მოკლედ
ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა (ბრენდული სახელი — ოგმენტინი/Augmentin) არის კომბინირებული ანტიბაქტერიული პრეპარატი, რომელიც მიეკუთვნება პენიცილინების ჯგუფს ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორთან კომბინაციაში. ამოქსიცილინი — ნახევრადსინთეზური პენიცილინი — უზრუნველყოფს ბაქტერიციდულ მოქმედებას, ხოლო კლავულანის მჟავა იცავს მას ბეტა-ლაქტამაზა-მაპროდუცირებელი ბაქტერიების დეგრადაციისგან. პრეპარატი ფართოდ გამოიყენება ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციების, შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციების, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების, ასევე ოდონტოგენური ინფექციების სამკურნალოდ. ხელმისაწვდომია ტაბლეტების, სუსპენზიისა და საინექციო ფორმებით. ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტებია დიარეა, გულისრევა და კანის გამონაყარი. WHO-ს ძირითადი მედიკამენტების ნუსხაში შეტანილი პრეპარატია (WHO Model List).
რა არის და ფარმაკოლოგია
ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა (INN: amoxicillin/clavulanic acid) წარმოადგენს კომბინირებულ ანტიბაქტერიულ საშუალებას, რომელიც შედგება ნახევრადსინთეზური ამინოპენიცილინისა (ამოქსიცილინი) და ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორისგან (კლავულანის მჟავა). პრეპარატი მიეკუთვნება ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების კლასს (BNF 87).
ოგმენტინი პირველად შეიმუშავა ბრიტანულმა ფარმაცევტულმა კომპანია Beecham-მა (ამჟამად GSK) 1970-იანი წლების ბოლოს. კლავულანის მჟავა აღმოაჩინეს Streptomyces clavuligerus-ისგან 1976 წელს, ხოლო კომბინირებული პრეპარატი კლინიკურ პრაქტიკაში 1981 წელს დაინერგა. ეს იყო რევოლუციური მიდგომა — ნაცვლად ახალი ანტიბიოტიკის სინთეზისა, არსებული ანტიბიოტიკი რეზისტენტობის მექანიზმის დამთრგუნველთან კომბინირდა.
ფარმაკოლოგიური თვალსაზრისით, პრეპარატი აერთიანებს ორ სინერგისტულ კომპონენტს: ამოქსიცილინი უზრუნველყოფს ბაქტერიციდულ აქტივობას უჯრედის კედლის სინთეზის დარღვევით, ხოლო კლავულანის მჟავა შეუქცევადად აინჰიბირებს მრავალ ტიპის ბეტა-ლაქტამაზას ფერმენტს, რომელსაც ბაქტერიები ანტიბიოტიკის განადგურებისთვის წარმოქმნიან. ეს კომბინაცია მნიშვნელოვნად აფართოებს ამოქსიცილინის ანტიმიკრობულ სპექტრს და მოიცავს იმ მიკროორგანიზმებსაც, რომლებიც ამოქსიცილინის მონოთერაპიისადმი რეზისტენტულია (EMA SmPC).
პრეპარატი შეტანილია WHO-ს ძირითადი მედიკამენტების სიაში და წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად დანიშნულ ანტიბიოტიკს მსოფლიოში, განსაკუთრებით პირველადი ჯანდაცვის რგოლში (WHO Model List).
მოქმედების მექანიზმი
ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავას მოქმედების მექანიზმი მოიცავს ორ ურთიერთშემავსებელ კომპონენტს, რომლებიც ერთობლივად უზრუნველყოფენ გაფართოებულ ანტიბაქტერიულ ეფექტს.
ამოქსიცილინის მოქმედების მექანიზმი: ამოქსიცილინი, როგორც ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკი, მოქმედებს ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის ბოლო ეტაპზე. იგი შეუქცევადად უკავშირდება პენიცილინშემაკავშირებელ ცილებს (PBP — Penicillin-Binding Proteins), კერძოდ PBP-1a, PBP-1b და PBP-3, რომლებიც მონაწილეობენ პეპტიდოგლიკანის ტრანსპეპტიდაციის რეაქციაში. ამ ფერმენტების ინჰიბირება იწვევს უჯრედის კედლის ჯვარედინი კავშირების ფორმირების დარღვევას, რაც უჯრედის ოსმოზურ არამდგრადობას და, საბოლოოდ, ლიზისს იწვევს. ამგვარად, ამოქსიცილინს აქვს ბაქტერიციდული მოქმედება (EMA SmPC).
