მოკლედ
ბისოპროლოლი არის მაღალსელექციური ბეტა-1-ადრენობლოკატორი, რომელიც გამოიყენება არტერიული ჰიპერტენზიის, სტაბილური სტენოკარდიის და ქრონიკული გულის უკმარისობის სამკურნალოდ. პრეპარატი ამცირებს გულის შეკუმშვის სიხშირეს, სისტოლურ და დიასტოლურ არტერიულ წნევას, ამცირებს მიოკარდიუმის ჟანგბადზე მოთხოვნილებას. ბისოპროლოლი გამოირჩევა ხანგრძლივი მოქმედებით (ნახევარგამოყოფის პერიოდი 10–12 საათი), რაც საშუალებას იძლევა დღეში ერთხელ მიიღოთ. პრეპარატი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელ მედიკამენტთა ნუსხაში (WHO Model List) და ფართოდ გამოიყენება კარდიოლოგიურ პრაქტიკაში. საქართველოში ხელმისაწვდომია სხვადასხვა ბრენდის სახით, მათ შორის კონკორი, ბისოგამა და ბისოპროლოლ-ნორმონი.
რა არის და ფარმაკოლოგია
ბისოპროლოლი (INN: Bisoprolol) არის მესამე თაობის მაღალსელექციური ბეტა-1-ადრენობლოკატორი, რომელიც ეკუთვნის კარდიოვასკულარული ფარმაკოლოგიის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან წამლის კლასს — ბეტა-ადრენობლოკატორებს. პრეპარატი სინთეზირებულია 1978 წელს Merck KGaA-ს (გერმანია) ლაბორატორიაში და სამედიცინო პრაქტიკაში 1986 წლიდან გამოიყენება.
ბეტა-ადრენობლოკატორების კლასი მოიცავს არასელექციურ (პროპრანოლოლი, კარვედილოლი) და სელექციურ (ატენოლოლი, მეტოპროლოლი, ბისოპროლოლი) პრეპარატებს. ბისოპროლოლი გამოირჩევა ბეტა-1/ბეტა-2 სელექციურობის ყველაზე მაღალი კოეფიციენტით (75:1), რაც აკადემიური თვალსაზრისით მას ერთ-ერთ ყველაზე სელექციურ ბეტა-ბლოკატორად აქცევს (BNF 87).
ქიმიურად ბისოპროლოლი წარმოადგენს ფენოქსიეთანოლამინის წარმოებულს, ფორმულით C₁₈H₃₁NO₄. გამოიყენება ფუმარატის მარილის სახით (bisoprolol fumarate). პრეპარატი არ ავლენს შინაგან სიმპათომიმეტიკურ აქტივობას (ISA) და არ გააჩნია მემბრანადამსტაბილიზირებელი თვისებები, რაც მის უსაფრთხოების პროფილს აუმჯობესებს.
ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაცია ბისოპროლოლს აუცილებელ მედიკამენტთა ნუსხაში ათავსებს ჰიპერტენზიისა და გულის უკმარისობის სამკურნალოდ (WHO Model List). ევროპის კარდიოლოგთა საზოგადოების (ESC) მითითებებით, ბისოპროლოლი პირველი რიგის პრეპარატია ქრონიკული გულის უკმარისობისა და სტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობაში.
მოქმედების მექანიზმი
ბისოპროლოლის ფარმაკოლოგიური მოქმედება განპირობებულია ბეტა-1-ადრენერგული რეცეპტორების კომპეტიტური, შექცევადი ბლოკირებით. ბეტა-1-ადრენორეცეპტორები უპირატესად ლოკალიზებულია მიოკარდიუმში, სინუსურ და ატრიოვენტრიკულურ (AV) კვანძებში, აგრეთვე თირკმლის იუქსტაგლომერულურ აპარატში.
კარდიალური ეფექტები
ბეტა-1-რეცეპტორების ბლოკირებით ბისოპროლოლი:
- უარყოფითი ქრონოტროპული ეფექტი — ამცირებს სინუსური კვანძის ავტომატიზმს და გულის შეკუმშვის სიხშირეს (ჩსს). ამით მცირდება მიოკარდიუმის ჟანგბადზე მოთხოვნილება.
