღეში ერთხელ მიღების რეჟიმს. მდგრადი მდგომარეობა (steady state) მიიღწევა მიღების დაწყებიდან 5–7 დღეში (BNF 87).

გვერდითი ეფექტები

დესლორატადინი ზოგადად კარგად ტოლერანტული პრეპარატია. გვერდითი ეფექტების სიხშირე და სიმძიმე მეტწილად შედარებადია პლაცებოსთან.

ხშირი (>10%)

კლინიკურ კვლევებში >10% სიხშირით გვერდითი ეფექტები პრაქტიკულად არ ფიქსირდება. თუმცა ზოგიერთ კვლევაში აღინიშნა:

• თავის ტკივილი — ყველაზე ხშირი ჩივილი (თუმცა სიხშირე პლაცებოს ჯგუფთან შედარებადია)

ნაკლებად ხშირი (1–10%)

• დაღლილობა — 1.2–2%
• პირის სიმშრალე — 1–3%
• მიალგია — 1–3%
• ძილიანობა/სედაცია — 1–2% (მნიშვნელოვნად ნაკლები, ვიდრე პირველი თაობის ანტიჰისტამინებით)
• გაუძლისობა (ასთენია) — ~1%
• დისმენორეა — ქალებში ~1.5%
• დისპეფსია — ~1%

იშვიათი (<1%) და სერიოზული

• ტაქიკარდია — ძალიან იშვიათად
• გულის რითმის დარღვევა — QT ინტერვალის გახანგრძლივება უკიდურესად იშვიათი (რეკომენდებული დოზებით ფაქტობრივად არ ფიქსირდება)
• ალერგიული რეაქციები — ანაფილაქსია, ანგიოშეშუპება, გამონაყარი, ურტიკარია (პარადოქსულად)
• ჰეპატიტი — ტრანსამინაზების მომატება, ძალიან იშვიათად
• ფსიქომოტორული ჰიპერაქტივობა — ბავშვებში იშვიათად
• ჰალუცინაციები — კაზუისტიკურად

პედიატრიული გვერდითი ეფექტები

ბავშვებში (1–11 წლის) სიროფის ფორმით მკურნალობისას ყველაზე ხშირად აღინიშნა:

• ფაღარათი
• ცხელება
• უძილობა

(EMA SmPC, BNF 87)

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• ჰიპერმგრძნობელობა დესლორატადინის, ლორატადინის ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე კომპონენტის მიმართ
• აქტიური ნივთიერების ჯვარედინი ალერგია ლორატადინთან შესაძლებელია

სიფრთხილე საჭიროა

• მძიმე თირკმლის უკმარისობა — საჭიროა დოზის კორექცია
• მძიმე ღვიძლის უკმარისობა — მეტაბოლიზმის შენელების გამო აუცილებელია სიფრთხილე
• კრუნჩხვების ანამნეზი — თეორიულად ანტიჰისტამინებმა შეიძლება შეამცირონ კრუნჩხვითი ზღურბლი, თუმცა დესლორატადინისთვის ეს რისკი მინიმალურია
• ფენილკეტონურია — ზოგიერთი მყარი ფორმა შეიცავს ასპარტამს (ფენილალანინის წყარო)
• ფრუქტოზის აუტანლობა — სიროფი შეიძლება შეიცავდეს სორბიტოლს
• ნელი მეტაბოლიზატორები (CYP2D6 poor metabolizers) — შესაძლოა მომატებული პლაზმური კონცენტრაციები, თუმცა კლინიკური მნიშვნელობა არ არის დადასტურებული

ურთიერთქმედებები

დესლორატადინი ხასიათდება წამლის ურთიერთქმედებების დაბალი პოტენციალით, რაც მისი ერთ-ერთი კლინიკური უპირატესობაა.

ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები

• კეტოკონაზოლი, ერითრომიცინი, აზითრომიცინი: CYP3A4 ინჰიბიტორებთან ერთდროული მიღებისას დესლორატადინის პლაზმური კონცენტრაცია შეიძლება მოიმატოს (კეტოკონაზოლთან ~40%-ით), მაგრამ კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი (QT გახანგრძლივება, გვერდითი ეფექტების მომატება) არ დაფიქსირებულა (EMA SmPC).
• ფლუოქსეტინი (CYP2D6 ინჰიბიტორი): შეიძლება მოამატოს დესლორატადინის კონცენტრაცია, თუმცა კლინიკური მნიშვნელობა დაბალია.
• ციმეტიდინი: ოდნავ ზრდის დესლორატადინის ბიოშეღწევადობას; კლინიკურად უმნიშვნელო.
• გრეიპფრუტის წვენი: კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება არ არის დაფიქსირებული.

ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები

• ცნს-ის დეპრესანტები (ბენზოდიაზეპინები, ოპიოიდები, ალკოჰოლი): მიუხედავად იმისა, რომ დესლორატადინი ძირითადად არასედაციურია, ალკოჰოლთან კომბინაციაში სედაციური ეფექტი შესაძლებელია. კლინიკურ კვლევებში ალკოჰოლთან ადიტიური ეფექტი არ გამოვლენილა, მაგრამ სიფრთხილე რეკომენდებულია (BNF 87).
• MAO ინჰიბიტორები: სპეციფიკური ურთიერთქმედება არ არის აღწერილი.
• ანტიქოლინერგული პრეპარატები: თეორიულად ადიტიური ანტიქოლინერგული ეფექტი, თუმცა დესლორატადინის ანტიქოლინერგული აქტივობა მინიმალურია.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

დესლორატადინი FDA-ს ყოფილი კლასიფიკაციით მიეკუთვნებოდა C კატეგორიას — ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ტერატოგენული ეფექტი არ გამოვლენილა, მაგრამ ადექვატური კონტროლირებული კვლევები ორსულ ქალებში არ ჩატარებულა.