კლავულანის მჟავას მოქმედების მექანიზმი: კლავულანის მჟავა სტრუქტურულად ბეტა-ლაქტამია, მაგრამ მას პრაქტიკულად არ გააჩნია ანტიბაქტერიული აქტივობა. იგი წარმოადგენს სუიციდურ (შეუქცევად) ინჰიბიტორს ბეტა-ლაქტამაზა ფერმენტებისა, რომლებიც Ambler-ის კლასიფიკაციით II, III, IV და V კლასს მიეკუთვნება (ანუ ბუშის კლასიფიკაციით 2, 3 და 4 ჯგუფის ფერმენტებს). კლავულანის მჟავა უკავშირდება ბეტა-ლაქტამაზას აქტიურ ცენტრს და ქმნის სტაბილურ აცილ-ფერმენტის კომპლექსს, რომელიც შეუქცევადად ინაქტივირებს ფერმენტს (BNF 87).
კომბინირებული ეფექტი: ამ ორი კომპონენტის ერთობლივი მოქმედებით პრეპარატი ეფექტურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
- გრამდადებითი აერობები: Staphylococcus aureus (მეთიცილინ-მგრძნობიარე), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Enterococcus faecalis
- გრამუარყოფითი აერობები: Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis
- ანაერობები: Bacteroides fragilis, Prevotella spp., Fusobacterium spp.
მნიშვნელოვანია, რომ კლავულანის მჟავა არ აინჰიბირებს AmpC ტიპის ბეტა-ლაქტამაზებს (კლასი I) და კარბაპენემაზებს, რის გამოც პრეპარატი არაეფექტურია ESBL-მაპროდუცირებელი შტამების უმეტესობის მიმართ. ანტიბიოტიკის მოქმედება დამოკიდებულია დროზე (time-dependent killing), რაც ნიშნავს, რომ ეფექტურობა კორელირებს იმ დროის ხანგრძლივობასთან, რომლის განმავლობაშიც პრეპარატის კონცენტრაცია აღემატება მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციას (MIC).
ჩვენებები
ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა ინიშნება სხვადასხვა ლოკალიზაციის ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, როდესაც გამომწვევი ბეტა-ლაქტამაზა-მაპროდუცირებელი მიკროორგანიზმია ან როდესაც ამოქსიცილინის მონოთერაპია არასაკმარისია (NICE NG136).
ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები:
- მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი — განსაკუთრებით მძიმე ან გართულებული ფორმები
- მწვავე შუა ყურის ანთება (ოტიტის მედია) — პირველი რიგის არჩევანი ბავშვებში
- რეკურენტული ტონზილიტი/ფარინგიტი
ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები:
- საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია — საშუალო სიმძიმის ფორმები
- მწვავე ბაქტერიული ბრონქიტის გამწვავება
- ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადების ბაქტერიული გამწვავებები
შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები:
- გაურთულებელი და გართულებული შარდის გზების ინფექციები
- ცისტიტი და პიელონეფრიტი
კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები:
- ცელულიტი
- ჭრილობის ინფექციები
- ცხოველის და ადამიანის ნაკბენის ინფექციები — პირველი რიგის არჩევანი (BNF 87)
- აბსცესები
ოდონტოგენური ინფექციები:
- პერიოდონტალური აბსცესი
- ოდონტოგენური ცელულიტი
- პოსტოპერაციული ორალური ინფექციები
ძვალ-სახსართა ინფექციები:
- ოსტეომიელიტი
- სეპტიური ართრიტი
სხვა ჩვენებები:
- ინტრააბდომინალური ინფექციები (კომბინირებული თერაპიის ფარგლებში)
- ქირურგიული პროფილაქტიკა — განსაკუთრებით გასტროინტესტინალური და გინეკოლოგიური ოპერაციებისას
- დიაბეტური ფეხის ინფექცია (მსუბუქი-საშუალო ფორმები)
პრეპარატი არ არის ეფექტური ვირუსული ინფექციების, მათ შორის გრიპისა და SARS-CoV-2 ინფექციის სამკურნალოდ. ანტიბიოტიკის დანიშვნა უნდა ეფუძნებოდეს ანტიბიოტიკის მოხმარების რაციონალური პოლიტიკის პრინციპებს (NICE NG136).