- უარყოფითი ინოტროპული ეფექტი — ამცირებს მიოკარდიუმის შეკუმშვის ძალას, რაც ამცირებს გულის მუშაობის ინტენსივობას.
- უარყოფითი დრომოტროპული ეფექტი — ანელებს იმპულსის გატარებას AV კვანძში, რაც განაპირობებს ანტიარითმიულ თვისებას.
რენინ-ანგიოტენზინის სისტემაზე მოქმედება
ბისოპროლოლი ბლოკავს ბეტა-1-რეცეპტორებს თირკმლის იუქსტაგლომერულურ უჯრედებში, რაც იწვევს რენინის სეკრეციის დათრგუნვას. შედეგად მცირდება ანგიოტენზინ II-ის და ალდოსტერონის წარმოქმნა, რაც ხელს უწყობს არტერიული წნევის შემცირებას და ნატრიუმ-წყლის რეტენციის დაქვეითებას (EMA SmPC).
ჰიპოტენზიური მოქმედების მექანიზმი
ბისოპროლოლის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი მრავალფაქტორულია:
- გულის წუთური მოცულობის შემცირება (ჩსს-ის და დარტყმითი მოცულობის კლების გამო)
- რენინის სეკრეციის დათრგუნვა
- ცენტრალური სიმპათიკური ტონუსის შემცირება
- პერიფერიული სისხლძარღვების რეზისტენტობის თანდათანობითი ნორმალიზაცია ხანგრძლივი მიღებისას
სელექციურობის კლინიკური მნიშვნელობა
თერაპიულ დოზებში ბისოპროლოლი პრაქტიკულად არ ბლოკავს ბეტა-2-რეცეპტორებს ბრონქებსა და სისხლძარღვებში, რაც ამცირებს ბრონქოსპაზმის, პერიფერიული ვაზოკონსტრიქციისა და ჰიპოგლიკემიის მასკირების რისკს. თუმცა, მაღალ დოზებში სელექციურობა მცირდება და ბეტა-2-ბლოკადა შესაძლოა კლინიკურად მნიშვნელოვანი გახდეს (BNF 87).
ჩვენებები
ბისოპროლოლი გამოიყენება შემდეგი მდგომარეობების სამკურნალოდ:
არტერიული ჰიპერტენზია
ბისოპროლოლი ერთ-ერთ პირველი რიგის პრეპარატს წარმოადგენს არტერიული ჰიპერტენზიის მკურნალობაში. NICE-ის რეკომენდაციების მიხედვით (NICE NG136), ბეტა-ბლოკატორები შეიძლება გამოყენებულ იქნას მეოთხე საფეხურის ანტიჰიპერტენზიულ თერაპიაში ან ადრეულ ეტაპზე — სიმპათიკური ჰიპერტონუსის, ტაქიკარდიის ან თანმხლები სტენოკარდიის არსებობისას.
სტაბილური სტენოკარდია
სტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობაში ბისოპროლოლი პირველი რიგის პრეპარატია. ჩსს-ის შემცირებით იზრდება დიასტოლის ხანგრძლივობა, უმჯობესდება კორონარული პერფუზია და მცირდება მიოკარდიუმის ჟანგბადზე მოთხოვნილება. სამიზნე ჩსს მოსვენებულ მდგომარეობაში 55–60 დარტყმა/წუთში (ESC 2019 Guidelines).
ქრონიკული გულის უკმარისობა
ბისოპროლოლი ერთ-ერთი სამი ბეტა-ბლოკატორიდანაა (კარვედილოლი, მეტოპროლოლ სუქცინატი, ბისოპროლოლი), რომელთა ეფექტურობა დადასტურებულია ქრონიკული გულის უკმარისობის მკურნალობაში სიკვდილიანობის შემცირების თვალსაზრისით. CIBIS-II კვლევამ აჩვენა სიკვდილიანობის 34%-იანი შემცირება ბისოპროლოლის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით (EMA SmPC). გამოიყენება NYHA II–IV ფუნქციური კლასის გულის უკმარისობისას, აფე-ინჰიბიტორთან და დიურეტიკთან კომბინაციაში.
