მოკლედ
ამლესა (Amlessa) არის ფიქსირებული დოზის კომბინირებული ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატი, რომელიც შეიცავს ორ აქტიურ ნივთიერებას: პერინდოპრილს (აგფ-ინჰიბიტორი) და ამლოდიპინს (კალციუმის არხების ბლოკატორი, დიჰიდროპირიდინული ჯგუფი). პრეპარატი გამოიყენება არტერიული ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ, როდესაც მონოთერაპია არასაკმარისად ეფექტიანია, ასევე სტაბილური გულის იშემიური დაავადების დროს. კომბინაცია უზრუნველყოფს სინერგიულ ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს — პერინდოპრილი ამცირებს სისხლძარღვთა წინააღმდეგობას რენინ-ანგიოტენზინის სისტემის დაბლოკვით, ხოლო ამლოდიპინი იწვევს სისხლძარღვების რელაქსაციას კალციუმის არხების ინჰიბიციით. ხელმისაწვდომია სხვადასხვა დოზირებით (4მგ/5მგ, 4მგ/10მგ, 8მგ/5მგ, 8მგ/10მგ). მიიღება დღეში ერთხელ, დილით, ჭამამდე (BNF 87).
---
რა არის და ფარმაკოლოგია
ამლესა წარმოადგენს ფიქსირებული დოზის კომბინირებულ პრეპარატს, რომელიც შეიცავს ორ ანტიჰიპერტენზიულ კომპონენტს — პერინდოპრილის ტერტ-ბუტილამინს (ან ერბუმინს) და ამლოდიპინის ბეზილატს. მწარმოებელია სლოვენიური ფარმაცევტული კომპანია KRKA.
ფარმაკოლოგიური კლასიფიკაცია:
- პერინდოპრილი — ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორი (C09AA04)
- ამლოდიპინი — დიჰიდროპირიდინული კალციუმის არხების ბლოკატორი (C08CA01)
- კომბინაციის ATC კოდი: C09BB04
ჰიპერტენზიის მკურნალობის თანამედროვე გაიდლაინები, მათ შორის ESC/ESH 2018 რეკომენდაციები და NICE NG136, ხაზს უსვამენ კომბინირებული თერაპიის უპირატესობას მონოთერაპიასთან შედარებით. პაციენტების უმრავლესობას ჰიპერტენზიის ეფექტიანი კონტროლისთვის ესაჭიროება ორი ან მეტი პრეპარატი. ფიქსირებული დოზის კომბინაციები ზრდის პაციენტის კომპლაიანსს (მკურნალობისადმი ერთგულებას) მარტივი დოზირების სქემის წყალობით (NICE NG136).
აგფ-ინჰიბიტორისა და კალციუმის არხების ბლოკატორის კომბინაცია განსაკუთრებით ხელსაყრელია, რაც დადასტურდა ASCOT-BPLA კვლევით, სადაც ამლოდიპინი/პერინდოპრილის კომბინაციამ აჩვენა კარდიოვასკულარული მოვლენების სტატისტიკურად სარწმუნო შემცირება ატენოლოლ/თიაზიდთან შედარებით (EMA SmPC).
პრეპარატი შეტანილია საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მიერ დამტკიცებულ მედიკამენტთა ჩამონათვალში და ფართოდ გამოიყენება კლინიკურ პრაქტიკაში.
---
მოქმედების მექანიზმი
ამლესას კომბინირებული მოქმედება ემყარება ორი კომპლემენტარული ფარმაკოლოგიური მექანიზმის სინერგიას:
პერინდოპრილი — აგფ-ინჰიბიცია
პერინდოპრილი წარმოადგენს პროწამალს (prodrug), რომელიც ორგანიზმში გარდაიქმნება აქტიურ მეტაბოლიტად — პერინდოპრილატად. პერინდოპრილატი კონკურენტულად აინჰიბირებს ანგიოტენზინ-გარდამქმნელ ფერმენტს (აგფ/ACE), რომელიც კატალიზებს არააქტიური ანგიოტენზინ I-ის გარდაქმნას ძლიერ ვაზოკონსტრიქტორ ანგიოტენზინ II-ად.
