ცეფუროქსიმი

მოკლედ

ცეფუროქსიმი (Cefuroxime) არის მეორე თაობის ცეფალოსპორინული ანტიბიოტიკი, რომელიც ფართოდ გამოიყენება ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების, საშარდე სისტემის, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების სამკურნალოდ. პრეპარატი ხელმისაწვდომია როგორც პერორალური (ცეფუროქსიმ აქსეტილი), ისე პარენტერალური (ცეფუროქსიმ ნატრიუმი) ფორმით. იგი აქტიურია გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზა-მაპროდუცირებელი შტამების წინააღმდეგ. ცეფუროქსიმი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი წამლების ნუსხაში (WHO Model List) და წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად დანიშნულ ანტიბიოტიკს საქართველოში. პრეპარატი კარგად აიტანება პაციენტების უმრავლესობის მიერ და ხასიათდება ხელსაყრელი ფარმაკოკინეტიკური პროფილით.

რა არის და ფარმაკოლოგია

ცეფუროქსიმი მიეკუთვნება ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების კლასს, კონკრეტულად — მეორე თაობის ცეფალოსპორინებს. იგი სინთეზირებულ იქნა 1970-იან წლებში Glaxo-ს ლაბორატორიებში (დიდი ბრიტანეთი) და კლინიკურ პრაქტიკაში შემოვიდა 1977 წელს. პრეპარატი შეიქმნა პირველი თაობის ცეფალოსპორინების შეზღუდვების დასაძლევად, კერძოდ — ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ მდგრადობის გასაზრდელად და გრამუარყოფითი ბაქტერიების წინააღმდეგ აქტივობის გაფართოებისთვის (BNF 87).

ცეფუროქსიმი ხელმისაწვდომია ორ ქიმიურ ფორმაში:

• ცეფუროქსიმ ნატრიუმი — პარენტერალური (ინტრავენური და ინტრამუსკულარული) გამოყენებისთვის;
• ცეფუროქსიმ აქსეტილი — პერორალური გამოყენებისთვის (პროწამალი, რომელიც ორგანიზმში ჰიდროლიზდება აქტიურ ცეფუროქსიმად).

სპექტრი მოიცავს:

• გრამდადებითი: Staphylococcus aureus (მეთიცილინ-მგრძნობიარე), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes;
• გრამუარყოფითი: Haemophilus influenzae (ბეტა-ლაქტამაზა-დადებითი შტამების ჩათვლით), Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Klebsiella spp., Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis;
• ანაერობები: ზოგიერთი ანაერობული მიკროორგანიზმი, თუმცა Bacteroides fragilis-ის მიმართ აქტივობა შეზღუდულია.

ცეფუროქსიმი შეტანილია WHO-ს აუცილებელი წამლების მოდელურ ნუსხაში (WHO Model List) როგორც „Access" ჯგუფის ანტიბიოტიკი AWaRe კლასიფიკაციით, რაც მის პირველი რიგის გამოყენების რეკომენდაციას ნიშნავს (WHO, 2023).

მოქმედების მექანიზმი

ცეფუროქსიმის ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. მოქმედების მექანიზმი მოიცავს რამდენიმე საფეხურს:

პენიცილინდამაკავშირებელ ცილებთან (PBP) შეკავშირება

ცეფუროქსიმი, ყველა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკის მსგავსად, სტრუქტურულად ჰგავს D-ალანილ-D-ალანინის (D-Ala-D-Ala) ტერმინალურ დიპეპტიდს — პეპტიდოგლიკანის პრეკურსორის ფრაგმენტს. პრეპარატი კოვალენტურად უკავშირდება პენიცილინდამაკავშირებელ ცილებს (Penicillin-Binding Proteins, PBPs), რომლებიც წარმოადგენს ტრანსპეპტიდაზას ფერმენტებს, პასუხისმგებელს პეპტიდოგლიკანის ჯვარედინი ბმების ფორმირებაზე (EMA SmPC).