სხვა ჩვენებები
- ზეპარკუჭოვანი ტაქიარითმიები — ჩსს-ის კონტროლი წინაგულთა ფიბრილაციისას
- მიტრალური სარქვლის პროლაფსი — სიმპტომატური მკურნალობა
- ჰიპერთირეოზის სიმპტომატური მართვა (ტაქიკარდიის შემცირება)
- გულის უკმარისობის პრევენცია მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდეგ
დოზირება
არტერიული ჰიპერტენზია და სტენოკარდია
მოზრდილებში:
- საწყისი დოზა: 5 მგ დღეში ერთხელ, დილით
- საჭიროების შემთხვევაში დოზა იზრდება 10 მგ-მდე
- მაქსიმალური დოზა: 20 მგ/დღეში
- ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია ჩვეულებრივ არ არის საჭირო (EMA SmPC)
ქრონიკული გულის უკმარისობა
გულის უკმარისობისას ბისოპროლოლის დოზირება მოითხოვს ფრთხილად, ეტაპობრივ ტიტრაციას:
| ტიტრაციის ეტაპი | დოზა | ხანგრძლივობა | |---|---|---| | 1-ლი კვირა | 1,25 მგ × 1 | 1 კვირა | | 2-ე კვირა | 2,5 მგ × 1 | 1 კვირა | | 3-ე კვირა | 3,75 მგ × 1 | 1 კვირა | | 4–7-ე კვირა | 5 მგ × 1 | 4 კვირა | | 8–11-ე კვირა | 7,5 მგ × 1 | 4 კვირა | | 12-ე კვირიდან | 10 მგ × 1 | მუდმივი |
სამიზნე დოზა: 10 მგ/დღეში. ყოველი ეტაპის გაზრდა შესაძლებელია მხოლოდ წინა დოზის კარგი ამტანობის შემთხვევაში. აუცილებელია არტერიული წნევის, ჩსს-ისა და გულის უკმარისობის სიმპტომების მონიტორინგი (BNF 87).
თირკმლის და ღვიძლის უკმარისობა
- მსუბუქი-საშუალო თირკმლის უკმარისობა (GFR > 20 მლ/წთ): დოზის კორექცია არ არის საჭირო
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (GFR < 20 მლ/წთ): მაქსიმალური დოზა 10 მგ/დღეში; დოზის გაზრდა ფრთხილად
- ღვიძლის უკმარისობა: მძიმე ფორმებისას მაქსიმალური დოზა 10 მგ/დღეში; ფრთხილი ტიტრაცია (EMA SmPC)
პედიატრია
18 წლამდე ასაკის პაციენტებში ბისოპროლოლის ეფექტურობა და უსაფრთხოება სათანადოდ არ არის შესწავლილი, ამიტომ პედიატრიულ პრაქტიკაში არ არის რეკომენდებული.
მნიშვნელოვანი შენიშვნა
ბისოპროლოლის მოულოდნელი, უეცარი შეწყვეტა დაუშვებელია — აუცილებელია თანდათანობითი მოხსნა 1–2 კვირის განმავლობაში, წინააღმდეგ შემთხვევაში შესაძლებელია „მოხსნის სინდრომი" (rebound tachycardia, ანგინოზური შეტევები).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
ბისოპროლოლი პერორალური მიღების შემდეგ თითქმის სრულად (≥90%) შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 90%-ს, რაც „პირველი გავლის" ეფექტის მინიმალურობას მოწმობს. საკვების მიღება არ მოქმედებს ბიოშეღწევადობაზე. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 2–3 საათში (Tmax) (EMA SmPC).
განაწილება
პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს დაახლოებით 30%-ს. განაწილების მოცულობა — 3,5 ლ/კგ, რაც მიუთითებს ქსოვილებში კარგ განაწილებაზე. ბისოპროლოლი ზომიერად ლიპოფილურია, რაც განაპირობებს მის ხანგრძლივ მოქმედებას.