ანგიოტენზინ II-ის წარმოქმნის შემცირება იწვევს:
- პერიფერიული სისხლძარღვების გაფართოებას (ვაზოდილატაცია) — შესაბამისად, მცირდება საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობა (TPR)
- ალდოსტერონის სეკრეციის შემცირებას — რაც ამცირებს ნატრიუმისა და წყლის რეტენციას
- ბრადიკინინის დეგრადაციის შეფერხებას — აგფ ასევე ანადგურებს ბრადიკინინს; მისი ინჰიბიცია ზრდის ბრადიკინინის დონეს, რაც ხელს უწყობს ვაზოდილატაციას, თუმცა იწვევს მშრალ ხველას
- სიმპათიკური ტონუსის შემცირებას
- გულის პათოლოგიური რემოდელირების შეფერხებას (EMA SmPC)
ამლოდიპინი — კალციუმის არხების ბლოკადა
ამლოდიპინი ბლოკავს ვოლტაჟ-დამოკიდებულ L-ტიპის კალციუმის არხებს სისხლძარღვების გლუვ კუნთებსა და მიოკარდიუმში. Ca²⁺-ის უჯრედშიდა შემოდინების შეზღუდვა იწვევს:
- სისხლძარღვების გლუვი კუნთების რელაქსაციას — განსაკუთრებით არტერიოლებში, რაც ამცირებს საერთო პერიფერიულ წინააღმდეგობას
- კორონარული სისხლძარღვების გაფართოებას — აუმჯობესებს მიოკარდიუმის ჟანგბადით მომარაგებას
- გულის შემდგომი დატვირთვის (afterload) შემცირებას
ამლოდიპინი ხასიათდება ხანგრძლივი მოქმედებით და ნელი ეფექტის დაწყებით, რაც უზრუნველყოფს არტერიული წნევის თანაბარ 24-საათიან კონტროლს (BNF 87).
სინერგიული ეფექტი
აგფ-ინჰიბიტორი აქვეითებს ამლოდიპინისგან გამოწვეულ რეფლექსურ ტაქიკარდიას და პერიფერიულ შეშუპებებს (RAAS აქტივაციის შემცირებით). ამავდროულად, ამლოდიპინი კომპენსირებს აგფ-ინჰიბიტორის ნაკლებ ეფექტიანობას დაბალრენინიანი ჰიპერტენზიის დროს. ეს ორმხრივი კომპლემენტარობა ხდის კომბინაციას განსაკუთრებით ეფექტიანს (NICE NG136).
---
ჩვენებები
ესენციური არტერიული ჰიპერტენზია
ამლესა ჩვენებულია არტერიული ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ იმ ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებშიც არტერიული წნევა ადეკვატურად არ კონტროლდება პერინდოპრილის ან ამლოდიპინის მონოთერაპიით. ESC/ESH 2018 და NICE NG136 რეკომენდაციების მიხედვით, კომბინირებული თერაპია არის პირველი რიგის მიდგომა ჰიპერტენზიის II ხარისხის (≥160/100 მმ.ვწყ.სვ.) ან მაღალი კარდიოვასკულარული რისკის მქონე პაციენტებში.
კომბინაცია განსაკუთრებით სასარგებლოა:
- იზოლირებული სისტოლური ჰიპერტენზიის დროს ხანდაზმულ პაციენტებში
- მეტაბოლური სინდრომის თანმხლებობისას (მეტაბოლურად ნეიტრალური პროფილი)
- შაქრიანი [დიაბეტის](/conditions/diabeti-2-tipi) მქონე ჰიპერტენზიულ პაციენტებში (ნეფროპროტექციული თვისებები)
- მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიის რეგრესიისთვის
სტაბილური გულმკერდის ტკივილი (სტენოკარდია)
ამლოდიპინის კომპონენტის წყალობით, ამლესა შეიძლება გამოყენებულ იქნას სტაბილური სტენოკარდიის სამკურნალოდ, განსაკუთრებით თანმხლები ჰიპერტენზიის შემთხვევაში (EMA SmPC).