პეპტიდოგლიკანის სინთეზის დარღვევა

PBP-ებთან შეკავშირების შედეგად ბლოკირდება ტრანსპეპტიდაციის რეაქცია — პეპტიდოგლიკანის მეზობელი გლიკანური ჯაჭვების ჯვარედინი შეერთების პროცესი. ეს იწვევს უჯრედის კედლის სტრუქტურული მთლიანობის დარღვევას. ცეფუროქსიმი უპირატესად უკავშირდება PBP-1a, PBP-1b და PBP-3 ტიპის ცილებს, რაც განაპირობებს ბაქტერიული უჯრედის ლიზისსა და სიკვდილს.

ავტოლიზური ფერმენტების აქტივაცია

გარდა პირდაპირი ინჰიბირებისა, ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკები, მათ შორის ცეფუროქსიმი, აქტივირებენ ბაქტერიულ ავტოლიზინებს (მურეინჰიდროლაზებს), რაც აჩქარებს უჯრედის კედლის დეგრადაციას და ბაქტერიული უჯრედის ოსმოსურ ლიზისს.

ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ მდგრადობა

მეორე თაობის ცეფალოსპორინების ერთ-ერთი მთავარი უპირატესობა ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ გაზრდილი სტაბილურობაა. ცეფუროქსიმი მდგრადია TEM-1, TEM-2 და SHV-1 ტიპის ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ, რაც მას ეფექტურს ხდის ბეტა-ლაქტამაზა-მაპროდუცირებელი H. influenzae-სა და M. catarrhalis-ის შტამების წინააღმდეგ. თუმცა, პრეპარატი არამდგრადია გაფართოებული სპექტრის ბეტა-ლაქტამაზების (ESBL) და AmpC ტიპის ფერმენტების მიმართ (BNF 87).

მოქმედება დროზე დამოკიდებულია (time-dependent killing) — ბაქტერიციდული ეფექტი კორელირებს იმ დროის ხანგრძლივობასთან, რომლის განმავლობაშიც პრეპარატის კონცენტრაცია აჭარბებს მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციას (MIC). ოპტიმალური ეფექტისთვის საჭიროა, რომ სისხლის პლაზმაში კონცენტრაცია MIC-ზე მაღლა იყოს დოზირების ინტერვალის მინიმუმ 40-50%-ის განმავლობაში.

ჩვენებები

ცეფუროქსიმი გამოიყენება სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციის სამკურნალოდ, სადაც გამომწვევი მიკროორგანიზმები მგრძნობიარეა პრეპარატის მიმართ (NICE, BNF 87):

ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები

• მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი — განსაკუთრებით S. pneumoniae-ით და H. influenzae-ით გამოწვეული (/conditions/sinusiti)
• მწვავე შუა ყურის ანთება (ოტიტის მედია) — ბავშვებსა და მოზრდილებში (/conditions/otitis-media)
• ფარინგიტი/ტონზილიტი — S. pyogenes-ით გამოწვეული, პენიცილინის ალტერნატივის სახით (/conditions/tonziliti)

ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები

• მწვავე ბრონქიტი ბაქტერიული სუპერინფექციით (/conditions/bronqiti)
• ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება
• საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია (CAP) — მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის (/conditions/pnevmonia)

საშარდე სისტემის ინფექციები

• გაურთულებელი ცისტიტი (/conditions/tsistiti)
• პიელონეფრიტი — მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის
• ურეთრიტი

კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები

• ცელულიტი (/conditions/tseluliti)
• ინფიცირებული ჭრილობები
• ფურუნკულოზი, აბსცესები

სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები

• გაურთულებელი გონორეა — ცეფუროქსიმ ნატრიუმით პარენტერალურად (თუმცა ამჟამინდელი რეზისტენტობის ტენდენციების გათვალისწინებით, ბევრ ქვეყანაში ცეფტრიაქსონი სჯობია)

ლაიმის დაავადება

• ადრეული სტადიის ლაიმის დაავადება (erythema migrans) — პერორალური ცეფუროქსიმ აქსეტილი 14-21 დღის კურსით (NICE NG95)

პერიოპერაციული პროფილაქტიკა

• ქირურგიული ჭრილობის ინფექციის პროფილაქტიკა: ორთოპედიულ, აბდომინალურ, გინეკოლოგიურ, კარდიოთორაკალურ ოპერაციებზე (EMA SmPC)

