clindamycin

მოკლედ

კლინდამიცინი (Clindamycin) არის ლინკოზამიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკი, რომელიც ფართოდ გამოიყენება გრამდადებითი კოკების და ანაერობული ბაქტერიების მიერ გამოწვეული ინფექციების სამკურნალოდ. პრეპარატი მოქმედებს ბაქტერიული რიბოსომის 50S სუბერთეულზე და აინჰიბირებს ცილის სინთეზს. ჩვენებებია: კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, ძვლისა და სახსრების ინფექციები, მენჯის ანთებითი დაავადებები, ინტრააბდომინალური ინფექციები, აკნე, ბაქტერიული ვაგინოზი და ტოქსოპლაზმოზი. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია პენიცილინალერგიული პაციენტებისთვის, როგორც ალტერნატიული პრეპარატი. ხელმისაწვდომია პერორალური, პარენტერალური და ტოპიკური ფორმებით. ყველაზე სერიოზული გვერდითი ეფექტია Clostridioides difficile-ასოცირებული დიარეა (ფსევდომემბრანოზული კოლიტი). საქართველოში ცნობილია ბრენდით დალაცინი (Dalacin).

---

რა არის და ფარმაკოლოგია

კლინდამიცინი წარმოადგენს ლინკოზამიდების კლასის ნახევრადსინთეზურ ანტიბიოტიკს, რომელიც მიღებულია ბუნებრივი ანტიბიოტიკის — ლინკომიცინის ქიმიური მოდიფიკაციით. ლინკომიცინი პირველად გამოყო Streptomyces lincolnensis მიკროორგანიზმიდან 1962 წელს, ხოლო კლინდამიცინი, როგორც მისი 7-ქლორო-7-დეოქსი წარმოებული, სინთეზირებულ იქნა 1966 წელს Upjohn კომპანიის მიერ. კლინდამიცინმა მნიშვნელოვნად აღემატა ლინკომიცინს ანტიბაქტერიული აქტივობითა და ბიოშეღწევადობით (BNF 87).

კლინდამიცინი შედის ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List) და წარმოადგენს კლინიკური მედიცინის ერთ-ერთ ფუნდამენტურ ანტიბიოტიკს.

ფარმაკოლოგიური თვალსაზრისით, კლინდამიცინი ბაქტერიოსტატიკური მოქმედების პრეპარატია, თუმცა მაღალ კონცენტრაციებში შეიძლება ბაქტერიციდულ ეფექტსაც ავლენდეს. მისი სპექტრი მოიცავს:

• გრამდადებითი აერობები: Staphylococcus aureus (MSSA), Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans ჯგუფი;
• ანაერობები: Bacteroides fragilis, Prevotella, Fusobacterium, Peptostreptococcus, Clostridium perfringens;
• პარაზიტები: Toxoplasma gondii, Plasmodium falciparum (კომბინაციაში).

პრეპარატი არაეფექტურია გრამუარყოფითი აერობული ბაქტერიების (მაგ., Enterobacteriaceae) მიმართ. კლინდამიცინის უნიკალური თვისებაა კარგი პენეტრაცია ძვლოვან ქსოვილში და აბსცესებში, რაც განაპირობებს მის განსაკუთრებულ კლინიკურ ღირებულებას (EMA SmPC).

---

მოქმედების მექანიზმი

კლინდამიცინის ანტიმიკრობული მოქმედების მექანიზმი დაფუძნებულია ბაქტერიული ცილის ბიოსინთეზის ინჰიბიციაზე. პრეპარატი სპეციფიკურად უკავშირდება ბაქტერიული რიბოსომის 50S სუბერთეულის 23S რიბოსომული რნმ-ის კომპონენტს, კერძოდ პეპტიდილტრანსფერაზულ ცენტრს (PTC — Peptidyl Transferase Center).

მოლეკულური მექანიზმი

კლინდამიცინი უკავშირდება რიბოსომის A-საიტს (ამინოაცილ-ტრნმ შემაკავშირებელი უბანი) და ბლოკავს პეპტიდური ბმის წარმოქმნას ტრანსლოკაციის ეტაპზე. ეს იწვევს:

1. პეპტიდური ჯაჭვის ელონგაციის შეჩერებას — ახალი ამინომჟავა ვერ უერთდება მზარდ პოლიპეპტიდურ ჯაჭვს;
2. ნაადრევ დისოციაციას — პეპტიდილ-ტრნმ ნაადრევად ითიშება რიბოსომიდან;
3. ბაქტერიოსტაზს — ბაქტერია ვეღარ სინთეზირებს სიცოცხლისთვის აუცილებელ ცილებს.