მეტაბოლიზმი
ბისოპროლოლი მეტაბოლიზდება ღვიძლში CYP3A4 და CYP2D6 ფერმენტული სისტემებით. მეტაბოლიტები ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია. მნიშვნელოვანია, რომ ბისოპროლოლს გააჩნია ორმაგი (ჰეპატო-რენალური) ელიმინაციის გზა.
ექსკრეცია
დოზის 50% გამოიყოფა თირკმლებით უცვლელი სახით, 50% — ღვიძლით მეტაბოლიტების სახით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) შეადგენს 10–12 საათს, რაც უზრუნველყოფს 24-საათიან ეფექტს და საშუალებას იძლევა პრეპარატი დღეში ერთხელ მიიღოთ. მოხუც პაციენტებში ნახევარგამოყოფის პერიოდის მნიშვნელოვანი ცვლილება არ აღინიშნება.
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- დაღლილობა, სისუსტე (განსაკუთრებით თერაპიის დასაწყისში)
ნაკლებად ხშირი (1–10%)
- ბრადიკარდია
- ჰიპოტენზია (განსაკუთრებით გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში)
- თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი
- კიდურების სიცივე
- გულისრევა, ღებინება, დიარეა ან ყაბზობა
- ძილის დარღვევა, კოშმარული სიზმრები
- ასთენია
იშვიათი (0,1–1%)
- AV-ბლოკადის გამწვავება
- ორთოსტატული ჰიპოტენზია
- ბრონქოსპაზმი (განსაკუთრებით ბრონქული ასთმის ან COPD-ის მქონე პაციენტებში)
- დეპრესია, ჰალუცინაციები
- კუნთების სისუსტე, კრუნჩხვები
- ერექტილის დისფუნქცია
- ღვიძლის ფერმენტების მომატება (ALT, AST)
- კანის გამონაყარი, ქავილი
ძალიან იშვიათი (<0,1%)
- მძიმე ბრადიკარდია
- გულის უკმარისობის გამწვავება
- ალერგიული რინიტი
- ჰეპატიტი
- ალოპეცია
- ფსორიაზის გამწვავება ან პროვოცირება
კლინიკურად მნიშვნელოვანი გაფრთხილებები
ბეტა-ბლოკატორებს, მათ შორის ბისოპროლოლს, შეუძლიათ ჰიპოგლიკემიის სიმპტომების (ტაქიკარდია, ტრემორი) მასკირება შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში, ამიტომ ამ ჯგუფის პაციენტებში საჭიროა გლიკემიის რეგულარული მონიტორინგი (BNF 87).
ბისოპროლოლმა შესაძლებელია გაამწვავოს პერიფერიული არტერიული მიმოქცევის დარღვევა (რეინოს ფენომენი, პერიფერიული არტერიოპათია).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- ბისოპროლოლის ან ექსციპიენტების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა
- მწვავე გულის უკმარისობა ან დეკომპენსირებული გულის უკმარისობა, რომელიც მოითხოვს ინოტროპულ თერაპიას
- კარდიოგენური შოკი
- მეორე და მესამე ხარისხის AV-ბლოკადა (პეისმეიკერის გარეშე)
- სინუსური კვანძის სისუსტის სინდრომი (SSS)
- სინოატრიალური ბლოკადა
- მძიმე ბრადიკარდია (ჩსს < 50 დარტყმა/წუთში თერაპიის დაწყებამდე)
- მძიმე ჰიპოტენზია (სისტოლური < 90 მმ.ვწყ.სვ.)