EMA-ს მიხედვით, ორსულობის დროს დესლორატადინის მიღება რეკომენდებული არ არის, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მოსალოდნელი სარგებელი აჭარბებს პოტენციურ რისკს. ორსულობის დროს ალერგიული რინიტის სამკურნალოდ უპირატესობა ენიჭება ინტრანაზალურ კორტიკოსტეროიდებს (BNF 87).

ლაქტაცია

დესლორატადინი გამოიყოფა დედის რძეში. მიუხედავად იმისა, რომ ძუძუმწოვარ ბავშვზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ნაკლებსავარაუდოა, ლაქტაციის პერიოდში მისი გამოყენება მხოლოდ ექიმის რეკომენდაციით შეიძლება. ლაქტაციის პერიოდში ალტერნატივად განხილულ იქნას ლორატადინი ან ცეტირიზინი, რომელთა შესახებ მეტი მონაცემები არსებობს (EMA SmPC).

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე დესლორატადინი ხელმისაწვდომია სხვადასხვა ფორმით:

• დესლორატადინი 5 მგ (/medications/desloratadini-5mg) — ტაბლეტი, 5 მგ, ჯენერიკული პრეპარატი
• დესლორატადინი 5 მგ (50 ტაბლეტი) (/medications/desloratadini-5mg-50t) — ეკონომიური შეფუთვა
• დესლორატადინი 0.5 მგ/მლ (/medications/desloratadini-0-5მგ) — სიროფის ფორმა, პედიატრიული გამოყენებისთვის
• დესლორატადინი ნორმონი 5 მგ (/medications/desloratadini-normoni-5-მგ) — ტაბლეტი, 20 ცალი
• დესლორატადინი ნორმონი 2.5 მგ/5 მლ (/medications/desloratadini-normoni-2-5მგ) — სიროფი 120 მლ
• დესლორადინი (/medications/desloradini) — ალტერნატიული ბრენდი

პრეპარატის შეძენა შესაძლებელია ურეცეპტოდ (OTC) საქართველოს აფთიაქებში (WHO Model List).

ხშირად დასმული კითხვები

რამდენ ხანში მოქმედებს დესლორატადინი?

დესლორატადინის ეფექტი იწყება მიღებიდან 30–60 წუთში და მაქსიმალურ ეფექტს აღწევს 2–3 საათში. მოქმედება გრძელდება 24 საათამდე, რაც საშუალებას იძლევა პრეპარატი მიიღოთ დღეში მხოლოდ ერთხელ. მდგრადი ეფექტის მისაღწევად რეკომენდებულია რეგულარული მიღება (EMA SmPC).

იწვევს თუ არა დესლორატადინი ძილიანობას?

დესლორატადინი მეორე თაობის ანტიჰისტამინია და თერაპიულ დოზებში პრაქტიკულად არ იწვევს სედაციას. კლინიკურ კვლევებში ძილიანობის სიხშირე იყო 1–2% — პლაცებოსთან შედარებადი. მიუხედავად ამისა, ინდივიდუალური მგრძნობელობა განსხვავებულია — თუ გრძნობთ ძილიანობას, მოერიდეთ ავტომობილის მართვას (BNF 87).

შეიძლება თუ არა დესლორატადინის მიღება ალკოჰოლთან ერთად?

კლინიკურ კვლევებში დესლორატადინისა და ალკოჰოლის ადიტიური სედაციური ეფექტი არ დაფიქსირებულა. მიუხედავად ამისა, ალკოჰოლის ერთდროული მიღება არ არის რეკომენდებული, რადგან ინდივიდუალურ პაციენტებში სედაციის რისკი შესაძლებელია. ალკოჰოლი თავად შეიძლება გააძლიეროს ალერგიული სიმპტომები.

რა განსხვავებაა დესლორატადინსა და ლორატადინს შორის?

დესლორატადინი არის ლორატადინის აქტიური მეტაბოლიტი. ძირითადი განსხვავებები: (1) დესლორატადინი ~15–20-ჯერ მეტი აფინიტეტით უკავშირდება H₁-რეცეპტორს; (2) არ საჭიროებს ღვიძლში აქტივაციას, ამიტომ ეფექტი უფრო პროგნოზირებადია; (3) ღვიძლის ფერმენტების ინჰიბიტორებთან ურთიერთქმედების რისკი ნაკლებია. კლინიკურად ორივე ეფექტურია, თუმცა დესლორატადინს აქვს დამატებითი ანთების საწინააღმდეგო თვისებები.

რამდენი ხნის განმავლობაში შეიძლება მიღება?

სეზონური ალერგიის დროს — ალერგენთან ექსპოზიციის მთელ პერიოდში (რამდენიმე კვირიდან რამდენიმე თვემდე). ქრონიკული ურტიკარიის ან პერენიალური რინიტის დროს — ხანგრძლივი მიღება შესაძლებელია ექიმის მეთვალყურეობით. დესლორატადინის ხანგრძლივი გამოყენებისას ტოლერანტობა (ტაქიფილაქსია) არ ვითარდება (EMA SmPC).

შეიძლება თუ არა ბავშვს მივცე დესლორატადინი?

დიახ, დესლორატადინი დამტკიცებულია 1 წლის ასაკიდან სიროფის ფორმით. 1–5 წლის ბავშვებისთვის დოზაა 1.25 მგ (2.5 მლ სიროფი), 6–11 წლისთვის — 2.5 მგ (5 მლ სიროფი) დღეში ერთხელ. 12 წლიდან შესაძლებელია ტაბლეტის ფორმა — 5 მგ. დოზირება აუცილებლად უნდა შეესაბამებოდეს ბავშვის ასაკსა და წონას (BNF 87).