დოზირება

მოზრდილები — პერორალური (ცეფუროქსიმ აქსეტილი)

| ჩვენება | დოზა | ხანგრძლივობა | |---------|------|--------------| | ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია | 250 მგ ×2/დღე | 5-10 დღე | | ქვედა სასუნთქი გზების ინფექცია | 500 მგ ×2/დღე | 7-10 დღე | | საშარდე სისტემის ინფექცია (ცისტიტი) | 250 მგ ×2/დღე | 3-7 დღე | | პიელონეფრიტი | 250 მგ ×2/დღე | 10-14 დღე | | კანისა და რბილი ქსოვილი | 250-500 მგ ×2/დღე | 7-10 დღე | | ლაიმის დაავადება | 500 მგ ×2/დღე | 14-21 დღე | | გონორეა (გაურთულებელი) | 1 გ ერთჯერადად | ერთჯერადი |

შენიშვნა: ტაბლეტები მიიღება საკვებთან ერთად ბიოშეღწევადობის გასაუმჯობესებლად (BNF 87).

მოზრდილები — პარენტერალური (ცეფუროქსიმ ნატრიუმი)

| ჩვენება | დოზა | სქემა | |---------|------|-------| | სტანდარტული ინფექცია | 750 მგ ყოველ 8 სთ-ში | ი/ვ ან ი/მ | | მძიმე ინფექცია | 1.5 გ ყოველ 8 სთ-ში | ი/ვ | | ქირურგიული პროფილაქტიკა | 1.5 გ ინდუქციისას | ± 750 მგ ×2 ოპერაციის შემდეგ | | მენინგიტი | 3 გ ყოველ 8 სთ-ში | ი/ვ |

ბავშვები (3 თვე – 12 წელი)

• პერორალური: 10-15 მგ/კგ ×2/დღე (მაქსიმუმ 250 მგ ერთ დოზაზე); ოტიტის მედიისა და მძიმე ინფექციისას — 15 მგ/კგ ×2/დღე (მაქსიმუმ 500 მგ)
• პარენტერალური: 30-100 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი 3-4 დოზად; მძიმე ინფექციისას — 100 მგ/კგ/დღე (მაქსიმუმ 6 გ/დღე)

თირკმლის უკმარისობა

დოზის კორექცია საჭიროა კრეატინინის კლირენსის (CrCl) მიხედვით:

• CrCl 10-20 მლ/წთ: სტანდარტული დოზა ყოველ 12 სთ-ში
• CrCl < 10 მლ/წთ: სტანდარტული დოზა ყოველ 24 სთ-ში
• ჰემოდიალიზი: დამატებითი დოზა დიალიზის შემდეგ (EMA SmPC)

ღვიძლის უკმარისობა

დოზის კორექცია არ არის საჭირო, ვინაიდან ცეფუროქსიმი ღვიძლში მეტაბოლიზმს ფაქტობრივად არ განიცდის.

ფარმაკოკინეტიკა

შეწოვა (აბსორბცია)

ცეფუროქსიმ აქსეტილი პერორალური მიღებისას შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და სწრაფად ჰიდროლიზდება ნაწლავის ლორწოვანსა და სისხლში აქტიურ ცეფუროქსიმად. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 37-52% და მნიშვნელოვნად იზრდება საკვებთან ერთად მიღებისას (50-60%-მდე). პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 2-3 საათში. ი/ვ შეყვანისას პიკური კონცენტრაცია მყისიერია, ი/მ ინექციისას — 30-45 წუთში (EMA SmPC).

განაწილება

მოცულობა განაწილების (Vd) შეადგენს დაახლოებით 0.19-0.29 ლ/კგ. ცეფუროქსიმი კარგად აღწევს ფილტვის ქსოვილში, პლევრალურ სითხეში, სინოვიალურ სითხეში, კანსა და რბილ ქსოვილებში. ცერებროსპინალურ სითხეში თერაპიული კონცენტრაციები მიიღწევა მხოლოდ ტვინის გარსების ანთების (მენინგიტის) დროს. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება — 33-50% (BNF 87).