გულის იშემიური დაავადება
EUROPA კვლევის შედეგებზე დაყრდნობით, პერინდოპრილი ამცირებს კარდიოვასკულარულ მოვლენებს სტაბილური კორონარული არტერიების დაავადების მქონე პაციენტებში. ამლოდიპინის დამატება აძლიერებს ანტიიშემიურ ეფექტს (EMA SmPC).
კარდიოვასკულარული პრევენცია
მაღალი რისკის პაციენტებში (თანმხლები შაქრიანი დიაბეტის, პერიფერიული არტერიული დაავადების, ინსულტის ან მიოკარდიუმის ინფარქტის ანამნეზით) კომბინაცია უზრუნველყოფს დამატებით ორგანოპროტექციას.
---
დოზირება
ხელმისაწვდომი დოზირებები
ამლესა ხელმისაწვდომია შემდეგი ფიქსირებული კომბინაციებით (პერინდოპრილი/ამლოდიპინი):
- 4 მგ / 5 მგ
- 4 მგ / 10 მგ
- 8 მგ / 5 მგ
- 8 მგ / 10 მგ
ზრდასრულები
პრეპარატი მიიღება დღეში ერთხელ, დილით, ჭამამდე, პერორალურად, წყლით.
საწყისი დოზა: ინდივიდუალურად შეირჩევა კომპონენტების ცალ-ცალკე ტიტრაციის შემდეგ. პაციენტი, რომელშიც უკვე მიღწეულია სტაბილური კონტროლი პერინდოპრილისა და ამლოდიპინის ცალკეული პრეპარატებით, შეიძლება გადავიდეს ამლესას შესაბამის ფიქსირებულ კომბინაციაზე.
ტიტრაცია: საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 2-4 კვირის ინტერვალით, მაქსიმალურ დოზამდე — 8 მგ / 10 მგ დღეში (EMA SmPC).
ხანდაზმული პაციენტები (≥65 წ.)
საწყისი დოზა უნდა იყოს ყველაზე დაბალი — 4 მგ / 5 მგ დღეში. ტიტრაცია — ნელი, მინიმუმ 2 კვირის ინტერვალით. ამლოდიპინის კლირენსი მცირდება ხანდაზმულ პაციენტებში (BNF 87).
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
| კრეატინინის კლირენსი | რეკომენდაცია | |---|---| | ≥60 მლ/წთ | სტანდარტული დოზა | | 30–60 მლ/წთ | საწყისი დოზა 4მგ/5მგ; ტიტრაცია ფრთხილად | | <30 მლ/წთ | უკუნაჩვენებია | | დიალიზი | უკუნაჩვენებია |
პერინდოპრილის ელიმინაცია მნიშვნელოვნად ნელდება თირკმლის უკმარისობის დროს (EMA SmPC).
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
- მსუბუქი-ზომიერი: ფრთხილი ტიტრაცია, მინიმალური დოზით დაწყება
- მძიმე: უკუნაჩვენებია — ამლოდიპინის ნახევარდაშლის პერიოდი მნიშვნელოვნად იზრდება, ხოლო პერინდოპრილის მეტაბოლიზმი ირღვევა (BNF 87)
პედიატრიული პაციენტები
18 წლამდე ასაკში პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა არ არის დადგენილი. გამოყენება არ არის რეკომენდებული (EMA SmPC).