დოზირება
დოზირება დამოკიდებულია ინფექციის სიმძიმეზე, ლოკალიზაციაზე, პაციენტის ასაკსა და თირკმლის ფუნქციაზე. ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავას დოზა გამოითვლება ამოქსიცილინის კომპონენტის მიხედვით (BNF 87).
მოზრდილები და 40 კგ-ზე მეტი წონის ბავშვები
სტანდარტული დოზა (მსუბუქი-საშუალო ინფექციები):
- 625 მგ (500/125 მგ) ყოველ 8 საათში, პერორალურად
- ალტერნატიულად: 1000 მგ (875/125 მგ) ყოველ 12 საათში
მაღალი დოზა (მძიმე ინფექციები):
- 1000 მგ (875/125 მგ) ყოველ 8 საათში
- საინექციო ფორმა: 1.2 გ (1000/200 მგ) ინტრავენურად ყოველ 8 საათში; მძიმე ინფექციებისას — ყოველ 6 საათში
ქირურგიული პროფილაქტიკა:
- 1.2 გ ინტრავენურად ანესთეზიის ინდუქციისას; საჭიროების შემთხვევაში 2-3 დამატებითი დოზა 8-საათიანი ინტერვალით
ბავშვები (40 კგ-ზე ნაკლები წონა)
სტანდარტული დოზა:
- 20/5 მგ/კგ/დღეში (ამოქსიცილინი/კლავულანატი), გაყოფილი 3 მიღებაზე (ყოველ 8 საათში)
მაღალი დოზა (მძიმე ინფექციები, ოტიტის მედია, სინუსიტი):
- 40/10 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 3 მიღებაზე
- ალტერნატიულად BD ფორმულაცია: 45/6.4 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე (ყოველ 12 საათში)
ნეონატები და 3 თვემდე ბავშვები:
- 30/7.5 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე (ყოველ 12 საათში)
თირკმლის უკმარისობისას კორექცია
| GFR (მლ/წთ) | დოზა | |---|---| | 10-30 | 625 მგ ყოველ 12 საათში (ან 1000 მგ ყოველ 12 სთ-ში) | | <10 | 625 მგ ყოველ 24 საათში | | ჰემოდიალიზი | 625 მგ ყოველ 24 საათში + დამატებითი დოზა დიალიზის შემდეგ |
ღვიძლის უკმარისობა
სიფრთხილით გამოიყენება; საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი. ღვიძლისმიერი ქოლესტაზის ანამნეზის მქონე პაციენტებში (ამოქსიცილინ/კლავულანატით გამოწვეული) პრეპარატი უკუნაჩვენებია (EMA SmPC).
მკურნალობის ხანგრძლივობა: ჩვეულებრივ 5-14 დღე, ინფექციის ტიპისა და სიმძიმის მიხედვით. BNF რეკომენდაციით, მკურნალობა უნდა გადაიხედოს 48-72 საათის შემდეგ (BNF 87).
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია: ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა ორივე კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალური მიღებისას. ბიოშეღწევადობა ამოქსიცილინისთვის შეადგენს დაახლოებით 70-80%-ს, ხოლო კლავულანის მჟავისთვის — 60%-ს. საკვების თანმხლები მიღება აუმჯობესებს კლავულანატის აბსორბციას და ამცირებს გასტროინტესტინალურ გვერდით ეფექტებს. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა პერორალური მიღებიდან 1-2 საათში (EMA SmPC).
განაწილება: ორივე კომპონენტი კარგად ნაწილდება ორგანიზმის ქსოვილებსა და სითხეებში, მათ შორის ფილტვის ქსოვილში, შუა ყურის სითხეში, სინუსების ლორწოვანში, ნაღველში და შარდში. ცილებთან შეკავშირება ამოქსიცილინისთვის შეადგენს 17-20%-ს, კლავულანის მჟავისთვის — 22-30%-ს. პრეპარატი ცუდად გადალახავს ჰემატოენცეფალურ ბარიერს მენინგეალური ანთების გარეშე.
მეტაბოლიზმი: ამოქსიცილინი მცირედ მეტაბოლიზდება ღვიძლში (10-25% გარდაიქმნება არააქტიურ პენიცილინის მჟავაში). კლავულანის მჟავა ინტენსიურად მეტაბოლიზდება — დაახლოებით 50-70% განიცდის ჰეპატიკურ მეტაბოლიზმს.