მეტაბოლიზმი

ცეფუროქსიმი არ განიცდის ღვიძლის მეტაბოლიზმს. ცეფუროქსიმ აქსეტილი (პროწამალი) ჰიდროლიზდება ნაწლავის ესთერაზებით და სისხლის პლაზმის ესთერაზებით აქტიურ ცეფუროქსიმად.

ელიმინაცია (გამოყოფა)

პრეპარატი გამოიყოფა თირკმლებით, უმთავრესად გლომერულარული ფილტრაციითა და მილაკოვანი სეკრეციით, უცვლელი სახით (>95%). ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) შეადგენს 1-1.5 საათს ნორმალური თირკმლის ფუნქციის დროს. თირკმლის უკმარისობისას ნახევარგამოყოფის პერიოდი მნიშვნელოვნად იზრდება (CrCl < 10 მლ/წთ-ზე — 17 საათამდე). პრეპარატი გამოიყოფა ჰემოდიალიზით.

გვერდითი ეფექტები

ხშირი (>10%)

• დიარეა — ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტი, განსაკუთრებით პერორალური ფორმის მიღებისას

ნაკლებად ხშირი (1-10%)

• გულისრევა, ღებინება — საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ
• მუცლის ტკივილი
• თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
• კანის გამონაყარი — მაკულოპაპულარული ტიპის
• ქავილი
• ეოზინოფილია — გარდამავალი, ჩვეულებრივ კლინიკურად უმნიშვნელო
• ტრანსამინაზების გარდამავალი მომატება (ALT, AST)
• ინექციის ადგილზე ტკივილი — ი/მ შეყვანისას (BNF 87)
• კანდიდოზური სუპერინფექცია — ვაგინალური ან ორალური

იშვიათი (<1%) და სერიოზული

• ანაფილაქსიური რეაქცია — სიცოცხლისთვის საშიში, მოითხოვს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას
• სტივენს-ჯონსონის სინდრომი / ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი — ძალიან იშვიათი, მაგრამ პოტენციურად ფატალური
• Clostridioides difficile-ასოცირებული დიარეა/კოლიტი — ფსევდომემბრანოზული კოლიტის ჩათვლით (/conditions/kolitი)
• ინტერსტიციული ნეფრიტი — იშვიათი, რევერსიბელი
• ჰემოლიზური ანემია — ძალიან იშვიათი
• თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია — გარდამავალი სისხლის ფორმულის ცვლილებები
• კრუნჩხვები — ძალიან მაღალი დოზებისას, განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის დროს
• სეროკონვერსია — კუმბსის ტესტის (პირდაპირი ანტიგლობულინის ტესტი) გარდამავალი პოზიტივობა (EMA SmPC)

ლაბორატორიული ცვლილებები

• ცრუ-უარყოფითი შედეგი გლუკოზის ფერიცაინიდის მეთოდით განსაზღვრისას
• ცრუ-დადებითი შედეგი შარდში გლუკოზის არაფერმენტული ტესტებით

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• ჰიპერმგრძნობელობა ცეფუროქსიმის ან ნებისმიერი ცეფალოსპორინის მიმართ
• ანაფილაქსიის ანამნეზი ნებისმიერი ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკის (პენიცილინების ჩათვლით) მიმართ — მკაცრი უკუჩვენება (BNF 87)

სიფრთხილე საჭიროა

• პენიცილინის ალერგიის ანამნეზი — ჯვარედინი ალერგიის რისკი დაახლოებით 1-2%-ს შეადგენს. არაანაფილაქსიური ალერგიის შემთხვევაში ცეფალოსპორინების გამოყენება შესაძლებელია სიფრთხილით
• თირკმლის ფუნქციის დარღვევა — საჭიროა დოზის კორექცია (იხ. დოზირების სექცია)
• კუჭ-ნაწლავის დაავადებების ანამნეზი, განსაკუთრებით კოლიტი — C. difficile-ასოცირებული კოლიტის რისკის გამო
• ეპილეფსია ან კრუნჩხვების ანამნეზი — მაღალი დოზები, განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის ფონზე, შეიძლება კრუნჩხვებს გამოიწვიოს
• ხანგრძლივი გამოყენება — შეიძლება გამოიწვიოს რეზისტენტული მიკროორგანიზმებით სუპერინფექცია (EMA SmPC)