აღსანიშნავია, რომ კლინდამიცინის შემაკავშირებელი უბანი გადაფარავს ერითრომიცინის (მაკროლიდები) და ქლორამფენიკოლის შემაკავშირებელ უბნებს, რაც ხსნის ჯვარედინი რეზისტენტობის ფენომენს ამ პრეპარატებს შორის — ე.წ. MLSB რეზისტენტობა (მაკროლიდ-ლინკოზამიდ-სტრეპტოგრამინ B) (BNF 87).

რეზისტენტობის მექანიზმები

ბაქტერიულ რეზისტენტობას კლინდამიცინის მიმართ სამი ძირითადი მექანიზმი განაპირობებს:

• სამიზნის მოდიფიკაცია — erm გენების მეშვეობით 23S რრნმ-ის მეთილაცია (ყველაზე ხშირი მექანიზმი);
• ეფლუქსი — პრეპარატის აქტიური გამოტუმბვა უჯრედიდან;
• ფერმენტული ინაქტივაცია — ლინკომიცინ ნუკლეოტიდილტრანსფერაზა.

კლინიკური მნიშვნელობა აქვს ინდუცირებულ რეზისტენტობას — ბაქტერია, რომელიც in vitro მგრძნობიარეა კლინდამიცინის მიმართ, მაგრამ რეზისტენტულია ერითრომიცინის მიმართ, შეიძლება მკურნალობის პროცესში განავითაროს კლინდამიცინრეზისტენტობა. ამის გამოსავლენად გამოიყენება D-ზონის ტესტი (D-zone test) (NICE NG136).

გარდა ანტიბაქტერიული ეფექტისა, კლინდამიცინს აქვს ანტიტოქსინური თვისება — ის ამცირებს ბაქტერიული ტოქსინების (მაგ., ალფა-ტოქსინი, ტოქსიკური შოკის სინდრომის ტოქსინი TSST-1) წარმოქმნას სუბინჰიბიტორულ კონცენტრაციებშიც კი, რაც ხსნის მის ეფექტიანობას ნეკროტიზებული ფასციტისა და ტოქსიკური შოკის სინდრომის დროს.

---

ჩვენებები

კლინდამიცინი გამოიყენება მრავალი ინფექციური დაავადების სამკურნალოდ (EMA SmPC, BNF 87):

კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები

• ცელულიტი, აბსცესი, ჭრილობის ინფექცია, იმპეტიგო — განსაკუთრებით S. aureus-ით და S. pyogenes-ით გამოწვეული (კანის ინფექციები);
• ნეკროტიზებული ფასციტი — კომბინაციაში ბენზილპენიცილინთან (NICE NG136);
• ტოპიკური ფორმით — აკნე ვულგარისის მკურნალობა.

ძვლისა და სახსრების ინფექციები

• ოსტეომიელიტი — კლინდამიცინის კარგი ძვლოვანი პენეტრაციის გამო, იგი ხშირად არის პირველი არჩევანის პრეპარატი, განსაკუთრებით სტაფილოკოკური ეტიოლოგიის დროს;
• სეპტიური ართრიტი.

ინტრააბდომინალური ინფექციები

კომბინაციაში ამინოგლიკოზიდებთან (გენტამიცინთან) ან სხვა გრამუარყოფითი სპექტრის პრეპარატებთან — პერიტონიტი, აბსცესი.

სასუნთქი სისტემის ინფექციები

• ასპირაციული პნევმონია და ფილტვის აბსცესი (ანაერობული ეტიოლოგია);
• ტონზილოფარინგიტი — პენიცილინის ალერგიის დროს ალტერნატიული თერაპია.

გინეკოლოგიური ინფექციები

• ბაქტერიული ვაგინოზი — ვაგინალური კრემის ან პერორალური ფორმით;
• მენჯის ანთებითი დაავადება (PID) — კომბინაციაში გენტამიცინთან (NICE NG136).