- მძიმე ბრონქული ასთმა ან მძიმე COPD
- ფეოქრომოციტომა (ალფა-ბლოკატორით წინასწარი მკურნალობის გარეშე)
- მეტაბოლური აციდოზი (EMA SmPC)
სიფრთხილით გამოყენება
- კონტროლირებული ბრონქული ასთმა ან COPD (სელექციურობის მიუხედავად)
- პერიფერიული არტერიული დაავადება
- პრინცმეტალის სტენოკარდია
- I ხარისხის AV-ბლოკადა
- შაქრიანი დიაბეტი (ჰიპოგლიკემიის ნიშნების მასკირების რისკი)
- მკაცრი მარხვა/დიეტა
- ფსორიაზი ან ფსორიაზის ანამნეზი
- დესენსიბილიზაციის თერაპიის ფონზე
ურთიერთქმედებები
მაღალი რისკის ურთიერთქმედებები
- ვერაპამილი, დილტიაზემი (არადიჰიდროპირიდინული კალციუმის ანტაგონისტები) — ბრადიკარდიის, AV-ბლოკადისა და ჰიპოტენზიის რისკის მნიშვნელოვანი ზრდა. კომბინაცია კონტრაინდიცირებულია ინტრავენური ფორმებით; პერორალურად — მხოლოდ მკაცრი მონიტორინგით (BNF 87).
- ამიოდარონი, დრონედარონი — მძიმე ბრადიკარდიის, AV-ბლოკადისა და გულის გაჩერების რისკი.
- კლონიდინი — ერთდროული მიღებისას ბისოპროლოლის მოხსნამ შეიძლება გამოიწვიოს „რებაუნდ ჰიპერტენზია". კლონიდინის მოხსნა შესაძლებელია მხოლოდ ბისოპროლოლის შეწყვეტიდან რამდენიმე დღის შემდეგ.
- ფლეკაინიდი, დიზოპირამიდი — ბრადიკარდიისა და მიოკარდიუმის კუმშვადობის დათრგუნვის რისკი.
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები
- ინსულინი, სულფონილშარდოვანის წარმოებულები — ბისოპროლოლი შეიძლება გააძლიეროს ჰიპოგლიკემიური ეფექტი და დამალოს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები.
- დიჰიდროპირიდინული კალციუმის ანტაგონისტები (ამლოდიპინი, ნიფედიპინი) — ჰიპოტენზიის რისკის ზრდა; ჩვეულებრივ კომბინაცია მისაღებია მონიტორინგით.
- დიგოქსინი — ბრადიკარდიის და AV-ბლოკადის რისკის ადიტიური ზრდა.
- NSAID-ები (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — შეიძლება შეამცირონ ბისოპროლოლის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი.
- რიფამპიცინი — CYP3A4 ინდუქციით ამცირებს ბისოპროლოლის პლაზმურ კონცენტრაციას.
- ზოგადი ანესთეზია — ბეტა-ბლოკადის ფონზე ანესთეზიის დროს შეიძლება განვითარდეს მძიმე ჰიპოტენზია და ბრადიკარდია (EMA SmPC).
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ბისოპროლოლი მიეკუთვნება FDA-ს C კატეგორიას ორსულობის პირველ ტრიმესტრში და D კატეგორიას მეორე-მესამე ტრიმესტრში. ბეტა-ბლოკატორებმა შეიძლება გამოიწვიონ პლაცენტარული სისხლმიმოქცევის შემცირება, ნაყოფის ბრადიკარდია, ჰიპოგლიკემია და ზრდის შეფერხება.
ორსულობის პერიოდში ბისოპროლოლი გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ორსულობის პერიოდში არტერიული ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ უფრო უპირატესია ლაბეტალოლი ან მეთილდოპა (NICE NG133).
მშობიარობამდე 48–72 საათით ადრე რეკომენდებულია ბისოპროლოლის შეწყვეტა ახალშობილის ბრადიკარდიისა და ჰიპოგლიკემიის პრევენციისთვის. ახალშობილს ესაჭიროება 48–72 საათის მონიტორინგი.