ურთიერთქმედებები

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები

პრობენეციდი: ამცირებს ცეფუროქსიმის მილაკოვან სეკრეციას, რაც ზრდის პლაზმის კონცენტრაციას და ახანგრძლივებს ნახევარგამოყოფის პერიოდს. თანდროული გამოყენება ზოგადად არ არის რეკომენდებული, თუმცა ზოგჯერ განზრახ გამოიყენება კონცენტრაციის გასაზრდელად (EMA SmPC).

ამინოგლიკოზიდები (გენტამიცინი, ამიკაცინი): ადიტიური/სინერგისტული ანტიბაქტერიული ეფექტი, მაგრამ ასევე ნეფროტოქსიურობის რისკის ზრდა. თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი აუცილებელია. ფიზიკურად არ უნდა შეერიოს ერთ შპრიცში ან ინფუზიაში.

მარყუჟოვანი დიურეტიკები (ფუროსემიდი): თეორიულად შესაძლებელია ნეფროტოქსიურობის რისკის ზრდა, თუმცა კლინიკურად ეს ურთიერთქმედება იშვიათად აქტუალურია.

პერორალური ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი): ცეფალოსპორინებმა შეიძლება გააძლიეროს ანტიკოაგულანტური ეფექტი INR-ის მომატებით, განსაკუთრებით ნაწლავის ფლორის დარღვევისას (K ვიტამინის სინთეზის შემცირება). INR-ის მონიტორინგი რეკომენდებულია (BNF 87).

ანტაციდები და H2-ბლოკატორები: კუჭის pH-ს მომატება ამცირებს ცეფუროქსიმ აქსეტილის შეწოვას. მიღება რეკომენდებულია ანტაციდებიდან მინიმუმ 1 საათით ადრე ან 2 საათის შემდეგ.

ორალური კონტრაცეპტივები: ისევე, როგორც სხვა ანტიბიოტიკები, თეორიულად შეიძლება შეამციროს ეფექტურობა, თუმცა კლინიკური მტკიცებულება სუსტია. მიუხედავად ამისა, ზოგიერთი გაიდლაინი რეკომენდაციას იძლევა კურსის განმავლობაში დამატებითი ბარიერული მეთოდის გამოყენებაზე.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ცეფუროქსიმი FDA-ს ყოფილი კლასიფიკაციით მიეკუთვნებოდა B კატეგორიას — ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა ფეტოტოქსიურობა არ გამოავლინა, ხოლო ადეკვატური კონტროლირებული კვლევები ორსულ ქალებში არ ჩატარებულა. მიუხედავად ამისა, ცეფუროქსიმი ფართოდ გამოიყენება ორსულობის პერიოდში და ითვლება ერთ-ერთ უსაფრთხო ანტიბიოტიკად ორსულობისას. EMA და NICE რეკომენდაციებით, პრეპარატი შეიძლება დაინიშნოს, როცა სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს (NICE, EMA SmPC).

ცეფუროქსიმი გადადის პლაცენტარულ ბარიერში, მაგრამ ტერატოგენულობის მტკიცებულება არ არსებობს.

ლაქტაცია

ცეფუროქსიმი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით. ძუძუთი კვებისას შეიძლება ბავშვს განუვითარდეს დიარეა ან კანდიდოზი (ნაწლავის ფლორის ცვლილების გამო), თუმცა ეს იშვიათია. BNF-ის მიხედვით, გამოყენება ლაქტაციისას მისაღებია (BNF 87).