სტომატოლოგიური ინფექციები

• პენიცილინრეზისტენტული ან ალერგიის დროს — პერიოდონტალური აბსცესი, დენტალური ინფექციები.

პარაზიტული ინფექციები

• ტოქსოპლაზმოზი — კომბინაციაში პირიმეტამინთან (აივ-ინფიცირებულ პაციენტებში);
• მალარია (P. falciparum) — კომბინაციაში ქინინთან;
• პნევმოცისტოზი (Pneumocystis jirovecii) — კომბინაციაში პრიმაქინთან.

ქირურგიული პროფილაქტიკა

ენდოკარდიტის პროფილაქტიკა სტომატოლოგიური პროცედურების დროს პენიცილინის ალერგიის მქონე პაციენტებში (BNF 87).

---

დოზირება

მოზრდილები — პერორალური მიღება

| ჩვენება | დოზა | ხანგრძლივობა | |---------|------|-------------| | მსუბუქი-საშუალო ინფექციები | 150–300 მგ ყოველ 6 საათში | 7–14 დღე | | მძიმე ინფექციები | 300–450 მგ ყოველ 6 საათში | 10–14 დღე | | ბაქტერიული ვაგინოზი | 300 მგ ×2/დღეში | 7 დღე | | აკნე (პერორალური) | 150 მგ ×1–2/დღეში | 3–6 თვე | | ენდოკარდიტის პროფილაქტიკა | 600 მგ ერთჯერადად (60 წუთით ადრე) | — |

მოზრდილები — პარენტერალური (ი/ვ, ი/მ)

• საშუალო ინფექციები: 600–1200 მგ/დღეში, გაყოფილი 2–4 დოზად;
• მძიმე ინფექციები: 1200–2700 მგ/დღეში, გაყოფილი 2–4 დოზად;
• სიცოცხლისთვის საშიში ინფექციები: მაქსიმუმ 4800 მგ/დღეში;
• ი/ვ ინფუზია — არ უნდა გადააჭარბოს 30 მგ/წთ (სწრაფი ბოლუსი — უკუნაჩვენებია!) (EMA SmPC).

ბავშვები

• პერორალური: 3–6 მგ/კგ ყოველ 6 საათში (მძიმე ინფექციებისთვის — 8–12 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 3–4 დოზად);
• პარენტერალური: 15–40 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 3–4 დოზად;
• ნეონატალური პერიოდში: 15–20 მგ/კგ/დღეში;
• მინიმალური რეკომენდებული დოზა — 37.5 მგ ×3/დღეში (BNF 87).

ტოპიკური ფორმები

• აკნეს გელი/ლოსიონი (1%): წაისვით თხელი ფენით დაზიანებულ უბანზე ×2/დღეში;
• ვაგინალური კრემი (2%): 1 აპლიკატორი ძილის წინ, 3–7 დღე.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

დოზის კორექცია არ არის საჭირო, რადგან კლინდამიცინი ძირითადად ღვიძლში მეტაბოლიზდება (EMA SmPC).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

მძიმე ჰეპატოცელულარული უკმარისობის დროს — დოზის შემცირება და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი. ნახევარგამოყოფის პერიოდი მნიშვნელოვნად იზრდება.

---

ფარმაკოკინეტიკა

აბსორბცია

პერორალურად მიღებისას კლინდამიცინი სწრაფად და კარგად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 90%-ს. საკვები არსებითად არ ცვლის აბსორბციის ხარისხს, თუმცა შეიძლება ოდნავ შეანელოს პიკური კონცენტრაციის მიღწევის დროს. პიკური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა პერორალური მიღებიდან 45–60 წუთში (EMA SmPC).

განაწილება

მოცულობა განაწილების (Vd) შეადგენს დაახლოებით 0.6–1.2 ლ/კგ. კლინდამიცინი კარგად ვრცელდება უმრავლეს ქსოვილებსა და სხეულის სითხეებში, მათ შორის:

• ძვლოვანი ქსოვილი — თერაპიული კონცენტრაციები;
• ფილტვის ქსოვილი, პლევრალური სითხე;
• აბსცესის ღრუ;
• ცერებროსპინალურ სითხეში პენეტრაცია არასაკმარისია მენინგიტის სამკურნალოდ.