ლაქტაცია
ბისოპროლოლი გამოიყოფა დედის რძეში. ძუძუთი კვების პერიოდში გამოყენება არ არის რეკომენდებული ან მოითხოვს ძუძუთი კვების შეწყვეტას (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ბისოპროლოლი ხელმისაწვდომია შემდეგი ბრენდული დასახელებებით:
- კონკორი (Concor, Merck) — ორიგინალური პრეპარატი, 5 მგ და 10 მგ ტაბლეტები → კონკორი
- ბისოგამა — 5 მგ და 10 მგ ტაბლეტები → ბისოგამა 5 მგ, ბისოგამა 10 მგ
- ბისოპროლოლ-ნორმონი — 2,5 მგ, 5 მგ და 10 მგ ტაბლეტები → ბისოპროლოლ-ნორმონი 5 მგ, ბისოპროლოლ-ნორმონი 10 მგ, ბისოპროლოლ-ნორმონი 2,5 მგ
- ბისოპროლოლ-ლეკი — 5 მგ და 10 მგ → ბისოპროლოლ-ლეკი 5 მგ, ბისოპროლოლ-ლეკი 10 მგ
- ბისოპროლოლ-რატიოფარმა → ბისოპროლოლ-რატიოფარმა
- ბისოპროლოლი (ჯენერიკი) — 5 მგ → ბისოპროლოლი 5 მგ
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანში იწყებს ბისოპროლოლი მოქმედებას?
ბისოპროლოლის ეფექტი იწყება მიღებიდან 1–2 საათში, მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 3–4 საათში. სრული ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი ჩვეულებრივ ვითარდება რეგულარული მიღების 1–2 კვირის შემდეგ. გულის უკმარისობისას კლინიკური ეფექტის სრულად შეფასებისთვის საჭიროა 2–3 თვიანი მკურნალობა.
შეიძლება თუ არა ბისოპროლოლის უეცარი შეწყვეტა?
არა, ბისოპროლოლის უეცარი შეწყვეტა კატეგორიულად არ არის რეკომენდებული. ეს შეიძლება გამოიწვიოს „მოხსნის სინდრომი" — ტაქიკარდია, არითმია, სტენოკარდიის გამწვავება, არტერიული წნევის მკვეთრი მომატება და, იშვიათ შემთხვევებში, მიოკარდიუმის ინფარქტიც კი. დოზა უნდა შემცირდეს თანდათანობით, 1–2 კვირის განმავლობაში (BNF 87).
უსაფრთხოა თუ არა ბისოპროლოლი ასთმის მქონე პაციენტებში?
ბისოპროლოლი მაღალსელექციური ბეტა-1-ბლოკატორია, თუმცა მძიმე ბრონქული ასთმის დროს კონტრაინდიცირებულია. მსუბუქი-საშუალო ასთმის ან COPD-ის შემთხვევაში შესაძლებელია გამოყენება უკიდურესი სიფრთხილით, მინიმალური დოზით და ბრონქოდილატატორის თანდართვით, თუმცა ამ შემთხვევაშიც კარდიოსელექციური ბეტა-ბლოკატორი უნდა გამოიყენოს ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობით (NICE NG80).
შეიძლება თუ არა ბისოპროლოლი და ალკოჰოლის ერთდროული მიღება?
ალკოჰოლი აძლიერებს ბისოპროლოლის ჰიპოტენზიურ ეფექტს, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, სისუსტე ან გულყრა. ბისოპროლოლის მიღების პერიოდში ალკოჰოლის მოხმარება მინიმუმამდე უნდა შემცირდეს ან სრულად აიცილოთ თავი.
ბისოპროლოლი ამცირებს თუ არა წონას?
არა, ბისოპროლოლს წონის შემცირების ეფექტი არ გააჩნია. პირიქით, ბეტა-ბლოკატორები ზოგჯერ ასოცირებულია მცირე წონის მომატებასთან (1–2 კგ), რაც მეტაბოლური სიჩქარის შემცირებას და ფიზიკური აქტივობისადმი ამტანობის დაქვეითებას უკავშირდება.
დილით უნდა მიიღო თუ საღამოს?
ბისოპროლოლი ჩვეულებრივ მიიღება დილით, საუზმის წინ ან საუზმის დროს, ერთი ჭიქა წყლით. თუმცა, ექიმის რეკომენდაციით შესაძლებელია სხვა დროსაც მიღება. მთავარია ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს მიიღოთ პრეპარატი 24-საათიანი ეფექტის უზრუნველსაყოფად.