ექსკრეცია: ამოქსიცილინი ძირითადად გამოიყოფა თირკმლებით — 60-70% უცვლელი სახით გლომერულური ფილტრაციითა და ტუბულარული სეკრეციით. კლავულანის მჟავა გამოიყოფა როგორც თირკმლებით (40-65%), ასევე ფეკალურად და ექსპირატორული გზით.
ნახევარდაშლის პერიოდი (T½): ამოქსიცილინისთვის — 1-1.5 საათი, კლავულანის მჟავისთვის — 0.9-1.2 საათი. თირკმლის უკმარისობისას (GFR <30 მლ/წთ) ნახევარდაშლის პერიოდი მნიშვნელოვნად იზრდება (BNF 87).
გვერდითი ეფექტები
ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა საერთო ჯამში კარგად ატანადი პრეპარატია, თუმცა გვერდითი ეფექტების სპექტრი მოიცავს როგორც ხშირ, ისე იშვიათ, მაგრამ სერიოზულ რეაქციებს.
ხშირი (>10%)
- დიარეა — ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტი, განპირობებული კლავულანის მჟავას ნაწლავის მოტორიკაზე მოქმედებით; გვხვდება 10-25% პაციენტებში. BD ფორმულაციები (ყოველ 12 საათში მიღება) ამცირებს ამ ეფექტს
ნაკლებად ხშირი (1-10%)
- გულისრევა და ღებინება — განსაკუთრებით ცარიელ კუჭზე მიღებისას
- კანდიდოზი (მუკოკუტანეური) — ორალური ან ვაგინალური
- კანის გამონაყარი — მაკულოპაპულოზური ტიპის
- მეტეორიზმი და ეპიგასტრალური დისკომფორტი
- ღვიძლის ტრანსამინაზების მომატება — ჩვეულებრივ ტრანზიტორული (ALT/AST)
- ქავილი
იშვიათი (<1%) და სერიოზული
- ჰეპატოტოქსიურობა — ქოლესტაზური ჰეპატიტი, რომელიც შეიძლება განვითარდეს მკურნალობის დროს ან დასრულებიდან 6 კვირამდე. კლავულანატი ძირითადი მიზეზია. ხანდაზმულ მამაკაცებში რისკი მაღალია. ჩვეულებრივ შექცევადია, მაგრამ აღწერილია ფატალური შემთხვევებიც (EMA SmPC)
- ანაფილაქსია და ანგიოედემა — პენიცილინის ალერგიის ფონზე
- სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS) და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN)
- Clostridioides difficile-ასოცირებული დიარეა — ფსევდომემბრანოზული კოლიტი
- ინტერსტიციული ნეფრიტი
- ჰემატოლოგიური რეაქციები — ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია (იშვიათად)
- ნევროლოგიური — კრუნჩხვები (განსაკუთრებით მაღალი დოზებისას თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში)
- სერუმის დაავადების მსგავსი რეაქცია
განსაკუთრებული ყურადღება: ინფექციურ მონონუკლეოზის მქონე პაციენტებში ამოქსიცილინის შემცველი პრეპარატების მიღება იწვევს მაკულოპაპულოზურ გამონაყარს 70-100% შემთხვევაში — ეს არ არის ჭეშმარიტი ალერგია, მაგრამ პრეპარატის მიღება ამ დროს არ არის რეკომენდებული (BNF 87).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- მძიმე ალერგიული რეაქცია (ანაფილაქსია) პენიცილინების ან ნებისმიერი ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკის მიმართ ანამნეზში
- ქოლესტაზური სიყვითლე ან ღვიძლის დისფუნქცია ამოქსიცილინ/კლავულანატის წინა გამოყენებასთან ასოცირებული
- მჰიპერმგრძნობელობა კლავულანის მჟავას ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ
სიფრთხილით გამოიყენება
- ცეფალოსპორინებისადმი ალერგიის ანამნეზი — ჯვარედინი ალერგიის რისკი 1-10% (ამჟამინდელი მონაცემებით <2%)
- თირკმლის უკმარისობა — საჭიროა დოზის კორექცია; მაღალი დოზები ზრდის კრუნჩხვების რისკს
- ღვიძლის დაავადებები — ჰეპატოტოქსიურობის რისკის გაზრდა
- ინფექციური მონონუკლეოზი და ლიმფოციტური ლეიკემია — კანის გამონაყარის მაღალი რისკი
- ანტიკოაგულანტების ერთდროული მიღება — პროთრომბინის დროის მონიტორინგი
- ფენილკეტონურია — ზოგიერთი ფორმულაცია შეიცავს ასპარტამს (EMA SmPC)
მაღალი დოზებისას საჭიროა ჰემატოლოგიური და ღვიძლის ფუნქციის პერიოდული მონიტორინგი, განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობისას (BNF 87).