ცილებთან შეკავშირება — 92–94% (ალბუმინი, α1-მჟავა გლიკოპროტეინი).

მეტაბოლიზმი

ღვიძლში მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (ძირითადად CYP3A4) ფერმენტული სისტემით. ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტებია: კლინდამიცინის სულფოქსიდი და N-დემეთილკლინდამიცინი.

ექსკრეცია

• შარდით — დაახლოებით 10% უცვლელი ფორმით;
• ნაღველით — ძირითადი ელიმინაციის გზა (მეტაბოლიტების სახით);
• განავალში — მნიშვნელოვანი რაოდენობა.

ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½): 2–3 საათი ნორმალური ფუნქციების დროს; მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას — 8–12 საათამდე (BNF 87).

---

გვერდითი ეფექტები

ხშირი (>10%)

• დიარეა — ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტი, გვხვდება პაციენტთა 20–30%-ში;
• გულისრევა, ღებინება;
• აბდომინალური ტკივილი.

ნაკლებად ხშირი (1–10%)

• გამონაყარი (მაკულოპაპულოზური);
• ვაგინიტი ტოპიკური ფორმის გამოყენებისას;
• ღვიძლის ტრანსამინაზების მომატება (ალთ, ასთ);
• თრომბოფლებიტი ინტრავენური შეყვანისას;
• მეტალის გემო პირში;
• ეზოფაგიტი (კაფსულის ყლაპვის შემდეგ, განსაკუთრებით ძილის წინ მიღებისას).

იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)

• ფსევდომემბრანოზული კოლიტი (Clostridioides difficile-ასოცირებული დიარეა, CDAD) — ყველაზე საშიში გართულება. შეიძლება განვითარდეს მკურნალობის დასრულებიდან რამდენიმე კვირის შემდეგაც. სიმპტომებია: წყლიანი დიარეა, აბდომინალური კრამპები, ცხელება, ლეიკოციტოზი. მძიმე შემთხვევებში — ტოქსიკური მეგაკოლონი, ნაწლავის პერფორაცია, სეფსისი (C. difficile ინფექცია) (NICE NG136);
• ანაფილაქსია და ანგიოედემა;
• სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN);
• აგრანულოციტოზი, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია;
• პოლიართრიტი;
• ნეირომუსკულური ბლოკადა (მაღალი დოზებით ი/ვ შეყვანისას);
• კარდიოტოქსიურობა — QT ინტერვალის გახანგრძლივება (იშვიათად);
• სიყვითლე, ჰეპატიტი.

ტოპიკური ფორმის გვერდითი ეფექტები

• კანის გაღიზიანება, სიმშრალე, ქავილი;
• კონტაქტური დერმატიტი;
• ვაგინალური კრემი — კანდიდოზური ვაგინიტი.

> ⚠️ მნიშვნელოვანი: ნებისმიერი ხანგრძლივი ან სისხლიანი დიარეის შემთხვევაში კლინდამიცინის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და ჩატარდეს C. difficile ტოქსინის ტესტი (BNF 87).

---

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• მძიმე ჰიპერმგრძნობელობა კლინდამიცინის ან ლინკომიცინის მიმართ;
• Clostridioides difficile-ასოცირებული კოლიტის ანამნეზი.

ფარდობითი უკუჩვენებები და სიფრთხილე

• ატოპიური პაციენტები — ალერგიული რეაქციების მაღალი რისკი;
• ღვიძლის მძიმე უკმარისობა — მეტაბოლიზმის დარღვევა, დოზის კორექცია;
• ნაწლავის ანთებითი დაავადებები (ულცეროზული კოლიტი, კრონის დაავადება) — C. difficile კოლიტის განვითარების მაღალი რისკი;
• მიასთენია გრავისი — ნეირომუსკულური ბლოკადის გაძლიერების რისკი;
• ხანდაზმული პაციენტები — C. difficile ინფექციის განვითარების მაღალი რისკი;
• ი/ვ შეყვანისას — სავალდებულოა ნელი ინფუზია (არანაკლებ 10–60 წთ); სწრაფი ი/ვ ბოლუსი იწვევს ჰიპოტენზიას და კარდიოტოქსიკურობას (EMA SmPC);
• ხანგრძლივი გამოყენებისას — რეკომენდებულია ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციის, სისხლის საერთო ანალიზის მონიტორინგი.