---
ფარმაკოკინეტიკა
პერინდოპრილი
| პარამეტრი | მახასიათებელი | |---|---| | აბსორბცია | სწრაფი; ბიოშეღწევადობა ~65-70% | | Tmax | 1 საათი (პერინდოპრილი); 3-4 საათი (პერინდოპრილატი — აქტიური მეტაბოლიტი) | | განაწილება | Vd ≈ 0.2 ლ/კგ; ცილებთან შეკავშირება <20% | | მეტაბოლიზმი | ჰიდროლიზი ღვიძლში → პერინდოპრილატი (აქტიური); CYP-დამოუკიდებელი | | ელიმინაცია | თირკმლებით; T½ = 1 სთ (პერინდოპრილი), T½ ეფექტური = 25 სთ (პერინდოპრილატი) |
ამლოდიპინი
| პარამეტრი | მახასიათებელი | |---|---| | აბსორბცია | ნელი, თანაბარი; ბიოშეღწევადობა 64-90% | | Tmax | 6-12 საათი | | განაწილება | Vd ≈ 21 ლ/კგ; ცილებთან შეკავშირება ~97.5% | | მეტაბოლიზმი | ღვიძლში, CYP3A4-ით; არააქტიურ მეტაბოლიტებად | | ელიმინაცია | თირკმლებით (60%); T½ = 35-50 საათი |
საკვები არ მოქმედებს ამლოდიპინის აბსორბციაზე, მაგრამ ანელებს პერინდოპრილის შეწოვას, ამიტომ რეკომენდებულია მიღება ჭამამდე (EMA SmPC).
მდგრადი კონცენტრაცია (Css): ამლოდიპინისთვის მიიღწევა 7-8 დღეში, პერინდოპრილატისთვის — 4 დღეში.
---
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- თავბრუსხვევა — განსაკუთრებით თერაპიის დასაწყისში
- თავის ტკივილი
შედარებით ხშირი (1-10%)
- პერიფერიული შეშუპება (ამლოდიპინის კომპონენტი) — კოჭ-ტერფის შეშუპება; სიხშირე ნაკლებია, ვიდრე ამლოდიპინის მონოთერაპიისას
- მშრალი ხველა (პერინდოპრილის კომპონენტი) — ბრადიკინინის დაგროვების გამო; სიხშირე 5-10%
- სახის სიწითლე (flushing)
- გულისრევა, დისპეფსია, მუცლის ტკივილი
- ძილიანობა, დაღლილობა
- პალპიტაცია (გულისცემის შეგრძნება)
- ჰიპოტენზია — განსაკუთრებით პირველი დოზის მიღებისას დეჰიდრატირებულ ან დიურეტიკებით მკურნალობად პაციენტებში
იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)
- ანგიონევროზული შეშუპება (ანგიოედემა) — სახის, ტუჩების, ენის, ხორხის შეშუპება; სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას მოითხოვს. სიხშირე 0.1-0.5%; მაღალია აფროამერიკელებში (BNF 87)
- ჰიპერკალიემია — განსაკუთრებით თირკმელის უკმარისობის, დიაბეტის ან კალიუმ-შემნახავ დიურეტიკებთან ერთად მიღებისას
- თირკმელის ფუნქციის გაუარესება — მათ შორის, მწვავე თირკმლის უკმარისობა
- პანკრეატიტი
- ჰეპატიტი, სიყვითლე (იშვიათად)
- ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი — განსაკუთრებით კოლაგენოზებთან კომბინაციისას
- სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (ძალიან იშვიათად)
- გინგივალური ჰიპერპლაზია (ამლოდიპინის კომპონენტი)
(EMA SmPC; BNF 87)
პრაქტიკული რჩევა
მშრალი ხველა ჩვეულებრივ ქრება თერაპიის შეწყვეტიდან 1-4 კვირაში. თუ ხველა აუტანელია, განიხილეთ ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების ბლოკატორით (ARB) + ამლოდიპინის კომბინაციით ჩანაცვლება.
---
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- ჰიპერმგრძნობელობა პერინდოპრილის, ამლოდიპინის ან ნებისმიერი აგფ-ინჰიბიტორის/დიჰიდროპირიდინის მიმართ
- ანგიოედემის ანამნეზი (იდიოპათიური, მემკვიდრეობითი ან აგფ-ინჰიბიტორებთან ასოცირებული)
- ორსულობის II და III ტრიმესტრი (აბსოლუტურად უკუნაჩვენებია)
- მძიმე ჰიპოტენზია (სისტოლური <90 მმ.ვწყ.სვ.)