ურთიერთქმედებები
ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავას მრავალი კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება აქვს სხვა სამკურნალო საშუალებებთან.
მეთოტრექსატი: ამოქსიცილინი ამცირებს მეთოტრექსატის თირკმლისმიერ კლირენსს, რაც შეიძლება გამოიწვიოს მეთოტრექსატის ტოქსიკურობის მატება (მიელოსუპრესია, მუკოზიტი). ერთდროული გამოყენება მოითხოვს მჭიდრო მონიტორინგს (BNF 87).
პერორალური ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი): ამოქსიცილინმა შეიძლება გააძლიეროს ვარფარინის ანტიკოაგულანტური ეფექტი, რაც INR-ის მომატებასა და სისხლდენის რისკის ზრდას იწვევს. საჭიროა INR-ის გაძლიერებული მონიტორინგი ანტიბიოტიკის კურსის განმავლობაში.
პერორალური კონტრაცეპტივები: მიუხედავად ტრადიციული რწმენისა, თანამედროვე მტკიცებულებები მიუთითებს, რომ ამოქსიცილინი მნიშვნელოვნად არ ამცირებს ორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობას, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა ანტიბიოტიკი ღებინებას ან მძიმე დიარეას იწვევს. თუმცა BNF კვლავ რეკომენდაციას იძლევა დამატებითი კონტრაცეფციის გამოყენებაზე (BNF 87).
ალოპურინოლი: ამოქსიცილინთან ერთდროული მიღება მნიშვნელოვნად ზრდის კანის გამონაყარის რისკს (ალერგიული არ არის).
პრობენეციდი: ამცირებს ამოქსიცილინის ტუბულარულ სეკრეციას, რაც ზრდის პლაზმაში ამოქსიცილინის კონცენტრაციას და ახანგრძლივებს ნახევარდაშლის პერიოდს. კლავულანის მჟავაზე გავლენას არ ახდენს.
მიკოფენოლატ მოფეტილი: ამოქსიცილინ/კლავულანატმა შეიძლება შეამციროს მიკოფენოლის მჟავას პლაზმური დონე, რაც ტრანსპლანტატის რეჯექციის რისკს ზრდის.
ლაბორატორიული ურთიერთქმედებები:
- ცრუ-დადებითი შედეგი შარდში გლუკოზის განსაზღვრისას (Clinitest, Benedict-ის რეაქცია)
- ცრუ-დადებითი Coombs-ის ტესტი
- ამინოგლიკოზიდებთან ფიზიკური არათავსებადობა ერთ საინფუზიო ხსნარში (EMA SmPC)
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა: ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა ტრადიციულად FDA-ს B კატეგორიას მიეკუთვნებოდა. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები ტერატოგენურ ეფექტს არ ავლენს. ადამიანებში ჩატარებული ეპიდემიოლოგიური კვლევები ძლიერ ტერატოგენურ რისკს არ ადასტურებს, თუმცა ზოგიერთი კვლევა მიუთითებს ნეკროტიზებული ენტეროკოლიტის მცირედ მომატებულ რისკზე ნეონატებში, როდესაც პრეპარატი გამოიყენებოდა ნაადრევი მემბრანის რეპტურის დროს (ORACLE I Trial). ამრიგად, ორსულობაში გამოიყენება მაშინ, როცა სარგებელი აღემატება რისკს. ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე უსაფრთხო ანტიბიოტიკი ორსულობის დროს (EMA SmPC).