---

ურთიერთქმედებები

ძირითადი წამლური ურთიერთქმედებები

| პრეპარატი | ურთიერთქმედება | კლინიკური მნიშვნელობა | |-----------|----------------|----------------------| | ერითრომიცინი / მაკროლიდები | ანტაგონიზმი — კონკურენცია 50S რიბოსომულ უბანზე | ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია | | ქლორამფენიკოლი | ანტაგონიზმი — იგივე შემაკავშირებელი უბანი | უკუნაჩვენებია კომბინაცია | | ნეირომუსკულური ბლოკატორები (სუქსამეთონიუმი, ტუბოკურარინი) | სინერგიზმი — ნეირომუსკულური ბლოკადის გაძლიერება | საანესთეზიო მონიტორინგი | | ვარფარინი | INR-ის მომატება | კოაგულაციის მონიტორინგი | | ციკლოსპორინი | ციკლოსპორინის კონცენტრაციის შემცირება | დონის მონიტორინგი | | კაოლინ-პექტინი (ანტადიარეული საშუალებები) | კლინდამიცინის აბსორბციის შემცირება | მიღება მინიმუმ 2 საათის ინტერვალით |

CYP450-მედიირებული ურთიერთქმედებები

კლინდამიცინი არის CYP3A4 სუბსტრატი. ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორები (კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, რიტონავირი) შეიძლება გაზარდონ კლინდამიცინის პლაზმური კონცენტრაცია. CYP3A4 ინდუქტორები (რიფამპიცინი) — ამცირებენ ეფექტიანობას (BNF 87).

ვაქცინები

კლინდამიცინმა შეიძლება შეამციროს ცოცხალი ბაქტერიული ვაქცინების (BCG, ტიფის პერორალური ვაქცინა) ეფექტიანობა. რეკომენდებულია ანტიბიოტიკოთერაპიის დასრულებიდან მინიმუმ 3 დღის შემდეგ ვაქცინაცია.

---

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

კლინდამიცინი მიეკუთვნება FDA კატეგორია B-ს — ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ტერატოგენული ეფექტი არ გამოვლენილა, ადამიანებზე ადეკვატური კონტროლირებული კვლევები არ არსებობს.

კლინიკური პრაქტიკა:

• პერორალური და პარენტერალური ფორმები — შეიძლება გამოყენებულ იქნას ორსულობის პერიოდში, როცა სარგებელი აჭარბებს რისკს;
• ბაქტერიული ვაგინოზის მკურნალობა ორსულობაში — კლინდამიცინი (ვაგინალური კრემი ან პერორალური) არის ერთ-ერთი რეკომენდებული ვარიანტი (NICE NG136);
• ტოპიკური ფორმები — მინიმალური სისტემური აბსორბცია, ზოგადად უსაფრთხოდ ითვლება.

ლაქტაცია

კლინდამიცინი გამოიყოფა დედის რძეში. BNF-ის მიხედვით, პერორალური და პარენტერალური ფორმები სიფრთხილით უნდა გამოყენებულ იქნას ლაქტაციის პერიოდში. პოტენციური რისკებია:

• ჩვილის დიარეა;
• ნაწლავის მიკროფლორის დარღვევა;
• კანდიდოზი.

თუ მკურნალობა აუცილებელია, რეკომენდებულია ჩვილის მონიტორინგი გასტროინტესტინალური სიმპტომების მიმართ (EMA SmPC).

---

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე კლინდამიცინი ხელმისაწვდომია შემდეგი ბრენდებით:

• [დალაცინი 150 მგ](/medications/dalatsini-150mg-16kafs) — კაფსულა, 150 მგ, №16 (Pfizer);
• [დალაცინი 300 მგ](/medications/dalatsini-300mg-16kafs) — კაფსულა, 300 მგ, №16 (Pfizer);
• [დალაცინი კაფსულა 150 მგ](/medications/dalatsini-kafsula-150mg-16) — №16;
• [დალაცინი კაფსულა 300 მგ](/medications/dalatsini-kafsula-300mg-16) — №16.