- გულის გამოსავლელი ტრაქტის ობსტრუქცია (მძიმე აორტალური სტენოზი)
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (CrCl <30 მლ/წთ)
- ერთობლივი მიღება ალისკირენთან დიაბეტის ან თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl <60)
- საკრალისქერინის/ვილდაგლიპტინის თანადროული გამოყენება (ARNI — ნეპრილიზინის ინჰიბიტორთან ერთობლივი მიღება) — ანგიოედემის რისკი; 36-საათიანი ინტერვალი სავალდებულოა (BNF 87)
სიფრთხილის ზომები
- ბილატერალური თირკმლის არტერიის სტენოზი
- ჰიპერკალიემიის რისკის ფაქტორები
- აორტალური/მიტრალური სტენოზი
- ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათია
- ღვიძლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევა
- გულის უკმარისობა (NYHA III-IV, არასტაბილურ ფაზაში)
---
ურთიერთქმედებები
მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები
| ერთობლივი პრეპარატი | ეფექტი | რისკი | |---|---|---| | კალიუმ-შემნახავი დიურეტიკები (სპირონოლაქტონი, ეპლერენონი) | ჰიპერკალიემია | მაღალი | | კალიუმის პრეპარატები | ჰიპერკალიემია | მაღალი | | ალისკირენი | ჰიპერკალიემია, ჰიპოტენზია, თირკმლის ფუნქციის გაუარესება | კონტრინდიცირებულია დიაბეტში | | ARBs (ორმაგი RAAS ბლოკადა) | ჰიპოტენზია, ჰიპერკალიემია | მაღალი | | საკუბიტრილი/ვალსარტანი | ანგიოედემის მაღალი რისკი | კონტრინდიცირებულია | | ლითიუმი | ლითიუმის ტოქსიკურობა | ზომიერი | | ნსაამ (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) | ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის შემცირება, თირკმლის ფუნქციის გაუარესება | ზომიერი | | CYP3A4 ინჰიბიტორები (კლარითრომიცინი, იტრაკონაზოლი, რიტონავირი) | ამლოდიპინის პლაზმური კონცენტრაციის მომატება | ზომიერი | | CYP3A4 ინდუქტორები (რიფამპიცინი, კარბამაზეპინი) | ამლოდიპინის ეფექტის შემცირება | ზომიერი | | სიმვასტატინი | მიოპათიის რისკის მომატება (სიმვასტატინის დოზა ≤20 მგ) | ზომიერი | | ანესთეზიურ საშუალებებთან | ჰიპოტენზიის გაძლიერება | ზომიერი | | გრეიპფრუტის წვენი | ამლოდიპინის ბიოშეღწევადობის მომატება | დაბალი-ზომიერი |
(BNF 87; EMA SmPC)
რეკომენდებულია კალიუმის სეროლოგიური მონიტორინგი, განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის, დიაბეტის ან თანმხლები კალიუმ-ზრდის პრეპარატების მიღებისას.
---
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ამლესა აბსოლუტურად უკუნაჩვენებია ორსულობის II და III ტრიმესტრში. I ტრიმესტრში მიღებაც არ არის რეკომენდებული (EMA SmPC).
FDA კატეგორია: D (პერინდოპრილი) / C (ამლოდიპინი).
აგფ-ინჰიბიტორების ფეტოტოქსიკურობა მოიცავს:
- ნაყოფის ოლიგოჰიდრამნიონი
- ნეონატალური თირკმლის უკმარისობა
- თავის ქალას ჰიპოპლაზია
- ნეონატალური ჰიპოტენზია, ჰიპერკალიემია
ორსულობის დაგეგმვისას პრეპარატი უნდა შეიცვალოს ალტერნატიული ანტიჰიპერტენზიული საშუალებით (მეთილდოპა, ლაბეტალოლი, ნიფედიპინი) (NICE NG133).
ლაქტაცია
მონაცემები ადამიანის დედის რძეში გადასვლის შესახებ არასაკმარისია. ცხოველებში ნაჩვენებია ორივე კომპონენტის რძეში გადასვლა. ძუძუთი კვების პერიოდში გამოყენება არ არის რეკომენდებული (EMA SmPC; BNF 87).