ლაქტაცია: ამოქსიცილინი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით. კლავულანის მჟავაც გამოიყოფა რძეში. ძუძუთა კვებაზე მყოფ ჩვილში შეიძლება განვითარდეს დიარეა ან კანდიდოზი, მაგრამ სერიოზული გვერდითი ეფექტები იშვიათია. BNF და EMA თვლიან, რომ ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია, თუ კლინიკურად ნაჩვენებია (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა ხელმისაწვდომია მრავალი ბრენდის სახით:
ოგმენტინი (Augmentin) — GSK:
- ოგმენტინი 625 მგ — ტაბლეტი (500/125 მგ), 14 ცალი
- ოგმენტინი 1 გ — ტაბლეტი (875/125 მგ), 14 ცალი
- ოგმენტინი 228 მგ/5 მლ — სუსპენზია, 70 მლ
- ოგმენტინი 457 მგ/5 მლ — სუსპენზია, 70 მლ
ამოქსიკლავი (Amoksiklav) — Sandoz/Lek:
ამოქსიკლავი Denk:
- ამოქსიკლავი დენკი — 1000/125 მგ, პაკეტი
ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა (ჯენერიკი):
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანს უნდა მივიღო ოგმენტინი?
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპზე. ჩვეულებრივ კურსი გრძელდება 5-7 დღე მსუბუქი ინფექციებისთვის და 7-14 დღე მძიმე ინფექციებისთვის. მნიშვნელოვანია, რომ ანტიბიოტიკის კურსი ბოლომდე დასრულდეს, მაშინაც კი, თუ სიმპტომები ადრე გაუმჯობესდა. თუმცა, NICE-ის თანამედროვე რეკომენდაციებით, ზოგიერთ შემთხვევაში შესაძლებელია მოკლე კურსებიც ექიმის მითითებით (NICE NG136).
შეიძლება თუ არა ოგმენტინის მიღება ალკოჰოლთან ერთად?
მიუხედავად იმისა, რომ ამოქსიცილინ/კლავულანატი მძიმე ურთიერთქმედებას ალკოჰოლთან არ ავლენს, ალკოჰოლის მიღება ანტიბიოტიკოთერაპიის დროს არ არის რეკომენდებული. ალკოჰოლმა შეიძლება გააძლიეროს გასტროინტესტინალური გვერდითი ეფექტები (გულისრევა, დიარეა) და გაზარდოს ღვიძლის დატვირთვა, რაც ჰეპატოტოქსიურობის რისკს ზრდის.
რა განსხვავებაა ოგმენტინსა და ჩვეულებრივ ამოქსიცილინს შორის?
ჩვეულებრივი ამოქსიცილინი მოქმედებს მხოლოდ იმ ბაქტერიებზე, რომლებიც ბეტა-ლაქტამაზას არ გამოიმუშავებენ. ოგმენტინში კლავულანის მჟავას დამატება იცავს ამოქსიცილინს ბეტა-ლაქტამაზასგან, რაც საგრძნობლად აფართოებს ანტიმიკრობულ სპექტრს. ამიტომ ოგმენტინი ინიშნება მაშინ, როდესაც ბეტა-ლაქტამაზა-მაპროდუცირებელი ბაქტერიით ინფექცია არის მოსალოდნელი ან დადასტურებული.
რა ვქნა, თუ ოგმენტინის დოზა გამომრჩა?
თუ დოზის მიღება გამოტოვეთ, მიიღეთ რაც შეიძლება მალე, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მომდევნო მიღების დრო ახლოვდება. არასოდეს მიიღოთ ორმაგი დოზა. ყოველ 8 საათში მიღებისას, თუ 4 საათზე მეტი გავიდა, მიიღეთ გამოტოვებული დოზა და შემდეგი გრაფიკით განაგრძეთ.
შეიძლება თუ არა ოგმენტინის მიცემა ბავშვებისთვის?
დიახ, ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა ფართოდ გამოიყენება პედიატრიულ პრაქტიკაში ნეონატალური ასაკიდანვე. ბავშვებისთვის ხელმისაწვდომია სუსპენზიის ფორმა — ოგმენტინი 228 მგ/5მლ ან 457 მგ/5მლ. დოზა გამოითვლება სხეულის წონის მიხედვით. მნიშვნელოვანია, რომ მზა სუსპენზია მაცივარში შეინახოთ და 7 დღის შემდეგ გამოუყენებელი ნაწილი გადაყაროთ (BNF 87).
როგორ ვინახო პრეპარატი?
ტაბლეტები ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, მშრალ ადგილას. მომზადებული სუსპენზია უნდა შეინახოთ მაცივარში (2-8°C) და გამოყენებული იქნას 7 დღის განმავლობაში. ფხვნილი (მომზადებამდე) ინახება ოთახის ტემპერატურაზე (EMA SmPC).