დალაცინი (Dalacin) წარმოადგენს კლინდამიცინის ყველაზე ცნობილ ორიგინალურ ბრენდს, რომელიც Pfizer/Upjohn-ის მიერ იწარმოება. საქართველოში ძირითადად ხელმისაწვდომია პერორალური კაფსულის ფორმა. ტოპიკური და პარენტერალური ფორმებისთვის კონსულტაცია გაიარეთ ფარმაცევტთან.

---

ხშირად დასმული კითხვები

რა განსხვავებაა კლინდამიცინსა და ამოქსიცილინს შორის?

კლინდამიცინი ლინკოზამიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკია, რომელიც ეფექტურია გრამდადებითი და ანაერობული ბაქტერიების მიმართ, ხოლო ამოქსიცილინი — პენიცილინების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკია. კლინდამიცინი ხშირად ინიშნება პენიცილინის ალერგიის მქონე პაციენტებისთვის და უკეთ შეიწოვება ძვლოვან ქსოვილში. ამოქსიცილინს კი უფრო ფართო გრამუარყოფითი სპექტრი აქვს.

შეიძლება თუ არა კლინდამიცინის მიღება საკვებთან ერთად?

დიახ, კლინდამიცინის კაფსულა შეიძლება მიღებულ იქნას საკვებთან ერთად ან მის გარეშე — ბიოშეღწევადობა მნიშვნელოვნად არ იცვლება. თუმცა, ეზოფაგიტის თავიდან ასაცილებლად, რეკომენდებულია კაფსულა ჩაისვათ სრული ჭიქა წყლით და არ მიიღოთ ძილის წინ წოლით (BNF 87).

რა უნდა გავაკეთო, თუ კლინდამიცინის მიღებისას დიარეა განვითარდა?

მსუბუქი დიარეა ხშირი გვერდითი ეფექტია. თუმცა, თუ დიარეა მძიმეა (წყლიანი, ხშირი, სისხლიანი), თან ახლავს ტემპერატურა ან აბდომინალური ტკივილი — დაუყოვნებლივ შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება და მიმართეთ ექიმს. ეს შეიძლება იყოს C. difficile კოლიტის ნიშანი. ანტიდიარეული პრეპარატები (ლოპერამიდი) არ გამოიყენოთ ამ შემთხვევაში, რადგან მათ შეუძლიათ მდგომარეობის გაუარესება (NICE NG136).

რამდენი ხანი გრძელდება კლინდამიცინით მკურნალობა?

მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპსა და სიმძიმეზე: კანის ინფექციები — 7–10 დღე, ოსტეომიელიტი — 4–6 კვირა ან მეტი, ბაქტერიული ვაგინოზი — 7 დღე, აკნე (ტოპიკური) — 6–12 კვირა. მნიშვნელოვანია კურსის სრულად დასრულება, თუნდაც სიმპტომები ადრე გაქრეს.

შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მიღება კლინდამიცინის მკურნალობის დროს?

კლინდამიცინსა და ალკოჰოლს შორის პირდაპირი ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედება არ არის დოკუმენტირებული. თუმცა, ალკოჰოლი შეიძლება გააძლიეროს გასტროინტესტინალური გვერდითი ეფექტები (გულისრევა, დიარეა) და ასუსტებს იმუნურ სისტემას, რაც ამცირებს ანტიბიოტიკოთერაპიის ეფექტიანობას. რეკომენდებულია ალკოჰოლის თავიდან აცილება მკურნალობის პერიოდში.

ინიშნება თუ არა კლინდამიცინი MRSA ინფექციების დროს?

კლინდამიცინი შეიძლება ეფექტური იყოს საზოგადოებაში შეძენილი MRSA (CA-MRSA) ინფექციების დროს, თუ ანტიბიოტიკოგრამა მგრძნობელობას ადასტურებს. თუმცა, აუცილებელია D-ზონის ტესტის ჩატარება ინდუცირებული რეზისტენტობის გამოსარიცხად. საავადმყოფოში შეძენილი MRSA ჩვეულებრივ რეზისტენტულია კლინდამიცინის მიმართ, ამ შემთხვევაში ვანკომიცინი ან ლინეზოლიდი ურჩევნია (BNF 87).