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ცეფუროქსიმი წარმოდგენილია სხვადასხვა სავაჭრო სახელწოდებით:

• ცეფურო (/medications/cefuro) — პერორალური და პარენტერალური ფორმები
• ცეფუროქსიმ 500 მგ (/medications/cefuroxim-500mg) — ტაბლეტები 500 მგ

საქართველოში ხელმისაწვდომია ასევე სხვა საერთაშორისო მწარმოებლების პრეპარატები (Zinnat/ზინატი — ორიგინალი GSK-ისგან, Cefuroxime-ის სხვადასხვა გენერიკი). პრეპარატის ყველა ფორმა ექცევა რეცეპტით გაცემის რეჟიმში. რეკომენდებულია ფარმაცევტის ან ექიმის კონსულტაცია კონკრეტული ბრენდის არჩევისას.

ხშირად დასმული კითხვები

რა განსხვავებაა ცეფუროქსიმ აქსეტილსა და ცეფუროქსიმ ნატრიუმს შორის?

ცეფუროქსიმ აქსეტილი არის პროწამალი — პერორალური ფორმა, რომელიც ორგანიზმში გარდაიქმნება აქტიურ ცეფუროქსიმად. იგი ხელმისაწვდომია ტაბლეტებისა და სუსპენზიის სახით. ცეფუროქსიმ ნატრიუმი კი პარენტერალური ფორმაა (ინტრავენური/ინტრამუსკულარული ინექციისთვის), რომელიც გამოიყენება საავადმყოფო პირობებში მძიმე ინფექციების ან ქირურგიული პროფილაქტიკისთვის.

შეიძლება თუ არა ცეფუროქსიმის მიღება ცარიელ კუჭზე?

ტაბლეტები რეკომენდებულია საკვებთან ერთად მიღება, რადგან ეს მნიშვნელოვნად (50%-მდე) ზრდის ბიოშეღწევადობას. ცარიელ კუჭზე მიღებისას პრეპარატის შეწოვა მცირდება, რაც შეიძლება კლინიკური ეფექტურობის შემცირებას გამოიწვიოს (EMA SmPC).

თუ პენიცილინზე ალერგია მაქვს, შეიძლება ცეფუროქსიმის მიღება?

ეს დამოკიდებულია ალერგიის ტიპზე. თუ პენიცილინზე ანაფილაქსიური რეაქცია გქონდათ, ცეფალოსპორინები, მათ შორის ცეფუროქსიმი, უკუნაჩვენებია. არაანაფილაქსიური ალერგიის (მაგ., მსუბუქი გამონაყარი) შემთხვევაში ჯვარედინი რეაქციის რისკი დაბალია (~1-2%) და ექიმის ზედამხედველობით შეიძლება მიღება. ყველა შემთხვევაში გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს ექიმმა (BNF 87).

რამდენ ხანს უნდა მივიღო ცეფუროქსიმი?

კურსის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპზე: ცისტიტისას — 3-7 დღე, ზედა სასუნთქი გზების ინფექციისას — 5-10 დღე, ლაიმის დაავადებისას — 14-21 დღე. მნიშვნელოვანია ანტიბიოტიკის კურსი ბოლომდე დაასრულოთ, მაშინაც კი, თუ სიმპტომები ადრე გაქრა — ეს ხელს უშლის ანტიბიოტიკორეზისტენტობის განვითარებას.

რა ვქნა, თუ ერთი დოზა გამომრჩა?

გამოტოვებული დოზა მიიღეთ რაც შეიძლება მალე. თუ მომდევნო დოზის დრო ახლოვდება, გამოტოვეთ გაცდენილი დოზა და გააგრძელეთ ჩვეულებრივი სქემით. არავითარ შემთხვევაში არ მიიღოთ ორმაგი დოზა. თუ რამდენიმე დოზა გამოგრჩათ, მიმართეთ ექიმს.

არის თუ არა ცეფუროქსიმი ეფექტური ვირუსული ინფექციების წინააღმდეგ?

არა. ცეფუროქსიმი არის ანტიბაქტერიული პრეპარატი და არანაირი ეფექტი არ აქვს ვირუსული ინფექციების (გრიპი, კორონავირუსი, ჩვეულებრივი გაციება) წინააღმდეგ. ანტიბიოტიკების არასათანადო გამოყენება ხელს უწყობს ანტიბიოტიკორეზისტენტობის გავრცელებას, რაც გლობალურ ჯანდაცვის ერთ-ერთი უმთავრესი გამოწვევაა (WHO, 2023).