---
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ამლოდიპინისა და პერინდოპრილის ფიქსირებული კომბინაცია ხელმისაწვდომია შემდეგი ბრენდის სახით:
- ამლესა 4მგ/5მგ — პერინდოპრილი 4 მგ + ამლოდიპინი 5 მგ
- ამლესა 8მგ/10მგ — პერინდოპრილი 8 მგ + ამლოდიპინი 10 მგ
ასევე ხელმისაწვდომია ცალკეული კომპონენტები:
- ამლოდიპინი: ამლო-დენკი 5, ამლო-დენკი 10, ამლოდიპინი 5მგ, ამლოკარდი-სანოველი
- პერინდოპრილი: ამპრილანი 5მგ, ამპრილანი 10მგ
და მსგავსი კომბინაციის ალტერნატივა: ამრადიპინი 4მგ, ამრადიპინი 8მგ (EMA SmPC).
---
ხშირად დასმული კითხვები
რა დროს მივიღო ამლესა — დილით თუ საღამოს?
ამლესა რეკომენდებულია დილით, ჭამამდე. პერინდოპრილის აბსორბცია უკეთესია უზმოზე. თუმცა ზოგიერთ კლინიკურ სიტუაციაში (ღამის ჰიპერტენზია, „non-dipper" პროფილი) ექიმმა შეიძლება რეკომენდაცია გაუწიოს საღამოს მიღებას. შეცვალეთ მიღების დრო მხოლოდ ექიმის თანხმობით (NICE NG136).
რამდენი ხანი სჭირდება ამლესას მოქმედების დაწყებას?
პერინდოპრილის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი იწყება 4-6 საათში და მაქსიმუმს აღწევს პირველ კვირაში. ამლოდიპინის სრული ეფექტი ვითარდება 7-8 დღეში მდგრადი კონცენტრაციის მიღწევის შემდეგ. მაქსიმალური კომბინირებული ეფექტის შეფასებისთვის საჭიროა მინიმუმ 2-4 კვირა (EMA SmPC).
შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მოხმარება ამლესას მიღებისას?
ალკოჰოლი აძლიერებს ამლესას ჰიპოტენზიურ ეფექტს, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, სისუსტე ან გულისწასვლა. რეკომენდებულია ალკოჰოლის მოხმარების მინიმუმამდე შემცირება ან თავიდან აცილება, განსაკუთრებით თერაპიის დასაწყისში (BNF 87).
რა უნდა გავაკეთო, თუ დოზა გამომრჩა?
თუ გამოტოვებული დოზა ჯერ კიდევ „იმავე დღის" ფარგლებშია, მიიღეთ რაც შეიძლება მალე. თუ მომდევნო დოზის მიღების დრო ახლოვდება (<12 საათი), გამოტოვეთ გამოტოვებული დოზა და განაგრძეთ ჩვეულებრივ. არასოდეს მიიღოთ ორმაგი დოზა კომპენსაციისთვის (EMA SmPC).
რატომ მიჩნდება მშრალი ხველა ამლესას მიღებისას?
მშრალი ხველა პერინდოპრილის (აგფ-ინჰიბიტორის) კომპონენტის კლასიკური გვერდითი ეფექტია. ის გამოწვეულია ფილტვებში ბრადიკინინისა და სუბსტანცია P-ის დაგროვებით. ხველა ხშირად იწყება მკურნალობის პირველ თვეებში და ქრება შეწყვეტიდან 1-4 კვირაში. თუ ხველა შეუსაბამოა, ექიმმა შეიძლება ჩაანაცვლოს ARB-ის შემცველი კომბინაციით (BNF 87).
შეიძლება თუ არა ამლესას უეცრად შეწყვეტა?
ამლესას უეცარი შეწყვეტა არ არის რეკომენდებული, განსაკუთრებით სტენოკარდიის მქონე პაციენტებში, ვინაიდან შესაძლებელია რებაუნდ ეფექტი (წნევის მკვეთრი მატება, სტენოკარდიის გამწვავება). დოზის შემცირება უნდა მოხდეს თანდათანობით, ექიმის მეთვალყურეობით (EMA SmPC).